Η συνέντευξη που έδωσε στη γερμανική κρατική τηλεόραση ο πρόεδρος της πανίσχυρης Deutsche Bank Γιόζεφ Ακερμαν συνέπεσε με τη σύσκεψη των Παπανδρέου-Σαμαρά στο προεδρικό μέγαρο, οπότε ήταν επόμενο ν’ απασχολήσει τις μαραθώνιες πολιτικές εκπομπές των ελληνικών καναλιών. Φυσικά, όλοι ασχολήθηκαν με την παραπολιτική πλευρά των δηλώσεων Ακερμαν, ο οποίος δεν δίστασε να βγάλει τον Παπανδρέου… μαλάκα. «Οταν αποφασίζεις κάτι σε μια σύνοδο κορυφής μαζί με τους υπόλοιπους ηγέτες –είπε- και μετά πας πίσω και μέσα σε λίγες μέρες το αμφισβητείς, τότε δημιουργείται μια κατάσταση ανασφάλειας στις παγκόσμιες αγορές. Πιστεύω ότι θα σχηματιστεί ένα είδος μεγάλου συνασπισμού, χωρίς τον Παπανδρέου ως ηγέτη».
Βουλωμένο γράμμα διαβάζει ο ελβετός πρόεδρος του γερμανικού τραπεζικού μονοπώλιου, θα μπορούσε να πει κάποιος. Προέβλεψε ακριβώς αυτό που έγινε μετά από καναδυό ώρες. Οχι, όμως, και να βγάζει τον Παπανδρέου ηλίθιο. Στην αστική πολιτική υπάρχει και η ώρα της «ηρωικής εξόδου». Αυτό προσπάθησε να κάνει ο Παπανδρέου, με τη διαφορά ότι δεν «έπεσε ηρωικώς» κατά την έξοδο, αλλά βρήκε άθλιο πολιτικό θάνατο. Αυτά, όμως, δεν θα τα έλεγε ποτέ ένας τραπεζίτης που κοιτάζει την Ελλάδα με το μάτι του αποικιοκράτη.
Το πιο σημαντικό, όμως, το είπε ο Ακερμαν σε άλλο σημείο της συνέντευξής του. «Πρέπει να εστιάσουμε στο θέμα της ανάπτυξης. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν είναι ανταγωνιστική, δεν έχει ανταγωνιστικά προϊόντα για να σταθεί στις διεθνείς αγορές. Πρέπει να τη βοηθήσουμε, αλλά πρόκειται για μια βοήθεια ώστε να βοηθήσει τον εαυτό της. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο πακέτο Μάρσαλ, πρέπει όλοι να συζητήσουμε για επενδύσεις που θα γίνουν στη χώρα και η Ελλάδα να γίνει η ίδια ελκυστική σε επενδύσεις».
Πώς θα γίνει η Ελλάδα «ανταγωνιστική» και «ελκυστική σε επενδύσεις». Αν γίνει… Κίνα ως προς τους μισθούς και τα μεροκάματα, ως προς τις ασφαλιστικές εισφορές, ως προς τη φορολογία των ξένων επιχειρήσεων, ως προς τους όρους χωροθέτησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Αυτό είπε με τον δικό του κομψό τρόπο ο Ακερμαν.
Αγωνιούντες καπιταλιστές
Στην ίδια γραμμή με τον Ακερμαν, αλλά εστιάζοντας στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, ο ΣΕΒ εξέδωσε ανακοίνωση λίγη ώρα πριν ο Παπανδρέου συγκαλέσει το υπουργικό συμβούλιο για ν’ ανακοινώσει ότι πάει στο προεδρικό μέγαρο για να επιδώσει την παραίτησή του στον Σαμαρά, με εγγυητή τον Παπούλια, καλώντας τις αστικές πολιτικές δυνάμεις σε έναν «γενναίο συμβιβασμό» (με τα χεράκια του την έγραψε την ανακοίνωση ο Δασκαλόπουλος, όπως αποκαλύπτεται από το ύφος της).
«Τούτες τις κρίσιμες ώρες», έλεγε η ανακοίνωση, «κρίνεται το μέλλον όλων μας για τις επόμενες δεκαετίες. Οσο παρατείνεται η αβεβαιότητα, ο τόπος κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή. Χρέος των υπόλογων κομματικών ηγεσιών είναι να διασφαλίσουν την ευρωπαϊκή μας προοπτική. Αφού το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δεν κατάφερε να διαφυλάξει την οικονομία μας, ας διασώσει, τουλάχιστον, τη δημοκρατία μας από την πλήρη απαξίωσή της στη συνείδηση της κοινωνίας».
Οχι, οι καπιταλιστές δεν είναι υπόλογοι για το πλιάτσικο σε βάρος των φυσικών και ανθρώπινων πόρων της Ελλάδας, οι διεθνείς τοκογλύφοι δεν φταίνε σε τίποτα, οι βιομήχανοι που επί δεκαετίες ρημάζουν τα κρατικά έσοδα δεν φταίνε σε τίποτα. Το φταίξιμο το ρίχνουν στις πλάτες των υπαλλήλων τους, των πολιτικών των αστικών κομμάτων.
