Να καταστήσει τους εκπαιδευτικούς συνυπεύθυνους στην καρατόμησή τους, να σπείρει αυταπάτες περί συμμετοχικής δημοκρατίας στη λήψη προειλημμένων αποφάσεων και να φτιάξει «κλίμα» αποδοχής δήθεν της αξιολόγησης επιχειρεί το υπουργείο Παιδείας, με το κάλεσμα στους εκπαιδευτικούς για τη συμπλήρωση σχετικού ερωτηματολόγιου, που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του.
Η «κατάθεση απόψεων της εκπαιδευτικής κοινότητας» μέσω του ερωτηματολόγιου, που θα διαρκέσει μια εβδομάδα, είναι το δεύτερο βήμα μιας δρομολογημένης διαδικασίας, μετά τη συγκρότηση «Επιτροπής Eιδικών» για τη «διατύπωση των βασικών αρχών και του συγκεκριμένου πλαισίου της αξιολόγησης». Η «Επιτροπή Ειδικών» δεν θα ανακαλύψει την πυρίτιδα. Η πρότασή της θα πατά πάνω στους ήδη ψηφισμένους νόμους για την αξιολόγηση και στα κριτήρια αξιολόγησης, που θέτει ο ΟΟΣΑ για το «ανταγωνιστικό» «ευέλικτο» σχολείο της αγοράς. Τούτη η διαδικασία έχει στην κατάληξή της την υφαρπαγή της συναίνεσης των εκπαιδευτικών στο αποκρουστικό περιεχόμενο του σχολείου, την υποταγή και χειραγώγησή τους. Είναι δε η φόρμουλα νομιμοποίησης στα μάτια της «κοινής γνώμης» των επερχόμενων (ελέω Μνημονίου) απολύσεων και στην εκπαίδευση, είναι ο μηχανισμός για τη βαθμολογική καθήλωση και τη μισθολογική εξαθλίωση των εκπαιδευτικών.
Το περιεχόμενο του ερωτηματολόγιου αποκαλύπτει πλήρως τις προειλημμένες αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας, καθώς περιγράφει την ιεραρχική αξιολογική πυραμίδα (καθόλου παράδοξο, αφού αυτή προβλέπεται σε προγενέστερους νόμους, π.χ. Ν.2986/2002), με το πρόσθετο εφεύρημα της «Ανεξάρτητης Αρχής» (ήδη εφαρμοσμένο στο νόμο για τα Πανεπιστήμια) και τη διαδικασία προαγωγικής και μισθολογικής εξέλιξης των εκπαιδευτικών, όπως αυτή ορίζεται από το νόμο για το νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο (Ν.4024/2011).
Οι εκπαιδευτικοί καλούνται π.χ. να απαντήσουν -με την ένδειξη «καθόλου», «λίγο», «αρκετά», «πολύ»-, σε ποιο βαθμό θεωρούν αναγκαίες την εξωτερική αξιολόγηση, την εσωτερική, την αυτοαξιολόγηση ή τον συνδυασμό τους, σε ποιο βαθμό θεωρούν ότι η αξιολόγηση πρέπει να συνδέεται με «τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος» (sic!), με «την επαγγελματική ανάπτυξη του εκπαιδευτικού», με «τη μισθολογική εξέλιξη», με «την προαγωγή» και την «επιμόρφωσή» του, σε ποιο βαθμό πρέπει να συμμετέχουν στην αξιολόγηση ο Περιφερειακός Διευθυντής, ο Προϊστάμενος Επιστημονικής Καθοδήγησης, ο Σχολικός Σύμβουλος, ο Διευ-θυντής Εκπαίδευσης, ο Διευθυντής του σχολείου, η Ανεξάρτητη Αρχή, ο Σύλλογος Διδασκόντων (ώστε να καθιερωθεί η ρουφιανιά μεταξύ των συναδέλφων και το ανταγωνιστικό κλίμα), σε ποιο βαθμό συμφωνούν με τη θεσμοθέτηση «Ανεξάρτητης Αρχής», σε ποιο βαθμό συμφωνούν με την καθιέρωση τριών φάσεων στην αξιολογική διαδικασία (προαξιολογική με ενημέρωση και προγραμματισμό, παρακολού-θηση εκπαιδευτικής διαδικασίας, ανατροφοδότηση) ή με τη σύνδεσή της με ποικίλες μορφές. Για ξεκάρφωμα τίθεται και το ερώτημα της συμφωνίας ή όχι με τον ορισμό του εκπαιδευτικού συστήματος (δομές, υπηρεσίες, χρηματοδότηση, πρόγραμμα σπουδών, βιβλία, κ.λπ.) ως αντικειμένου αξιολόγησης. Και λέμε για στάχτη στα μάτια, αφού το υπουργείο γνωρίζει πολύ καλά τα μεγάλα και τραγικά προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος, την ευθύνη των οποίων φέρει ακέραιη το καπιταλιστικό σύστημα και οι πολιτικοί διαχειριστές του, που χρόνια ατέλειωτα (και με ιδιαίτερη ένταση την εποχή της κρίσης) υποχρηματοδοτούν την εκπαίδευση και εξαθλιώνουν τους εργαζομένους της και συντη- ρούν το σχολείο της αμάθειας, της αποστήθισης, της δημιουργίας του «μερικού» ανθρώπου και του στραγγαλισμού της προσωπικότητας, το σχολείο των ταξικών φραγμών.
Για παραπλανητικούς λόγους, με στόχο τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στον τραγέλαφο του ερωτηματολόγιου, το υπουργείο Παιδείας διευκρινίζει ότι η συμπλήρωσή του είναι «ανώνυμη». Την αξία αυτού του κάλπικου ισχυρισμού μπορείτε να αντιληφθείτε από το γεγονός ότι για να εισέλθει κανείς στο σύστημα και να απαντήσει στις ερωτήσεις χρειάζεται ειδικό «κλειδάριθμο», τον οποίο μοιράζει «ανώνυμα» ο Διευθυντής του σχολείου (ο οποίος φυσικά έχει «χαρτογραφήσει» τους εκπαιδευτι- κούς του σχολείου του και ξέρει ποιοι είναι αυτοί που αντιστέκονται και δίνουν μάχες και ποιοι είναι χειραγωγήσιμοι και πειθήνιοι). Ο Διευθυντής παράγει «με τυχαίο τρόπο» αριθμό κλειδαρίθμων ίσο με τον αριθμό των εκπαιδευτικών του σχολείου του και για να το πετύχει αυτό πρέπει να κάνει χρήση της ειδικής εφαρμογής του υπουργείου Παιδείας, στην οποία η πρόσβαση γίνεται με τον κωδικό που έχει το σχολείο στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.
Κοντογιαννόπουλος και Σουφλιάς, στην εποχή τους, έστελναν τα ερωτηματολόγια στα σχολεία έντυπα, πλην, όμως, τώρα, η τεχνολογία προχώρησε και η συμπλήρωσή τους μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά «κατ’ οίκον» «διασφαλίζοντας» δήθεν την «ανωνυμία». Και τότε και τώρα η στόχευση ήταν ίδια κι απαράλλαχτη. Τα σχέδια του υπουργείου Παιδείας τότε έμειναν στα χαρτιά, χάρις στο γενικό ξεσηκωμό μαθητών και εκπαιδευτικών. Σήμερα, η δυσκολία, λόγω της γενικότερης κατάστασης, φαίνεται ανυπέρβλητη, πλην, όμως, οι εκπαιδευτικοί έχουν καθήκον να δώσουν άγρια και αποφασιστική μάχη, με στόχο την ακύρωση της αξιολόγησης, με συμμάχους τους μαθητές τους (και την εργαζόμενη κοινωνία), που πρέπει να αντιληφθούν ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα δημιουργήσει κλίμα αυταρχισμού και φασισμού στα σχολεία και θ’ ανοίξει το δρόμο και για την ένταση των δικών τους αξιολογικών κρίσεων και φραγμών.
Γιούλα Γκεσούλη
