Αντιγράφουμε από κείμενο της «Συνέλευσης για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων», με τίτλο «Στα Εξάρχεια ο αγώνας απέναντι στα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού συνεχίζεται».
«Καθοριστικό παράγοντα επιβολής στη γειτονιά αποτελεί παράλληλα μια δράκα οργανωμένων οπαδών, που μάλιστα παριστάνουν τους αναρχικούς τη στιγμή που ορισμένοι εξ αυτών συμμετέχουν σε επιθέσεις εναντίον δομών του κινήματος καθώς και σε αντιαναρχικές διαδηλώσεις. Δεν διστάζουν μάλιστα να χρησιμοποιούν την προσφυγική ιστορικότητα ενός αθλητικού συλλόγου όπως και να επικαλούνται την παρουσία ορισμένων σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να δικαιολογούν έτσι τις ανά καιρούς ντροπιαστικές τους πράξεις. Είναι γνωστή εξάλλου σε όλους η αντικοινωνική σχέση που αναπτύσσουν ορισμένοι από αυτούς με τη γειτονιά. Αλλοτε σαν “προστασία“ σε μαγαζιά, άλλοτε σαν πορτιέρηδες σε συναυλίες και διασκεδαστήρια και άλλοτε σαν τραμπούκοι που επιχειρούν να ορίσουν τι είναι επιτρεπτό να τίθεται, να κριτικάρεται και να στηλιτεύεται δημόσια από τις δυνάμεις του κινήματος, προσπαθώντας να επιβάλλουν το δόγμα “εδώ μόνο εμείς“.
Αποθρασυμένοι από την πρόσφατη επίθεση και διάλυση της κατάληψης “Στρούγκα“ στη Ν. Φιλαδέλφεια με την κάλυψη που παρέχει το κράτος στο αφεντικό της ομάδας τους και από τις σχέσεις που ακόμα συντηρούν με συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους οι οποίοι τους δίνουν πάτημα και βήμα καλύπτοντας έτσι την εξ αντικειμένου αντικοινωνική και εξουσιαστική δράση τους, έφτασαν στο σημείο να απειλούν, να τραμπουκίζουν και να βρίζουν συντρόφους, λίγα λεπτά μετά το τέλος προγραμματισμένης εκδήλωσης στο πολιτικό περίπτερο στην πλατεία Εξαρχείων. Αλλη μια προκλητική κίνηση που ήρθε αμέσως μετά τη δίκαιη αντίδραση συντρόφων να υπερασπιστούν σύντροφο που συμμετέχει στη συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων, ο οποίος την προηγούμενη μέρα είχε δεχτεί απρόκλητη επίθεση από έναν από αυτούς.
Ομως δεν μπορούμε επίσης να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι οι διαγκωνισμοί όλων των παραπάνω, οι κατά καιρούς συγκλίσεις και οι αποκλίσεις τους, οι “συμπλοκές“ τους και τα νταηλίκια τους είναι κομμάτι μιας ανατροφοδοτούμενης σάπιας κατάστασης που σοβεί μέσα στα Εξάρχεια και παρασιτεί ή επιτίθεται κιόλας στο κίνημα, και η οποία είναι παράγωγο σε μεγάλο βαθμό της γενικότερης σήψης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος εξουσίας και των συνθηκών κοινωνικού κανιβαλισμού που επιβάλλει. Αυτοί λοιπόν που επιχειρούν να μετατρέψουν τα Εξάρχεια σε φέουδα, ελεγχόμενα από τη μια ή την άλλη ομάδα με τις εκάστοτε συμμαχίες και λυκοφιλίες της η καθεμία, και να επιβάλουν ως όρο για την κοινωνική ζωή ή την πολιτική δράση το φόβο και το νόμο του ισχυρότερου, να ξέρουν πως είμαστε και θα είμαστε πάντα απέναντί τους. Και όσοι σήμερα σιωπούν, συναινούν ή συνδιαλέγονται με αυτούς που προσπαθούν να επιβάλλουν τη “φεουδαλοποίηση“, είναι όμηροί τους και έχουν βαρύτατες ευθύνες γι’ αυτήν την κατάσταση».
