«Οποτε ο πρωθυπουργός κρίνει ότι θα περάσει ανασχηματισμό, φαντάζομαι πως θα υπάρχουν και πρόσωπα που δεν θα είναι του στενού περιβάλλοντος. Το βρίσκω σωστό και υγιές». Αρκεί η τελευταία πρόταση της κυβερνητικής εκπροσώπου για να καταλάβουμε ότι της είπαν ν' ανοίξει ζήτημα ανασχηματισμού. Διότι η Γεροβασίλη μπορεί ενδεχομένως να έχει άποψη για το ποιος βάρδος της νύχτας στέκεται καλύτερα στην πίστα, όμως επί ζητημάτων όπως η διεύρυνση της συγκυβέρνησης δεν είναι σε θέση να έχει άποψη, να τη βρίσκει ή να μην τη βρίσκει σωστή και υγιή.
«Δεν μπορώ να αποκλείσω ένα κυβερνητικό σχήμα, σε έναν ενδεχόμενο ανασχηματισμό, να έχει ανθρώπους στα υπουργεία πέραν των γνωστών ήδη ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε, αυτό έχει αποτυπωθεί και στο πρώτο κυβερνητικό σχήμα και νομίζω ότι είναι μία λογική τακτική», είπε η Γεροβασίλη σε ραδιοφωνική της συνέντευξη, προαναγγέλλοντας ανασχηματισμό και απευθύνοντας προσκλητήριο σε κάθε… ενδιαφερόμενο. Κυρίως πρώην πασόκο, φυσικά, γιατί μετά τη νέα ψυχρότητα στις σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, στόχος της παρέας του Μαξίμου είναι να «τη σπάσει» στη Φώφη και στα ορφανά του κυρ-Φώτη που εξακολουθούν να κρατούν την ταμπέλα της ΔΗΜΑΡ.
«Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν στη χώρα μας πολιτικές δυνάμεις, που μπορούν να στηρίξουν πολιτική εξόδου της χώρας από τα προβλήματα», είπε με νόημα η Γεροβασίλη. Και συμπλήρωσε: «Αυτό φάνηκε, δυστυχώς, τις τελευταίες ημέρες με άσχημο τρόπο, την στιγμή του πιο κρίσιμου Eurogroup, η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Οταν από το εξωτερικό έρχονται και στηρίζουν -μια ομάδα Ευρωσοσιαλιστών, η Ευρωπαϊκή Αριστερά- με πάθος την προσπάθεια της κυβέρνησης και αυτό διατυπώνεται στο δημόσιο λόγο».
Η αποκωδικοποίηση των… στοχασμών που ξετύλιξε η κυβερνητική εκπρόσωπος δεν είναι καθόλου δύσκολη: η κυβέρνηση δεν πέφτει, η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία στηρίζει εμάς και όχι τους τελειωμένους του ΠΑΣΟΚ, όσοι πιστοί προσέλθετε στον ΣΥΡΙΖΑ, για να έχετε ελπίδα να ξαναδείτε υπουργικό ή κρατικό θώκο. Είναι προφανές ότι το παζάρι στο παρασκήνιο έχει ανάψει. Η… γάτα των Ιμαλαΐων πρέπει να έχει ακούσει πολλά, καθώς δεν πρέπει να είναι και λίγοι οι μουστερήδες που συνωστίζονται γύρω από την ηγετική καμαρίλα του Μαξίμου. Δεν θέλουμε να μπούμε σε ονοματολογία, όμως σίγουρα κάποια ονόματα, όπως του Κουβέλη και της Ξενογιαννακοπούλου, δεν ακούγονται στα ξεκούδουνα, ενώ κάποια άλλα (όπως π.χ. του Καστανίδη), μπορεί όντως να αποκαλύπτουν προθέσεις από πλευράς Τσιπραίων, μπορεί όμως να τα διαρρέουν και οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι, στην προσπάθειά τους να ρίξουν γέφυρες προς το Μαξίμου.
Αν βγουν δέκα πρώην πασόκοι και εκδηλώσουν ενδιαφέρον για προσχώρηση στον ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο βέβαιο είναι πως οι Τσιπραίοι δε θα τους πουν όχι. Εξίσου βέβαιο είναι, όμως, πως δεν μπορεί να τους χώσει όλους στην κυβέρνηση, γιατί τότε θα έχει πρόβλημα στη δική του κοινοβουλευτική ομάδα. Υπάρχουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που θεωρούν περίπου αυτοδίκαιη την υπουργοποίησή τους. Ποιοι είν' αυτοί; Οσοι και όσες υπερασπίζονται με ιδιαίτερο φανατισμό την κυβερνητική γραμμή και ιδιαίτερα τα βάρβαρα, αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα. Και το κάνουν όχι μόνο στη Βουλή, αλλά και στα μίντια, με καθημερινές εμφανίσεις όπου τους καλούν. Ολοι αυτοί ξέρουν πως δε θα έχουν άλλες ευκαιρίες υπουργοποίησης στο μέλλον. Οπως επίσης ξέρουν πως η ψήφιση του αντιασφαλιστικού εκτρώματος χωρίς απώλειες για την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή δεν προεξοφλεί σώνει και καλά μακροημέρευση της κυβέρνησης και εξάντληση της τετραετίας. Γι' αυτό περιμένουν την άμεση υπουργοποίηση σε ένδειξη ανταπόδοσης για το φανατισμό που επέδειξαν στην υπεράσπιση των αντιλαϊκών μέτρων.
Ο Τσίπρας είναι υποχρεωμένος να υπουργοποιήσει κάποιους απ' αυτούς, κάνοντας ένα είδος ροτέισον στο υπουργικό του συμβούλιο (ο Καμμένος θα κάνει το δικό του ροτέισον με τους δικούς του βουλευτές). Επομένως, δεν έχει απεριόριστες θέσεις για πρώην πασόκους και δημαρίτες. Πρέπει να κρατήσει κάποιες ισορροπίες.
Αλλωστε, δυο-τρία ονόματα από τους συνταξιούχους της σοσιαλδημοκρατίας, μαζί με τον Κουβέλη, είναι αρκετά για να στείλουν το μήνυμα «ανοίξαμε και σας περιμένουμε», λειτουργώντας ως πόλος έλξης και για άλλους, οι οποίοι θα πρέπει να καταλάβουν πως πρέπει να περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους. Και γιατί να προτιμήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ; Είναι ζήτημα εκτίμησης. Αν εκτιμήσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στο ορατό μέλλον θα συνεχίσει να πηγαίνει καλύτερα από το ΠΑΣΟΚ, ότι δηλαδή δε θα ξεφουσκώσει ορμητικά για να ξαναφουσκώσει -εξίσου ορμητικά- το ΠΑΣΟΚ, τότε έχουν λόγους να επιλέξουν τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μια επιστροφή στο «ΠΑΣΟΚ και σία» της Φώφης, του Σκανδαλίδη, του Θεοχαρόπουλου και του Τούντα, που δεν έχει προοπτική.
Το μόνο βέβαιο είναι πως οι διεργασίες που συντελούνται στο παρασκήνιο δεν είναι παρά ένα χωρίς αρχές παζάρι επαγγελματιών της αστικής εξουσίας που πασχίζουν να κατοχυρώσουν τη θέση τους ή να επανακτήσουν τη θέση που έχασαν.
