Την περασμένη Πέμπτη, 30/10, φοιτητές παρεμβαίνουν στην προγραμματισμένη Σύγκλητο του ΕΚΠΑ, μετά από αποφάσεις των συλλόγων τους, και ζητούν να πραγματοποιηθεί ανοιχτή συνεδρίαση και διάλογος για όλα τα σοβαρά θέματα που έχουν επιπτώσεις στο μέλλον τους και το μέλλον του δημόσιου πανεπιστήμιου ως ακαδημαϊκού ιδρύματος και όχι εταιρίας ΑΕ που επιβάλλει την εντατικοποίηση, τον αυταρχισμό, τη σιγή νεκροταφείου, το face control στην είσοδο στο πανεπιστήμιο, την ιδιωτικοποίηση πλευρών της λειτουργίας του, όπως η διαγραφή των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών», η φύλαξη του Ιδρύματος από σεκιούριτι ιδιωτικών εταιριών, κ.λπ. Οι φοιτητές καταγγέλλουν ότι από την εκλογή Φορτσάκη και δώθε δεν έχει πραγματοποιηθεί καμιά Σύγκλητος με τη δική τους συμμετοχή.
Ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Φορτσάκης απαιτεί την άμεση αποχώρησή τους και με ύφος «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» κραυγάζει: «Τσακιστείτε έξω από την αίθουσα». Ως νομικός που γνωρίζει καλά τα νομικίστικα τερτίπια, που θα δώσουν λαβή στη συνέχεια στις δικαστικές αρχές να ασκήσουν διώξεις, φωνάζει δυνατά, ώστε να ακουστεί καθαρά απ’ όλα τα «ευήκοα ώτα»: «Αισθάνομαι ότι απειλούμαι». Στη συνέχεια διακόπτει τη Σύγκλητο και αποχωρεί, κάτω από τις αποδοκιμασίες των φοιτητών ότι αρνείται το διάλογο και ότι αυτή δεν είναι στάση πανεπιστημιακού ηγέτη, ενώ φροντίζει να δώσει τη σχετική «πάσα» στους «αρμόδιους» με τις δηλώσεις του: «Οποιος διαπράττει ένα αδίκημα πρέπει στην συνέχεια να λογοδοτήσει γι’ αυτό». «Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να διερευνηθεί αν διαπράχθηκαν τα αδικήματα της παραβίασης ασύλου και παράνομης παρακράτησης ατόμων» (προφανώς, για τον Φορτσάκη θέμα παραβίασης ασύλου δεν τίθεται για τις δυνάμεις καταστολής, τις οποίες καλεί αναφανδόν στο πανεπιστήμιο, για να επιβάλλουν την «τάξη»).
Το Σάββατο, 1/11, η συνεδρίαση της Συγκλήτου επαναλαμβάνεται κεκλεισμένων των θυρών, ενώ διμοιρίες ΜΑΤ καραδοκούν στον «περιβάλλοντα χώρο» του πανεπιστήμιου. Η είσοδος στο Ιδρυμα επιτρέπεται μόνο σε αυτούς που τα ονόματά τους αναγράφονται σε συγκεκριμένη «λίστα». Οι φοιτητές, που συγκεντρώνονται έξω από το κτίριο της πρυτανείας αποκλείονται με τη «διακριτική παρουσία» των μπάτσων.
Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι -τρομάρα τους- αποφασίζουν να συνεδριάσουν υπό καθεστώς που θυμίζει έντονα μέρες χούντας. Σβήνουν απ’ το μυαλό τους τα δεινά που υφίστανται οι λαϊκές οικογένειες, την αγωνία αυτών και των παιδιών τους που σπουδάζουν, σβήνουν τη λεηλασία που υφίσταται το δημόσιο Πανεπιστήμιο από τρόικα και κυβέρνηση και συνασπίζονται σε κατασταλτικές και αυταρχικές πρακτικές, που συν τοις άλλοις δίνουν σάρκα και οστά στο αντιεκπαιδευτικό έκτρωμα των Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, που βάζει την ταφόπλακα στα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα. Θυμίζουν τα υποταγμένα, πειθήνια ανθρωπάρια, που άκουγαν σκυφτά και αμίλητα μέσα στο αμφιθέατρο το παραλήρημα του δικτάτορα Παπαδόπουλου.
Οι πρυτανικές αρχές, που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούν για τη διοίκηση Ιδρυμάτων ΑΕ οι παραπάνω νόμοι (γι’ αυτό, άλλωστε, και εξελέγησαν), μετά τη συνεδρίαση εκδίδουν ανακοίνωση με τον επαίσχυντο τίτλο: «Η δημοκρατική νομιμότητα επιβλήθηκε» (!), στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρουν:
«Συνεχίσθηκε και ολοκληρώθηκε σήμερα στο κεντρικό κτήριο του Ε.Κ.Π.Α. η συνεδρίαση της Συγκλήτου του Ιδρύματος, η οποία είχε βίαια διακοπεί με την εισβολή ομάδας φοιτητών την Πέμπτη 30/10. Αυτή την φορά θεωρήθηκε σκόπιμη η διακριτική αστυνομική επιτήρηση του περιβάλλοντος χώρου του Πανεπιστημίου…
Γενική ήταν μεταξύ των συμμετασχόντων συγκλητικών η αίσθηση ότι το Ιδρυμα ανακτά τον ρυθμό του και επαναλαμβάνει την πορεία του προς τα εμπρός, παρά τις αντιδράσεις των όσων εραστών του τέλματος ή της οπισθοδρόμησης, αλλά σε απόλυτη συμφωνία με το αίσθημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών αυτής της χώρας και των φοιτητών μας».
Ωραία, λοιπόν, τα «λυκάκια» του συστήματος έπραξαν το «δέον γενέσθαι», ώστε να πατάξουν τους «παράνομους» φοιτητές. Καιρός ήταν να πάρουν τη σκυτάλη οι «λύκοι» της αγέλης για να γενικευθεί και να εμπεδωθεί η επίθεση, να βασιλεύσει ο φόβος και ο τρόμος μέσα στη φοιτητική νεολαία (και γενικότερα μέσα στην εργαζόμενη κοινωνία), η πεποίθηση ότι το παιχνίδι είναι χαμένο αφού απέναντί της έχει συνασπιστεί σύμπαν το σύστημα:
«Τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεόδωρο Φορτσάκη είχε το μεσημέρι του Σαββάτου ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, προκειμένου να τον συγχαρεί για την ομαλή συνεδρίαση της Συγκλήτου, αλλά και για να εκφράσει την ικανοποίησή του για την επαναφορά στη νομιμότητα»: Η παραπάνω είδηση επαναλαμβάνεται «καρμπόν» σε όλα τα ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης.
«Η κοινωνία θέλει ένα Πανεπιστήμιο που να λειτουργεί. Και χαιρετίζω αυτό που έγινε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρέπει να γίνει σε κάθε Πανεπιστήμιο. Και συγχαίρω κι εγώ το συνάδελφό μου στο Δημόσιο Δίκαιο, τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου, τον Καθηγητή Φορτσάκη, γιατί δε πρέπει το Πανεπιστήμιο να είναι χώρος βίας και ανομίας»: Ευάγγελος Βενιζέλος
«To πανεπιστήμιο πρέπει να λειτουργεί εύρυθμα. Πρέπει να χαιρετίσουμε την πρακτική, την τακτική και την στρατηγική του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, που κατοχύρωσε για πρώτη φορά μετά από χρόνια το γεγονός ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Προστάτευσε το αυτοδιοίκητο κατά το Σύνταγμα του Πανεπιστημίου, όχι από το κράτος, το οποίο δεν παρεμβαίνει, αλλά από τους τρίτους, τους τραμπούκους, αυτούς που πιστεύουν ότι δήθεν μεταφέρουν λαϊκά μηνύματα. Και μιλώ για απλές, μικρές πτυχές θεμάτων της πολιτικής»: Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός Παιδείας.
Συμπέρασμα: Κυβέρνηση, υπουργείο Παιδείας, με τις ευλογίες των αφεντικών και τη βοήθεια της σε διατεταγμένη υπηρεσία πανεπιστημιακής κάστας, είναι αποφασισμένοι να ξεθεμελιώσουν ό,τι έχει απομείνει απ’ το δημόσιο πανεπιστήμιο και να επιβάλλουν με την τρομοκρατία (μια μορφή της είναι και η διαγραφή των «αιώνιων φοιτητών», η δεξαμενή των οποίων συνεχώς θα πλαταίνει και θα γεμίζει με τις αλλαγές στους οργανισμούς και τους εσωτερικούς κανονισμούς των πανεπιστημίων) την υποταγή της φοιτητικής νεολαίας.
Γι’ αυτό δεν αρκούν οι διαμαρτυρίες από κάποιες δεκάδες ή εκατοντάδες εύψυχων φοιτητών. Απαιτείται μαζικό, δυναμικό, ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα. Οι καιροί δεν περιμένουν!
