Σκάνδαλο Novartis

Καραγκιοζιλίκια

Οπως αναμενόταν, η πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην ειδική επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης για την εμπλοκή δέκα πολιτικών προσώπων στο σκάνδαλο Novartis, μόνη της μετά την αποχώρηση όλης της αντιπολίτευσης, αποφάνθηκε ότι η Βουλή δεν είναι αρμόδια για να διερευνήσει το αδίκημα της δωροληψίας-δωροδοκίας, γιατί το αδίκημα δε διαπράχτηκε κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, αλλά επ’ ευκαιρία της άσκησης των καθηκόντων τους.
 
Πρόκειται για μια άθλια –απ’ όλες τις απόψεις- μεθόδευση.
 
Πώς διαπίστωσε η συριζανελίτικη πλειοψηφία τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχτηκε το αδίκημα και βρήκε αυτή τη λεπτή διαφορά; Εκανε μήπως κάποια έρευνα, εξέτασε έγγραφα, εξέτασε μάρτυρες, κάλεσε τους εμπλεκόμενους να δώσουν εξηγήσεις; Τίποτα τέτοιο δεν έγινε, όπως είναι γνωστό. Ο Παρασκευόπουλος έφτιαξε ένα νομικό σόφισμα για να εξυπηρετήσει τις πολιτικές σκοπιμότητες της κυβέρνησης.
 
Αν υποθέσουμε ότι είναι έτσι, τότε εγείρεται το ερώτημα: τι καινούργιο προστέθηκε στην επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης απ’ αυτά που υπήρχαν όταν η Βουλή έπαιρνε απόφαση για τη συγκρότησή της; Ούτε οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι προέκυψε κάτι καινούργιο. Γιατί τότε δεν έπαιρνε κατευθείαν η πλειοψηφία στην Ολομέλεια της Βουλής την απόφαση να επιστρέψει τον φάκελο στην τακτική Δικαιοσύνη, λόγω δικής της αρμοδιότητας; Γιατί χρειαζόταν όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι της επιτροπής;
 
Αν ήθελαν να διατηρήσουν ένα άλλοθι αντικειμενικότητας, για-τί  -πριν αποφασίσουν τη συγκρότηση της ειδικής επιτροπής για τη διεξαγωγή προκαταρκτικής εξέτασης- δεν προχώρησαν στη συγκρότηση Τριμελούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου (αποτελείται από ανώτατους δικαστές) προκειμένου να ελέγξει τα νομικά στοιχεία της κατηγορίας και να υποβάλει σχετική γνωμοδότηση στη Βουλή, όπως προβλέπεται από τον Κανονισμό της; Η απάντηση είναι προφανής: γιατί δεν ήταν σίγουροι ότι αυτό το Τριμελές Γνωμοδοτικό Συμβούλιο θα γνωμάτευε όπως συμφέρει τη συριζανελίτικη πλειοψηφία, που θέλει απλώς να σύρει την υπόθεση σε μάκρος.
 
Για να ακριβολογούμε, είναι βέβαιο ότι το γνωμοδοτικό συμβούλιο των ανώτατων δικαστών θα γνωμοδοτούσε ότι το αδίκημα έχει τελεστεί κατά την άσκηση των καθηκόντων των πρώην πρωθυπουργών και υπουργών, όμως έχει παραγραφεί και η δικογραφία πρέπει να τεθεί στο αρχείο. Είναι σίγουρο ότι θα γινόταν έτσι, γιατί υπάρχει νομολογία με την υπόθεση Τσοχατζόπουλου, όταν το δικαστικό συμβούλιο αποφάνθηκε ότι το αδίκημα της δωροληψίας-δωροδοκίας εντάσσεται στα υπουργικά καθήκοντα. Οταν το τελευταίο επισημάνθηκε στον πρόεδρο της «προκαταρκτικής» Θ. Δρίτσας, αυτός είχε έτοιμη την… καραγκιόζικη απάντηση: «Στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου υπάρχει όντως μια νομολογία ισχυρή, διότι είναι από το δικαστικό συμβούλιο, αλλά η νομολογία, όσο ισχυρή και αν είναι, δεν είναι νόμος και δεν υποκαθιστά το δικαίωμα κάθε δικαστηρίου να αποφανθεί. Η νομολογία είναι ισχυρή αλλά δεν αποτελεί υποχρέωση οποιουδήποτε δικαιοδοτικού οργάνου, όπως είναι η ειδική επιτροπή, να τη δεχτεί και να ακολουθήσει την ίδια άποψη»!
 
Eίναι βέβαιο ότι –αργά ή γρήγορα- αυτή θα είναι η δικαστική κατάληξη της υπόθεσης. Ενδέχεται ο δικαστικός μηχανισμός να αποφανθεί για την παραγραφή χωρίς καν να μπει στην ουσία της υπόθεσης. Η μόνη περίπτωση να έβγαινε κάτι παραπάνω (μολονότι και αυτό είναι αμφίβολο), θα ήταν αν η επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης της Βουλής διερευνούσε κανονικά την υπόθεση, με κλήση μαρτύρων, ανάγνωση εγγράφων κτλ. Οι συνεδριάσεις της είναι βέβαια απόρρητες, όμως ξέρουμε πολύ καλά ότι στην πράξη δεν ισχύει κανένα απόρρητο στη Βουλή. Ολα μαθεύονται καθώς πολλοί «κελαηδάνε» και «πασάρουν» υλικό στους δημοσιογράφους, για να τα έχουν καλά με τα ΜΜΕ.
 
Το επόμενο «ματς» θα δοθεί στο γήπεδο του δικαστικού μηχανισμού. Εκπεφρασμένη θέληση της κυβέρνησης είναι να πάει η δικογραφία στους ανακριτές Διαφθοράς, που είναι όργανο με «καλές σχέσεις» (το λέμε… κομψά και ο νοών νοείτω) με το υπουργείο Δικαιοσύνης και με την επικεφαλής του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού Βασιλική Θάνου. Από στελέχη της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, όμως, είχε κινηθεί η διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών, προκειμένου να συγκληθεί η Ολομέλεια του Εφετείου Αθηνών για ν’ αποφασίσει να δοθεί η δικογραφία σε εφέτη ειδικό ανακριτή, λόγω μείζονος σημασίας. Μένει να δούμε πώς θα μοιραστούν τα «κουκιά» ανάμεσα στους ανώτερους δικαστές στο μεγαλύτερο Εφετείο της χώρας. Την αλήθεια για το σκάνδαλο Novartis, πάντως, και ιδιαίτερα για την εμπλοκή πολιτικών παραγόντων, δεν πρόκειται να τη μάθουμε. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Μετά από χρόνια (είναι «μανούλα» στην καθυστέρηση ο δικαστικός μηχανισμός), θα δούμε να την πληρώνουν κάποιοι γιατροί και κάποια πρώην στελέχη της Novartis.