Με μια απλή φράση, η οποία έδωσε τον τίτλο σ’ αυτό το σημείωμα, ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ παρουσίασε την ουσία της πολιτικής που οι εκπρόσωποι του ευρωπαϊκού χρηματιστικού κεφάλαιου αποφάσισαν για την ελληνική νεο-αποικία τους. Δεν είναι ώρα για οποιασδήποτε μορφής αναδιάρθρωση του χρέους του ελληνικού κράτους. Είναι ώρα για ένταση και επιτάχυνση της επίθεσης ενάντια στον ελληνικό λαό, για «κινεζοποίηση» του ελληνικού προλεταριάτου. Οταν γίνει αυτό, τότε θα δού-με τι θα κάνουμε και με την αναδιάρθρωση του χρέους.
Η αναδιάρθρωση πριν από το 2013, όταν θα τεθεί σε ισχύ ο μόνιμος μηχανισμός διάσωσης, θα είναι εξαιρετικά καταστροφική για την Ευρωζώνη, έλεγε την ίδια ώρα από το Βερολίνο η Ανγκελα Μέρκελ, μιλώντας σε φοιτητές του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. «Θα προκαλούσε απίστευτες αμφιβολίες για την αξιοπιστία μας, εάν ξαφνικά αλλάζαμε τους κανόνες στη μέση του πρώτου προγράμματος», είπε η η γερμανίδα καγκελάριος και ο νοών νοείτω.
Καμιά σημασία δεν έχει το ύψος του χρέους. Δεκάρα τσακιστή δεν δίνουν. Ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό δεν είναι βιώσιμο. Οτι κάποια στιγμή θ’ αναγκαστούν να το κουρέψουν. Οχι μόνο γιατί έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, αλλά και γιατί με την πολιτική που έχουν επιβάλλει ο ελληνικός καπιταλισμός έχει βυθιστεί σε μια βαθιά παρακμή. Οταν δεν παράγεται ΑΕΠ, δεν μπορεί να μειωθεί το ύψος του χρέους. Ομως, το χρέος χρησιμοποιείται σαν εργαλείο για να επιτευχθούν τρεις στόχοι. Πρώτο, για ν’ αποκομίζει το χρηματιστικό κεφάλαιο τοκογλυφικά κέρδη για όσο γίνεται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Οταν θ’ αναγκα- στούν να «κουρέψουν» το χρέος, θα το έχουν ήδη εισπράξει πολλές φορές μέσω των τοκογλυφικών επιτοκίων. Δεύτερο, για να εξασφαλίσουν σε εξευτελιστικές τιμές όσα από τα ελληνικά «φιλέτα» τους ενδιαφέρουν (δημόσιες επιχειρήσεις, ακίνητα, λιμάνια, αεροδρόμια κ.λπ.). Τρίτο, για να ολοκληρώσουν την «κινεζοποίηση» του ελληνικού προλεταριάτου, δημιουργώντας έτσι στην καρδιά της ευρωζώνης ένα χώρο τοποθέτησης παραγωγικού κεφάλαιου που θ’ αποδίδει το μέγιστο κέρδος, όπως αυτό αποδίδεται στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου.
Υπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα απ’ αυτή που υπέστη την περασμένη Δευτέρα, στη συνεδρίαση του Eurogroup, ο Γ. Παπακωνσταντίνου; Τα μέλη του Συμβούλιου φώναξαν τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ στην τρόικα Πολ Τόμσεν για να τους ενημερώσει για την πορεία εκτέλεσης του Μνημόνιου, απαξιώνοντας εντελώς τον (ισότιμο υποτίθεται) συνάδελφό τους, ο οποίος βρέθηκε στη θέση του κατηγορούμενου, με μάρτυρα του κατηγορητήριου τον Τόμσεν. Για τους ιμπεριαλιστές της Ευρωζώνης αξιόπιστος είναι ο Τόμσεν και κάθε άλλος τεχνοκράτης και όχι ο συνάδελφός τους. Βέβαια, αυτό γινόταν πάντοτε, αλλά με μια κομψότητα. Οι υπουργοί χρησιμοποιούσαν εκθέσεις των τεχνοκρατών και μετά άρχιζε το παζάρι, δεν τους φώναζαν στα Συμβούλια για να υποκαταστήσουν την ενημέρωση από τον αρμόδιο υπουργό ενός κράτους-μέλους.
Στη συνέχεια, αφού τον έχεσαν πατόκορφα, έστειλαν τον Παπακωνσταντίνου άρον-άρον στην Αθήνα (δεν πήρε μέρος στο Ecofin που ήταν προγραμματισμένο για την Τρίτη) για να ξαναγράψει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Πολιτικής. «Στο σπίτι και αύριο με τον κηδεμόνα σου», αυτή ήταν η τύχη που επεφύλαξαν στον Παπακωνσταντίνου οι όμόλογοί του του Eurogroup. Στις 15 Απρίλη, η κυβέρνηση οργάνωσε ολόκληρη φιέστα για να παρουσιάσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Ο Παπακωνσταντίνου πήγε στο υπουργικό συμβούλιο, παρουσίασε το πρόγραμμα σε powerpoint, η κυβέρνηση το ενέκρινε και μετά αυτό στάλθηκε στα ΜΜΕ για να παρουσιαστεί στον ελληνικό λαό. Υποτίθεται ότι στις 16 Μάη θα ψηφιζόταν στη Βουλή. Τώρα, ο Παπακωνσταντίνου κάθεται και το ξαναγράφει, υπό τις οδηγίες των τροϊκανών που επέστρεψαν μαζί του στην Αθήνα και θα ψηφιστεί στα τέλη του μήνα ή στις αρχές Ιούνη! Η πλάκα είναι πως αυτός ο πολιτικός νάνος έσκιζε τα ρούχα του, ότι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν έχει να κάνει με την τρόικα, διότι δεν προβλέπεται από Μνημόνιο και ξεπερνά το χρονικό του ορίζοντα (φτάνει μέχρι το 2015), αλλά αποτελεί επιλογή αποκλειστικά της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία θέλει να εξασφαλίσει δημοσιονομικά και τα επόμενα χρόνια! Τώρα που οι κοινοτικοί τον αντιμετώπισαν σαν… κακό μαθητή και τον άφησαν μετεξεταστέο, έχει καταπιεί τη γλώσσα του.
Να θυμίσουμε κι άλλες πλάκες; Τον περασμένο Σεπτέμβρη ο Παπανδρέου διαβεβαίωνε από τη ΔΕΘ, αγανακτώντας μάλιστα για όποιον τον αμφισβητούσε, ότι το Μνημόνιο τελειώνει το 2013 και «διέταζε» τον υπουργό Οικονομικών να φροντίσει για τους χαμηλοσυνταξιούχους! Το Μνημόνιο πήγε ήδη μέχρι το 2015, αφού το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα (όχι αυτό που συνέταξε η κυβέρνηση, αλλά αυτό που θα συντάξει η τρόικα) θεωρείται όρος ακόμη και για την εκταμίευση της επόμενης δόσης! Τον περασμένο Φλεβάρη ξέσπασε ολόκληρος σάλος και η κυβέρνηση έσπευδε να βγάλει ανακοίνωση μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, επειδή οι τροϊκανοί, αναχωρώντας από την Αθήνα, είχαν ανακοινώσει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ. Αυτό δεν έχει να κάνει με το Μνημόνιο και την τρόικα, έλεγε δήθεν αυστηρά ο Παπακωνσταντίνου, είναι αποκλειστικά απόφαση της κυβέρνησης και γι’ αυτό δεν είχαν κανένα δικαίωμα να το ανακοινώσουν αυτοί, πριν το ανακοινώσει η κυβέρνηση. Τώρα, όχι μόνο τα 50 δισ. συναρτώνται με το Μνημόνιο και τις δόσεις του, αλλά οι Κοινοτικοί ζη- τούν να βγουν στο σφυρί περισσότερα και να έχουν αυτοί τον απόλυτο έλεγχο στη διαδικασία ξεπουλήματος.
Η ξεφτίλα του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου και ολόκληρης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που την έχουν του κλώτσου και του μπάτσου στις Βρυξέλλες, είναι για πλάκα, όμως οι συνέπειες της πολιτικής της κάθε άλλο παρά για πλάκα είναι. Σαν να μην τρέχει τίποτα, χωρίς να δώσει καμιά εξήγηση, ο Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε (από το βήμα του συνέδριου του Economist), ότι τα πρόσθετα μέτρα του 2011 θα είναι 6 δισ. ευρώ και όχι 3 δισ., όπως είχε αποφασίσει το υπουργικό συμβούλιο πριν από ένα μήνα! Από το βήμα του ίδιου συνέδριου, το οποίο έγινε χώρος για τη διατύπωση δημόσιων όρκων πίστης προς την τρόικα από τα κυβερνητικά στελέχη, ο ίδιος ο Παπανδρέου, που παλιότερα δεν έμπαινε προσωπικά στο κάδρο με τα αντιλαϊκά μέτρα, ανακοίνωσε ότι τα επόμενα χρόνια, μέχρι το 2015, θα μειωθεί κατά 20%, ήτοι κατά 150.000 άτομα, ο αριθμός των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα, «με τη μη αντικατάσταση όλων όσοι συνταξιοδοτούνται, αλλά επίσης και με εθελούσιες εξόδους από το δημόσιο τομέα, όπου είναι απαραίτητο». Από το 1 προς 5 πάμε σε νέο, τετραετές πάγωμα προσλήψεων. Οσο για τις «εθελούσιες εξόδους», απλούστατα δεν μπορούν να υπάρξουν, όχι μόνο γιατί δύσκολα θα βρεθεί εργαζόμενος να τις δεχτεί, αλλά και γιατί δεν έχουν δημοσιονομικό όφελος, αφού ο συνταξιοδοτούμενος θα εξακολουθήσει να πληρώνεται από το δημόσιο. Απολύσεις ήθελε να πει ο Παπανδρέου, αλλά το άφησε να το πει αργότερα ο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος μίλησε κυνικά για απολύσεις, αφού «το μέτρο της μετάταξης δεν λειτουργεί». Οπως είπε, λες και μιλούσε για κατσίκια και όχι γι’ ανθρώπους, «δεν μπορούμε πια να προχωρήσουμε χωρίς να σκεφτόμαστε και το γεγονός ότι όταν κλείνουν, συρρικνώνονται, συγχωνεύονται Δημόσιοι Οργανισμοί, μπορεί να υπάρξουν και απολύσεις».
Ο ίδιος ο Παπανδρέου ανήγγειλε, επίσης, ότι το νέο ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο «θα ευθυγραμμίζεται περισσότερο με τον ιδιωτικό τομέα, πολύ πιο δίκαιο και, επίσης, θα ανταμείβει την παραγωγικότητα, συγκρατώντας και το μισθολογικό κόστος». Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει τον επόμενο μήνα.
Είναι τόση η πρεμούρα τους και η αποφασιστικότητα που θέλουν να μεταφέρουν, για να παραλύσουν αντιδράσεις, που ο Παπανδρέου παράτησε πια τις περικοκλάδες περί «αποκρατικοποιήσεων» και «αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας» και μίλησε στα ίσια για «φιλόδοξο σχέδιο ιδιωτικοποίησης», ξεκαθαρίζοντας ότι: «Θα ανακοινώσουμε τη μείωση ή και εξάλειψη του μεριδίου του κράτους σε εταιρείες, οι οποίες είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο – τηλεπικοινωνίες, λιμάνια, διαχείριση νερού, ηλεκτρισμού, καθώς και τυχερά παιχνίδια».
Στις Βρυξέλλες, οι υπουργοί του Eurogroup αποφάσισαν να βοηθήσουν με το δικό τους τρόπο την κυβέρνηση. Να τη βοηθήσουν… ξεφτιλίζοντάς την. «Δεν εφαρμόζετε σωστά το πρόγραμμα της τρόικας, αν δεν πάρετε αμέσως πρόσθετα μέτρα, δεν θα σας δώσουμε ούτε την επόμενη δόση του δανείου (12 δισ. ευρώ). Οσο για το συμπληρωματικό δάνειο (50-60 δισ.) που ζητάτε, δεν το συζητάμε καν προς το παρόν. Πρώτα θα πάρετε μέτρα, μέτρα κι άλλα μέτρα και μετά θα συζητήσουμε για οτιδήποτε άλλο». Αυτό ήταν σε απλή μετάφραση το μήνυμα του Eurogroup.
«Η Ελλάδα δεν τηρεί πλέον το πρόγραμμα προσαρμογής… Πρέπει τάχιστα να ιδιωτικοποιήσει περιουσία ύψους 50 δισ. ευρώ, έτσι ώστε το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο δημόσιο χρέος της να καταστεί βιώσιμο, διότι προς το παρόν είναι μη βιώσιμο… Αν η Ελλάδα καταβάλει όλες αυτές τις προσπάθειες, τότε πρέπει να εξετάσουμε αν είναι δυνατό να προχωρήσουμε σε μια ήπια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αντιτίθεμαι αυστηρά σε μείζονα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους», δήλωσε ο Γιούνκερ, για να συμπληρώσει: «Εάν αυτές οι προϋποθέσεις εκπληρωθούν, τότε μπορούμε να συζητήσουμε το θέμα του reprofiling. Δεν είναι reprofiling ή τίποτα. Είναι μέτρα, μέτρα και μέτρα και μετά ίσως reprofiling». Ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο Ρεν, ενώ και οι δύο διευκρίνισαν ότι από την έκθεση προόδου που θα υποβάλει η τρόικα θα εξαρτηθεί η εκταμίσευση της επόμενης δόσης του δανείου.
Σε άλλες δηλώσεις του ο Γιούνκερ προεξόφλησε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει στις αγορές το 2012», και επανέλαβε ότι «η χώρα θα πρέπει να επιταχύνει στην κατεύθυνση των αποκρατικοποιήσεων προκειμένου να εκταμιευθούν η πέμπτη δόση του δανείου καθώς και οι επόμενες». Ομως, η γριά αλεπού του Eurogroup δεν είχε κανένα πρόβλημα να «δώσει» στην ψύχρα τον Παπακωνσταντίνου, που είχε βάλει τα παπαγαλάκια του στην Ελλάδα να γράφουν τα γνωστά περί «σκληρών διαπραγματεύσεων». «Είμαι ικανοποιημένος που η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε για πρόοδο σε μικρό χρονικό διάστημα και για επιπρόσθετα μέτρα το 2011. Το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων είναι πολύ σημαντικό και πιστεύουμε ότι πρέπει να αναπροσαρμοστεί προς τα πάνω», δήλωσε.
Γι’ αυτό και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ο Παπακωνσταντίνου δεν δοκίμασε να ξαναπαίξει το παιχνίδι των δήθεν διαπραγματεύσεων με την τρόικα. Το βούλωσε, δεν έδωσε καμιά συνέντευξη και πήγε μαζί με τον Παπανδρέου στο συνέδριο του Economist, όπου άρχισαν τις νέες εξαγγελίες. Ανέλαβαν, όμως, τα παπαγαλάκια να δημιουργήσουν κλίμα «εθνικά κρίσιμων στιγμών», με τη γνωστή κινδυνολογία για τη δόση των 12 δισ. που βρίσκεται στον αέρα και τα παρόμοια. Προσπαθούν μ’ αυτό τον τρόπο να παρουσιάσουν σαν αναπότρεπτα τα νέα μέτρα, όπως έκαναν και όλες τις προηγούμενες φορές και όπως θα κάνουν και την επόμενη φορά. Μάλιστα, στην πιάτσα έπεσε και μεγαλύτερη απειλή αυτή τη φορά: δεν θα δοθεί η επόμενη δόση, αν δεν υπάρξει εκπεφρασμένη συναίνεση των κομμάτων στα νέα μέτρα. Μπορεί να το έκαναν άκομψα ο Γιούνκερ με τον Ρεν (βλέπε σχετικά στη σελίδα 7), όμως δημιούργησαν και πάλι ένα πρώτης τάξης άλλοθι για τον Σαμαρά, ο οποίος θα πρέπει να προσεγγίσει τις κυβερνητικές θέσεις χάριν του εθνικού συμφέροντος. Αλλη μια μπλόφα στην υπηρεσία των νέων μέτρων.
