Το ένα μετά το άλλο τα πανεπιστημιακά ιδρύματα βάζουν λουκέτο, αδυνατώντας να τα βγάλουν πέρα, στερούμενα ακόμη και τα στοιχειώδη για τη λειτουργία τους. Τούτη τη φορά στη λίστα προστέθηκαν το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης (ΠΤΔΕ) του Πανεπιστήμιου Κρήτης, που ανέστειλε τη λειτουργία του από 25/9 και για μια εβδομάδα και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, του οποίου τα μέλη ΔΕΠ προχωρούν σε απεργία διάρκειας από την 1η Οκτωβρίου.
Οπως σημειώνει η Γενική Συνέλευση του ΠΤΔΕ, το Τμήμα αναστέλλει τη λειτουργία του γιατί «αδυνατεί να υλοποιήσει το πρόγραμμα σπουδών του», ενώ «συγχρόνως εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του προς το Υπουργείο Παιδείας για τον μη διορισμό των εκλεγμένων μελών ΔΕΠ & ΕΤΕΠ που εκκρεμούν εδώ και τρία χρόνια στο Τμήμα, την μη αποστολή πιστώσεων για συμβασιούχους διδάσκοντες (ΠΔ/407) αλλά και τον μικρό αριθμό αποσπασμένων εκπαιδευτικών» (σ.σ. είναι γνωστό ότι κυρίως τα περιφερειακά Πανεπιστήμια βασίζουν τη λειτουργία τους στο μεγάλο αριθμό συμβασιούχων καθηγητών).
Την ίδια στιγμή, οι διδάσκοντες του Πανεπιστήμιου Αιγαίου δηλώνουν ότι βρίσκονται «σε απόγνωση, αντιμετωπίζοντας μια πολιτική που βάζει σε κίνδυνο συνολικά το παρόν και το μέλλον του Πανεπιστημίου Αιγαίου αλλά και γενικότερα της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης ως κοινωνικού αγαθού και δημοκρατικής κατάκτησης». Σημειώνουν δε τα εξής, τα οποία είναι κοινός παρονομαστής σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα από τότε που το Μνημόνιο εισέβαλε στη ζωή μας:
«Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου βρίσκεται σήμερα σε ουσιαστική αδυναμία να λειτουργήσει. Με τη διαφαινόμενη κατάργηση των πιστώσεων για συμβασιούχους διδάσκοντες με βάση το ΠΔ 407/80, θα στερηθούμε του εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου περισσότερων από 100 συναδέλφων, που θα βρεθούν άνεργες/οι, ενώ εκατοντάδες μαθήματα δεν θα προσφερθούν, αποδιαρθρώνοντας τα προγράμματα σπουδών. Την ίδια στιγμή δεκάδες εκλεγμένα μέλη ΔΕΠ του Ιδρύματός μας παραμένουν αδιόριστα και όλα δείχνουν ότι θα παραμείνουν για πολύ καιρό ακόμη. Επιπλέον, οι συνεχείς περικοπές των τακτικών προϋπολογισμών οδηγούν σε σημαντικότατα λειτουργικά προβλήματα.
Μεγάλο μέρος των φοιτητριών και των φοιτητών μας δεν θα είναι σε θέση να συνεχίσουν τις σπουδές τους εξαιτίας των περικοπών στις δαπάνες για σίτιση και στέγαση και της σχεδιαζόμενης κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων.
Οι διαρροές από το Υπουργείο Παιδείας για το ‘’Σχέδιο Αθηνά’’ δείχνουν ότι η πολιτική εξουσία δρομολογεί τη ριζική συρρίκνωση του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το κλείσιμο τμημάτων και την ανακοπή της δυναμικής πορείας ενός περιφερειακού, πολυνησιωτικού ιδρύματος με ιστορία και έργο.
Με τις μεγάλες μειώσεις μισθών που σχεδιάζει η κυβέρνηση, πολλές και πολλοί από εμάς θα βρεθούμε σε δεινή οικονομική θέση.
Η κυβέρνηση επιμένει να προσβάλλει τη συλλογική βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας, με την επιλογή της να προχωρήσει στην εφαρμογή των νόμων 4009/11 και 4076/12 και με τον εκβιασμό της να προχωρήσουν οι εκλογές για τα ολιγαρχικά και επιχειρηματικά ‘’Συμβούλια Ιδρύματος’’».
Οι διδάσκοντες του Πανεπιστήμιου Αιγαίου, τέλος, δηλώνουν ότι ο αγώνας είναι χρέος και ανακοινώνουν ότι θα συντονίσουν τα βήματά τους με τους φοιτητές, τους διδάσκοντες και το διοικητικό προσωπικό των άλλων Πανεπιστημίων.
Ο οικονομικός στραγγαλισμός του δημόσιου Πανεπιστήμιου είναι ο εκβιασμός που του ασκείται για να συναινέσει στη λειτουργία του ως Πανεπιστήμιου-επιχείρηση, μέσω της εφαρμογής των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου.
Οι προθεσμίες για την εκλογή Συμβουλίων διοίκησης πλησιάζουν απειλητικά, γι’ αυτό και η κυβέρνηση κλείνει τις στρόφιγγες χρηματοδότησης.
Ηδη, ανακοινώθηκε από το Πρυτανικό Συμβούλιο του ΑΠΘ η προκήρυξη εκλογών (24/10) για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του Συμβουλίου διοίκησης, η πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη θέση εξωτερικού μέλους (Προέδρου ή απλού μέλους) και η πρόσκληση προς τους «ενεργούς» φοιτητές του ιδρύματος να συμμετέχουν στις εκλογές (25/10) για την ανάδειξη εκπροσώπου τους, με κοινό ψηφοδέλτιο, στο Συμβούλιο του ιδρύματος. Το πανεπιστημιακό κατεστημένο και ειδικά το υψηλόβαθμο δεν μπορεί να αρνηθεί το θεσμικό του ρόλο μέσα στο αστικό σύστημα και να «πηδήσει τα χαντάκια». Θεσμολάγνο και υποταγμένο στην αστική νομιμότητα καθώς είναι, ανοίγει τις διαδικασίες για την εφαρμογή του νόμου, «με την πεποίθηση ότι η ωριμότητα, η κριτική στάση και το υψηλό αίσθημα ευθύνης που διακρίνουν την πανεπιστημιακή κοινότητα θα διασφαλίσουν το δημόσιο χαρακτήρα και θα εγγυηθούν τις ακαδημαϊκές αξίες της αυτοδιοίκησης, της αξιοκρατίας και της εσωτερικής δημοκρατίας» (ανακοίνωση του Πρυτανικού Συμβούλιου του ΑΠΘ).
Η πράξη μετράει -και δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι διαφορετικά-, παρά την υπόμνηση ότι «η Σύνοδος των Πρυτάνεων και οι Σύγκλητοι των ελληνικών πανεπιστημίων, έχουν σε κάθε ευκαιρία εκφράσει την αντίθεση της πανεπιστημιακής κοινότητας στο Νόμο 4009/2011 όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 4076/2012, θεμελιακές ρυθμίσεις του οποίου αντιβαίνουν στο Σύνταγμα, καθώς και στις ακαδημαϊκές αξίες και ελευθερίες. Το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση θεσμοθετήθηκε ερήμην των πανεπιστημίων και δεν συμβάλλει στην επίλυση των μεγάλων σημερινών προβλημάτων των ΑΕΙ, ούτε όμως και στην ακαδημαϊκή τους αναβάθμιση και προοπτική.
Σε αυτό το πνεύμα τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την αντισυνταγματικότητα βασικών διατάξεων του νομοθετικού αυτού πλαισίου. Μέχρι την εκδίκαση των προσφυγών, τα πανεπιστήμια πάντως οφείλουν να εφαρμόσουν το Νόμο».
Η προσφυγή στα αστικά δικαστήρια μπορεί να παρενοχλεί την πλήρη εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο, πλην, όμως -ιδιαί-τερα στις σημερινές άγριες συνθήκες- δεν την αποτρέπει. Ο λόγος, λοιπόν, στο φοιτητικό κίνημα.
Γιούλα Γκεσούλη
