Η Χαλίντα Ζαράρ, εμβληματική μορφή της Παλαιστινιακής Αριστεράς, στέλεχος του Λαϊκού Μετώπου και βουλευτής του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβούλιου, απελευθερώνεται. Οι συνέπειες της πολύμηνης απομόνωσής της στο σιωνιστικό κολαστήριο είναι εμφανείς. «Ετσι μας δίδαξαν οι Σααντάτ και Αλ-Αγιάς, που ανατίναξαν υπουργούς με εκρηκτικούς μηχανισμούς», φωνάζει το πλήθος που την υποδέχεται. [Ο Αχμαντ Σααντάτ είναι ο φυλακισμένος γενικός γραμματέας του Λαϊκού Μετώπου. Ο Γιάχια Αγιάς, γνωστός ως «ο μηχανικός», ήταν ο πρώτος αρχηγός των Ταξιαρχιών Αλ-Κασάμ]
Η αδελφή του μάρτυρα Σάλεχ Αλ-Αρούρι απελευθερώνεται: Η μεγαλύτερη ευλογία είναι ότι είδαμε την ελευθερία… Το αίμα των ηγετών άνθισε…
Oι νεαροί κρατούμενοι χάνονται στις αγκαλιές των αδελφών και των φίλων τους. Οι γυναίκες στέφονται με λουλούδια, σύμφωνα με την παλαιστινιακή παράδοση.
Ενώ η Χαμάς παρέδωσε στον Ερυθρό Σταυρό τις τρεις ισραηλινές αιχμάλωτες ακριβώς στις 4 το απόγευμα, όπως προβλέπει η συμφωνία, οι σιωναζιστές παραβίασαν τον όρο και απελευθέρωσαν τους 90 Παλαιστίνιους, γυναίκες και εφήβους, αργά τη νύχτα (είχε ήδη μπει η επόμενη μέρα), αφού πρώτα ανακοίνωναν αλλαγή του τόπου απελευθέρωσης και περιέφεραν τα λεωφορεία για αρκετή ώρα.
Ο λόγος; Να μην υπάρξουν πανηγυρισμοί. Για τον ίδιο λόγο επιτέθηκαν με χημικά στις οικογένειες των κρατούμενων, που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τη φυλακή Οφερ, δυτικά της Ραμάλα. Στη δε Ιερουσαλήμ οι μπάτσοι εισέβαλαν στα σπίτια των οικογενειών των 12 κρατούμενων που θα απελευθερώνονταν και έδιναν εντολές στις οικογένειες να μη δεχτούν επισκέπτες και να μην κάνουν γιορτή. Συνέλαβαν και τρεις δημοσιογράφους που περίμεναν για να καταγράψουν την άφιξη των πρώην κρατούμενων στα σπίτια τους. Τα ίδια είχαν κάνει και κατά τη μικρή σε όγκο ανταλλαγή κρατούμενων (1:3 ήταν τότε η σχέση Ισραηλινών/Παλαιστίνιων), τον Νοέμβρη του 2023.
Τοποθέτησαν πάνοπλους στρατιώτες έξω από τα σπίτια των ανθρώπων που περίμεναν τις/τους αποφυλακιζόμενους. Oλες/οι οι φυλακισμένοι από την Ιερουσαλήμ έφτασαν στα σπίτια τους συνοδευόμενες/οι από μέλη της σιωνιστικής αστυνομίας, ενώ υπήρξαν στρατιώτες και ειδικές δυνάμεις γύρω από τα σπίτια τους. Οι οικογένειες υποχρεώθηκαν να υπογράψουν όρους που περιλάμβαναν την απαγόρευση οποιωνδήποτε εκδηλώσεων χαράς για την απελευθέρωση των παιδιών τους, καθώς και την απαγόρευση οποιουδήποτε άλλου ατόμου να βρίσκεται στο σπίτι εκτός από τους γονείς και τα αδέλφια.
Η απελπισία του ηττημένου. Υπήρχε περίπτωση να πάνε για ύπνο οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Οχθης; Περίμεναν φωνάζοντας συνθήματα και θα περίμεναν όσες ώρες κι αν χρειάζονταν. Και έκαναν τα λεωφορεία «δικά τους», άρματα σε ένα θρίαμβο νίκης.
Πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό της Μπεϊτούνια:
Η μάνα μιας φυλακισμένης, σεβάσμια μορφή, είναι κατηγορηματική: Χαιρετίσματα στον Σινουάρ και στη. Γάζα. Η Αντίσταση είναι αυτή που μας λευτέρωσε. Ειρήνη στους μάρτυρες.
Aπό εδώ και μετά θα αφήσουμε να μιλήσουν οι εικόνες.
