Δεν ήταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος που δήλωνε την περασμένη εβδομάδα ότι τα συζητούν όλα (και το αφορολόγητο), φτάνει να εντάσσονται σ' ένα συνολικό πακέτο; Αυτός ήταν. Τώρα, ο ίδιος κυβερνητικός εκπρόσωπος αδειάζει μεγαλοπρεπέστατα τον αρμόδιο για τη διαπραγμάτευση υπουργό Τσακαλώτο, που όταν ρωτήθηκε (σε τηλεοπτική συνέντευξή του) αν συμφωνεί με το «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» που είχε πει ο Τσίπρας στα μέσα Γενάρη, προσπάθησε να εξηγήσει (έχει και δυσκολία με τα ελληνικά), ότι αυτό που είχε πει ο Τσίπρας ήταν περισσότερο ένα διαπραγματευτικό χαρτί, κάτι σαν μπλόφα. Οχι, δεν ήταν διαπραγματευτικός χειρισμός, το «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» ισχύει στο ακέραιο, δήλωσε στις αρχές τούτης της εβδομάδας ο Τζανακόπουλος.
Το επανέλαβε και ο Τσίπρας ενώπιον του Μοσκοβισί: «Το μήνυμα είναι ότι φτάνει πια με τη λιτότητα στην Ελλάδα. Μπορεί να είναι καταστροφική μία συζήτηση, σχετικά με μέτρα ακόμη και ενός ευρώ». Και συνέχισε: «Μπορούμε να συζητήσουμε για μεταρρυθμίσεις, βεβαίως, για δομικές μεταρρυθμίσεις. Μπορούμε να συζητήσουμε για ένα μείγμα πολιτικών, αλλά με μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο».
Την επομένη, βέβαια, ο Τζανακόπουλος το… ξαναγλύκανε: διευκρίνισε ότι η διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης δεν έχει αλλάξει, αντιθέτως δεδομένος και δηλωμένος στόχος είναι η αξιολόγηση να κλείσει χωρίς επιπλέον λιτότητα. Τόνισε πως «είναι μια διαπραγματευτική θέση από την οποία η κυβέρνηση δεν μπορεί να υποχωρήσει, όχι για λόγους εμμονής, αλλά γιατί δεν χρειάζεται νέα λιτότητα με δεδομένη την πορεία της ελληνικής οικονομίας». Αλλο «ούτε ένα ευρώ», άλλο «όχι επιπλέον λιτότητα», όπως αντιλαμβάνεστε.
Στο μεταξύ, ενώ υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στο φόρτε της διαπραγμάτευσης, ώστε να προκύψει συγκεκριμένη συμφωνία στο Eurogroup της Δευτέρας, ο Τσακαλώτος στέλνει στις 8:30 το βράδυ της Πέμπτης ένα δελτίο Τύπου, με το οποίο γνωστοποιεί ότι την Παρασκευή θα βρίσκεται σχεδόν όλη τη μέρα στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιώντας έξι διαδοχικές συναντήσεις με φορείς και πρόσωπα, διάρκειας από μισή έως μία ώρα η καθεμιά! Πρέπει να κατέβαλαν προσπάθεια οι συνεργάτες του για να βρουν πρόσωπα για να γεμίσει τις ώρες του ο Τσακαλώτος, επιστρατεύοντας ακόμα και τους προέδρους του ΚΔΒΕ και του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Είναι προφανές ότι θέλησε να στείλει μήνυμα πως αυτός δεν κάνει καμιά διαπραγμάτευση, αλλά κάνει εθιμοτυπικές συναντήσεις στη Θεσσαλονίκη!
Για ποιο λόγο; Εχει γίνει σαφές ότι υπάρχουν αντιθέσεις ανάμεσα στο Μαξίμου και το οικονομικό επιτελείο. Δεν είναι μόνο το άδειασμα του Τσακαλώτου από τον Τζανακόπουλο, ο οποίος Τσακαλώτος έλεγε ότι συζητάει τη μείωση του αφορολόγητου. Είναι και η προειδοποίηση του Χουλιαράκη την προηγούμενη εβδομάδα από το Λονδίνο, ότι θα ήταν καταστροφική ν' αργήσει πέντε μήνες η υπογραφή της συμφωνίας, ακόμα κι αν μετά από πέντε μήνες η συμφωνία θα ήταν λίγο καλύτερη. Είναι προφανές ότι το οικονομικό επιτελείο είναι έτοιμο να κλείσει τώρα τη συμφωνία, ενώ το Μαξίμου θέλει λίγο ακόμα θέατρο «σκληρής διαπραγμάτευσης».
Το έργο το έχουμε ξαναδεί το Φλεβάρη του 2015. Ο Δραγασάκης υπέγραψε μια απόφαση στο Eurogroup της 11ης Φλεβάρη (παρουσία και του Βαρουφάκη). Οι Τσιπραίοι τον ανάγκασαν να πάρει πίσω την υπογραφή του. Στις 20 Φλεβάρη, υπέγραψαν μια πιο εξευτελιστική απόφαση. Στη συνέχεια, αποφάσισαν ότι αυτό που είχαν υπογράψει ήταν κείμενο «δημιουργικής ασάφειας». Συνέχισαν το σόου, το κορύφωσαν με το δημοψήφισμα-φάρσα και μετά υπέγραψαν το τρίτο Μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς του νόμους.
Ολη εκείνη την περίοδο, που κόσμος και κοσμάκης είχε φάει το παραμύθι της «σκληρής διαπραγμάτευσης, υποστηρίζαμε σθεναρά ότι πρόκειται για πολιτική σόου. Υποστηρίζαμε ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ διαπραγματεύονται με τον ελληνικό λαό, προκειμένου να του παρουσιάσουν σαν αναπόφευκτα αυτά που θα υπογράψουν στο τέλος. Επιβεβαιωθήκαμε πλήρως. Γιατί αυτή είναι η λογική των πραγμάτων, όταν μια κυβέρνηση θέλει να διαχειριστεί τον ελληνικό καπιταλισμό. 'Η θα υπέκυπταν στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών δανειστών ή θα παραιτούνταν από την κυβέρνηση για να έρθουν άλλοι να κάνουν τη δουλειά. Ηθελαν, όμως, να περάσουν στον ελληνικό λαό την ψεύτικη εικόνα ότι αυτοί το πάλεψαν μέχρι το τέλος και έπεσαν μαχόμενοι ηρωικά.
Την ίδια τακτική επιλέγουν και τώρα. Δεν ξέρουμε αν θα το τραβήξουν μέχρι τον Ιούνη-Ιούλη, όταν υπάρχουν λήξεις ομολόγων και θα χρειαστούν τη δόση από το δάνειο του τρίτου Μνημόνιου, ή αν το σόου θα κλείσει τις επόμενες δυο-τρεις εβδομάδες. Δεν ξέρουμε αν περιμένουν κάποια βελτίωση του «σεναρίου βάσης» που παρέδωσαν στον Τσακαλώτο οι Ντεϊσελμπλούμ-Τόμσεν-Κερέ-Ρέγκλινγκ και Μοσκοβισί την Παρασκευή 10 Φλεβάρη. Δεν ξέρουμε αν σκέφτονται εκλογές, σε μια προσπάθεια να σωθούν πολιτικά, έστω και περνώντας στην αντιπολίτευση (τηρουμένων των αναλογιών, το έκαναν και οι Σαμαροβενιζέλοι το 2014, μην κλείνοντας την πέμπτη αξιολόγηση του προηγούμενου Μνημόνιου, ενόψει εκλογών).
Εκείνο που ξέρουμε είναι πως η διαπραγμάτευσή τους δε γίνεται με τους δανειστές, αλλά με τον ελληνικό λαό. Στο λαό προσπαθούν να σερβίρουν σαν αναπόφευκτη την επέκταση του τρίτου Μνημόνιου για μερικά ακόμα χρόνια (μέχρι και δέκα!), με σκληρότερη λιτότητα και κινεζοποίηση, που θα ξεκινήσει άμεσα με μια ακόμα μεγάλη μείωση του αφορολόγητου, για να χαρατσωθούν κι άλλο μισθωτοί και συνταξιούχοι, και με κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» στις συντάξεις, είτε άμεσα είτε μέσω του «κόφτη».
