Τα σχολεία θα προσαρμοστούν και στην τυπική τους μορφή στα δεδομένα της φυλακής και οι εκπαιδευτικοί θα αναλάβουν πλήρως το ρόλο του μπάτσου και στην…ευρωπαϊκή Αγγλία (ως τώρα είχαμε να αναθεματίζουμε μόνο τη μακρινή Αμερική με τη γκανγκστερική νοοτροπία).
Οι εκπαιδευτικοί θα πραγματοποιούν αιφνιδιαστικούς σωματικούς ελέγχους σε μαθητές, εφόσον κρίνουν ότι είναι πιθανό να φέρουν μαχαίρια ή άλλα αντικείμενα, τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθούν ως όπλα και να καλούν την αστυνομία αν κρίνουν ότι η κατάσταση είναι επικίνδυνη.
Στα σχολεία θα εγκατασταθούν ανιχνευτές μετάλλων, τους οποίους θα χειρίζεται ειδικευμένο προσωπικό ασφαλείας και οι διευθυντές των σχολείων θα έχουν το δικαίωμα να κάνουν απροειδοποίητες εφόδους στις τάξεις για σωματικούς ελέγχους, προκειμένου να περάσουν το μήνυμα της μηδενικής ανοχής.
Τα παραπάνω περιλαμβάνει σχετικός νόμος, που ψηφίστηκε και τέθηκε σε εφαρμογή πρόσφατα και στην Αγγλία.
Ο καπιταλισμός γεννά απ’ όλους τους πόρους του τη βία και ο νεολαίος την εισπράττει σε μεγάλες δόσεις. Ο αυταρχισμός του σχολείου, η ασφυκτική πίεση του εκπαιδευτικού συστήματος μέσα στο οποίο πνίγεται και δεν απελευθερώνεται σαν προσωπικότητα, ο έντονος ανταγωνισμός και ατομοκεντρισμός και όχι το συλλογικό πνεύμα, η μιζέρια στις οικογένειες, που γίνεται ανυπόφορη όταν δένεται με τη φτώχεια και την ανεργία των γονιών, το αβέβαιο μέλλον, η απουσία διεξόδου, η ασφυξία στις τερατουπόλεις και τα γκέτο του καπιταλισμού, είναι μόνο μερικές δόσεις βίας που πνίγουν το νέο άνθρωπο, που τη βιώνει -λόγω της ιδιομορφίας της ηλικίας του- με ιδιαίτερη ένταση.
Γι’ αυτό και πολλές φορές αντιδρά με βία, γι’ αυτό και πλήθυναν οι περιπτώσεις νεανικής «παραβατικότητας».
Το καπιταλιστικό σύστημα αδυνατεί να βρει τη διέξοδο και ανακυκλώνει τη βία με πιο έντονη μορφή.
Τα αποτελέσματα είναι ορατά παντού, στην περίπτωσή μας και στα σχολεία.