Αποπροσανατολιστικός καυγάς με άρωμα εκλογών

Ο Κούλης ως αρχάγγελος του νόμου και της τάξης και ο Τσίπρας ως αρχάγγελος της ηθικοποίησης του καπιταλισμού διασταυρώνουν τα ξίφη τους στα μαρμαρένια αλώνια της αστικής πολιτικής, ποδοπατώντας έναν λαό που στενάζει από την πολιτική που εφαρμόζουν με σκυταλοδρομία από τη μια κυβέρνηση στην άλλη. Αυτή είναι η εικόνα της αστικής πολιτικής ζωής στην Ελλάδα. Μια εικόνα που έχει έντονο άρωμα εκλογών, αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι ο Τσίπρας, εκτός από τη σημαία του «ηθικού πλεονεκτήματος», άρχισε να κυκλοφορεί και προπαγανδιστικά βιντεοκλίπ προεκλογικού τύπου.
 
Δεν κάνουμε πρόβλεψη για εκλογές την άνοιξη του 2018 (πριν την τελική αξιολόγηση του τρίτου Μνημόνιου), αλλά είμαστε αναγκασμένοι να σημειώσουμε ότι οι Τσιπραίοι μάλλον τεστάρουν και αυτή τη δυνατότητα, βλέποντας την αμηχανία της ΝΔ και την πλήρη αδυναμία της να αντιπαρατεθεί με την κυβέρνηση στο έδαφος της οικονομικής και κυρίως της κοινωνικής πολιτικής. Αφού η ΝΔ δεν αντιπαρατίθεται ούτε σε επίπεδο δημαγωγίας στη μνημονιακή πολιτική (υπακούει στις παραινέσεις του μεγάλου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών πατρόνων), αλλά περιορίζεται στη μπουρδολογία περί των επενδύσεων που τάχα σαμποτάρει ο Τσίπρας (μπουρδολογία που δεν επιβεβαιώνεται ούτε από τους καπιταλιστικούς ομίλους ούτε από τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες), το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου έχει την άνεση να αλλάξει την ατζέντα και να τη μεταφέρει στο «ηθικό πλεονέκτημα». Σε απλά ελληνικά, το μήνυμα που προσπαθούν να περάσουν οι Τσιπραίοι είναι: «μπορεί να εφαρμόζουμε την ίδια πολιτική, όμως εμείς πρώτον αναγκαστήκαμε να την εφαρμόσουμε και δεύτερο -και κυριότερο- δεν είμαστε λαμόγια. Ούτε τηλεφωνικό κέντρο από τη Siemens πήρε ο Τσίπρας, ούτε η γυναίκα του έχει offshore σε φορολογικό παράδεισο».
 
Σ' αυτό το επίπεδο ο Μητσοτάκης είναι χαμένος από χέρι. Αρκεί κανείς να διαβάσει μισή ντουζίνα ανακοινώσεις και δηλώσεις της Σπυράκη στο διήμερο 8-9 Νοέμβρη, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των περιβόητων Paradise papers. Ολες επαναλαμβάνουν μονότονα τα ίδια πράγματα: ο Παππάς που συναντήθηκε με τον ειδικό στις offshore Αρσενίου, η «Αυγή» που έχει μέτοχο offshore εταιρία (κυπριακή είναι) και οι ζάμπλουτοι υπουργοί που έχουν τα εκατομμύριά τους σε fund του εξωτερικού όπως η JP Morgan και η Blackrock. Εκτός του ότι αυτά «βρωμάνε» απόπειρα συμψηφισμού, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να ισοφαρίσουν (στην αρένα της προπαγάνδας) την ιστορία της Μητσοτάκαινας. Βλέπετε, υπάρχει και η όλη ιστορία της οικογένειας Μητσοτάκη που ξυπνά μνήμες.
 
Σ' αυτό το πεδίο, ο Μητσοτάκης είναι χαμένος από χέρι. Αρκεί και μόνο το γεγονός ότι επικαλέστηκε και πάλι το επιχείρημα πως η γυναίκα του είχε offshore όταν ήταν σε διάσταση! Αυτή είναι… απολογία κλεφτρονιού που το έχουν πιάσει με τα κλοπιμαία στην τσέπη. Πριν ανοίξει η ιστορία με τα Paradise papers, ο Μητσοτάκης προσπάθησε να μεταφέρει το παιχνίδι στο γήπεδο «νόμος και τάξη». Προκάλεσε συζήτηση στη Βουλή και ο Τσίπρας, χωρίς καμιά δυσκολία, γύρισε τη συζήτηση στα νταραβέρια του Αυγενάκη με ποινικούς και στην κατάθεση της γραμματέα του Χριστοφοράκου για το τηλεφωνικό κέντρο που τάχα είχε «ξεχάσει» να εξοφλήσει ο Μητσοτάκης.
 
Η προπαγάνδα που πήγε να αναπτύξει ο Μητσοτάκης ήταν καθαρά ακροδεξιά. Τα ανακάτεψε όλα με ένα στόχο: να καλλιεργήσει τον φόβο στον κόσμο και να χρεώσει στον ΣΥΡΙΖΑ μια εγκληματικότητα (και «εγκληματικότητα»), που δεν υπάρχει σε βαθμό μεγαλύτερο σε σχέση με το παρελθόν. Είναι όμως αξιοσημείωτο το γεγονός ότι εκτός από τα συγκροτήματα Μαρινάκη και Αλαφούζου, τα υπόλοιπα μιντιακά συγκροτήματα κράτησαν ουδέτερη στάση. Αlpha, ANT1, Real Group, ΕΡΤ, Εθνος, ΕφΣυν συγκροτούν ένα καθόλου ευκαταφρόνητο μιντιακό μέγεθος, που είτε στηρίζει ανοιχτά την κυβέρνηση είτε αρνείται να παίξει το παιχνίδι του Μητσοτάκη και δίνει χώρο στην κυβέρνηση για ν' αναπτύξει τη δική της προπαγάνδα.
 
Η προπαγάνδα της ΝΔ υπέρ «του νόμου και της τάξης» διαλύθηκε αμέσως υπό το βάρος των αποκαλύψεων για τα Paradise papers, που ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύτηκε πανεύκολα. Αναθερμάνθηκε λίγο με τη χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα, η οποία όμως μπορεί να πιάσει μόνο σ' ένα πωρωμένο ακροατήριο, όχι στις πλατιές λαϊκές μάζες (η κυβέρνηση έσπευσε να αποποιηθεί αμέσως την ευθύνη). Και δεν είναι αυτό από τα θέματα που μπορούν να κρατήσουν καιρό (δυο μέρες ήταν, άλλωστε, η άδεια στον επαναστάτη πολιτικό κρατούμενο). Αν η κυβέρνηση έχει και άλλα «χαρτιά» από τα Paradise papers, τότε θα ξαναπάρει την πρωτοβουλία.
 
Ευτυχώς που προέκυψε και ο Καμμένος με τα βλήματα στη Σαουδική Αραβία (γράφουμε αναλυτικά στη σελίδα 13), για να προσφέρει στη ΝΔ (γενικότερα στην αντιπολίτευση) μια δυνατότητα καλής αντεπίθεσης. Σίγουρα δε θα την αφήσει ανεκμετάλλευτη (έχει ήδη κατατεθεί επίκαιρη ερώτηση πλειάδας βουλευτών της ΝΔ, μεταξύ των οποίων και ο Μεϊμαράκης). Θα έχει… ντέρμπι τις επόμενες μέρες.
 
Κατά τα άλλα… η ζωή συνεχίζεται. Αυτοί σκιαμαχούν και η βάρβαρη πολιτική της φορομπηξίας και της κινεζοποίησης συνεχίζει την αδιατάρακτη πορεία της, μέχρι να ξεσηκωθεί ο λαός και να τους σαρώσει.