Σαρώνει μορφωτικά δικαιώματα, ανοίγει διάπλατα τις πόρτες της δημόσιας εκπαίδευσης στο κεφάλαιο
Με την προσφιλή τακτική του, του αιφνιδιασμού της εκπαιδευτικής κοινότητας, το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί με μια τροπολογία-σκούπα, 149 σελίδων σε άσχετο νομοσχέδιο (σ’ αυτό για τις λαϊκές αγορές) να ρυθμίσει μια σειρά από σημαντικά ζητήματα, που άπτονται όλης της γκάμας της αντιλαϊκής πολιτικής του. Τα θέματα αυτά ρυθμίζονται με γνώμονα τη διατήρηση και ένταση των ταξικών φραγμών, την εντατικοποίηση των συγχωνεύσεων-καταργήσεων σχολείων, τη διευκόλυνση της αύξησης του αριθμού των νηπίων ανά τμήμα, την αύξηση της κερδοφορίας των εμπόρων της γνώσης, την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, την καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, την πρόσδεση του δημόσιου σχολείου στο άρμα των επιχειρηματικών συμφερόντων, την πλέρια ικανοποίηση του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
Μεταξύ άλλων, η τροπολογία αναφέρεται:
♦ Στην Τράπεζα Θεμάτων. Παρά τις διαμαρτυρίες από εκπαιδευτικούς, γονείς, αλλά και μαθητές, το υπουργείο Παιδείας επιμένει στην παραπέρα ένταση των ταξικών φραγμών, μέσω της καθιέρωσης της Τράπεζας Θεμάτων από την φετινή Α΄ Λυκείου. Με αυτό το σύστημα, ουσιαστικά, οι πανελλαδικές εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα που εξετάζονται γραπτώς, καθιερώνονται από την Α΄ Λυκείου, σύμφωνα με το μαθητοκτόνο νόμο για το «νέο Λύκειο» [ν. 4186/2013 (Α΄ 193)]. Τα θέματα επιλέγονται σε ποσοστό 50% από την ηλεκτρονική Τράπεζα Θεμάτων. Από δημοσιεύματα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο γίνεται γνωστό ότι φέτος η Τράπεζα Θεμάτων δεν θα λειτουργήσει σε όλο της το εύρος, αλλά θα περιλαμβάνει «μόνο» (!) 300 θέματα ανά μάθημα που θα αναρτηθούν ηλεκτρονικά μόλις μία εβδομάδα πριν τις εξετάσεις! Η τροπολογία κάνει τη «χάρη» στους μαθητές να εξεταστούν, με θέματα επιλεγμένα αποκλειστικά από τον διδάσκοντα, στα μαθήματα επιλογής της Α΄ Τάξης του ΓΕΛ και των τάξεων Α΄ και Β΄ του Εσπερινού Γενικού Λυκείου, καθώς και σε όλα τα μουσικά μαθήματα των Μουσικών Λυκείων και στα μαθήματα κατευθύνσεων όλων των τάξεων Λυκείου των Καλλιτεχνικών σχολείων.
♦ Στα ΕΠΑΛ. Για τα παιδιά του «κατώτερου θεού», για τα παιδιά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, της εργατικής τάξης, που φοιτούν κατά κανόνα σε τούτα τα σχολεία (σκοπίμως διατηρούνται οι δυο τύποι σχολείων) αυστηροποιείται η διαδικασία προαγωγής από τάξη σε τάξη, ώστε αυτά να ωθούνται ταχύτερα στην απλήρωτη εργασία (μαθητεία) και την άγρια εκμετάλλευση από τους καπιταλιστές. Σύμφωνα με την τροπολογία, «απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή του μαθητή αποτελεί η επίτευξη γενικού μέσου όρου ίσου ή ανώτερου του δέκα (10) σε όλα τα μαθήματα. Οταν μαθητής δεν πληροί την προϋπόθεση αυτή αλλά έχει μέχρι σε δύο μαθήματα κάτω του δέκα παραπέμπεται σε επανεξέταση τον Σεπτέμβριο, οπότε και προάγεται εφόσον σε όλα τα μαθήματα έχει βαθμό ετήσιας επίδοσης τουλάχιστον δέκα (10). Μαθητής που δεν πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις επαναλαμβάνει τη φοίτηση».
♦ Στα Νηπιαγωγεία. Η τροπολογία καταργεί τα διθέσια νηπιαγωγεία, που ήταν ως τώρα η συντριπτική πλειοψηφία και επιτρέπει μόνο την ύπαρξη μονοθέσιων και πολυθέσιων νηπιαγωγείων. Η ρύθμιση αυτή, που φαντάζει τάχα ευνοϊκή είναι στην ουσία πολύ ύπουλη. Στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου τα συστεγαζόμενα νηπιαγωγεία είναι πολλά, διευκολύνονται τώρα οι συγχωνεύσεις και οι καταργήσεις τμημάτων, αλλά και νηπιαγωγείων. Την κατεύθυνση αυτή ευνοεί από τη μια μεριά ο καθορισμός των νηπιαγωγείων ως πολυθέσιων και από την άλλη ο μεγάλος αριθμός των νηπίων ανά νηπιαγωγό, που ορίζεται σε 25 (π.χ. δυο διθέσια συστεγαζόμενα νηπιαγωγεία που έχουν 75 μαθητές ως σύνολο, μπορούν τώρα κάλλιστα να μετατραπούν σε ένα πολυθέσιο νηπιαγωγείο –τριθέσιο- με τρία τμήματα των 25 μαθητών ανά τμήμα). Αν δε πάρουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα μπορεί να προσαυξηθεί κατά 10% (27-28 μαθητές) αντιλαμβάνεστε το δυσοίωνο μέλλον που προοιωνίζεται για την πολύπαθη αυτή δομή της εκπαίδευσης. Η τροπολογία φροντίζει από τώρα να το δείξει ορίζοντας τον αριθμό των νηπίων που φοιτούν στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία ή στα νηπιαγωγεία των δήμων (είναι η παραλλαγή των περίφημων «παιδικών κέντρων») σε 30 ανά νηπιαγωγό.
Η ρύθμιση για τα νηπιαγωγεία θα έχει βαριές επιπτώσεις και στους νηπιαγωγούς. Εκατοντάδες θα είναι οι εκπαιδευτικοί αυτής της ειδικότητας που θα χάσουν την οργανική τους θέση, θα κριθούν «υπεράριθμοι» και θα υποχρεωθούν να εργαστούν στις εσχατιές των περιφερειών ή και να απειληθούν ακόμη με διαθεσιμότητα ή και απόλυση.
♦ Στο Σχολικό έτος. Η τροπολογία επιβεβαιώνει τη ρύθμιση του ν. 4188/2013 («νέο Λύκειο») για τον καθορισμό του χρόνου έναρξης και λήξης του σχολικού και διδακτικού έτους με ΠΔ. Αυτό δε γίνεται τυχαία. Εχει άμεση σχέση με τις συχνές-πυκνές αναφορές των υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Παιδείας -και του ίδιου του Αρβανιτόπουλου- για την αύξηση του διδακτικού χρόνου με την προσθήκη μιας εβδομάδας το Σεπτέμβρη (τα μαθήματα θα ξεκινούν στις 5 του Σεπτέμβρη και θα λήγουν στη μεν Πρωτοβάθμια στις 15 του Ιούνη, στη δε Δευτεροβάθμια στις 31 Μαΐου) και την κατάργηση κάποιων αργιών, ώστε να ικανοποιηθεί το αίτημα των μεγαλοξενοδόχων να δοθεί μέσα στο Φλεβάρη, κολλητά με την Καθαρά Δευτέρα μια εβδομάδα σχολικής ανάπαυλας («λευκή εβδομάδα»), ώστε να διευκολυνθούν (;) οι οικογένειες για να κατακλύσουν (;) τα χειμερινά τουριστικά θέρετρα. Το παραπάνω αν δεν αποτελεί ανέκδοτο στον καιρό της κρίσης, που έχει πλήξει άγρια τις οικογένειες των εργαζόμενων, είναι ανοιχτή παρέμβαση των επιχειρήσεων στη δημόσια εκπαίδευση, η οποία ρυθμίζει τα του οίκου της σε πλέρια συμφωνία με τα συμφέροντα της αύξησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Σύμφωνα δε με δημοσιεύματα, το εν λόγω ΠΔ είναι ήδη έτοιμο και ο Αρβανιτόπουλος όπου να ΄ναι θα το «μπουμπουνίξει».
♦ Στα ιδιωτικά σχολεία. Οι σχολάρχες, πλέον, μπορούν να λειτουργούν ανεξέλεγκτα. Μετά τη μεταφορά των ιδιωτικών σχολείων στο υπουργείο Εμπορίου και των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στο υπουργείο Εργασίας, γεγονός που απελευθερώνει πλήρως τις απολύσεις και μειώνει δραστικά τις αποζημιώσεις, το παζλ τώρα συμπληρώνεται. Η τροπολογία (άρθρο 5) παρέχει το δικαίωμα στα ιδιωτικά σχολεία να «αξιοποιούν» τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις και το σύνολο των λοιπών υποδομών τους και «σε χρόνους εκτός διδακτικού ωραρίου ή και διδακτικών ημερών, για την παροχή υπηρεσιών μορφωτικού, επιμορφωτικού, πολιτιστικού, ψυχαγωγικού ή αθλητικού σκοπού ή σκοπού φιλοξενίας…». Καταργούνται επίσης το άρθρο 20 και η παράγραφος 30 του άρθρου 24 της ΥΑ Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 (Β΄ 1340), που αναφέρεται στον «καθορισμό των ειδικότερων καθηκόντων και αρμοδιοτήτων των προϊσταμένων των περιφερειακών υπηρεσιών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, των διευθυντών και υποδιευθυντών των σχολικών μονάδων και ΣΕΚ και των συλλόγων των διδασκόντων».
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει η ΟΙΕΛΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας) με τις διατάξεις αυτές «ουσιαστικά λήγει η εποπτεία της πολιτείας στα ιδιωτικά σχολεία και στην εργασιακή εξέλιξη των ιδιωτικών εκπαιδευτικών με ανυπολόγιστα οφέλη για τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων».
Η ΟΙΕΛΕ υπογραμμίζει τα εξής: 1) Η απελευθέρωση των χρήσεων των ιδιωτικών σχολείων και μετά το πέρας του ωραρίου, σε συνδυασμό με την κατάργηση του άρθρου 20 Υ.Α. Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 «σημαίνει ότι η λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων θα επιτρέπεται ανεξέλεγκτα, οποιαδήποτε ώρα και στιγμή, χωρίς να έχει δικαίωμα ελέγχου ο διευθυντής εκπαίδευσης. Οπως γίνεται αντιληπτό και μετά από την πρόσφατη ρύθμιση του πολυνομοσχεδίου για τα εργασιακά, οι εκβιαζόμενοι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί-είλωτες θα κληθούν να δουλεύουν πέραν του διδακτικού προγράμματος, συχνά έως τη νύχτα, πέραν του διδακτικού έτους (το καλοκαίρι) και μέσα σε αργίες, χωρίς, φυσικά, να πληρώνονται, σε δήθεν παιδαγωγικές δραστηριότητες που θα στήσουν οι επιτήδειοι σχολάρχες οι οποίοι θα εισπράττουν ‘’μαύρα’’ εκατομμύρια ευρώ από τους ανυποψίαστους γονείς».
2) «Οι Διευθυντές Εκπαίδευσης δεν εγκρίνουν πλέον ούτε τους διορισμούς, αλλά ούτε και τις απολύσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών», «δεν είναι πια οι πειθαρχικοί και διοικητικοί προϊστάμενοι των ιδιωτικών σχολείων» και «δεν θα μπορούν πλέον να εποπτεύουν τη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων (ωρολόγια προγράμματα, απουσιολόγια, κ.λπ.)».
3) «Με την παράγραφο 3 ολοκληρώνεται ένα από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών. Τα ιδιωτικά σχολεία που εδώ και 4 μήνες λειτουργούν χωρίς άδεια μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν παράνομα μέχρι την 15η Ιουλίου! Πέραν της προφανούς σκόπευσης της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ. να αποφύγουν οι σχολάρχες την καταβολή χρεών στα δημόσια ταμεία (καθώς οι περισσότεροι ιδιοκτήτες των περίπου 70 ιδιωτικών σχολείων δεν έχουν εξασφαλίσει φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα) τίθεται το τεράστιο ηθικό, νομικό και πολιτικό ζήτημα της αναγνώρισης τίτλων σπουδών και της συμμετοχής των μαθητών των σχολείων αυτών στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, καθώς τα παράνομα σχολεία έχουν προσωπικό και ωρολόγιο πρόγραμμα που δεν ελέγχεται πλέον από την Πολιτεία. Για τις υπηρεσίες του Υ.ΠΑΙ.Θ. τα ιδιωτικά σχολεία χωρίς άδεια είναι ως μη παρόντα!».
♦ Στις Μετεγγραφές των φοιτητών. Η τιμωρία των «αιώνιων φοιτητών» επεκτείνεται και στα μικρότερα αδέρφια τους. Τα αδέλφια φοιτητών, που θέλουν να μετεγγραφούν σε πανεπιστήμιο της πόλης που φοιτά το μεγαλύτερο παιδί για οικονομικούς λόγους, χάνουν αυτό το δικαίωμα, εφόσον το μεγαλύτερο παιδί-φοιτητής έχει υπερβεί τον κατά τους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, επιτρεπόμενο ανώτατο χρόνο σπουδών (ν+2 έτη).
♦ Στην αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων (άρθρο 6) των απόφοιτων των κολεγίων, που συνεργάζονται με πανεπιστήμια των κρατών-μελών της ΕΕ. Που ουσιαστικά οδηγεί στην ισοτιμία των «πτυχίων» των κολεγίων με τα πτυχία των ελληνικών πανεπιστημίων. Πρόκειται για ντεφάκτο νομιμοποίηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στη χώρα μας, που καθιστά κουρελόχαρτο το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η τροπολογία τροποποιεί την περίπτωση α΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του Ν. 3696/2008 (Α΄ 177), με το οποίο άρθρο αποκλείονταν μια κι έξω τα κολέγια από κάθε διαδικασία ισοτίμησης των τίτλων σπουδών τους.
Και ορίζει το Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (ΣΑΕΠ) αρμόδιο να ελέγχει και «την αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας των τίτλων τυπικής ανώτατης εκπαίδευσης τρίτων χωρών της περίπτωσης α’ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του νόμου 3696/2008 (Α’ 177) και των μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών της περίπτωσης β’ της ίδιας παραγράφου, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 23 του άρθρου 30 του νόμου 4111/2013 (Α’ 18)».
Κοντολογίς, με την τροπολογία τα «πτυχία» των κολεγίων μπαίνουν σε διαδικασίες ισοτιμίας από το ΣΑΕΠ και εμμέσως πλην σαφώς τα κολέγια, που συνεργάζονται με ξένα πανεπιστήμια, τοποθετούνται στη σφαίρα της ανώτατης εκπαίδευσης.
