Στο σύντομο σχόλιο της προηγού-μενης βδομάδας για την υπόθεση του Β’ Παραθεριστικού Οικοδομικού Συνεταιρισμού Δασκάλων-Νηπιαγωγών Νομού Ηρακλείου γνωστοποιούσαμε ότι συνεχίζουμε την έρευνά μας, ότι συγκεντρώνουμε έγγραφα, ότι θ’ ασχοληθούμε με το ιδιοκτησιακό και σύντομα θα επανέλθουμε. Η έρευνα απέδωσε πολύ σύντομα κι έτσι είμαστε σε θέση ν’ ανακοινώσουμε, ότι βρήκαμε αρκετά έγγραφα, από τα οποία αποδεικνύεται ότι είχαμε απόλυτα δίκιο σε όσα γράψαμε στο πρώτο δημοσίευμά μας για την υπόθεση αυτή, που έχει χαρακτήρα σκανδάλου. Ο ισχυρισμός του γιατρού από το Ηράκλειο, που φέρεται ως ένας από τους ιδιοκτήτες της διεκδικούμενης αυτής έκτασης, ότι έχουμε γράψει ανακρίβειες, είναι ανυπόστατος, τόσο ως προς το χαρακτήρα της έκτασης όσο και ως προς το ιδιοκτησιακό της καθεστώς.
Στο πρώτο δημοσίευμά μας για τον χαρακτήρα της έκτασης γράφαμε μεταξύ άλλων: «Από την πληροφόρηση που μας δίνουν τα έγγραφα που έχουμε αυτή την στιγμή στα χέρια μας δεν προκύπτει, ότι η έκταση αυτή έχει το χαρακτήρα που αναφέρεται παραπάνω και απαιτείται περαιτέρω έρευνα». Ο γιατρός από το Ηράκλειο, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε, χαρακτήρισε αυτή την τοποθέτησή μας ανακριβή. Προκειμένου να θεμελιώσει τον ισχυρισμό του, μας απέκρυψε εκείνα τα έγγραφα (θα τα παρουσιάσουμε στη συνέχεια) από τα οποία επιβεβαιώνεται η θέση μας, ότι είναι ανοιχτό το ζήτημα του δασικού ή μη χαρακτήρα της έκτασης.
Ο γιατρός μας έστειλε μόνο τρία έγγραφα:
α) Την απόφαση της Α’ Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων (ΑΕΕΔΑ).
β) Τη βεβαίωση της Διεύθυνσης Δασών Ηρακλείου για τον χαρακτηρισμό της έκτασης, την οποία απέρριψε η ΑΕΕΔΑ. γ) Το έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών, που πιστοποιεί ότι τελεσιδίκησε η απόφαση 8/1992 της ΑΕΕΔΑ. Αποσιώπησε, όμως, πολλά από εκείνα που τον «καίνε», με την έννοια ότι καταρρέουν οι ισχυρισμοί του και οι ισχυρισμοί άλλων που εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες. Διαπιστώσαμε ότι ο γιατρός μας κρύβει έγγραφα όχι από την αρχή της έρευνάς μας, αλλά όταν αυτή είχε προχωρήσει αρκετά. Παραθέτουμε ενδεικτικά μερικά απ’ αυτά που αποσιωπήθηκαν από τον γιατρό:
– Στις 22/4/1994, ο τότε πρόεδρος του Β’ Παραθεριστικού Οικοδομικού Συνεταιρισμού Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ν. Ηρακλείου Μαν. Σωμαράς υπέβαλε αίτηση στη Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου και ζητού-σε πληροφορίες «σχετικά με την δυνατότητα ή μη χορήγησης της βεβαίωσης άρθρου 17 παρ. 4 ΠΔ 93/1987».
– Στις 4/5/1994, η Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου έστειλε στη Γενική Γραμματεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος (ΓΓΔΦΠ), στη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος (ΓΔΑΠΔΦΠ), στη Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος (ΔΠΔΔΠ)-Τμήμα Νομικών Υποθέσεων, το έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου 1417/4-5-1994. Με το έγγραφο αυτό η Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου κάνει ένα σύντομο ιστορικό, υποβάλλει μια σειρά ερωτήματα και ζητά από την ΔΠΔΦΠ αν μπορεί να δώσει τη βεβαίωση που ζητά ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός και που προβλέπεται από την παρ. 4 του άρθρου 17 του ΠΔ 93 του 1987.
– Στις 16/5/1994, η ΔΠΔΔΠ απάντησε στη Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου με το έγγραφο 74541/4097.
– Στη συνέχεια, η Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου απάντησε με το έγγραφο 1721/17-6-1994 στο Νομάρχη Ηρακλείου Γιάννη Παπατσάκωνα, για το αίτημα του Οικοδομικού Συνεταιρισμού να του χορηγηθεί η βεβαίωση που ζητούσε.
Τα τρία αυτά έγγραφα μας τα απέκρυψε ο ηρακλειώτης γιατρός. Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα, από τα οποία μένει εντελώς ξεκρέμαστος ο γιατρός, ενώ επιβεβαιώνονται οι θέσεις μας. Καταρχάς, θα αναφέρουμε τι προβλέπει η παρ. 4 του άρθρου 17 του ΠΔ 93, βεβαίωση με βάση την οποία αρνήθηκε να δώσει η Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου απαντώντας στο Νομάρχη με το έγραφο 1721/17-6-1994: «Σε κάθε δικαιοπραξία απόκτησης έκτασης από οικοδομικό συνεταιρισμό αναφέρεται βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ ότι η συγκεκριμένη έκταση βρίσκεται σε περιοχή για οικιστική χρήση εντός εγκεκριμένων ορίων Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων ή Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου ή άλλων σχεδίων ρύθμισης των χρήσεων γης».
♦ Απάντηση της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος στην Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου Κρήτης: «Σε απάντηση στο πιο πάνω σχετικό σας γνωρίζουμε τα εξής: Σε ό,τι αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης εμβ. 1.374.360 στρεμμάτων στη θέση Πελεκητά που διεκδικεί ο Β’ Παραθεριστικός Οικοδομικός Συνεταιρισμός Δασκάλων Νηπιαγωγών ισχύουν τα 69349/2462/92, 77809/ 3528/25-5-92 και 80021/5246/26-6-92 έγγραφά μας… Σε ό,τι αφορά τον χαρακτηρισμό της έκτασης δεν υπάρχει δέσμευση από την 8/92 απόφαση της Α/θμιας Επιτροπής, αφού δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις δημοσιότητας που αποτε- λούν απαραίτητη προϋπόθεση για την εξομοίωση του πληροφοριακού εγγράφου (2366/29-6-92) με πράξη χαρακτηρισμού ώστε να κινηθεί η σχετική διαδικασία. Παρακαλούμε για τις ενέργειες σας».
Οπως βλέπουμε, η αρμόδια Διεύ-θυνση του υπουργείου Γεωργίας ανοιχτά αποφαίνεται ότι δεν ισχύει η απόφαση της Α’ Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων (ΑΕΕΔΑ) και καλεί τη Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου να ενεργήσει άμεσα. Οπως, όμως, θα δούμε στη συνέχεια, ο τότε νομάρχης Γιάννης Παπατσάκωνας δεν δέχτηκε την εισήγηση της αρμόδιας Διεύθυνσης Δασών Ηρακλείου και παραμένει μέχρι σήμερα σε ισχύ η απόφαση της ΑΕΕΔΑ, με την οποία αποχαρακτηρίστηκε η έκταση. Δεν είναι φανερό από το έγγραφο αυτό, ότι είχαμε απόλυτα δίκιο όταν υποστηρίζαμε ότι παραμένει ανοιχτό το ζήτημα του χαρακτηρισμού της συγκεκριμένης έκτασης αυτής; Θα συνεχίσει και μετά απ’ αυτές τις αποκαλύψεις ο γιατρός να μιλά για ανακρίβειές μας;
♦ Η Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου (ΔΔΗ) ενήργησε άμεσα και με το έγγραφό της με αριθμό πρωτοκόλλου 1721/17-6-1994, απευθύνθηκε στον πολιτικό της προϊστάμενο, τον νομάρχη δηλαδή, υιοθετώντας τις θέσεις της αρμόδιας κεντρικής Διεύθυνσης του υπουργείου Γεωργίας, που ήταν η ΔΠΔΔΠ. Παραθέτουμε απόσπασμα του εγγράφου:
«2) H υπηρεσία μας για το λόγο ότι στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχουν έγραφα του Υπ. Γεωργίας με τα οποία αυτό αποφαίνεται ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης δεν είναι λυμένο έναντι του δημοσίου, υπέβαλε το με αριθμ. 1417/4-5-94 ερώτημα για το αν είναι δυνατή ή όχι η χορήγηση της αιτουμένης από το Συν/σμό βεβαίωσης.
3) Το Υπ. Γεωργίας απαντώντας στο παραπάνω ερώτημά μας, μας γνώρισε με το 74541/4097/16-5-1994 έγγραφό του ότι δεν είναι δυνατή η χορήγηση της παραπάνω βεβαίωσης. Κατόπιν αυτού εισηγούμαστε την απόρριψη του αιτήματος του εν λόγω Οικοδομικού Συνεταιρισμού και επισυνάπτουμε σχέδιο απάντησης στο αίτημά του».
Οπως προαναφέραμε, η Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος (ΔΠΔΔΠ), με το έγγραφό της προς την ΔΔΗ, δεν έθεσε μόνο θέμα ιδιοκτησιακό, αλλά και θέμα χαρακτηρισμού της έκτασης μιας και αμφισβητούσε ανοιχτά την απόφαση της Α’ Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων (ΑΕΕΔΑ). Ταυτόχρονα, έθεσε εμμέσως πλην σαφώς και το θέμα να γίνει πράξη χαρακτηρισμού σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 998/79. Ομως, επειδή ο νομάρχης (όπως θα δούμε αμέσως παρακάτω) άδειασε την ΔΔΗ, όταν ζήτησε απ’ αυτόν να κάνει προσφυγή στην Β/θμια Επιτροπή Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων κατά της απόφασης 8/92 της Α/θμιας, ο προϊστάμενος κώλωσε και δεν έθεσε ζήτημα χαρακτηρισμού της έκτασης.
u Ο νομάρχης Ηρακλείου αγνόησε την πρόταση της ΔΔΗ, έδωσε την έγκριση να δοθεί η βεβαίωση του άρθρου 17 παρ. 4 του ΠΔ 93/1987 στον Οικοδομικό Συνεταιρισμό, με την προϋπόθεση να δοθεί από τον τότε υπουργό Γεωργίας Γ. Μωραΐτη δικαίωμα κτήσης, σύμφωνα με το άρθρο 50 παρ. 4 του νόμου 998/79, και κατέληξε στην απόφασή του με την άποψη ότι αρμόδιες Διευθύνσεις για να δοθούν οι προβλεπόμενες άδειες είναι η Διεύθυνση Πολιτικής Γης και η Διεύθυνση Χωροταξίας και Προστασίας Δασικού Περιβάλλοντος (ΔΠΔΔΠ). Προφανώς, ο νομάρχης, ως κυβερνητικός υπάλληλος (ήταν διορισμένος), παρέκαμψε τις καθ’ ύλην αρμόδιες Διευθύνσεις, τη Διεύθυνση Δασών Ηρακλείου και τη Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος και έδρασε συντεταγμένα με τον Γενικό Γραμματέα Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος Γιάννη Σμπώκο και τον υπουργό Γεωργίας, που ήθελαν πάση θυσία να βοηθήσουν τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό. Την κατάπτυστη απόφαση του νομάρχη Γιάννη Παπατσάκωνα μας ανέφερε ο γιατρός από το Ηράκλειο, αλλά δεν μας την έστειλε. Τη βρήκαμε, όμως, στο πλαίσιο της έρευνάς μας.
Οπως προαναφέραμε, ο ηρακλειώτης γιατρός μας απέκρυψε και άλλα έγραφα. Δεν είναι μόνο ότι η απόφαση 8/92 της Α/θμιας Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων είναι παράνομη, σύμφωνα με τη ΔΠΔΔΠ. Είναι και η εισήγηση της Διεύθυνσης Δασών Ηρακλείου προς τον νομάρχη να παρέμβει στη Β/θμια επιτροπή κατά της απόφασης 8/92 της Α/θμιας. Αναφερόμαστε στο έγγραφο με αριθμ. πρωτοκόλλου 5030/2-12-10, που είχε στείλει η ΔΔΗ στην Κτηματική Υπηρεσία Ηρακλείου. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα που πιστοποιεί τον ισχυρισμό μας, ότι δηλαδή η ΔΔΗ είχε εισηγηθεί στο Νομάρχη να κάνει προσφυγή και αυτός την αγνόησε, επειδή ήταν άλλες οι κυβερνητικές επιλογές σε σχέση με τους Οικοδομικούς Συνεταιρισμούς: «Παρά την διαβίβαση στον Νομάρχη Ηρακλείου σχεδίου προσφυγής (συνημμένο 10) κατά της παραπάνω Πρωτοβάθμιας απόφασης, ενώπιον της Δευτεροβαθμίου Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων του Εφετείου Κρήτης, εκείνος με την από 30/9/1992 πράξη του δεν άσκησε προσφυγή, με αποτέλεσμα η αριθμ. 8/1992 απόφαση της Πρωτοβαθμίου Επιτροπής να καταστεί οριστική».
Ο νομάρχης δεν έκανε δεκτό το αίτημα για προσφυγή στη Β/θμια Επιτροπή, όπως επίσης δεν έκανε δεκτή την εισήγηση της ΔΔΗ να μη δοθεί η βεβαίωση του άρθρου 17 παρ. 4 του ΠΔ 93/1987, γιατί εκτελούσε διατεταγμένη κυβερνητική υπηρεσία να ικανοποιήσει τις παράνομες απαιτήσεις του Β’ Παραθεριστικού Οικοδομικού Συνεταιρισμού.
Ο γιατρός, για προφανείς λόγους, πανικοβλήθηκε μετά το δημοσίευμά μας και νόμισε ότι με το να μας κατηγορήσει για ανακρίβειες θα μας φοβίσει και θα μας αναγκάσει να «μαζευτούμε». Την πάτησε κανονικά, όμως, και καλά θα κάνει να σταματήσει να μιλά για ανακρίβειες. Οσο για μας, θα συνεχίσουμε τις αποκαλύψεις μας για να μη συντελεστεί ένα ακόμη έγκλημα κατά του περιβάλλοντος.
