«Προίκα» του μορφώματος δεν είναι ο Μπαλτάκος και ο Καπερνάρος, αλλά το τσούρμο των απόστρατων, που είναι από όλα τα όπλα και παίζουν ρόλο στην Ενωση Αποστράτων και στο Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας, ενός μορφώματος που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια και φιλοδόξησε να παίξει πολιτικό ρόλο, χωρίς να τα καταφέρει.
Μέσω αυτών, ο Μπαλτάκος, σε συνεννόηση με τον Σαμαρά, όπως ο ίδιος έχει αφήσει να διαφανεί, επιδιώκει να επαναφέρει στην κοίτη της «μεγάλης Δεξιάς» ένα κομμάτι της ακροδεξιάς που μοιράστηκε μεταξύ Καμμένου και Χρυσής Αυγής. Αυτές οι κινήσεις, όμως, κρύβουν πάντοτε πολλά απρόοπτα. Γι’ αυτό και δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Για παράδειγμα, αν ο Μπαλτάκος οδηγήσει το μόρφωμα σε μια προεκλογική δήθεν συνεργασία με τη ΝΔ (εξασφαλίζοντας θέση στα ψηφοδέλτια σε κάποιους από το τσούρμο), μπορεί να υπάρξει αποσυσπείρωση και το εκλογικό αποτέλεσμα να είναι μια τρύπα στο νερό. Αν το σχήμα κατέβει αυτόνομα και κόψει ένα ισχνό ποσοστό από Καμμένο και Χρυσή Αυγή, κινδυνεύει να γίνει Δούρειος Ιππος για την αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία εξαρτάται από το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής.
