Προσφυγόπουλα και Εκπαίδευση

Πίσω από τις φιέστες οι μπίζνες

Την Τρίτη, 2 Οκτώβρη, σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα του προγράμματος S.U.C.RE. (πλήρης τίτλος: Supporting University Community pathways for Refugees-migrants). Το πρόγραμμα, που ήδη με βάση τον τίτλο ακούγεται «βαρυσήμαντο» και αποτελεί διετή Στρατηγική Σύμπραξη (όπως πολύ ωραία πλασάρεται), εστίασε -λένε- στην «ανταπόκριση των ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων στις ακαδημαϊκές ανάγκες των προσφύγων / μεταναστών φοιτητών και ακαδημαϊκών και στην προώθηση καλών πρακτικών για την ενσωμάτωση και υποστήριξή τους στα Ιδρύματα Ανώτερης Εκπαίδευσης».
 
Ακόμα κι αν το Δελτίο Τύπου περιοριζόταν σ’ αυτές τις αναφορές, θα ήμασταν και πάλι σε θέση να σχολιάσουμε, αν μη τι άλλο, την υποκρισία που διακρίνει την ακαδημαϊκή κοινότητα της χώρας. Διότι άπαντες γνωρίζουν (κι εμείς έχουμε επανειλημμένα γράψει στις στήλες της εφημερίδας) ότι τα προσφυγόπουλα δε χαίρουν απολύτως καμίας ουσιαστικής πρόσβασης στο βασικό αγαθό της δημόσιας παιδείας στην πρωτοβάθμια, ακόμα, εκπαίδευση.
 
Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι τα προσφυγόπουλα έχουν πρόσβαση μόνο σε Διαπολιτισμικά Σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (μιας και τα υπόλοιπα είτε δεν τους δέχονται είτε τους δέχονται τυπικά, αλλά ουσιαστικά τους παραγκωνίζουν, υποκύπτοντας στην πίεση των γονέων και με τη συνενοχή των εκπαιδευτικών και των διευθυντών των σχολικών μονάδων). Τα σχολεία αυτά λειτουργούν με πλείστα όσα κενά (αν συμβαίνει αυτό μια φορά στα «κανονικά» σχολεία, φανταστείτε τι συμβαίνει σ’ αυτά) και τα παιδιά των προσφύγων «πετιούνται» εκεί προκειμένου να υλοποιηθεί η τυπική και μόνο υποχρέωση του κράτους για παροχή εκπαίδευσης.
 
Λέτε να μην το ξέρουν αυτό οι πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ; Εμείς λέμε ότι το γνωρίζουν και μάλιστα πολύ καλά. Παρολαυτά, προσπαθούν να μας παραμυθιάσουν ότι δήθεν ενδιαφέρονται και εστιάζουν στην ενσωμάτωση των προσφύγων στην Ανώτερη Εκπαίδευση. Για ποια ενσωμάτωση και ποιες «ακαδημαϊκές ανάγκες» μας μιλάνε, όταν η πλειοψηφία των προσφυγόπουλων δεν έχει καν δυνατότητα να παρακολουθήσει μαθήματα στις τάξεις του δημοτικού ή του γυμνασίου;
 
Πέραν, όμως, αυτής καθεαυτής της υποκρισίας εκ μέρους της «πνευματικής ηγεσίας» του ΑΠΘ, είναι ακόμα προκλητικότερο το γεγονός ότι περηφανεύονται και για τις «δράσεις» που πραγματοποιήθηκαν και ολοκληρώθηκαν στο πλαίσιο του διετούς προγράμματος S.U.C.RE. Ας διαβάσουμε λοιπόν τις, άξιες υπερηφάνειας, δράσεις: διοργάνωση ημερίδων και συνεδρίων, συμμετοχή στο συνέδριο «Universities #JoinTogether Conference» που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη στα γραφεία του ΟΗΕ, ολοκλήρωση έκδοσης που καταγράφονται τα προβλήματα των προσφύγων φοιτητών κατόπιν έρευνας, δημιουργία ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού και ψηφιακού εγχειριδίου «καλών πρακτικών» για τα θέματα αυτά και μπλα, μπλα, μπλα.
 
Κοινώς, το απόλυτο μηδέν. Ούτε μία «δράση» για τους ανθρώπους που υποτίθεται πως αφορούν όλα αυτά. Ούτε μία πραγματική αλλαγή για να βελτιωθεί έστω και ελάχιστα η ήδη άθλια κατάσταση που βιώνουν. Αλλη μια καλοστημένη μπίζνα με σκοπό να κερδοσκοπήσουν πάλι κάποιοι στις πλάτες των προσφύγων. Αυτή τη φορά όχι ιδιώτες ή ΜΚΟ, αλλά το ίδιο το αστικό κράτος.