Ζήση συνέχεια και σε αυτή τη συνεδρίαση.
Μάταια ο συνήγορος του Κ. Αγαπίου, Ν. Δαμασκόπουλος, προσπάθησε να πάρει μια συγκεκριμένη απάντηση από τον πράκτορα Ζήση. Μια συγκεκριμένη απάντηση για δική του συγκεκριμένη γνώση επί όσων ισχυρίζεται.
Οι απαντήσεις ήταν συνεχώς παραπομπές στα αρχεία της Στάζι και επανάληψη κατά δόσεις του μυθιστορήματος που έχει κατασκευάσει η Αντιτρομοκρατική. Αναφέρθηκε ακόμα και στις καταθέσεις της Ντε Μαρσέλους, λες και αυτές οι καταθέσεις δεν υπάρχουν στη δικογραφία και ήταν καθήκον του Ζήση να τις παρουσιάσει.
Βγήκε, όμως, και κάτι ενδιαφέρον από τις αναφορές του στις καταθέσεις της περιβόητης ελβετίδας «μετανοημένης» και συνεργαζόμενης με τις ελβετικές και γερμανικές αρχές. «Δεν ξέρω τι ανταλλάγματα πήρε για να καταθέσει όσα κατέθεσε», είπε σε μια απάντησή του ο Ζήσης, αγγίζοντας άθελά του την ουσία του ζητήματος.
Γιατί η Μπέρτε Ντε Μαρσέλους και ο πρώην σύζυγός της Ολιβιέ Ντε Μαρσέλους κατηγορήθηκαν ως συνεργάτιδα του Κάρλος, παραδέχτηκαν τη συνεργασία τους και στη συνέχεια πέρασαν στο αντίπαλο στρατόπεδο, συνεργάστηκαν με τις ελβετικές αρχές (με την περιώνυμη εισαγγελέα Κάρλα Ντελ Πόντε) και σήμερα είναι ελεύθεροι και προστατευόμενοι. Για τόσο αξιόπιστους μάρτυρες μιλάμε.
Το ίδιο βιολί συνέχισε ο Ζήσης και κατά την εξέτασή του από την Τ. Χριστοδουλοπούλου (Αγαπίου). Αυτός ήταν ο ήρωας ρεπόρτερ, που αγωνιζόταν για να βγάλει την αλήθεια, ενώ όλοι οι άλλοι προσπαθούσαν να τη συγκαλύψουν, προφανώς γιατί τα έπιαναν από τον Κόκκαλη. Ακόμα και οι πρώην εργοδότες του στον «Ελεύθερο Τύπο», που κάποια στιγμή τον απέλυσαν. Ακόμα και ο πρώην διευθυντής του Δ. Ρίζος, που εγγράφως (από τις στήλες του «Αδέσμευτου») τον αποκάλεσε πράκτορα, ρουφιάνο, πλαστογράφο και εκβιαστή.
Ατάραχος άκουσε ο Ζήσης την ανάγνωση των σχετικών δημοσιευμάτων, τα οποία ερμήνευσε ως προσπάθεια φίμωσής του. Εσπευσε, βέβαια, να τον προστατεύσει η πρόεδρος σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, αλλά οι κατηγορίες του Ρίζου ενάντιά του ακούστηκαν.
Αμέσως μετά, η πρόεδρος έδειξε τις προθέσεις της, όταν άρχισε να ρωτάει τον Ζήση να κάνει κρίσεις επί της κατάθεσης της Ντε Μαρσέλους! Χωρίς να έχει αναγνωστεί αυτή η κατάθεση, χωρίς να έχει κληθεί η ίδια η Ντε Μαρσέλους να καταθέσει και να υποστεί την βάσανο της εξέτασης στο ακροατήριο, ρωτήθηκε ο Ζήσης να εκφέρει κρίσεις του τύπου: Με δεδομένο ότι ο ένας από τους κατηγορούμενους που αναφέρονται στα αρχεία της Στάζι έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής του στον ΕΛΑ, σας μένει καμιά αμφιβολία ότι και ο κ. Αγαπίου ήταν μέλος του ΕΛΑ;
Είχε κανένα λόγο η Ντε Μαρσέλους να αναφέρει το όνομα του κ. Αγαπίου και να μην αναφέρει οποιοδήποτε άλλο όνομα;
Οι ερωτήσεις αυτές υποβλήθηκαν από την πρόεδρο και βέβαια ο Ζήσης απάντησε αβίαστα ότι δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι ο Αγαπίου ήταν μέλος του ΕΛΑ. Το ζητούμενο, δηλαδή, μετατράπηκε σε δεδομένο, με βάση στοιχεία χαλκευμένα από μυστικές υπηρεσίες και από την κατάθεση μιας συνεργαζόμενης με τις ελβετικές «αντιτρομοκρατικές» αρχές.
Στο σημείο αυτό ο Κ. Αγαπίου εξερράγη και απευθυνόμενος στο δικαστήριο ρώτησε πώς είναι δυνατόν να στηρίζονται στους ισχυρισμούς ενός πράκτορα, ενός χαφιέ. Θέλετε να με καταδικάσετε, καταδικάστε με –είπε- αλλά όχι να κάθεστε να τον ακούτε να σας λέει όσα λέει.
Ενδιαφέρον είχε και κάτι άλλο. Ο Ζήσης που ισχυριζόταν ότι θυμόταν σειρά προς σειρά τις καταθέσεις της Ντε Μαρσέλους, όταν ρωτήθηκε για την άρνηση της Ντε Μαρσέλους να αναγνωρίσει τον Κ. Αγαπίου από φωτογραφίες, απάντησε ότι δεν θυμάται!
Την ίδια… επιλεκτική μνήμη έδειξε και η πρόεδρος, η οποία «δεν θυμόταν» αυτό το σημείο από τις καταθέσεις Ντε Μαρσέλους, θυμόταν όμως όλα τα υπόλοιπα. Θυμόταν ό,τι ήταν επιβαρυντικό για τον Αγαπίου, όχι όμως και ό,τι ήταν υπέρ του.
Τα δημοσιεύματα του Ρίζου κατά του Ζήση επανήλθαν από τον Α. Κωνσταντάκη, ο οποίος με σύντομες κλειστές ερωτήσεις ζήτησε από τον Ζήση να τα επιβεβαιώσει ή να τα διαψεύσει. Τότε ο πράκτορας έπαθε ταράκουλο κι άρχισε να φωνάζει. Οταν, όμως, ο συνήγορος τον ρώτησε ήρεμα αν έκανε μήνυση στον Ρίζο και τι απέγινε αυτή η υπόθεση, δήλωσε ότι δεν θυμάται! Διότι ήταν, λέει, μια προσωπική αντιδικία τους!
Ακόμα μεγαλύτερο ταράκουλο έπαθε, όταν η Κ. Ιατροπούλου τον ρώτησε τι έγινε με την υπόθεση της σύλληψής του απέναντι από την αμερικάνικη πρεσβεία να οδηγεί αυτοκίνητο με πλαστές πινακίδες. Είπε απλά ότι καταδικάστηκε, αρνούμενος να δώσει περισσότερες εξηγήσεις. Του είχαν πάρει –είπε- τις πινακίδες και έστειλε την αδελφή του στην Ομόνοια να βγάλει άλλες!
Η Κ. Ιατροπούλου αποκάλυψε στο δικαστήριο ένα στοιχείο που δείχνει την αξιοπιστία των αρχείων της Στάζι. Εγγραφο που χαρακτήριζε τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο ως σύνδεσμο του Ρολφ Πόλε με τον Κάρλος! Και τι απάντησε η πρόεδρος; Οτι αυτό δεν ενδιαφέρει το δικαστήριο!
Η κατάρρευση του Ζήση συντελέστηκε όταν ξεκίνησε να του υποβάλει ερωτήσεις ο Χρήστος Τσιγαρίδας.
Το πρώτο θέμα που έθιξε ο Χ. Τσιγαρίδας ήταν η περιβόητη αλληλογραφία του Ζήση με την υπηρεσία κρατικών αρχείων της Γερμανίας. Ο Ζήσης, μολονότι είχε δεσμευτεί να φέρει μεταφρασμένη την αίτηση που είχε υποβάλει το 2001, ξαναδήλωσε ότι… θα την φέρει αύριο! Μετά το τέλος της κατάθεσής του, δηλαδή!
Οταν ο Τσιγαρίδας επέμεινε στο θέμα, ο Ζήσης εκτός εαυτού φώναξε: «Δεν κάνω διάλογο με τρομοκράτες», αναγκάζοντας την πρόεδρο, που μέχρι εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε να τον καλύψει, να τον ανακαλέσει στην τάξη και να σπεύσει να διακόψει για το μεσημεριανό διάλειμμα.
Ο Χ. Τσιγαρίδας επανήλθε μετά τη διακοπή και με τις ερωτήσεις του ανάγκασε τον Ζήση να απαντήσει, ότι δεν έχει κανένα χαρτί που να του απαντούν οι Γερμανοί ότι του χορηγούν ένα έστω έγγραφο!
Αποδείχτηκε, δηλαδή, περίτρανα στο δικαστήριο, ότι ο Ζήσης δεν έχει πάρει με επίσημο τρόπο κανένα χαρτί από το γερμανικό κράτος. Πού τα βρήκε, λοιπόν, όλα αυτά τα χαρτιά; Ποιος του τα έδωσε; Και γιατί επί τόσες μέρες έλεγε ψέματα στο δικαστήριο, ότι πήρε τα χαρτιά με μια απλή αίτηση προς τις γερμανικές αρχές;
Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα είναι προφανείς. Το δεύτερο που απέδειξε με τις ερωτήσεις του ο Χ. Τσιγαρίδας είναι ότι ο Ζήσης είναι επαγγελματίες μάρτυρας σε όλες τις υποθέσεις που αφορούν το ΠΑΣΟΚ και τον Κόκκαλη. Παρουσίασε τεύχος του «Αντί» του 1989, στο οποίο ο Ζήσης ρωτάει τον Γιώτα για συνάντηση ΠΑΚ – «τρομοκρατών» στο Βούπερταλ της Γερμανίας το 1975. Δηλαδή, το 1989 ο Ζήσης προσπαθούσε να ανακατέψει το ΠΑΚ με τις ένοπλες οργανώσεις της μεταπολίτευσης και μιλούσε για Βούπερταλ, ενώ στη δίκη κατέθεσε ότι μήτρα των ένοπλων οργανώσεων της μεταπολίτευσης ήταν το Παρίσι!
Συνεχίζοντας και επικαλούμενος την έκθεση Παπαθεμελή, ο Χ. Τσιγαρίδας απέδειξε ότι τα περιβόητα «αρχεία της Στάζι» ήρθαν στην Ελλάδα εν μέρει το 1991 από τους Αμερικάνους, εν μέρει το 1993 από κλιμάκιο της ΕΛΑΣ και εν μέρει αργότερα και εμπλουτισμένα.
Διάβασε δε δημοσίευμα του περιοδικού «ΤΙΜΕ», που έλεγε ότι τα αρχεία της Στάζι αγοράστηκαν έναντι μεγάλου ποσού από τη CIA και στη συνέχεια αντίγραφά τους δόθηκαν τμηματικά στους Γερμανούς μέχρι τα τέλη του 2002.
Το παπί ο Ζήσης, γιατί φάνηκε καθαρά ότι ο ίδιος υπήρξε απλός ένας αχθοφόρος μυστικών υπηρεσιών, για να βγουν κάποια πράγματα στα ΜΜΕ και όχι ο μέγας ρεπόρτερ-πράκτορας, που κατάφερε να ανακαλύψει αυτά που δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να ανακαλύψουν οι διωκτικοί μηχανισμοί του ελληνικού κράτους.
Ο Χ. Τσιγαρίδας έδωσε ένα ρεσιτάλ εξετάζοντας τον Ζήση. Διότι δεν περιορίστηκε μόνο να αποδείξει την αναξιοπιστία αυτού του υποκειμένου, αλλά απέδειξε ταυτόχρονα, επικαλούμενος στοιχεία, ότι τα περιβόητα αρχεία της Στάζι είναι σκουπίδια που σε κανένα ευρωπαϊκό δικαστήριο δεν έχουν παρθεί υπόψη. Ξετίναξε ακόμα και τη «μυστική έκθεση Παπαθεμελή», αναγκάζοντας τον Ζήση να απαντά σταθερά «δεν γνωρίζω».
Είναι ζήτημα αν ο Ζήσης απάντησε σε καναδυό ερωτήσεις του Τσιγαρίδα. Αντ’ αυτού, για πάνω από μια ώρα, απαντούσε συνεχώς η πρόεδρος, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να τον προστατέψει από τις αντιφάσεις. Είναι χαρακτηριστική η έκρηξη υστερίας που έπαθε ο Ζήσης κάποια στιγμή, όταν άρχισε να φωνάζει, απευθυνόμενος στους κατηγορούμενους και τους συνηγόρους, «είσαστε τσάμπα μάγκες» (!), χωρίς η πρόεδρος να τον ανακαλέσει στην τάξη. Αντίθετα, του είπε ότι μέχρις ενός σημείου έχει δίκιο!
Στη διάρκεια των περισσότερο των δύο ωρών που ο Χ. Τσιγαρίδας εξέταζε τον Ζήση, μιλώντας με έγγραφα και ντοκουμέντα, δεν φάνηκε μόνο η πνευματική και ηθική υπεροχή ενός αγωνιστή απέναντι σ’ ένα θλιβερό ανθρωπάκι που χρόνια τώρα κολυμπά στα απόνερα των μυστικών υπηρεσιών. Φάνηκε καθαρά και πόσο άθλια στήθηκε από τους διωκτικούς μηχανισμούς αυτή η ιστορία της «εξάρθρωσης του ΕΛΑ», με τη χρήση και των κωλόχαρτων της Στάζι (ποιας Στάζι, της CIA θα έπρεπε να τα αποκαλούμε), τα οποία τα έχουν στα χέρια τους από το 1993-94, αλλά τότε έκριναν ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να συλληφθούν άνθρωποι και να οδηγηθούν σε δίκη. Τα έβγαλαν από τη ναφθαλίνη αργότερα, όταν οι Αμερικάνοι τους πίεσαν να προχωρήσουν σε συλλήψεις, και τα επένδυσαν και με την κατάθεση της Κυριακίδου, που είναι το μόνο καινούργιο στοιχείο που έχουν να παρουσιάσουν.
Ο Χ. Τσιγαρίδας θα συνεχίσει την εξέταση του Ζήση, είναι όμως βέβαιο ότι η υπόθεση «αρχεία Στάζι» θα καταρρεύσει και όταν προσέλθουν να καταθέσουν οι Νηστικάκης, Μπόσση, Γιαλλουρίδης (συμφωνούμε με τον Χ. Τσιγαρίδα που προέβλεψε, απευθυνόμενος στο δικαστήριο, ότι ο Παπαθεμελής δεν πρόκειται να προσέλθει να καταθέσει).
Στο μεταξύ, το δικαστήριο αποφάσισε να συνεχίσει ολόκληρη την Τετάρτη, εξετάζοντας την Κυριακίδου μετά τον Ζήση, μολονότι η ΕΣΗΕΑ έχει προκηρύξει στάση εργασίας μεταξύ 11 και 2, ενώ σε 24ωρη βάση απεργούν οι εργαζόμενοι σε όλα τα μαζικά μέσα συγκοινωνίας.
