Η τρομοδίκη συνεχίστηκε με την κατάθεση μαρτύρων υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη.
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Σταματόπουλος δήλωσε πως η παρουσία του στη δίκη οφείλεται πρώτο στην επί τριακονταετία γνωριμία του με τον Γ. Σερίφη και δεύτερο στο γεγονός ότι έχει αφεθεί από τον Τύπο απροστάτευτος στο μένος των διωκτικών μηχανισμών.
Η κοινή γνώμη –είπε- είναι πεπεισμένη πως πρόκειται για μια δίκη παρωδία, στην οποία στόχος είναι τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Είναι ηλίου φαεινότερων ότι ο Σερίφης διώκεται για τις ιδέες του. Αναφέρθηκε με θερμά λόγια στην προσωπικότητα και την ταξική δράση του Σερίφη, η οποία αποτελεί το αίτιο για τις πολύχρονες διώξεις του. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αιτιολογεί τη νέα δίωξή του, παρά μόνο η εκδικητικότητα των διωκτικών μηχανισμών. Μίλησε για εκφυλιστικά φαινόμενα της δημοκρατίας, που στο όνομα της πάταξης της τρομοκρατίας οδηγούν σε τέτοιου είδους διώξεις και έψεξε τη στάση των ΜΜΕ απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα.
Ο Παναγιώτης Σωτήρης, γραμματέας του σωματείου των εργαζόμενων στα φροντιστήρια εκπαιδευτικών, είπε πως για τους ανθρώπους της γενιάς του, που μπήκαν στο συνδικαλισμό, ο Γ. Σερίφης ήταν ένα πρότυπο, γιατί συμβόλιζε τους ανθρώπους που αγωνίζονται για μια καλύτερη κοινωνία, συμβόλιζε τη συμμετοχή στην αντιδικτατορική αντίσταση, συμβόλιζε την ανάπτυξη ενός ταξικού και ακηδεμόνευτου συνδικαλισμού.
Εξήρε το πολιτικό σθένος με το οποίο ο Σερίφης αντιστάθηκε στις επανειλημμένες διώξεις του και τη σύγκρουσή του με τους μηχανισμούς εξουσίας και εκμετάλλευσης, στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια. Κατά τον μάρτυρα, η δράση του Γ. Σερίφη ήταν πάντα δημόσια. Ως συνδικαλιστή και ως πολίτη –είπε- με εξοργίζει αυτή η παρατεταμένη δίωξή του. Ζούμε μέρες μιας ευρύτερης συντηρητικής μετατόπισης και καταβάλλεται προσπάθεια να περάσει το μήνυμα πως όποιος κινείται, όποιος αγωνίζεται, κινδυνεύει να βρεθεί τυλιγμένος σε μια κόλλα χαρτί. Αυτό που ονομάστηκε «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» έχει μεταβληθεί σε μια τακτική ποινικοποίησης και δίωξης μαζικών διαδικασιών και περιορισμού δημοκρατικών ελευθεριών. Ως πολίτης ανησυχώ που φτάνουμε σε δίκες χωρίς στοιχεία. Οδηγούμαστε σε μια ποινική εκδικητικότητα απέναντι σ’ ένα ευρύτερο αντικαπιταλιστικό κίνημα που συγκρούεται με τους μηχανισμούς εξουσίας και κάποια στιγμή σ’ αυτό πρέπει να μπει μια τελεία.
Ο ηθοποιός Ρήγας Αξελός, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, δήλωσε ότι γνωρίζει τον Γ. Σερίφη από τη συνδικαλιστική του δράση, επειδή ο ίδιος διετέλεσε για πολλά χρόνια συνδικαλιστής στο ΣΕΗ. Δεν μπορεί –είπε- σε κάθε δίκη να προστίθεται και ο Σερίφης, χωρίς στοιχεία, χωρίς καν ενδείξεις. Αυτό μας απασχολεί και σε πολιτικό επίπεδο.
Αναφέρθηκε ακόμα και στους άλλους κατηγορούμενους, μιλώντας για κείμενο στο οποίο 150 πνευματικοί άνθρωποι εξέφρασαν την συμπαράστασή τους. Ειδική μνεία έκανε στην Ειρήνη Αθανασάκη για την οποία είπε πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει καταδικαστεί πιο άδικα. Υπάρχει παντελής απουσία στοιχείων για όλους τους κατηγορούμενους, κατέληξε. Οσο για τον Γ. Σερίφη, είναι πεπεισμένος ότι δεν θα έκανε ενέργειες τις οποίες δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει.
Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του Σ. Φυτράκη, ο Ρ. Αξελός καταφέρθηκε ενάντια στην αρχή της συλλογικής ευθύνης η οποία εφαρμόστηκε στους υπόλοιπους (πλην Σερίφη) κατηγορούμενους στην προηγούμενη δίκη και δήλωσε ότι η κοινή γνώμη δεν δέχεται τέτοιες γενικεύσεις, δηλαδή επειδή κρίθηκε ότι κάποιοι ήταν μέλη μιας οργάνωσης, να καταδικάζονται για όλες τις ενέργειες αυτής της οργάνωσης, χωρίς να υπάρχει κανένα στοιχείο για συμμετοχή τους σε οποιαδήποτε ενέργεια.
Ο Φυτράκης, αν και παρίσταται ως συνήγορος μόνο του Σερίφη, έκρινε σκόπιμο να αναφερθεί αναλυτικά σ’ αυτό το ζήτημα (προκαλώντας τη φανερή δυσφορία του προέδρου), μιας και ο μάρτυρας δεν περιόρισε την αναφορά του μόνο στον Σερίφη, αλλά αναφέρθηκε και στους υπόλοιπους κατηγορούμενους.
Ο πρόεδρος προσπάθησε ανεπιτυχώς να ισχυριστεί ότι η απόφαση δεν μπορεί να είναι όπως την περιγράφει ο συνήγορος, όμως ο Φυτράκης ήταν κατηγορηματικός: «Ετσι όπως σας τα λέω είναι». Ο πρόεδρος έκλεισε τη συζήτηση λέγοντας ότι το ζήτημα είναι πιο περίπλοκο, αφήνοντάς μας την εντύπωση ότι και ο ίδιος προσανατολίζεται στην ίδια λογική και ότι έχει κάποια γνώση της «κυοφορούμενης» απόφασης του προηγούμενου δικαστήριου.
Ο Μάτσας Σαμπετάι (Σάββας Μιχαήλ) αναφέρθηκε στην πολύχρονη γνωριμία του με τον Γ. Σερίφη, του οποίου οι πολιτικές περιπέτειες δημιουργούν βάσιμες υποψίες ότι κάποια κέντρα, μέσα και έξω από τη χώρα σχεδιάζουν αυτές τις διώξεις. Αν τέτοιες διώξεις σχεδιάζονται ενάντια στον Σερίφη, που είναι τόσο γνωστός, τι μπορεί να γίνει ενάντια σε άλλους; Υπάρχει –είπε- μια περίεργη ατμόσφαιρα τα τελευταία χρόνια, να ποινικοποιείται όποιος πήρε μέρος ενάντια στη δικτατορία, όπως για παράδειγμα ο Κ. Αγαπίου. Βλέπουμε το τεκμήριο της αθωότητας να εξαλείφεται και να αναπτύσσονται διάφορα περίεργα σενάρια και αυτό προκαλεί γενικότερη ανησυχία στον κόσμο. Δεν υπάρχουν τείχη που να χωρίζουν τον Κορυδαλλό από την κοινωνία. Ο κόσμος πληροφορείται, συζητά και ανησυχεί.
Ο εκπαιδευτικός Γρηγόρης Δαφνής δήλωσε ότι τον εξεγείρει η πολύχρονη δίωξη του Γ. Σερίφη, όχι μόνο πολιτικά αλλά και ως άνθρωπο, γιατί δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να εξοντώνεται και να περνάει τα πάνδεινα ο ίδιος και η οικογένειά του, σερνόμενος από δίκη σε δίκη και κάθε φορά αθωωνόμενος. Η δίωξη κατά του Σερίφη είναι δίωξη ενάντια σε ένα ολόκληρο κίνημα. Κατά την άποψη του μάρτυρα ο σερίφης δεν έχει σχέση με την επανάσταση υπό την έννοια της ατομικής τρομοκρατίας και της συνωμοσίας, αλλά υπό την έννοια του μαζικού εργατικού κινήματος.
Ο μάρτυρας αναφέρθηκε ακόμα στην Αθανασάκη, δηλώνοντας ότι δεν την γνωρίζει, όμως είναι πεπεισμένος ότι διώκεται για την αξιοπρέπειά της, επειδή αρνήθηκε συνεργασία με τις διωκτικές αρχές.
Το σημείο αυτό της κατάθεσης του μάρτυρα προκάλεσε αντίδραση από τον εισαγγελέα, ο οποίος προσπάθησε να «μπλοκάρει» τον μάρτυρα, για να «βγάλει» ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα με την Αθανασάκη και είναι περίπου αβάσιμες φήμες αυτό που κατέθεσε ο Γ. Δαφνής. Ο μάρτυρας εξήγησε πως όλα αυτά έχουν καταγγελθεί και έχουν συζητηθεί σε πολλές εκδηλώσεις, η δε προσωπική του εκτίμηση είναι πως χρειαζόταν και μια ακόμα γυναίκα, δίπλα στην Κυριακίδου, για να συμπληρώσουν την έλλειψη στοιχείων.
Η Γ. Κούρτοβικ συμπλήρωσε ότι πριν και στη διάρκεια της προηγούμενης δίκης γράφτηκε κατά κόρον στον Τύπο πως στην Αθανασάκη προτάθηκε συνεργασία και αυτή την αρνήθηκε και από αυτά τα δημοσιεύματα προκύπτει η γνώση του μάρτυρα.
Ο Χρ. Τσιγαρίδας ζήτησε το λόγο για να κάνει ένα σύντομο σχόλιο. Από την Αθανασάκη –είπε- ζήτησαν συγκεκριμένα πράγματα. Ζήτησαν να καταθέσει σε βάρος του Αγαπίου. Το τι θα έλεγε θα της το έλεγαν, όπως έγινε με την Κυριακίδου. Αυτή αρνήθηκε και την έκαναν κατηγορούμενη για να υπάρχει μια πληθώρα «μελών του ΕΛΑ». Να μη λέμε, λοιπόν, ότι η Αθανασάκη κάτι ήξερε και της ζήτησαν να συνεργαστεί. Η συνεργασία είχε αυτό το περιεχόμενο.
Στο ίδιο θέμα, με το ίδιο περιεχόμενο αναφέρθηκε και ο Κ. Αγαπίου, ενώ η Ειρ. Αθανασάκη, σε μια από τις σπάνιες παρεμβάσεις της στη δίκη, είπε: Ετσι είναι όπως τα λέει ο κ. Αγαπίου. Εμένα μου ζήτησαν να «δώσω» ένα άτομο. Τίποτ’ άλλο.
Ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Δεληπέτρος κατέθεσε χαρακτηριστικά: Ημουνα νιος και γέρασα βλέποντας από φοιτητής τον Σερίφη να δικάζεται, να ξαναδικάζεται και να αθωώνεται. Πέρα απ’ αυτό –είπε- επειδή παρακολουθώ συστηματικά όλα τα δημοσιεύματα και τις εκπομπές, λόγω επαγγέλματος, έχω σχηματίσει την πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν γενικότερα στοιχεία γι’ αυτή τη δίκη.
Αυτή η παρατήρηση ενόχλησε τον εισαγγελέα ο οποίος θεώρησε απαραίτητο να παρατηρήσει στο μάρτυρα, ότι τα δικαστήρια, για να βγάλουν δικανική κρίση, στηρίζονται σε εντελώς διαφορετικά στοιχεία απ’ αυτά που εκτιμούν οι δημοσιογράφοι!
Απαντώντας σε ερωτήσεις της εφέτη Μ. Χυτήρογλου, ο Β. Δεληπέτρος αναφέρθηκε στην επικοινωνία κάθε εφημερίδας με το αναγνωστικό της κοινό και δήλωσε πως ο ίδιος έχει διαπιστώσει ότι το αναγνωστικό κοινό της «Ελευθεροτυπίας» είναι ενημερωμένο και από το Internet, όπου υπάρχει το σάιτ eksegersi.gr (σ.σ. το σάιτ της «Κόντρας»), που δημοσιεύει λεπτομερές καθημερινό ρεπορτάζ από τη δίκη. Σε ό,τι αφορά τα κανάλια, είπε ότι ενεργούν ενοχοποιώντας και θα ασχολούνταν με τη δίκη μόνο αν υπήρχε το στοιχείο της απόδειξης, δηλαδή αν ερχόταν κάποιος και κατέθετε αποδεικτικά στοιχεία για την ενοχή κάποιου.
Απαντώντας σε ερωτήσεις της Γ. Κούρτοβικ ο μάρτυρας ανέφερε πως το σύνολο του Τύπου αντιμετώπισε αρνητικά και με έντονα δημοσιεύματα την απόφαση του προηγούμενου δικαστήριου. Επιβεβαίωσε, ακόμη, ερώτηση-σχόλιο του Σ. Φυτράκη, ότι η σιωπή του Τύπου ουσιαστικά επιβεβαιώνει την ανυπαρξία στοιχείων, γιατί αν υπήρχαν στοιχεία θα είχαν δημοσιευτεί και θα είχε γίνει θόρυβος. Η απόφαση της προηγούμενης δίκης είχε καταδικαστεί από το σύνολο του Τύπου, ενώ οι χαμηλοί τόνοι σήμερα περιέχουν και την πολιτική σκοπιμότητα να κρύψουμε την ανυπαρξία στοιχείων.
Ο Στέργιος Κατσαρός (οικοδόμος, με αντιστασιακή δράση) αναφέρθηκε στην πολύχρονη γνωριμία του με τον Σερίφη, από την περίοδο της δικτατορίας και μετέπειτα, στη μεταπολίτευση, στο κίνημα των εργοστασιακών σωματείων.
Μίλησε για την εμμονή του στην ταξική χειραφέτηση των εργαζόμενων, χωρίς τις διαμεσολαβήσεις «μεγάλων αρχηγών». Αυτό τον έφερε σε αντίθεση με τους κάθε είδους μηχανισμούς. Τον γνωρίζω καλά, ξέρω τη σκέψη του, έχουμε συνεργαστεί, γι’ αυτό και είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι κατηγορίες σε βάρος του είναι κατασκευασμένος, είπε.
Ο Σ. Κατσαρός δεν μάσησε τα λόγια του. Μίλησε για έκτακτα στρατοδικεία και βασιλικούς επιτρόπους και όταν ο εισαγγελέας τον ρώτησε αν έτσι τους βλέπει, απάντησε: Ναι, έτσι. Υπάρχει μια αλυσίδα από το νόμο 509 μέχρι τους σημερινούς τρομονόμους.
Χρειάστηκε ερώτηση του Χρ. Τσιγαρίδα για να αποκαλύψει ο Σ. Κατσαρός το αγωνιστικό του παρελθόν. Τη διαγραφή του από τη Φυσικομαθηματική Θεσσαλονίκης, την καταδίκη του σε ισόβια από στρατοδικείο της χούντας και τη φυλάκισή του για τέσσερα χρόνια (βγήκε με την αμνηστία).
Ο μεταφραστής-δημοσιογράφος Χρήστος Μπίστης δήλωσε ότι τόσο με τη δίωξη σε βάρος του Γ. Σερίφη όσο και με τον τρόπο που διεξάγεται η συγκεκριμένη δίκη απειλούνται ατομικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Στο πρόσωπο του Σερίφη –είπε- δικάζεται το παρόν και το μέλλον των δημοκρατικών ελευθεριών. Παραπέρα, απ’ ό,τι έχω πληροφορηθεί, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε βάρος και των υπόλοιπων κατηγορούμενων και δημιουργείται η υποψία ότι όποιος δεν είναι μαζί μας βαφτίζεται τρομοκράτης.
Ο τεχνικός του ΟΤΕ Παναγιώτης Μπρόφας είπε πως πάντα οι εξουσίες επέλεγαν θύματα για να υπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες. Τέτοια είναι και η περίπτωση του Γ. Σερίφη που έχει επιλεγεί ως εξιλαστήριο θύμα. Φοβάμαι –είπε- πως δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο ανθρώπου που δικάζεται και ξαναδικάζεται, με την ίδια κατηγορία, και αθωώνεται. Δεν είναι τυχαίο που στην υπεράσπιση του Σερίφη συνασπίζονται από προσωπικότητες της διανόησης και της πολιτικής μέχρι τον απλό δεξιό εργάτη. Οι μηχανισμοί τον παρακολουθούν χρόνια και τίποτα δεν έχουν βρει. Ποιος είναι τελικά ο Σερίφης, ο φαντομάς είναι; Σύμφωνα με το μάρτυρα, στο πρόσωπα του Σερίφη και παλιά και τώρα χτυπιέται ο ακηδεμόνευτος ταξικός συνδικαλισμός, που ήταν πάντα αντίθετος στον συνδικαλισμό που συνεργάζεται με το κράτος και την εργοδοσία και έχει οδηγήσει στο σημερινό χάλι, που περνάνε μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις και δεν κουνιέται φύλλο.
