Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε στην απόφαση 2257 /2014 του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ ως απόφαση που υπαγορεύτηκε από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) και τον πρόεδρο του ΣτΕ, προκειμένου να λειτουργήσει ως πολιορκητικός κριός για την κατάργηση της απόφασης 32/2013 του ΣτΕ, όπως μεθοδεύεται με το νόμο 4280/2014. Οπως πολλές φορές έχουμε τονίσει, η απόφαση 32/2013 είναι ιστορική, δεδομένου ότι για πρώτη φορά κατοχυρώνει τον επιστημονικό ορισμό του Δάσους και υπερασπίζεται το δασικό πλούτο της χώρας.
Με το άρθρο 32, παρ. 2 του νόμου 4280/2014 προβλέπεται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, προκειμένου να οριστούν ξανά τα «επιστημονικά κριτήρια» για τον καθορισμό των εκτάσεων ως δασών ή δασικών. Από την στιγμή που εκδόθηκε η σαφέστατη απόφαση 32/8.1.2013 του ΣτΕ δεν χρειαζόταν ούτε άλλη νομοθετική ρύθμιση ούτε συγκρότηση νέας επιτροπής προκειμένου αυτή η απόφαση του ΣτΕ να εφαρμοστεί.
Η παρ. 2 του άρθρου 32 του νόμου 4280/2014 προβλέπει:
«Η παρ.1 του άρθρου 2 του ν. 998/1979 αντικαθίσταται ως εξής:
"Οι εκτάσεις του άρθρου 3 του παρόντος που διέπονται από τις προστατευτικές διατάξεις αυτού, συνιστούν εθνικό κεφάλαιο, που η προστασία του αποτελεί υποχρέωση των κρατικών οργάνων κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους και συγχρόνως υποχρέωση και δικαίωμα των πολιτών. Με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ορίζονται τα συνεκτιμώμενα στοιχεία, επιστημονικά κριτήρια για την υπαγωγή έκτασης στις περιπτώσεις των παραγράφων 1, 2 και 5 του άρθρου 3 του παρόντος νόμου, όπως ισχύει”».
Το πρώτο εδάφιο της νέας παραγράφου 1 του άρθρου 2 του νόμου 998/1979, όσον αφορά το περιεχόμενό του, παραμένει το ίδιο. Εγιναν μόνο γραμματολογικές αλλαγές. Προστέθηκε όμως, κι αυτό είναι πολύ ουσιαστικό, το υπογραμμισμένο δεύτερο εδάφιο. Ενώ θα έπρεπε να εφαρμοστεί άμεσα η απόφαση του αναπληρωτή ΥΠΕΚΑ Ν. Ταγαρά, που δημοσιεύτηκε στις 16 Μάη του 2014, ο ίδιος ο αναπληρωτής υπουργός προβλέπει την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, με το οποίο θα καθοριστούν τα επιστημονικά κριτήρια, με τα οποία θα ορίζεται ποιες εκτάσεις είναι δάσος ή δασικές και θα νομιμοποιείται ο αποχαρακτηρισμός ως δασικών εκτάσεων των φρυγάνων και των αβάτων κλιτύων των ορέων, που έγινε με την παρ. 4 του άρθρου 32 του νόμου 4280. Προβλέπεται, ακόμη, ότι το ΠΔ θα εκδοθεί μετά από γνώμη του ΥΠΕΚΑ. Επειδή, όμως, ο ΥΠΕΚΑ δεν μπορεί αυτοτελώς να διατυπώσει για το εν λόγω σχέδιο ΠΔ γνώμη που να έχει δόση επιστημονικοφάνειας, έβαλε τον έως πρότινος Ειδικό Γραμματέα Δασών Γ. Αμοργιανιώτη (που, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι άνθρωπος ειδικών αποστολών) να συγκροτήσει μια επιτροπή, η οποία θα διαμορφώσει ένα σχέδιο ΠΔ αρεστό στον ΥΠΕΚΑ. Ενα σχέδιο ΠΔ που θα ακυρώνει την απόφαση 32/2013 του ΣτΕ, χωρίς τυπικά να την καταργεί. Που θα τη μετατρέψει σε ένα είδος μουσειακού εκθέματος.
Στην επιτροπή αυτή παίρνουν μέρος οι: Δρ. Ζιάγκας Θεοχάρης (καθηγητής δασολογίας ΑΠΘ), Δρ. Καραμανώλης Δημήτρης (αναπληρωτής καθηγητής δασολογίας ΑΠΘ), Δρ. Θεοδωρίδης Νικόλαος (δασολόγος, γενικός διευθυντής Δασών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Νήσων), Δημόπουλος Κωνσταντίνος (δασολόγος, γενικός διευθυντής Δασών του ΥΠΕΚΑ και Χατζοπούλου Ιωάννα (νομικός, μετακλητή υπάλληλος στο γραφείο του Ειδικού Γραμματέα Δασών Γ. Αμοργιανιώτη). Παραθέτουμε τα ονόματα των μελών αυτής της επιτροπής, γιατί θα μείνει στην ιστορία ως η επιτροπή που έβαλε πλάτη προκειμένου να ακυρωθεί η ιστορική απόφαση 32/2013 του ΣτΕ. Οι τέσσερις αυτοί κύριοι και η κυρία γνωρίζουν την αποστολή που τους ανατέθηκε από τον (πρώην πλέον) Ειδικό Γραμματέα Δασών και ανεξάρτητα από τις προσωπικές πινελιές τους θα συμβάλουν με τη συμμετοχή τους στη διαμόρφωση ενός δασοκτόνου Προεδρικού Διατάγματος.
Δεν γνωρίζουμε αν τη στιγμή που γράφεται αυτό το σχόλιο η εν λόγω επιτροπή υφίσταται ακόμη ή έχει ολοκληρώσει τη συγγραφή αυτού του ΠΔ-τερατουργήματος (έπρεπε να το παραδώσει μέχρι τις 15 Οκτώβρη). Αν η επιτροπή υφίσταται, τίθεται ένα ακόμη ζήτημα που αφορά την Χατζοπούλου Ιωάννα. Μετά την πρόσφατη παραίτηση του Γ. Αμοργιανιώτη, δεδομένου ότι καταργήθηκε η θέση του Ειδικού Γραμματέα Δασών, η Χατζοπούλου Ιωάννα έπαψε να είναι μετακλητή υπάλληλος και αναρωτιόμαστε με ποια ιδιότητα παραμένει μέλος της επιτροπής.
Μιλήσαμε με μέλος της επιτροπής περισσότερες από μία φορές και παραδέχτηκε ότι από την πρώτη στιγμή που συγκροτήθηκε η επιτροπή τής δόθηκε από τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος και η κατάπτυστη απόφαση 2257/2014 του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ. Παραδέχτηκε, ακόμη, ότι η επιτροπή θα βασιστεί και σ’ αυτή την απόφαση, η οποία, όπως αναφέραμε, επαναφέρει τα αριθμητικά δεδομένα για τον καθορισμό του δάσους και των δασικών εκτάσεων και ακυρώνει την απόφαση 32/2013 του ΣτΕ. Ο ίδιος προσπάθησε ανεπιτυχώς να μας πείσει, ότι οι δύο αποφάσεις του ΣτΕ (32/2013 της Ολομέλειας και 2257/2014 του ΣΤ’ Τμήματος) δεν συγκρούονται. Για να απαντήσει στις αντιρρήσεις μας (η σύγκρουση των δύο αποφάσεων είναι προφανέστατη), αναγκάστηκε να μας αποκαλύψει ότι δε θα χρησιμοποιήσουν άμεσα αριθμητικά δεδομένα, αλλά τους όρους «λόχμη» και «συγκόμωση», οι οποίοι εμμέσως πλην σαφώς θα παραπέμπουν σε αριθμητικά δεδομένα για τον καθορισμό του δάσους και της δασικής έκτασης.
Ανατρέξαμε σε βιβλία Δασολογίας και διαπιστώσαμε ότι, για παράδειγμα, η έκταση μιας λόχμης φτάνει μέχρι τα 700 τετραγωνικά μέτρα, ενώ υπάρχουν πολλοί βαθμοί συγκόμωσης, όπως σύμπυκνη, κανονική, φωτεινή, χαλαρή κτλ. Ας μη δοκιμάσουν, λοιπόν, τα μέλη της επιτροπής να μας «ταΐσουν σανό». Τους λέμε από τώρα, ότι και με τη χρήση αυτών των όρων εισάγουν αριθμητικά δεδομένα και εμμέσως πλην σαφώς καταργούν την ιστορικής σημασίας απόφαση 32/2013 του ΣτΕ.
Στον πρόεδρο του ΣτΕ λέμε να σταματήσουν τα παιχνιδάκια με την απόφαση 2257/2014 του Ε’ Τμήματος. Η απόφαση αυτή πρέπει να παραπεμφθεί άμεσα στην Ολομέλεια του ΣτΕ, η οποία πρέπει να την καταργήσει, επιβεβαιώνοντας την ισχύ της απόφασης 32/2013 και υποχρεώνοντας τον ΥΠΕΚΑ να την εφαρμόσει άμεσα. Θα πρέπει ακόμη το ΣτΕ να χαρακτηρίσει ως αντισυνταγματικές τις διατάξεις του νόμου 4280/2014, με τις οποίες υπονομεύτηκε η απόφαση 32/2013.
Εμείς, ως «αθεράπευτα ρομαντικοί», θα επιμένουμε στην άμεση εφαρμογή της απόφασης 32/2013 του ΣτΕ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το δικαστήριο αυτό συγκροτήθηκε για να υπηρετεί «το δίκαιο του μονάρχη».
Γεράσιμος Λιόντος
