Δεν θα σταθούμε στα άπειρα προβλήματα πρακτικής υλοποίησης της τηλεαξιολόγησης των μαθητών με ηλεκτρονικά εργαλεία τα οποία δεν μπορούν όλοι να χρησιμοποιήσουν, με τη χρήση των οποίων δεν έχουν εξοικειωθεί, ούτε έχουν προηγουμένως αρκούντως επιμορφωθεί (οι εκπαιδευτικοί). Αυτό είναι το έλασσον. Το μείζον είναι αυτή καθαυτή η εμμονή Κεραμέως (προφανώς δεν ενεργεί μόνη της) να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα η αξιολόγηση των μαθητών στην περίοδο του φιάσκου και του μαρτύριου της τηλεκπαίδευσης και της ψυχικής καταπόνησης και εξουθένωσης των μαθητών.
Με εγκύκλιο (αρ. πρωτ. 167603/ΓΔ4, 9-12-2020), που υπογράφεται από την υφυπουργό Ζαχαράκη «για την εξ αποστάσεως υλοποίηση της (ισχύουσας) αξιολόγησης των μαθητών/τριών Δ/θμιας Εκπ/σης για το σχολικό έτος 2020-2021», το υπουργείο Παιδείας κάνει σαφέστατες τις επιδιώξεις του: «Ως προς τον τρόπο αξιολόγησης ανά μάθημα για το Α΄ και Β’ τετράμηνο του σχολικού έτους 2020-2021 στις σχολικές μονάδες Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, εφαρμόζονται απαρέγκλιτα οι ισχύουσες διατάξεις». Απαιτεί δηλαδή τη διεξαγωγή -με ηλεκτρονικά εργαλεία- των ολιγόλεπτων τεστ και των ωριαίων γραπτών δοκιμασιών σε ευρύτερες διδακτικές ενότητες, ώστε στη συνέχεια να μπουν οι βαθμολογίες του τετραμήνου.
Η «άριστη» Κεραμέως, πολιτικός «του σωλήνα», δεν είναι μόνο ξεκομμένη από την πραγματικότητα. Είναι φορτωμένη με τις ιδεολογικές αντιδραστικές κατασκευές των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που προορίζονται για τα golden boys, τους γόνους της αστικής πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, και με τις ιδεοληψίες της στενόμυαλης, συντηρητικής, ελληνικής ακροδεξιάς. Γι’ αυτό και επιμένει στην αξιολόγηση των μαθητών, που συνιστά (τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση) βασανισμό μαθητών και εκπαιδευτικών και τσάκισμα του ηθικού, των προσδοκιών και της προσωπικότητας των μαθητών.
Συνειδητά κλείνει τα μάτια σε μια ζοφερή πραγματικότητα, παρουσιάζοντας μια επίπλαστη εικόνα για να υποστηρίξει το πετυχημένο, δήθεν, αφήγημα του «μαθαίνουμε ασφαλείς». Τα πάντα γι΄ αυτήν, την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη προσωπικά, είναι θέμα γκεμπελίστικης προπαγάνδας. Προπαγάνδας για να ξεχαστεί το άνοιγμα των σχολείων τον Σεπτέμβρη, χωρίς τους στοιχειώδεις όρους ασφάλειας για την υγεία των μαθητών και των οικογενειών τους (στοίβαγμα μαθητών σε τάξεις 25 και 27 μαθητών, απουσία χιλιάδων μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών για να υποστηριχθεί η απαίτηση για σπάσιμο των τμημάτων, μάσκες-σώβρακα κ.ά.). Για να ξεχαστεί στη συνέχεια η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας στην εκπαίδευση και την κοινωνία γενικότερα, που οδήγησε στην ανεξέλεγκτη διασπορά του κοροναϊού.
Τι κι αν η επιβληθείσα υποχρεωτική τηλεκπαίδευση (με καταγραφή απουσιών) είναι γράμμα κενό για χιλιάδες μαθητές σε όλη την Ελλάδα; Είναι γνωστό ότι υπάρχει αφάνταστη φτώχεια, ότι όλα τα νοικοκυριά δεν διαθέτουν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ότι τα δίκτυα όχι μόνο σε απομακρυσμένες περιοχές, αλλά και μέσα στον αστικό ιστό δεν μπορούν να στηρίξουν τον τεράστιο όγκο του εγχειρήματος, ότι εκατοντάδες μαθητές «τηλεκπαιδεύονται» μπροστά στην οθόνη ενός κινητού τηλεφώνου, ότι οι οικογένειες όπου οι γονείς τηλεργάζονται ταυτόχρονα συναντούν τεράστιες δυσκολίες, ότι παιδιά περιθωριοποιημένων κοινωνικά ομάδων, παιδιά μεταναστών, προσφυγόπουλα είναι εκτός διαδικασίας;
Τι κι αν, υπό τους όρους αυτούς, είναι πρακτικά αδύνατο το προχώρημα της ύλης, όπως επιμένει η Κεραμέως; Ενώ η ίδια στην περίοδο της πρώτης καραντίνας μιλούσε απλώς για επαναλήψεις, ώστε τα παιδιά να μην χάσουν την επαφή τους με τη μαθησιακή διαδικασία;
Τι κι αν τα παιδιά, εκτός της καθημερινής αγωνίας και προσπάθειας να συνδεθούν με τους εκπαιδευτικούς τους, μπορεί να έχουν στο ίδιο το οικογενειακό τους περιβάλλον κρούσματα; Οτι μπορεί μαζί με τους γονείς τους να αγωνιούν για την επιβίωση, τον επιούσιο, αφού η τεράστια οικονομική και υγειονομική κρίση έχει επιτείνει τα προβλήματα των εργαζόμενων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων;
Για την κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας οι ταξικοί φραγμοί, στους οποίους συγκαταλέγονται και οι αξιολογικές κρίσεις (βαθμολογία, εξετάσεις, κ.λπ) είναι «ιερές αγελάδες». Εξ ου και οι συνεχείς χαρακτηριστικές επισημάνσεις της σχετικής εγκυκλίου προς τους εκπαιδευτικούς να προσανατολιστούν σε τεχνικές στην επιλογή θεμάτων και ασκήσεων κατά τη διαδικασία των τεστ και των ωριαίων γραπτών εξετάσεων, ώστε «να αποτρέπονται φαινόμενα συνεργασίας ή ηλεκτρονικής αντιγραφής και διαμοιρασμού απαντήσεων μεταξύ των μαθητών και μαθητριών».
Τα περί παιδαγωγικής ευαισθησίας της Κεραμέως είναι απλώς φούμαρα.
Γιούλα Γκεσούλη
