Μυστικά κονδύλια για κάθε χρήση

Δε χρειάζεται να είναι κανείς πιστός αναγνώστης μιας δεξιάς ιστοσελίδας (iefimerida.gr) για να εξεγερθεί βλέποντας στελέχη της να απειλούνται με δίκη για σοβαρότατο αδίκημα (ισοδύναμο με την κατασκοπία), επειδή δημοσίευσαν πληροφορίες για το περιεχόμενο του τελευταίου «πακέτου» μυστικών κονδυλίων του υπουργείου Εξωτερικών, που πήγε στη Βουλή στις 10 Οκτώβρη (σύμφωνα με όσα έγραψε η ιστοσελίδα, ένας κωδικός αφορούσε χρήματα που διοχετεύτηκαν σε μέσα ενημέρωσης της Αλβανίας, ο δεύτερος αφορούσε χρηματοδότηση μέσων ενημέρωσης της ΠΓΔΜ και ο τρίτος χρήματα που πήγαν για τη στήριξη ορθοδόξων Εκκλησιών).
 
Ο Βούτσης εξέφρασε την «αγανάκτησή» του για τη «διαρροή στον Τύπο δήθεν “απόρρητων δαπανών” του ΥΠΕΞ», ενώ το μέγαρο Μαξίμου εξέδωσε πύρινη ανακοίνωση για να καταγγείλει την «αθλιότητα» και να μιλήσει για «δήθεν πληροφορίες» που «θίγουν ευθέως τα εθνικά συμφέροντα». Μετά απ' αυτές τις ανακοινώσεις, ήρθε η εντολή για προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πρωτοδικών, προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχει διαπραχθεί το αδίκημα της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας σε βαθμό κακουργήματος!
 
Από τον πολιτικό προσανατολισμό της ιστοσελίδας, σε συνδυασμό με τη συγκυρία, μπορεί κανείς να εικάσει ποιος από τους αντιπροέδρους της Βουλής «σέρβιρε» την είδηση στον συντάκτη (που είναι παλιός στο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ). Η αναφορά σε κονδύλια που δόθηκαν σε μακεδονικά Μέσα μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως επιβεβαίωση των όσων απέδωσε ο Καμμένος στον Κοτζιά σ' εκείνο το πολύκροτο υπουργικό συμβούλιο, που οδήγησε στην παραίτηση του δεύτερου. «Ο Πάνος επιβεβαιώνεται από το δημοσίευμα», μπορεί να πει ο κάθε ανελίτης (ναι, υπάρχει ακόμα αυτό το πολιτικό είδος, έστω και υπό εξαφάνιση). Συμφέρον από μια τέτοια αποκάλυψη έχουν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συν ένα της συμπολίτευσης (οι ΑΝΕΛ). Επομένως, ο κύκλος των υπόπτων για τη διαρροή δεν είναι και τόσο μικρός.
 
Πέρα από το προκλητικό της ποινικής διαδικασίας καθεαυτής, υπάρχει και η πολιτική πρόκληση της κυβέρνησης και ειδικά του μεγάρου Μαξίμου. Δυο υπουργοί κόντεψαν να έρθουν στα χέρια μέσα στο υπουργικό συμβούλιο. Ο ένας κατηγορούσε τον άλλο για διασπάθιση μυστικών κονδυλίων (και κονδυλίων του Σόρος!) και ο άλλος έλεγε στον πρώτο «να δούμε και τα δικά σου μυστικά κονδύλια πώς τα διαχειρίζεσαι». Κι αυτός ο καυγάς  οδήγησε έναν υπουργό σε παραίτηση, πυροδοτώντας εξελίξεις που τοποθετήθηκαν στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας. Ηταν δυνατό να μην υπάρξουν παραπέρα διαρροές γι' αυτό το ζήτημα; Μόνο αφελής θα πίστευε κάτι τέτοιο.
 
Εμείς δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι «μπουκώνουν» εκδότες, δημοσιογράφους, λομπίστες και λοιπούς παράγοντες με χρήμα από μυστικά κονδύλια. Οχι μόνο στο εξωτερικό, αλλά και στην Ελλάδα. Οχι μόνο το υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και άλλα υπουργεία. Και δε χρειάζεται να υπάρχει υποχρεωτικά ο φερετζές του «απόρρητου» σ' αυτά τα κονδύλια. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να δοθεί χρήμα σε κάθε είδους λαμόγια. Οχι υποχρεωτικά για «εθνικούς σκοπούς», αλλά και για κομματικούς σκοπούς και για τη φιλοτέχνηση αγιογραφιών των πολιτικών που διαχειρίζονται υπουργεία.
 
Εξίσου παλιός με την ύπαρξη των κάθε είδους μυστικών κονδυλίων είναι και ο… αγώνας για τη διαφάνεια. Δεν υπάρχει αστικό κόμμα που -όσο είναι στην αντιπολίτευση- καταγγέλλει τους κυβερνώντες για αθέμιτες συναλλαγές και υπόσχεται ότι θα φέρει τη διαφάνεια, και μόλις γίνεται κυβέρνηση συνεχίζει από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι. Πριν από τη χούντα, τέτοιες καταγγελίες βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη. Δεν τις έκανε μόνο η ΕΔΑ, που δεν υπήρχε περίπτωση να κυβερνήσει, αλλά και η Ενωση Κέντρου. Τα ίδια συνεχίστηκαν και μετά τη χούντα. Τέτοιες καταγγελίες έκανε το ΠΑΣΟΚ μέχρι το 1981, η ΝΔ από το 1981 μέχρι το 1989, ξανά το ΠΑΣΟΚ μόλις ξαναβρέθηκε στην αντιπολίτευση, ξανά η ΝΔ από το 1996 μέχρι το 2004 (ήταν και η περίοδος της προετοιμασίας των ολυμπιακών αγώνων τότε), ξανά το ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2004 και βέβαια διαχρονικά ο ΣΥΡΙΖΑ (και με ιδιαίτερη ένταση όταν είδε ότι του χαμογελάει η τύχη). Ούτε η σύγκρουση ανάμεσα σε στελέχη της ίδιας κυβέρνησης είναι πρωτοφανές γεγονός. Ο Μητσοτάκης (πατήρ) κατηγόρησε τον Σαμαρά ότι ως υπουργός Εξωτερικών «τάιζε» δημοσιογράφους από τα μυστικά κονδύλια για να τους έχει μαζί του όταν θα έριχνε την κυβέρνηση.
 
Ούτε είναι τυχαίο ότι οι καταγγελίες που αφορούν το εσωτερικό αναφέρονται σε εκδότες και δημοσιογράφους. Αυτοί μπορούν να χτίσουν καριέρες. Το καινούργιο με τη σύγκρουση Καμμένου-Κοτζιά είναι ότι οι καταγγελίες αφορούν το εξωτερικό. Κι αν το πράγμα «ξεφύγει», θα εκτεθούν όλοι μαζί, νυν και πρώην.