Οταν αρχίζουν και συζητιούνται (διαψευδόμενα πάντοτε!) σενάρια διαδοχής ενός εν ενεργεία πρωθυπουργού, τότε γι’ αυτόν έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Ας του το πει κάποιος του Καραμανλή, αν ο ίδιος δεν το έχει καταλάβει. Δεν έχει σημασία αν είναι ο Αβραμόπουλος αυτός που σέρνει το χορό και η Ντόρα που ακολουθεί ψάλλοντας ύμνους στον Καραμανλή με κείνο το σαρδόνιο μητσοτακαίικο χαμόγελο καρφιτσωμένο στη μούρη της. Σημασία έχει πως σε μια ΝΔ βυθισμένη στην κρίση άρχισαν πλέον να συζητούν και σενάρια διαδοχής του Καραμανλή, συζήτηση που ήταν αδιανόητη πριν από ένα εξάμηνο. Καθώς στα γκάλοπ η ψαλίδα ανοίγει αργά αλλά σταθερά υπέρ του ΠΑΣΟΚ, οι λεονταρισμοί των πιστών Καραμανλικών («όποιος θέλει ας θέσει ανοιχτά θέμα ηγεσίας, να μετρηθούμε», «ο Καραμανλής έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να συνταξιοδοτηθεί» και άλλα τέτοια) ηχούν σαν φωνές από κουραδόμαγκες της εποχής του Μπαϊρακτάρη (ωχ! πάλι τη γράψαμε την απαγορευμένη λέξη).
Πίστευε(;) ο Καραμανλής, ότι παραπέμποντας το σκάνδαλο του Βατοπεδίου σε μια Εξεταστική Επιτροπή που θα βγάλει απαλλακτικό πόρισμα για τους υπουργούς του, μπορεί να ξεφύγει και απ’ αυτό το άγος. Να διώξει το σκάνδαλο από την ημερήσια διάταξη, να εμφανιστεί ο ίδιος ως ο αεικίνητος ηγέτης που κυνηγά καθημερινά τους υ-πουργούς του για να παράξουν έργο για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, να ανακάμψει και να «μπουμπουνίσει» νέες εκλογές για να ανανεώσει τη θητεία του, κατακτώντας το ρεκόρ του μεταπολιτευτικού πρωθυπουργού που κέρδισε τρεις διαδοχικές εκλογικές μάχες. Και τι κατάφερε; Την ώρα που το δικό του επιτελείο οργανώνει επισκέψεις του σε υπουργεία και πρωτεύουσες νομών (πάντα σε πολιτικά αποστειρωμένο περιβάλλον, χωρίς την παρουσία πλειάδας ανθρώπων, χωρίς «επαφή με το λαό»), η επικαιρότητα ασχολείται μόνο με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Ετσι, όλη αυτή η προπαγανδιστική εκστρατεία πήγε κυριολεκτικά φούντο.
Και πώς να μην πάει φούντο, πώς να μην κυριαρχήσουν τα Βατοπεδινά, όταν υπουργοί και υφυπουργοί της ΝΔ, πρώην και νυν, εμφανίζονται στην Εξεταστική Επιτροπή σαν ένα τσούρμο από τρομαγμένα γίδια; Πώς να πείσει ο Καραμανλής ότι οι υπουργοί του δεν έχουν ποινικές ευθύνες, όταν αυτοί εμφανίζονται σαν μέλη μιας διαλυμένης συμμορίας που ρίχνουν το ένα τα βάρη στους άλλους; «Αμ αυτοί δεν είναι υπουργοί. Ο Αρτέμης Μάτσας χωρίς κουκούλα είναι!», έγραψε εύστοχα η τηλεκριτικός της «Ελευθεροτυπίας» Μ. Πετρούτσου.
Από τα τόσα αλληλοκαρφώματα έχουμε χάσει το λογαριασμό. Παραθέτουμε μερικά και συμπαθάτε μας αν ξεχάσαμε κάποια άλλα: Ο Μαγγίνας κάρφωσε τον Τσιτουρίδη. Ο Τσιτουρίδης κάρφωσε τον Κοντό. Ο Κοντός κάρφωσε τον Μπασιάκο, τον Δούκα και τον Κιλτίδη. Ο Κιλτίδης κάρφωσε τον Κοντό. Ο Λιάπης κάρφωσε τον Βουλγαράκη. Ο Βουλγαράκης κάρφωσε τον Μπασιάκο. O Mπασιάκος κάρφωσε τον Ρουσόπουλο και δυο υφισταμένους του λέγοντας ότι διορίστηκαν επί ΠΑΣΟΚ (αυτός γιατί τους κράτησε;)! Κυβέρνηση είναι αυτή ή διαλυμένη μαφιόζικη φαμίλια υπό τον έλεγχο του FBI; Κι ούτε μια κουβέντα για πολιτική –έστω– ευθύνη. Κάρφωσε, για παράδειγμα, ο Τσιτουρίδης τον υφυπουργό του Κοντό ή ο Κοντός τον υφυπουργό του Κιλτίδη και θεωρούν ότι οι ίδιοι, ως πολιτικοί τους προϊστάμενοι, δηλαδή ως έχοντες την ευθύνη συνολικά για το υπουργείο, δεν έχουν καμιά πολιτική ευθύνη! Υπουργοί είν’ αυτοί ή πανικόβλητα ανθρωπάρια;
Αρκεί και μόνο αυτή η εικόνα για να ενισχύσει την κρατούσα άποψη για το σκάνδαλο. Μια κυβέρνηση που έχει καθαρή τη φωλιά της ή που έχει κρύψει επιμελώς τις πομπές της, μαζεύει τα μέλη της, τους κάνει μάθημα και εμφανίζονται όλοι με ενιαία γραμμή, στηρίζοντας τις αποφάσεις που οι ίδιοι ή συνάδελφοί τους είχαν πάρει στο παρελθόν. Και βέβαια, στέκονται πολιτικά και όχι σαν κατηγορούμενοι ή υποψήφιοι κατηγορούμενοι που προσπαθούν να γλιτώσουν από την κατηγορία ή να αθωωθούν λόγω αμφιβολιών. Είδατε κανέναν υπουργό ή υφυπουργό να στέκεται πολιτικά; Ολοι ποινική υπεράσπιση έκαναν: δεν είδα, δεν ξέρω, το έμαθα πολύ αργότερα, δεν ήταν της αρμοδιότητάς μου, ήταν του συναδέλφου μου κ.λπ. Μα και μόνο αυτό αποτελεί για τη λαϊκή συνείδηση ομολογία ενοχής, άσχετα από την περαιτέρω εξέλιξη της υπόθεσης (είναι απίθανο να στηθεί ειδικό δικαστήριο, για να μην πούμε είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να στηθεί, γιατί ούτε το ΠΑΣΟΚ θέλει να δημιουργήσει προηγούμενο, όπως απέδειξε και με την αμνήστευση το 1993 της υπόθεσης ΑΓΕΤ).
Ομως, η κυβέρνηση δεν έμεινε μόνο στην ποινική υπεράσπιση που έκαναν για τον εαυτό τους υπουργοί και υφυπουργοί, καρφώνοντας συναδέλφους τους. Με έναν υπερφίαλο και αλαζονικό τρόπο ο ίδιος ο Καραμανλής έδωσε εντολή στον Αντώναρο να δηλώσει ότι δεν υπάρχουν ούτε πολιτικές ευθύνες! Το άκουσαν αυτό κάποιοι προθυμότατοι σαν τον Τραγάκη και άρχισαν να υποστηρίζουν (από τηλεοράσεως κιόλας), ότι δεν υπάρχει καν σκάνδαλο! Κι αυτό εξόργισε ακόμη περισσότερο τον ελληνικό λαό, ακόμη και τους απλούς ανθρώπους που ψήφισαν τη ΝΔ. Εκείνο το περί «παραπλανηθέντων υπουργών», με το οποίο προσπάθησε να κλείσει το σκάνδαλο ο Σανιδάς πήγε περίπατο. Γιατί «παραπλανηθέντες υ-πουργοί» και απουσία πολιτικής ευθύνης δεν κολλάνε με τίποτα. Αν μη τι άλλο, οι «παραπλανηθέντες» θα έπρεπε να είχαν παραιτηθεί άπαντες, αναλαμβάνοντας την ευθύνη ή να τους «παραιτήσει» ο Καραμανλής αποδίδοντάς τους εμμέσως ανικανότητα.
Κάποια στελέχη της κυβερνώσας παράταξης, που δεν έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, έσπευσαν να υποδείξουν στον Καραμανλή να μιλήσει για πολιτικές ευθύνες (Μεϊμαράκης, Καράογλου κ.ά.). Είναι σίγουρο, ότι θα το κάνει θέλοντας και μη. Ηδη, κάποιες πληροφορίες μιλούν για δήλωση του Καραμανλή, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Εξεταστικής. Ο Αντώναρος πάντως διέψευσε τις σχετικές πληροφορίες, δηλώνοντας ότι δεν γνωρίζει να έχει γίνει καμιά τέτοια εισήγηση στον πρωθυπουργό.
Αναγκάστηκε, όμως, να κάνει γαργάρα την τοποθέτησή του ότι δεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες, παραπέμποντας στο πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής. Αυτό σημαίνει ότι πλέον «παίζονται» δυο επιλογές: να βγει και να μιλήσει για πολιτικές ευθύνες ο ίδιος ο Καραμανλής, δίνοντας ένα από τα γνωστά δακρύβρεχτα τηλεοπτικά σόου του ή να αρκεστούν σε αντίστοιχο συμπέρασμα (περί πολιτικών ευθυνών) στο πόρισμα που θα συντάξει η κυβερνητική πλειοψηφία της Εξεταστικής (είναι βέβαιο, ότι κάθε κόμμα θα συντάξει το δικό του πόρισμα). Οποια επιλογή και να κάνουν τελικά, το βέβαιο είναι ότι θα ακολουθήσει ανασχηματισμός και οι εμπλακέντες υπουργοί και υφυπουργοί θα φύγουν από την κυβέρνηση.
Η ζημιά, όμως, έχει ήδη γίνει. Ο Καραμανλής θα «κάψει» και τον ανασχηματισμό, που ήταν το τελευταίο του χαρτί, αφού αυτός θα σκεπαστεί με άρωμα (ή μάλλον μπόχα) Βατοπεδίου. Ο ίδιος είναι όμηρος των σκανδάλων και δεν κατάφερε να βγάλει τον εαυτό του απέξω. Θυμηθείτε τι έχει γίνει από το Σεπτέμβρη. Βγήκε και υπερασπίστηκε με πάθος Βουλγαράκη και Ρουσόπουλο στη ΔΕΘ και αναγκάστηκε να τους διώξει τον ένα μετά τον άλλο. Εβαλε τον Σανιδά να ζητήσει προκαταρκτική εξέταση («παραπλανηθέντες υ-πουργοί», υποψήφιοι ένοχοι Εφραίμ, Αρσένιος και υπηρεσιακοί παράγοντες), με σκοπό να σκεπάσει το σκάνδαλο με τη γνωστή διαδικασία (εγκλωβισμός στα δικαστικά στεγανά) και αναγκάστηκε να προτείνει ο ίδιος Εξεταστική Επιτροπή, μετά την παραίτηση των δυο εισαγγελέων. Αντί να διώξει τότε από την κυβέρνηση όλους τους «παραπλανηθέντες», είναι αναγκασμένος να τους διώξει τώρα, που θα είναι κατόπιν εορτής (να μην τους διώξει θα σημάνει πολιτικό χαρακίρι). Μέσα σε τρεις μήνες, Μαξίμου, κυβέρνηση και κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ μετατράπηκαν σε μια απέραντη παιδική χαρά που τροφοδοτεί καθημερινά με ευτράπελα επεισόδια τις παραπολιτικές στήλες και τις χιουμοριστικές εκπομπές. Ας του πει κάποιος του Καραμανλή πως στην Ελλάδα μια κυβέρνηση έχει «τελειώσει» όταν γίνεται αντικείμενο σάτιρας και χλευασμού.
Καμιά ζημιά δε μπορεί να διορθώσει ο Καραμανλής, ό,τι και να κάνει πια. Δεν έχει άλλους λαγούς να βγάλει από το καπέλο. Η ΝΔ θυμίζει το ΠΑΣΟΚ της εποχής του σκανδάλου Κοσκωτά, ο ίδιος όμως δεν θυμίζει τον Παπανδρέου που είχε την υπομονή να περιμένει μερικά χρόνια στην αντιπολίτευση. Δεν είναι και οι εποχές ίδιες. Η πολιτική παράδοση της τελευταίας δεκαπενταετίας λέει πως πρωθυπουργός που χάνει πρέπει να κάνει στην άκρη. Και μάλλον ο Καραμανλής δεν έχει τη δυνατότητα του Σημίτη να το παίξει «πατριάρχης της παράταξης που δίνει το δαχτυλίδι στο διάδοχό του». Τι πατριάρχης να το παίξει στα 52 του; Το μόνο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι για πόσο ο Καραμανλής θα καταφέρει να κρατηθεί χωρίς να αναγκαστεί να πάει σε εκλογές.
