Λίγο πριν ο υπουργός Παιδείας Ν. Φίλης ανέβει στο βήμα της Βουλής, για να μιλήσει στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση για θέματα Παιδείας, οι κάμερες είχαν στηθεί στην έδρα της Αρχιεπισκοπής, όπου θα συναντιόταν ο υπουργός και συγκυβερνήτης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Π. Καμμένος με τον Ιερώνυμο Β', κατά κόσμον Ιωάννη Λιάπη. Θα μιλήσουν «για θέματα εθνικής άμυνας» δήλωνε την προηγούμενη μέρα σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο Φίλης. Φυσικά, ήταν το μόνο για το οποίο δε θα συζητούσαν.
Οταν στήθηκαν μπροστά στις κάμερες, αν και Τετάρτη που το ορθόδοξο τυπικό απαγορεύει την κρεοφαγία, αυτοί έφαγαν… Φίλη με λεμονοθύμαρο. Μόνο για τα θρησκευτικά μίλησαν, για τίποτ' άλλο. «Σας βεβαιώνω ότι και ο πρωθυπουργός με κανέναν τρόπο δεν θέλει να αποκοπεί και ούτε μπορεί να αποκοπεί η Ορθοδοξία με την πατρίδα μας», είπε ο Καμμένος και πρόσθεσε: «Χαίρομαι που αυτή η συνάντηση γίνεται μετά από αποδοχή από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση ότι ξεκινά διάλογος από μηδενική βάση και μάλιστα επειδή τον ρώτησα, το διευκρίνισα αυτό, αφορά και τα βιβλία που θα γραφτούν και το πρόγραμμα που θα υπάρξει θα είναι κατόπιν συμφωνίας της Εκκλησίας με το υπουργείο Παιδείας».
Δε σταμάτησε, όμως, μόνο σε εξαγγελίες αρμοδιότητας υπουργού Παιδείας ο Καμμένος. Πέρασε ένα χεράκι και τον ίδιο τον Φίλη: «Πιστεύω ότι ανετράπη αυτή η κακή εικόνα η οποία δημιουργήθηκε και βέβαια μας προβλημάτισε πάρα πολύ. Θεωρώ απαράδεκτα αυτά τα οποία ειπώθηκαν γιατί ο ρόλος της Εκκλησίας είναι απόλυτα σαφής και στη διάρκεια της Κατοχής και στη διάρκεια της δικτατορίας και σε κάθε αγώνα του Εθνους». Και βέβαια, ενώπιον του επικεφαλής του δεσποταριάτου, ο Καμμένος έδωσε τον όρκο του ορθόδοξου εθνικισμού: «Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες δεν πρόκειται να συμφωνήσουν για τίποτα, αν δεν γίνουν δεκτά τα αιτήματα της ιεραρχίας».
Και ο Ιερώνυμος, μ' εκείνο το ύφος της ταπεινότητας, στο οποίο ειδικεύονται από μικροί οι ρασοφόροι, έψαλε τον πανηγυρικό της ημέρας: «Με πολύ σεβασμό θα ακούσουμε τις αποφάσεις που θα πάρετε, θα συμβάλλουμε σε αυτό που ζήτησε ο πρωθυπουργός, στον διάλογο. Είμαστε στη διάθεσή σας σε αυτό τον διάλογο να γίνουν απόλυτα διακριτά η θέση της Εκκλησίας μας, η σχέση της ορθοδοξίας με το έθνος και κάποιες αλλαγές που πιθανώς θα πρέπει να γίνουν και που θα πρέπει να θυμίσω ότι πρώτη τις ζήτησε η Εκκλησία».
Ο Καμμένος θέλησε να δώσει το δικό του σόου και ο Ιερώνυμος δεν του χάλασε το χατίρι. Αλλωστε, το σόου Καμμένου επιβεβαίωσε το θρίαμβο των ρασοφόρων, που είχε ήδη συντελεστεί δυο μέρες πριν. Το μέγαρο Μαξίμου άδειασε μεγαλοπρεπέστατα τον Φίλη, διαρρέοντας πως «είναι άγονο και αχρείαστο να παρατείνονται συζητήσεις που δεν αφορούν στο σήμερα και θα πρέπει όλες οι πλευρές να εστιάσουν στα ζητήματα του σήμερα». Αυτό, μάλιστα, παρουσιάστηκε ως συμπέρασμα σύσκεψης υπό τον πρωθυπουργό. Και ο Φίλης πήρε σβάρνα τα ραδιόφωνα και άρχισε να επιδεικνύει τις ικανότητές του στις κωλοτούμπες (παρά τα κιλά του). Παλιά του τέχνη κόσκινο, έχει συνηθίσει πια.
«Εάν βοηθάει στη συζήτηση για το θέμα των θρησκευτικών, να μπει στην άκρη το θέμα αυτό, βεβαίως το κάνω. Δεν είμαι εγωιστής, είμαι γήινος άνθρωπος» τόνιζε ο Φίλης, σημειώνοντας πως οι αλλαγές στα θρησκευτικά έγιναν με τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού. «Ο κ. Φίλης εξέφρασε προσωπικές απόψεις, η ΝΔ ψάχνει αγωνιωδώς ατζέντα και πιάνεται από όπου μπορεί» δήλωναν «στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού», βγάζοντας τον υπουργό Παιδείας ψεύτη. Είπαμε, όμως, παλιά του τέχνη κόσκινο. Ο Φίλης σκούπισε τη ροχάλα και απεφάνθη ότι… ψιχαλίζει: «Δεν είναι χαρακτηριστικό της Αριστεράς και των κυβερνήσεών μας να αδειάζουμε, ούτε γίνονται εδώ παιχνίδια όπως γίνονταν σε παλαιότερες εποχές. Εδώ υπάρχει μία συλλογική λειτουργία που τον πρώτο ρόλο βεβαίως τον έχει ο πρωθυπουργός. Το θέμα του μαθήματος των θρησκευτικών με τα νέα προγράμματα προφανώς και είναι μια επιλογή που έχει την θετική άποψη της κυβέρνησης».
Εχω ζητήσει συνάντηση με τον αρχιεπίσκοπο και «δεν μου έχει απαντήσει αρνητικά, έλειπε», επέμενε ο Φίλης, εκλιπαρώντας για μια συνάντησή του με τον Ιερώνυμο μπας και γλιτώσει την ξεφτίλα τουλάχιστον ενώπιον του ευσεβούς ποιμνίου. Ο υπουργός «έφαγε πόρτα» έλεγαν οι άνθρωποι του Τζερόνιμο.
Την Τετάρτη, την ώρα που στη Βουλή ξεκινούσε η προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση για την Παιδεία, ο Ιερώνυμος έδωσε στη δημοσιότητα (με διαρροή) την επιστολή του προς τον πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των κομμάτων. Ενα κείμενο 21 σελίδων, το οποίο «λούζει» τον Φίλη (μέχρι και «λουδοβίκεια άποψη» του αποδίδει) και υποστηρίζει ότι το μάθημα των θρησκευτικών δεν έχει κατηχητικό χαρακτήρα και καλώς διδάσκεται όπως διδάσκεται. Σε ό,τι αφορά τα νέα προγράμματα σπουδών, οι δεσποτάδες τα θεωρούν για τα μπάζα, γιατί το μάθημα των θρησκευτικών μπορεί «όχι μόνο να μην βοηθήσει το παιδί μιας ορθόδοξης οικογένειας στη διαμόρφωση μιας συνεκτικής εικόνας για την Ορθοδοξία, αλλά να κλονίσει και τις νωπές ακόμα θρησκευτικές του πεποιθήσεις, να του προκαλέσει σύγχυση, ενσπείροντάς του την λογική αμφιβολία ότι δεν αποκλείεται τελικά ο Χριστός να είναι και προφήτης του Ισλάμ ή ότι όλες οι θρησκευτικές παραδοχές είναι το ίδιο αληθείς».
Το συμπέρασμα των δεσποτάδων είναι: «Το συμπέρασμα είναι ότι το μάθημα των Θρησκευτικών τώρα πλέον έγινε “κατηχητικό“ μετά τις Υπουργικές Αποφάσεις της 13.9.2016, διότι προσπαθεί, με σαφή πολιτικά κριτήρια, να κατηχήσει και να στρατεύσει τους μαθητές σε μια εκκοσμικευμένη στάση απέναντι στο θρησκευτικό φαινόμενο. Παράλληλα συντηρεί μία θεολογικά ρηχή προσέγγιση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εκμηδενίζοντας την ιδιαιτερότητα του ορθόδοξου δόγματος και της χριστιανικής παράδοσης, αφού τα καταβιβάζει και τα μελετά στο επίπεδο του απλού κοινωνικού ή φιλοσοφικού κινήματος, όπως ο τροτσκισμός ή η οικολογική κίνηση»!
«Το αίτημά μας για ανοικτό και ουσιαστικό διάλογο παραμένει σε εκκρεμότητα, αλλά με προαπαιτούμενο την έναρξή του από μηδενική βάση» είναι το τελεσίγραφο με το οποίο κλείνει η επιστολή Ιερώνυμου. Είναι η φράση που χρησιμοποίησε ο Καμμένος, παραπέμποντας μάλιστα στον ίδιο τον Τσίπρα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι δεσποτάδες παίζουν «σκληρό ροκ» και καταφέρνουν να επιβάλουν τις απόψεις και την καταθλιπτική κυριαρχία τους στο εκπαιδευτικό σύστημα. Η μόνη φορά που δεν κέρδισαν ήταν στη σύγκρουση για τις ταυτότητες, όμως τότε η κυβέρνηση Σημίτη είχε τη στήριξη των μηχανισμών της ΕΕ, που της έδινε δύναμη. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, από την εποχή του κραταιού ΠΑΣΟΚ, όταν επέβαλαν την ισοκυρία θρησκευτικού και πολιτικού γάμου (κάτι που δεν ισχύει ούτε στις ισλαμικές χώρες), υπερασπίζουν τα συμφέροντά τους με αποτελεσματικότητα, γιατί οι αστικές κυβερνήσεις στέκονται απέναντί τους ψοφοδεείς, υπολογίζοντας μόνο κάποια ψηφαλάκια που μπορεί να χάσουν. Οι συριζαίοι, παρά τον αναμφισβήτητο κοσμοπολιτισμό τους, απέδειξαν ότι δεν είναι σε θέση να προωθήσουν ούτε αυτόν τον ελάσσονα αστικό εκσυγχρονισμό (πόσω μάλλον να προωθήσουν τον πλήρη διαχωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, που εκ των πραγμάτων συνιστά μείζονα αστικό εκσυγχρονισμό).
Κατά τα άλλα, δεν έχει καμιά σημασία να εστιάσουμε σε υποθέσεις για την παραπολιτική πλευρά του ζητήματος. Δηλαδή, για το πού τελειώνει ο προπαγανδιστικός σχεδιασμός του μεγάρου Μαξίμου, τον οποίο διεκπεραίωσε ο Φίλης («άνοιξε αυτό το ζήτημα για να δημιουργήσουμε καπνό παραλλαγής») και πού αρχίζει η πρωτοβουλιακή παρέμβαση του ίδιου του Φίλη, γνωστού για το απύλωτο στόμα και την πολιτική δυσκοιλιότητα με την οποία αντιμετωπίζει τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Εκείνο που έχει σημασία είναι η κατά κράτος νίκη των δεσποτάδων.
ΥΓ. Μιας και συζητάμε για τις… αντιστασιακές δάφνες του δεσποταριάτου, ας μας πει ο Ιερώνυμος τι έκανε επί χούντας. Χειροτονήθηκε διά-κος το Δεκέμβρη του 1967 και πήρε το όνομα Ιερώνυμος προς τιμήν του ομώνυμου χουντικού αρχιεπίσκοπου. Το 1978 έγινε γραμματέας και στη συνέχεια αρχιγραμματέας του Σεραφείμ, του εκλεκτού της χούντας του Ιωαννίδη, που το Δεκέμβρη του 1973 ήρθε από τα Γιάννενα για να ορκίσει τον Γκιζίκη και τον Ανδρουτσόπουλο, παίρνοντας ως αντάλλαγμα το διορισμό του ως αρχιεπισκόπου. Αυτά τα ολίγα, για να μην πάμε παραπίσω και μιλήσουμε για τα έργα και τις ημέρες του δεσποταριάτου διαχρονικά.
