Οσοι Νεοδημοκράτες περίμεναν κάποιο άνοιγμα του Σαμαρά προς το Κέντρο ή έστω μια εξισορρόπηση της ακροδεξιάς ατζέντας που τόσο καιρό τώρα χρησιμοποιεί το μέγαρο Μαξίμου, επειδή εκτιμούν ότι στο Κέντρο βρίσκεται η προοπτική επιβίωσης και εκλογικής ανασύνταξης της ΝΔ, μετά από ένα –μικρό ή μεγαλύτερο– διάλειμμα ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα απογοητεύτηκαν από την ομιλία του στο Athos Palace της Χαλκιδικής. Ηταν μια ομιλία που θύμιζε πανηγυρικό θεολόγου επαρχιακού γυμνασίου στις αλήστου μνήμης εθνικές γιορτές της χούντας. Χάσαμε το μέτρημα πόσες φορές είπε τη λέξη «πατρίδα».
Απ’ όλο αυτό το παραλήρημα, που δεν αντέχει σε πολιτική ανάλυση, αρκεί η ακροτελεύτεια παράγραφος της δευτερολογίας-κλείσιμο: «Θέλω να είστε δυνατοί, θέλω να έχετε το χαμόγελο. Θέλω να έχετε την ελπίδα – που μας δώσατε και σήμερα – μαζί σας πάντα. Και θέλω να ξέρετε από τα βάθη της συνείδησής σας: Αυτό που βγαίνει, αυτό που αναβλύζει είναι ότι κάνουμε το καλύτερο, με μοναδικό γνώμονα την πατρίδα μας. Το καλό της Ελλάδας μας.
Και από εδώ, από την Μακεδονία την ιερή, που βγάζει "Αλέξανδρο" και "Αμφίπολη", να ξέρετε ότι είμαστε ενωμένοι πέρα και πάνω από κόμματα»!
Γυρίζοντας το χρόνο πίσω, σκεφτήκαμε με θαυμασμό τι προσπάθεια κατέβαλε ο Σαμαράς όταν έφτιαξε την ΠΟΛΑ το 1993 για να εμφανίζεται σαν ένας μοντέρνος πολιτικός, πατριώτης μεν, αλλά και με κοσμοπολίτικο αέρα ταυτόχρονα. Ο Καμμένος, που προσπαθεί να κάνει το ίδιο από το 2012, σε καμιά περίπτωση δεν φτάνει τον Σαμαρά της περιόδου της ΠΟΛΑ.
Ο κύβος έχει ριφθεί ενόψει των επόμενων εκλογών, όποτε κι αν γίνουν αυτές. Ο Σαμαράς και η κλίκα του παίζουν στο γήπεδο της Χρυσής Αυγής, εκτιμώντας πως μόνο απ’ αυτή μπορούν να επαναπατρίσουν ψήφους. Δε σκέφτονται ότι ο ακροδεξιός δεν μπορεί να πειστεί μόνο από κούφια λόγια, όταν τα ίδια λόγια του λένε οι νεοναζί (και ο Καμμένος), χωρίς να έχουν πάρει μέρος στη μνημονιακή διακυβέρνηση. Κοιτάζοντας αποκλειστικά προς τα δεξιά και με δεδομένο ότι στο Κέντρο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ καταρρέουν και έχει μείνει μόνο το Ποτάμι, ο Σαμαράς αφήνει άφθονο ζωτικό χώρο στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν τον αφήνει ανεκμετάλλευτο. Ζωτικό χώρο που μόνο μετά από μια κυβερνητική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ανακτήσει η ΝΔ, όμως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο Σαμαράς και οι Ηρακλείς του θα βρίσκονται μέχρι τότε στην ηγεσία της.
Γενικά, ήταν μια ομιλία χωρίς πνοή, από έναν αρχηγό κόμματος και πρωθυπουργό εντελώς «ντεφορμέ», γεγονός που σημειώθηκε ακόμη και από στελέχη της ΝΔ. Ακόμα και οι ενέσεις κομματικής ντόπας ακούγονταν εντελώς ψεύτικες. Ετσι, εκείνο που σχολιάστηκε ήταν το διπλό μέτωπο που εμμέσως άνοιξε ο Σαμαράς. Πρώτον, με τους Καραμανλικούς της ΝΔ, οι οποίοι σημείωσαν με οργή ότι αναφέρθηκε στο «όχι» στο σχέδιο Ανάν και στο «βέτο» στη νατοϊκή σύνοδο του Βουκουρεστίου για την ένταξη της FYROM, χωρίς να τα συνδέσει με τον Κώστα Καραμανλή. Δεύτερον, με τον κυβερνητικό του εταίρο, το ΠΑΣΟΚ, καθώς διακήρυξε καθαρά δηκτικά ότι «εμείς είμαστε η Προοδευτική Παράταξη», λίγες μέρες πριν ο Βενιζέλος κάνει το συνέδριο αυτού του καινούργιου μαγαζιού. Και βέβαια, οι Πασόκοι «τα πήραν» και επειδή παρουσίασε τα υποτιθέμενα επιτεύγματα της τελευταίας διετίας με το «εγώ» και το «εμείς», πιστώνοντάς τα στον εαυτό του και τη ΝΔ και όχι και στο ΠΑΣΟΚ.
Οι Καραμανλικοί δεν αντέδρασαν δημόσια, ενόψει και της δεύτερης φιέστας στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, όμως από πλευράς ΠΑΣΟΚ ανέλαβε να απαντήσει ο Απ. Κακλαμάνης με ένα οργισμένο κείμενο που κατήγγειλε τον Σαμαρά ότι «αναμασά το προϊόν της φαιάς αριστεροδεξιάς προπαγάνδας κατά του ΠΑΣΟΚ» και στη συνέχεια του έσουρε τα εξ αμάξης. Ο Κακλαμάνης δεν παρέλειψε να υποστηρίξει και τον Γιωργάκη (για το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν»), λειτουργώντας ως «ο Νέστορας της παράταξης, που αγωνίζεται για την ενότητά της».
