Την περασμένη εβδομάδα, όταν το ελληνικό πολιτικό σύστημα κλυδωνιζόταν και για τουλάχιστον ένα 24ωρο ο Παπανδρέου έδειχνε χαμένος… στη μετάφραση, στις Βρυξέλλες, το Λουξεμβούργο, το Βερολίνο, το Παρίσι, την Ουάσιγκτον επικρατούσε πυρετός… ελληνοφιλίας. Η Ελλάδα θα πάρει σίγουρα την 5η δόση του δανείου της τρόικας και νέο πακέτο «στήριξης» διεμήνυαν, με ύφος που δεν σηκώνει αμφισβήτηση, ο Ρεν, ο Γιούνκερ, ο Σόιμπλε, η Λαγκάρντ και η Καρολάιν Ατκινσον του ΔΝΤ.
Οταν το τοπίο ξεκαθάρισε, όταν η βαρώνη Βάσω πήρε από το χέρι τον παραπαίοντα ηγεμόνα και μαζί με τους υπόλοιπους τιμαριούχους του «όλου ΠΑΣΟΚ» τον οδήγησαν σε μια πολιτική λύση με ανασχηματισμό και «επιστροφή στο κόμμα», η οποία επισφραγίστηκε με τα θυελλώδη χειροκροτήματα σύμπασας της κυβερνητικής κοινοβουλευτικής ομάδας, το τροπάριο άλλαξε. Οχι μόνο το νέο πακέτο «διάσωσης», αλλά κι αυτή ακόμη η 5η δόση μετατράπηκαν εκ νέου σε διακυβεύματα. Οι ίδιοι που διαβεβαίωναν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, άρχισαν να δηλώνουν ότι προϋπόθεση είναι η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού του νόμου.
Στο καπάκι ήρθε και ο εκτελών χρέη διευθυντή του ΔΝΤ να κάνει την κατάσταση πιο δραματική. Δεν μας αρκεί η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, είπε, θέλουμε και ισχυρές δεσμεύσεις της ΕΕ ότι θα χρηματοδοτήσει επαρκώς την Ελλάδα για τους επόμενους 12 μήνες, ώστε να μην υπάρξει χρεοστάσιο. Αυτά που δήλωνε η Ατκινσον την περασμένη εβδομάδα και που ψιθύριζαν στ’ αυτιά των δημοσιογράφων τα στελέχη του Ταμείου, για να αναμεταδοθούν σε όλο τον κόσμο από τα πιο έγκυρα αστικά πρακτορεία (Reuters, Bloomberg), ότι δηλαδή το Ταμείο δεν θα επιμείνει τυπολατρικά στην καταστατική του διάταξη, αλλά θα εκταμιεύσει την 5η δόση του δανείου προς την Ελλάδα, αρκούμενο ακόμη και σε μια πολιτική δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, «ξεχάστηκαν».
‘Η εμείς δεν καταλαβαίνουμε τίποτα ή αυτοί μας δουλεύουν χοντρά. Κι επειδή καταλαβαίνουμε πολύ καλά, μπορούμε να πούμε ότι το δούλεμά τους παραείναι χοντρό για να πιάσει τόπο. Απλά, δημιουργούν ένα δραματικό κλίμα, ένα κλίμα έντασης και αβεβαιότητας, για να προσφέρουν ένα διάτρητο άλλοθι στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. «Τι να έκανα, ν’ άφηνα τη χώρα να χρεοκοπήσει σε λίγες μέρες;». Αυτό θα είναι το δραματικό ερώτημα που θα θέτει υποκριτικά ο «πράσινος» βουλευτής στους καφενέδες της εκλογικής του περιφέρειας, πριν πληρώσει τους καφέδες και την κάνει βιαστικά (μη τυχόν και τον βρει κάνα ιπτάμενο γιαούρτι). Η δραματικότητα της απολογίας του μπορεί κατά περίσταση να συνοδεύεται και από μπινελίκια ενάντια στον «άχρηστο» τον Παπακωνσταντίνου, ο οποίος θα πάρει τη θέση που έως τώρα κατείχε ο Καραμανλής. «Τι να σου κάνει κι ο Βενιζέλος; Μια μέρα μετά την ορκωμοσία του, πήγε στο Λουξεμβούργο και του ‘βαλαν το μαχαίρι στο λαιμό: ή ψηφίζεις το Μεσοπρόθεσμο ή σας αφήνουμε να χρεοκοπήσετε άμεσα».
Ολα έγιναν πολύ «σοφά», ώστε να δημιουργήσουν το έδαφος για διαδικασίες εξπρές στην ελληνική Βουλή. «Αποφάσισα να συγκαλέσω έκτακτη σύνοδο του Euro- group την Κυριακή 3 Ιουλίου», δήλωσε σε συνεντευξη Τύπου μετά το τέλος της συνόδου των υπουργών Οικονομικών του Eurogroup ο Γιούνκερ, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ελπίδα ότι μέχρι τότε η ελληνική Βουλή θα έχει ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο. Για να το κάνει, μάλιστα, πιο δραματικό, προσέθεσε, με ύφος ηθοποιού τριτοκλασάτου μπουλουκιού, που προσπαθεί να παίξει τον Αμλετ: «Αν όχι…». Σ’ αυτό κοντοστάθηκε, επανέλαβε τη φράση «αν όχι…», έκανε μια δραματική παύση στη διάρκεια της οποίας το πρόσωπό του πήρε μια δήθεν τραγική έκφραση κι αμέσως μετά συμπλήρωσε αποφασιστικά ότι δεν θέλει ούτε να σκέφτεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο και πως η Ελλάδα θα κάνει ό,τι πρέπει. Αν οι αμερικάνοι διοργανωτές του διαγωνισμού του «Χρυσού Βατόμουρου» θέλουν να πρωτοτυπήσουν, στον Γιούνκερ πρέπει να το δώσουν.
Μέχρι το τέλος του Ιούνη πρέπει να έχει ψηφιστεί και το Μεσοπρόθεσμο και ο βασικός εφαρμοστικός νόμος, έστειλε το μήνυμα ο Βενιζέλος. Μέσα σε ένα δεκαήμερο, «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Για να δοθεί, μάλιστα η εικόνα της δραματικής διαπραγμάτευσης για το μέλλον της χώρας, πετάχτηκε μέχρι τις Βρυξέλλες και ο Παπανδρέου, για να πει τα ίδια πράγματα μπροστά στις κάμερες, σε δυο διαδοχικές συναντήσεις με τον Φαν Ρομπάι και τον Μπαρόζο. Βέβαια, πέρα από το ψεύτικο δραματικό σκηνικό, ο Παπανδρέου δε θέλησε ν’ αφήσει τον Βενιζέλο μόνο του στο κάδρο της «εθνικής μάχης» και της «εθνικής επιτυχίας», με την οποία αυτή θα στεφθεί στο τέλος. Θέλησε να στείλει το μήνυμα ότι και η δική του βαρύνουσα πολιτική παρέμβαση έπαιξε το ρόλο της. Ασε που την ίδια ώρα διάφοροι λυσσασμένοι Χριστιανοδημοκράτες (όπως ο βαυαρός της CSU, του κόμματος που είχε ιδρύσει ο –νεκρός πια– ακροδεξιός Στράους) την έπεφταν στον Σαμαρά, οπότε αυτός φαινόταν «εκτός εθνικής προσπάθειας». Αυτό, βέβαια, καλό κάνει στον Σαμαρά σε ό,τι αφορά την επιρροή του στο λαό, όμως ο Παπανδρέου δεν έχει και άλλη επιλογή, μετά απ’ όσα έπαθε την προηγού-μενη βδομάδα. Ο Σαμαράς, βέβαια, διαμαρτύρεται, ότι του χαλάνε τη διεθνή εικόνα και κατηγορεί την κυβέρνηση ότι βρίσκεται πίσω απ’ όλα τα δημοσιεύματα σε ξένες εφημερίδες. Γι’ αυτό και όταν υπήρξε ένα ιδιαίτερα απαξιωτικό για τον Σαμαρά άρθρο σε γερμανική εφημερίδα, διατάχθηκε ο Μόσιαλος να κάνει δήλωση αποδοκιμασίας του εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης.
Το εσωτερικό θέατρο, όμως, είχε και συνέχεια, με συμμετοχή του Σαμαρά σε ρόλο guest star. Οταν αποσύρθηκαν από τη σκηνή ο Γι-ούνκερ, ο Μπαρόζο, ο Φαν Ρομπάι, ο Γιωργάκης, επανήλθε ο Βενιζέλος μ’ ένα δελτίο Τύπου, το οποίο είχε δύο σκέλη. Στο πρώτο σκέλος ο Βενιζέλος απαντούσε «σε ερωτήσεις δημοσιογράφων» (απ’ αυτές που τις κατασκευάζει ο ίδιος ο υπουργός) «για το αν η αναφορά στην εθνική ενότητα που υπάρχει στο ανακοινωθέν του Euro- group σημαίνει ότι προϋπόθεση για την περαιτέρω εξέλιξη των διαδικασιών είναι η θετική ψήφος της Αντιπολίτευσης στο Μεσοπρόθεσμο και τον Εφαρμοστικό Νόμο». Απάντησε, λοιπόν, «ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, ότι, προφανώς δεν έχει τεθεί ως προϋπόθεση η θετική ψήφος της Αντιπολίτευσης στο Μεσοπρόθεσμο και τον Εφαρμοστικό Νόμο, αν και αυτό θα ήταν το επιθυμητό για την Κυβέρνηση. Η αναφορά στην εθνική ενότητα είναι αναφορά στην ανάγκη να υπάρχει κλίμα και ατμόσφαιρα ενότητας και υπευθυνότητας»!!! Στο δεύτερο σκέλος, «ο κ. Βενιζέλος ανακοίνωσε ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε σήμερα το πρωί με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Σαμαράς του δήλωσε ότι είναι κατανοητή εκ μέρους του η ανάγκη τήρησης του χρονοδιαγράμματος που συμφωνήθηκε στο Eurogroup σε σχέση με την ψήφιση των δύο νόμων μέχρι 30 Ιουνίου, ανεξάρτητα από τη θέση που θα διατυπώσει η Αξιωματική Αντιπολίτευση επί της ουσίας των ρυθμίσεων». Ο Μιχελάκης επιβεβαίωσε τη συμφωνία, ανακοινώνοντας ότι ο Σαμαράς «είπε στον κ. Βενιζέλο ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει αντίρρηση στο χρονοδιάγραμμα, για την ψήφιση των δύο νόμων, μέχρι τις 30 Ιουνίου, που συμφωνήθηκε στο Γιούρο-γκρουπ». Κοντολογίς, η ΝΔ δεν θα ψηφίσει μεν το Μεσοπρόθεσμο, αλλά δεν θα αντιταχθεί ούτε θα καταγγείλει τις διαδικασίες εξπρές, ενώ, όπως δήλωσε το βράδυ στη Βουλή ο Σαμαράς, θα ψηφίσει τις διατάξεις του εφαρμοστικού νόμου με τις οποίες συμφωνεί! Αυτό θα πει «κλίμα και ατμόσφαιρα ενότητας και υπευθυνότητας»! Την ίδια συμφωνία ο Βενιζέλος έκανε στη συνέχεια με τον Καρατζαφέρη (και την ανακοίνωσε με non paper) και με τη Μπακογιάννη.
Στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ προσφέρεται έτσι ένα άλλοθι για να υπερψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο και τον εφαρμοστικό νόμο: «Δεν μπορεί να συμφωνούν στη διαδικασία εξπρές ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης και η Μπακογιάννη και να διαφωνούν ο Σαλαγιάννης με τον Κουρουμπλή. Εκτός αν παίρνουν μέρος σε επιχείρηση αποστασίας α’λα 1965 και βρίσκουν αφορμή τη διαδικασία. Οι υπόλοιποι, πάντως, οφείλουμε να σταθούμε στο ύψος των εθνικά κρίσιμων περιστάσεων». Κακοφτιαγμένο μεν το άλλοθι, αλλά στις σημερινές συνθήκες δεν μπορού-σαν να περιμένουν τίποτα καλύτερο. Απ’ τ’ ολότελα καλή είν’ κι η Παναγιώταινα. Στον ελληνικό λαό, όμως, στους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους, αυτά τα ψεύτικα διλήμματα ελάχιστα μπορούν να πιάσουν τόπο. Εκείνο που μετράει είναι η πρακτική πολιτική και όχι οι ψευτιές με τις οποίες την τυλίγουν για να τη σερβίρουν.
ΥΓ: Το πρωί, στο δελτίο Τύπου, ο Βενιζέλος παρουσίασε σαν αποκλειστικά δική του επιτυχία τη συμφωνία με τον Σαμαρά. Το βράδυ, μιλώντας στη Βουλή, προσέθεσε ότι η επικοινωνία του με τον Σαμαρά έγινε «μετά από οδηγίες που μου έδωσε ο πρωθυπουργός». Προφανώς, είχε ενοχληθεί το Μαξίμου.
