Την αξιολόγηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ έχει θέσει επί τάπητος το υπουργείο Παιδείας και έχει βαλθεί να εφαρμόσει το νόμο που ψήφισε η Μ. Γιαννάκου για την «πιστοποίηση της ποιότητας» στην ανώτατη εκπαίδευση.
Παράλληλα έχει ανοίξει και το άλλο μεγάλο κεφάλαιο της αναγνώρισης των «κολεγίων», που συνεργάζονται, συνάπτοντας συμφωνίες δικαιόχρησης, με πανεπιστήμια κυρίως της Βρετανίας και της Γαλλίας. Επανειλημμένα, ο Στυλιανίδης δήλωσε ότι η ενσωμάτωση της κοινοτικής Οδηγίας στο ελληνικό δίκαιο, που επιβάλλει την αναγνώριση των «κολεγίων» και την ισοτιμία, στην ουσία, των «πτυχίων» τους με τα πτυχία των ελληνικών ΤΕΙ-ΑΕΙ, θα γίνει μέσα σε ένα χρόνο από τώρα.
Για να ρίξει στάχτη στα μάτια του φοιτητικού κινήματος, του οποίου φοβάται μια νέα δυναμική επιστροφή στους δρόμους, της πανεπιστημιακής κοινότητας και της εργαζόμενης κοινωνίας, ο υπουργός έχει δηλώσει πως θα προϋπάρξει της αναγνώρισης μια διαδικασία «πιστοποίησης» και «αξιολόγησης» των κολεγίων, ώστε να «εξακριβωθεί» αν αυτά πληρούν τις προϋποθέσεις ενός ανώτατου ιδρύματος.
Ευρισκόμενος λοιπόν, στη Βρετανία ο Στυλιανίδης, στο πλαίσιο εκπαιδευτικού συνεδρίου για την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση, συναντήθηκε με το βρετανό υφυπουργό Μπιλ Ράμελ, αρμόδιο για θέματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ζήτησε τη συνδρομή της Αγγλίας γι’ αυτά τα δυο ακανθώδη θέματα.
Η Αγγλία έχει μακρά εμπειρία στην «αξιολόγηση» των Ιδρυμάτων, από την οποία η ελληνική κυβέρνηση θέλει να πάρει διδάγματα. Για το πώς δηλαδή τα πανεπιστήμια θα υποχρεωθούν να μπουν σ’ ένα σκληρό αγώνα δρόμου για την επιβίωση, αφού θα κλείνει η στρόφιγγα του κρατικού προϋπολογισμού και θα αναζητώνται πόροι από άλλες πηγές (επιχειρήσεις και τα ρέστα), που θα προσφέρουν στήριξη με ανταλλάγματα. Ο πρόσφατα ψηφισμένος νέος νόμος πλαίσιο εισάγει αυτή τη διαδικασία, συνεπικουρούμενος από το νόμο για την αξιολόγηση.
Η κατάταξη και κατηγοριοποίηση των ιδρυμάτων με ρυθμιστή την καπιταλιστική αγορά και τις ανάγκες της, ήταν το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας στη Βρετανία. Πολλά ιδρύματα, κυρίως αυτά που κινδύνευαν με λουκέτο, κατέφυγαν στο τερτίπι της «συνεργασίας» με δομές τύπου ελληνικών Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, νοικιάζοντας το όνομα και τους τίτλους τους.
Το άνοιγμα του θέματος των «κολεγίων», με την υποχρέωση εφαρμογής της κοινοτικής Οδηγίας και η φάρσα που πρόκειται να στήσει το υπουργείο Παιδείας με την «πιστοποίησή» τους, πριν από την αναγνώριση, οδήγησε τον Στυλιανίδη να ζητήσει «τη συνεργασία μεταξύ των αρχών αξιολόγησης και πιστοποίησης των χωρών μας για να μπορούμε να έχουμε εικόνα για την ποιότητα κάθε ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος στη Βρετανία που αναπτύσσει συστήματα franchising στην Ελλάδα».
Δηλαδή, ο υπουργός Παιδείας απευθύνθηκε στους υπεύθυνους αυτής της αγοραίας πολιτικής για τη βρετανική τριτοβάθμια εκπαίδευση, για να του δώσουν τα «φώτα» τους για την «ποιότητα» των βρετανικών ιδρυμάτων, που συνάπτουν συμφωνίες δικαιόχρησης με τα ΚΕΣ. Κοντολογίς ρώτησε το μπάρμπα του τον ψεύτη.
Προφανώς, για να σώσει τα προσχήματα στην επιχείρηση αναγνώρισης των «κολεγίων» ψάχνει η ελληνική κυβέρνηση και ίσως και για να αποφύγει κάποιες ακραίες κακοτοπιές.
Γιούλα Γκεσούλη
