Η επιστροφή της τρόικας στην Αθήνα δε συνεπάγεται πάντοτε ότι όλα είναι έτοιμα για την υπογραφή μιας συμφωνίας, όμως η τηλεοπτική εμφάνιση του Τσίπρα στο δελτίο ειδήσεων του Χατζηνικολάου δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι έφτασαν στο τέρμα. Σαν άλλη «χοντρή κυρία» που πάντα τραγουδάει την τελευταία άρια, ο Τσίπρας βγήκε στο «γυαλί» για να πάρει πάνω του την υπόθεση: όλα είναι συμφωνημένα και θα νομοθετηθούν άμεσα, ώστε το Eurogroup στις 22 Μάη να εγκρίνει το κλείσιμο της αξιολόγησης, σύμφωνα με το Staff Level Agreement (Συμφωνία σε Τεχνικό Επίπεδο), που θα έχει υπογραφεί με την τρόικα. Το είπε, άλλωστε, και ο Τσακαλώτος off the record, την περασμένη Τρίτη: οι τροϊκανοί μας έφεραν γραμμένα τα αναθεωρημένα Μνημόνια (ένα με τους ευρωπαίους και ένα με το ΔΝΤ) και πάνω σ' αυτά συζητάμε τις τελευταίες λεπτομέρειες.
Είναι ν' απορεί κανείς πώς ο Τσίπρας κατάφερε να μην πνιγεί μετά από τόσες «γαργάρες με ταβανόπροκες» που έκανε on camera. Επλεξε το εγκώμιο της Μέρκελ και του Σόιμπλε, κάνοντας την αυτοκριτική του για τα «go back» που κραύγαζε προεκλογικά (δεν τους είχε γνωρίσει από κοντά, είπε, και είχε άλλη εντύπωση γι' αυτούς!). Εκανε «γαργάρα» το «τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί αν δεν συμφωνηθούν όλα», που επαναλάμβαναν εν χορώ και κατά μόνας ο ίδιος, ο Τσακαλώτος, ο Τζανακόπουλος και άλλοι. Θα τα ψηφίσουν όλα στη Βουλή χωρίς προϋποθέσεις και μετά θα περιμένουν να γίνει η συζήτηση για το χρέος.
Δεν έχει καμιά πρακτική σημασία πότε θα γίνει η συζήτηση για το χρέος, γιατί στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουν ότι θα υπάρξουν νέες ρυθμίσεις (αλλιώς το ελληνικό κράτος θα χρεοκοπήσει). Νέες ρυθμίσεις που δε θα μειώνουν το ύψος του χρέους, αλλά θα τραβάνε πιο πίσω τις δόσεις, οι οποίες φυσικά θα συνοδεύονται από νέους όρους επιτροπείας. Ομως το πότε θα γίνουν αυτές οι ρυθμίσεις είναι δουλειά των Γερμανών και του ΔΝΤ. Του Τσίπρα δεν του πέφτει λόγος. Μπορεί όσο διαρκούσε το σόου της «σκληρής διαπραγμάτευσης» να επαναλάμβανε διαρκώς «δεν συμφωνούμε αν στο πακέτο δεν είναι και τα μέτρα για το χρέος», τώρα όμως που το σόου έλαβε τέλος, έκανε την κωλοτούμπα του και άφησε τα «μεγάλα παιδιά» να ρυθμίσουν το διαδικαστικό θέμα στο μεταξύ τους παζάρι. Κι επειδή το χούι δεν κόβεται, πέταξε και την αγωνιστική παρόλα: αν δεν μας δώσουν τα μέτρα για το χρέος, δε θα εφαρμόσουμε τα μέτρα που θα ψηφίσουμε από τώρα για το 2019 και το 2020! Μέχρι τότε, ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Δεν ξέρει καν αν θα είναι πρωθυπουργός, για να συμφωνήσει αυτός στις νέες απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών δανειστών, που δε θα κάνουν τη νέα αναδιάρθρωση του χρέους (επιμήκυνση λήξεων κάποιων ομολόγων), χωρίς να εξασφαλίσουν παράταση της μνημονιακού τύπου επιτροπείας.
Προς το παρόν, μένουν αυτά που συμφωνήθηκαν στη Βαλέτα. Πρόσθετα μέτρα ύψους 2% του ΑΕΠ (δηλαδή μεταξύ 3,6 και 3,8 δισ., γιατί το ΑΕΠ θα αυξηθεί σχετικά) για το 2019-2020. Μέτρα καθαρά αντιλαϊκά, στοχευμένα να πλήξουν αποκλειστικά συνταξιούχους και εργαζόμενους: 1% θα πάρουν από τις συντάξεις και 1% από τη μείωση του αφορολόγητου. Μένει να δούμε αν θα τα πάρουν μισά-μισά το 2019 και το 2020 ή αν θα βάλουν ρήτρα να τα πάρουν όλα μαζί το 2019, υπό κάποιες δημοσιονομικές προϋποθέσεις.
Ναι, αλλά υπάρχουν και τα αντίμετρα, λέει ο Τσίπρας πιπιλώντας την ίδια καραμέλα. Είναι τόσο σοβαρά αυτά τα αντίμετρα που οι ιμπεριαλιστές δανειστές δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τα μνημονεύσουν. Τους αφήνουν αδιάφορους. Για παράδειγμα, μια μέρα μετά τη συμφωνία της Βαλέτας, η εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Φον Τισενχάουζεν, είπε πως αυτή η συμφωνία περιλαμβάνει μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού το 2019 και μεταρρύθμιση του φορολογικού το 2020. Αυτά τα δύο μέτρα πρέπει τώρα να μετουσιωθούν σε νόμους και ο Τσακαλώτος είπε ότι αυτό θα συμβεί το ταχύτερο δυνατόν. Τελεία και παύλα. Τα αντίμετρα, που μπορούν να νομοθετηθούν αλλά θα εφαρμοστούν μόνο αν πιαστούν τα «πρωτογενή πλεονάσματα» του 3,5% του ΑΕΠ, δεν τα ανέφερε καν. Και θα είναι σε συγκεκριμένη κατεύθυνση τα αντίμετρα, όχι ό,τι θέλουν οι Τσιπραίοι: τα γνωστά φιλανθρωπικά μέτρα για την αντιμετώπιση της εξαθλίωσης που απλώνουν και βαθαίνουν στον ελληνικό λαό και φορολογικά μέτρα «αναπτυξιακού χαρακτήρα», δηλαδή προς όφελος των καπιταλιστών.
Τι γίνεται με τα «πρωτογενή πλεονάσματα» για την περίοδο μετά το 2018; Εχουν από πέρυσι το Μάη συμφωνήσει ότι το 3,5% θα διατηρηθεί «και μεσοπρόθεσμα». Τι διάρκεια θα έχει αυτό το «μεσοπρόθεσμα»; Μέχρι στιγμής, οι Τσιπραίοι είναι σιωπηλοί σαν τη Σφίγγα. Δεν ξέρουμε αν έχουν ήδη συμφωνήσει τη διάρκεια, αν αυτό θα το συζητήσουν αυτές τις μέρες με την τρόικα ή αν θα αφεθεί για δεύτερο χρόνο. Δύσκολο, πάντως, να τους αφήσει ο Σόιμπλε χρονικά περιθώρια, όταν μάλιστα θέλει να δείξει στο διψασμένο για «αίμα» γερμανικό εκλογικό σώμα ότι «σφίγγει τα χαλινάρια στους τεμπέληδες Ελληνες».
Δεν είναι, όμως, μόνο η προνομοθέτηση των αντιλαϊκών μέτρων για το 2019-2020. Ο Σταθάκης ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι στην πρώτη κιόλας συνάντηση με την τρόικα ολοκλήρωσαν σχεδόν το «πακέτο ΔΕΗ». Θα δούμε τι θα ψηφίσουν, όμως «έξις δευτέρα φύσις». Οι πληροφορίες λένε πως θα βγάλουν στο σφυρί το 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, με ρήτρα πως αν δεν υπάρξει το κατάλληλο ενδιαφέρον από τους «επενδυτές», να βγάλουν στο σφυρί και υδροηλεκτρικές μονάδες. Δε θέλει και πολλή σκέψη για να αντιληφθούμε ότι οι «επενδυτές» δε θα δείξουν κανένα ενδιαφέρον για τις παλιές λιγνιτικές μονάδες, οπότε θα βγουν «αναγκαστικά» στο σφυρί και οι υδροηλεκτρικές, που είναι το «φιλέτο».
Περιμένουμε, επίσης, να μάθουμε ποιες ΔΕΚΟ θα περάσουν στο Υπερταμείο Ξεπουλήματος για να «αξιοποιηθούν». Γιατί, όπως είπε ο Τσίπρας, «εμείς δεν πουλάμε μπιρ παρά τον δημόσιο πλούτο». Το είδαμε αυτό με το ξεπούλημα του Ελληνικού (και τα δασοκτόνα αίσχη του Φάμελλου και του Φλαμπουράρη), με το ξεπούλημα των αεροδρομίων στη γερμανική Fraport, με το ξεπούλημα του ΟΛΘ στη γερμανογαλλική κοινοπραξία (γράφουμε σχετικά στη σελίδα 7).
Μούγκα, επίσης, μέχρι στιγμής για τα εργασιακά. Καταφέραμε να επαναφέρουμε τις συλλογικές συμβάσεις, είπε ανερυθρίαστα -όπως πάντοτε- ο Τσίπρας. Ο Τσακαλώτος, όμως, είχε πει στη Βαλέτα ότι «θα αρχίσουν οι συλλογικές συμβάσεις να επιστρέφουν σε κάτι που προσεγγίζει την κανονικότητα τον Σεπτέμβριο του 2018». Και ο νοών νοείτω. Στο εργασιακό υπάρχουν και άλλα θέματα για τα οποία δεν ακούγεται κουβέντα. Εδώ διέρρευσαν, εντελώς στα ξεκούδουνα (;) ότι η τρόικα απαιτεί λειτουργία των καταστημάτων 52 Κυριακές το χρόνο! Τι λέει η κυβέρνηση δεν μας είπαν, όμως.
ΥΓ1. Και οι συριζαίοι; Θα πάνε στη Βουλή να ψηφίσουν, χωρίς προηγουμένως να συγκληθούν τα κομματικά όργανα; Το πολύ για κάποια συνεδρίαση της πολιτικής γραμματείας το κόβουμε. Και η κοινοβουλευτική ομάδα μπορεί να συγκληθεί, για ν' ακούσει το λογύδριο του αρχηγού και ν' αναφωνήσει στο τέλος εν χορώ «πάμε γερά». Η κεντρική επιτροπή ίσως να μην προλάβει. Αυτή έκανε την ομαδική ψυχοθεραπεία της το Σάββατο του Λαζάρου. Και εμφανίστηκαν και… αντάρτες (Φίλης, Δρίτσας, Χριστοδουλοπούλου και άλλοι δυσαρεστημένοι ανασχηματισθέντες πρώην υπουργοί). Κατέθεσαν και κείμενο… γκρίνιας, το οποίο όμως δεν μπήκε σε ψηφοφορία, αλλά -μετά από έναν τακτικό ελιγμό του… στρατηγού Τσακαλώτου- αποφασίστηκε να… πάει για συζήτηση στις οργανώσεις. Ετσι, ανακουφισμένοι, ψήφισαν όλοι μαζί την απόφαση που εισηγήθηκε ο Τσίπρας και αναχώρησαν για τις πασχαλινές διακοπές τους. Μετά το σόου της «σκληρής διαπραγμάτευσης», ολοκληρώθηκε και το σόου «εσωκομματικό αντάρτικο».
ΥΓ2. Η αγωνία να διατηρηθείς στην εξουσία ασκώντας μια σκληρή αντιλαϊκή πολιτική σε κάνει και χυδαίο. Σε επίπεδο Αδωνι Γεωργιάδη. Ετσι, ο Τσίπρας δε θέλει ν' ακούσει ότι ο ελληνικός λαός κακοπερνάει. Αυτός κυκλοφορεί, είπε, και το μόνο που είδε είναι η μεγαλύτερη έξοδος των τελευταίων χρόνων για το Πάσχα! Αρα, λεφτά υπάρχουν και να πάψουμε να γκρινιάζουμε. «Γεμάτες είναι οι καφετέριες» που λένε κάποιοι. 'Η «υπάρχει ακόμα λίπος για κάψιμο» που λένε κάποιοι χυδαίοι νεοφιλελεύθεροι.
