Πήγαν τη δίκη στον Κορυδαλλό, μολονότι όλοι (πλην ενός) οι κατηγορούμενοι είναι ελεύθεροι. Κι όταν τέθηκε αίτημα να μεταφερθεί η δίκη στο Εφετείο, και για να εξασφαλιστεί η δημοσιότητά της που στον Κορυδαλλό φαλκιδεύεται και για να μην ταλαιπωρείται τόσος κόσμος, ο εισαγγελέας εισηγήθηκε την απόρριψη του αιτήματος, με το επιχείρημα ότι η αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού δημιουργεί ασφάλεια, ενώ η μεταφορά στο Εφετείο δημιουργεί κινδύνους, διαπράττοντας μια ακόμη (μετά απ’ αυτή του προέδρου) χοντροκομμένη παραβίαση του πολυθρύλητου «τεκμήριου αθωότητας» των κατηγορούμενων.
Απέκλεισαν από τη δίκη τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα με τον γελοίο ισχυρισμό του εισαγγελέα ότι η παρουσία κάμερας θα τον… αποσυντόνιζε και θα τον εμπόδιζε να αξιολογεί σωστά τα τεκταινόμενα στη δίκη. (Οι κάμερες που είναι διάσπαρτες μέσα στη δικαστική αίθουσα και καταγράφουν τη δίκη για λογαριασμό της Αντιτρομοκρατικής και της αμερικάνικης πρεσβείας δεν τον αποσυντονίζουν καθόλου. Ενδεχομένως να του ανεβάζουν και την αυτοπεποίθηση, μιας και τον παρακολουθούν σημαίνοντα πρόσωπα).
Τώρα, κάνουν δύσκολη και τη ζωή των δημοσιογράφων που παρακολουθούν τη δίκη και κάνουν ρεπορτάζ για τα Μέσα τους. Είναι σαν να τους λένε να τα παρατήσουν και να πάψουν ν’ ασχολούνται μ’ αυτή τη δίκη. Εξηγούμαστε.
Από τότε που άρχισαν οι μεγάλες πολιτικές δίκες, υπήρχε στον Κορυδαλλό, σε χώρο παράλληλα στη δικαστική αίθουσα, οργανωμένο Κέντρο Τύπου, εφοδιασμένο με υπολογιστές (με σύνδεση στο Ιντερνετ), εκτυπωτές, καρτοτηλέφωνα, φαξ και κλειστό κύκλωμα εικόνας-ήχου που μετέφερε όλη τη διαδικασία. Είχαν, δηλαδή, οι δημοσιογράφοι τη δυνατότητα ν’ ακούν τι γίνεται στη δικαστική αίθουσα και ταυτόχρονα να βλέπουν εικόνα από τέσσερις κάμερες.
Με τις χωροταξικές αλλαγές που έγιναν το παλιό Κέντρο Τύπου καταργήθηκε και δημιουργήθηκε ένα καινούργιο, πολύ μικρότερο. Δεν διαθέτει τις υποδομές του παλιού Κέντρου Τύπου (υπολογιστές, Ιντερνετ, τηλέφωνα, φαξ), διαθέτει όμως προτζέκτορα για τη μεταφορά εικόνες και ηχεία για τη μεταφορά ήχου. Ο προτζέκτορας παραμένει τυλιγμένος με νάιλον, η οθόνη μαζεμένη και τα ηχεία δεν δουλεύουν. Την πρώτη μέρα της δίκης δούλευαν τα ηχεία σε χαμηλή ένταση, από τη δεύτερη μέρα, όμως, έπαψαν να λειτουργούν. Ετσι, οι δημοσιογράφοι είναι αναγκασμένοι να παραμένουν συνεχώς στην αίθουσα συνεδριάσεων, πράγμα που κάνει τη δουλειά τους μαρτύριο. Γιατί ο δημοσιογράφος που βρίσκεται τόσο μακριά από το κέντρο της πόλης πρέπει να έχει τηλεφωνική επικοινωνία με την εφημερίδα του, όπως επίσης τη δυνατότητα να γράφει χρησιμοποιώντας τον προσωπικό του φορητό υπολογιστή, για να κερδίσει το χρόνο που χάνει για να πάει στον Κορυδαλλό. Οταν δεν έχει αυτές τις δυνατότητες, όταν δηλαδή είναι εντελώς απομονωμένος από το Μέσο του και από τη ροή των ειδήσεων σε άλλους χώρους του ρεπορτάζ, ο δημοσιογράφος αργά ή γρήγορα θ’ αναγκαστεί να φύγει από τη δίκη.
Από τη μεριά μας απευθυνθήκαμε αρχικά στον πρόεδρο του δικαστήριου, ζητώντας του να εξασφαλίσει τουλάχιστον την αναμετάδοση ήχου σ’ αυτό το άθλιο Κέντρο Τύπου. Δήλωσε αναρμόδιος, μολονότι του εξηγήσαμε ότι όλη η υποδομή υπάρχει. Δεν είναι τυχαίο, ότι λίγη ώρα μετά την παρέμβασή μας, τα μεγάφωνα στο Κέντρο Τύπου δούλεψαν για περίπου 10 λεπτά! Στη συνέχεια, ο ήχος κόπηκε πάλι, γεγονός που πιστοποιεί ότι υπάρχει χειριστής στην κονσόλα. Το άνοιγμα μόνο ενός κουμπιού θα εξασφάλιζε την ηχητική τουλάχιστον αναμετάδοση. Το γεγονός ότι αυτό δεν γίνεται αποκαλύπτει σκοπιμότητα.
Στη συνέχεια, απευθυνθήκαμε στο Γραφείο Τύπου του υπουργείου Δικαιοσύνης, που είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία της δικαστικής αίθουσας. Βασιλικότερη του βασιλέως η κυρία Τζώρτζια Κοντράρου, επικεφαλής του Γραφείου Τύπου, προσπάθησε να μας πείσει αρχικά ότι δεν υπάρχουν κονδύλια. Οταν της εξηγήσαμε ότι δεν χρειάζεται να διατεθεί ούτε ένα ευρώ, αλλά να πατηθεί μόνον ένα κουμπί, το γύρισε στο… καλαματιανό, αποκλείοντας κάθε παραπέρα επικοινωνία. Επειδή οι τηλεφωνικές επικοινωνίες μας με την Τζ. Κοντράρου ήταν πολλές, σε διάστημα περίπου δύο εβδομάδων, είμαστε πεπεισμένοι πλέον ότι σκόπιμα καταργούν εντελώς κι αυτό ακόμη το άθλιο Κέντρο Τύπου, για να αναγκάσουν τους δημοσιογράφους να παρατήσουν τη δίκη.
Εμείς ένα πράγμα έχουμε να πούμε. Αυτό δεν θα τους περάσει.
