Με τον υπουργό Παιδείας «βουβό», τούτες τις μέρες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας (ΕΚΠΑ) εκτυλίσσονται γεγονότα που θυμίζουν έντονα τις μέρες της χούντας. Ο Λοβέρδος έχει αποφασίσει να μην κάψει το πολιτικό του μέλλον, γι’ αυτό και δεν καταπιάνεται μ’ έναν χώρο που «ζεματάει» ιδιαίτερα όποιον υπουργό Παιδείας τα βάλει μαζί του. Εχει αφήσει στο πόδι του τύπους σαν τον πρύτανη του ΕΚΠΑ Φορτσάκη να εφαρμόζουν με φανατισμό και βία τους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, ενώ αυτός τώρα καταπιάνεται μ’ ένα θέμα «ανώδυνο» και «πιασιάρικο», τις «δομικές αλλαγές» στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ώστε το σχολείο να γίνει ένας χώρος που «δε θα μισούνε τα παιδιά» με «λιγότερες μεταδιδόμενες πληροφορίες, περισσότερη γνώση και δημιουργική απασχόληση» (βλέπε άρθρο στην προηγούμενη Κόντρα).
Ο Λοβέρδος, λοιπόν, πουλάει ανέξοδη δημαγωγία, υποκινώντας και στηρίζοντας στην ουσία υπόγεια τον πρύτανη του ΕΚΠΑ να πράττει όσα πράττει και ο Φορτσάκης οργιάζει, δημιουργώντας μέσα στο πανεπιστήμιο ένα απίστευτο κλίμα βίας και τρομοκρατίας ενάντια σε φοιτητές και εργαζόμενους διοικητικούς υπάλληλους, ενάντια ακόμη και σε «θεσμικούς φορείς» (ΑΔΕΔΥ, Επιθεώρηση Εργασίας, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ), που τους αποδέχεται το ίδιο το αστικό σύστημα.
Ομως, η φασιστική συμπεριφορά του πρύτανη του ΕΚΠΑ, μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα να πάρουν επικίνδυνη τροπή για το σύστημα, την κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας, πυροδοτώντας έναν γενικότερο φοιτητικό ξεσηκωμό (τα αίτια γι’ αυτόν -τον φοιτητικό ξεσηκωμό- είναι υπαρκτά και πολλά με πυρήνα, πρώτα απ’ όλα, τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου), γι’ αυτό και τις επόμενες μέρες (το άρθρο αυτό γράφεται Τρίτη βράδυ) μπορεί να δούμε και παρεμβάσεις του υπουργού Παιδείας ή και άλλων κυβερνητικών στελεχών.
Αλλά ας πάρουμε τα γεγονότα με τη σειρά:
Τη Δευτέρα, 13 του Οκτώβρη, ομάδες φοιτητών προσπάθησαν να προσεγγίσουν το κεντρικό κτήριο της πρυτανείας στα Προπύλαια, για να διαμαρτυρηθούν για τους νόμους-εκτρώματα (Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου), τη διαγραφή των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών» και την εγκατάσταση εταιριών «σεκιούριτι» στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η προσπάθεια προσέγγισης των φοιτητών στο κτήριο της πρυτανείας υπήρξε μάταιη, γιατί ο πρύτανης Φορτσάκης κλείδωσε το κτήριο του πανεπιστήμιου, μαζί με τους εργαζόμενούς του μέσα (επέβαλε λοκ άουτ) και παράλληλα κάλεσε τα μαντρόσκυλα των ΜΑΤ να εμποδίσουν τη φοιτητική κινητοποίηση.
Τα ΜΑΤ έκλεισαν όλες τις διόδους προς το πανεπιστήμιο και δεν επέτρεπαν στους φοιτητές να προσεγγίσουν, αλλά ούτε ακόμη και να μπουν στο μετρό, όπως κατήγγειλαν οι ίδιοι οι φοιτητές.
Στη συνέχεια τα ΜΑΤ εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο χώρο γύρω από το πανεπιστήμιο και ο Φορτσάκης κρατούσε μανταλωμένη την πρυτανεία.
Την Πέμπτη, 16 του Οκτώβρη, ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού ΕΚΠΑ εξέδωσε καταγγελία, στην οποία ανέφερε τα εξής:
«Οι υπάλληλοι που εργάζονται στο Κεντρικό Κτήριο παραμένουν εδώ και 4 ημέρες κλειδωμένοι στα γραφεία τους, χωρίς να έχουν το δικαίωμα, ούτε και τη δυνατότητα, να εξέλθουν από αυτό για οποιονδήποτε λόγο, πριν τη λήξη του ωραρίου τους.
Ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού προέβη σε καταγγελία της απαράδεκτης αυτής πρακτικής που συνεχίζουν προκλητικά οι πρυτανικές αρχές και την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου επενέβη η Επιθεώρηση Εργασίας, της οποίας το πόρισμα αναμένεται.
Επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά ότι η πρακτική που εφαρμόζουν οι Πρυτανικές αρχές στο κεντρικό κτήριο, εκτός από αντιδημοκρατική και αυταρχική, είναι και σαφώς παράνομη. Παραβιάζει ευθέως το σύνταγμα και το σύνολο των διατάξεών του που καθιερώνουν τις ατομικές ελευθερίες, το δικαίωμα στην προσωπικότητα και τον αυτοκαθορισμό της, το δικαίωμα της ελεύθερης και ανεμπόδιστης συνδικαλιστικής δράσης. Ο χώρος εργασίας δεν είναι κάτεργο ή ρωμαϊκή γαλέρα, όπου οι εργαζόμενοι δούλευαν κλειδωμένοι ή με σιδερένια μπάλα δεμένη στο πόδι. Παραβιάζεται το σύνολο της ισχύουσας νομοθεσίας περί υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους εργασίας, αφού σε περίπτωση κάθε κινδύνου από ενδεχόμενο σεισμό, πυρκαγιά, κ.α. οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να βγουν από το κτήριο. Δημιουργείται έτσι κίνδυνος για τη ζωή, την υγεία και την ασφάλειά μας.
Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους του Κεντρικού Κτηρίου του ΕΚΠΑ ότι ΔΕΝ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να παρέχουν τις υπηρεσίες τους, υπό αυτές τις μη ασφαλείς για τους ίδιους συνθήκες εργασίας αυξημένης επικινδυνότητας.
Επίσης ενημερώνουμε τους εργαζόμενους πως δεν είναι υποχρεωμένοι να επιδεικνύουν αστυνομική ταυτότητα ή άλλο δημόσιο έγγραφο ταυτοπροσωπίας, είτε σε υπαλλήλους της ιδιωτικής εταιρείας security είτε σε εργαζόμενους του Ιδρύματος, κατά την είσοδο ή έξοδό τους από τα κτήρια του ΕΚΠΑ, καθώς αυτή η πρακτική συνιστά –εκ μέρους εκείνων που απαιτούν ταυτότητες, κ.α.- Αντιποίηση Αρχής (Αρθρο 175 του ΠΚ).
Το δικαίωμά μας να κινούμαστε και να εκφραζόμαστε ελεύθερα μέσα στους χώρους εργασίας μας, είναι αδιαπραγμάτευτο.
Οποιος συνεχίσει να το καταστρατηγεί, θα μας βρει απέναντί του».
Εξω, λοιπόν, από το κτήριο της πρυτανείας, στο οποίο ο Φορτσάκης επέβαλε λοκ άουτ, κατέφθασαν η Επιθεώρηση Εργασίας, μετά από καταγγελία της ΑΔΕΔΥ, αλλά και νέα φοιτητική συγκέντρωση, την οποία τα μαντρόσκυλα των αφεντικών διέλυσαν με χημικά. Μέσα στο κτήριο-φυλακή οι εργαζόμενοι διπλομανταλωμένοι «εξέτιαν ποινή» αναγκαστικής εργασίας, ενώ δεν επιτρεπόταν η είσοδος στα μέλη της Επιθεώρησης Εργασίας και σε αντιπροσωπία της ΑΔΕΔΥ.
Ιδού πως περιγράφονται τα γεγονότα σε ανακοίνωση του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού:
«Και σήμερα, Πέμπτη, 16/10, το κτήριο της Πρυτανείας ήταν κλειδωμένο. Πέραν της κεντρικής πύλης της οδού Ρήγα Φεραίου, κλειδωμένες ήταν και οι περισσότερες εσωτερικές πόρτες που οδηγούν από το ένα τμήμα του κτηρίου στο άλλο. Οι εργαζόμενοι υποχρεώνονταν να εργάζονται υπό συνθήκες παραβίασης των συνταγματικών δικαιωμάτων τους και μεγάλης επικινδυνότητας για την ακεραιότητά τους, αφού για να εξέλθουν του κτηρίου θα έπρεπε να ξεκλειδωθούν πολλές εσωτερικές και εξωτερικές πύλες, πράγμα αδύνατο σε έκτακτες περιστάσεις.
Τα ΜΑΤ βρίσκονταν και πάλι έξω από το κτήριο, αυτή τη φορά παρατεταγμένα στους εξωτερικούς τοίχους του, από το πρωί μέχρι –τουλάχιστον- τώρα (5μ.μ.).
Το πρωί οι πρυτανικές αρχές αρνήθηκαν την είσοδο σε μέλος του προεδρείου του Δ.Σ. του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού. Αρνήθηκαν την είσοδο και σε μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ (Γρ. Καλομοίρης, Οδ. Ντριβαλάς, Γ. Πετρόπουλος –ο τελευταίος μέλος και του ΚΣ της ΟΔΠΤΕ), παρά τις επανειλημμένες επικοινωνίες τους με τους αρμόδιους Αναπληρωτές Πρυτάνεις.
Η ΑΔΕΔΥ προχώρησε σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, κλιμάκιο της οποίας έσπευσε στο χώρο. Οι πρυτανικές αρχές αρνήθηκαν την είσοδο και σε αυτό. Αρνήθηκαν επίσης την είσοδο στην εκπρόσωπό μας στη Σύγκλητο.
Ενώ τα ΜΑΤ παρέμεναν παρατεταγμένα –πλέον- έξω από την πύλη, έξω από το κτήριο έφτασε πορεία φοιτητών. Η πορεία αντιμετωπίστηκε με χημικά από τις δυνάμεις καταστολής. Την ίδια ώρα που οι φοιτητές του Ιδρύματος υφίσταντο την αστυνομική καταστολή, η Πρυτανεία εξέδιδε ανακοίνωση με μαθήματα ‘’δημοκρατικού διαλόγου’’ προς φοιτητές και άλλους ενδιαφερόμενους…».
Το λοκ άουτ συνεχίστηκε και την Παρασκευή 17/10 (5η μέρα), ενώ το ΔΣ του Συλλόγου των διοικητικών αποφάσισε στάση εργασίας και συγκέντρωση έξω από το κεντρικό κτήριο του ΕΚΠΑ τη Δευτέρα 20 του Οκτώβρη, καταγγέλλοντας και τη θρασύτατη οδηγία προς «ναυτιλλομένους» της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ, το κλείδωμα των πανεπιστημιακών κτηρίων και η διακοπή της λειτουργίας του πανεπιστήμιου, όταν υπάρχουν κινητοποιήσεις των φοιτητών, των εργαζόμενων, της πανεπιστημιακής κοινότητας συνολικά, να «….συνιστά χρήσιμο πρότυπο για την συνέχεια».
Τη Δευτέρα, τελικά, φοιτητές και διοικητικοί υπάλληλοι κατόρθωσαν να μπουν στο κτήριο της πρυτανείας, όταν κατέφθασαν εκεί και ζήτησαν να συναντηθούν με τις πρυτανικές αρχές βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ την Τρίτη 21/10 πραγματοποιήθηκε και νέα στάση εργασίας από τους εργαζόμενους.
Εξαλλος ο Φορτσάκης, βγάζοντας όλο το φασιστικό του μένος, επιδόθηκε σε ανακοινώσεις που φέρουν στο μυαλό μας τις άγριες καταστάσεις στα πανεπιστήμια την περίοδο της χούντας, όταν δεν επιτρέπονταν οι φοιτητικές συνελεύσεις χωρίς άδεια, όταν οι φύλακες-ρουφιάνοι έκαναν face control στις πύλες και το σπουδαστικό της ασφάλειας είχε έντονη και απροκάλυπτη παρουσία στα Ιδρύματα. Και τι δεν είπε! Κατήγγειλε τους φοιτητές ότι πραγματοποι-ούν «συνάντηση- συνέλευση σε αίθουσα του κτηρίου με εγκατάσταση μικροφωνικών και μεγαφωνικών συστημάτων!» «χωρίς σχετική άδεια», ενώ ακολουθώντας πιστά τη γραμμή Σαμαρά, στην κόντρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, απέδωσε στους βουλευτές του ευθύνες που συνιστούν «πολιτειακή ανωμαλία, βία και αντισυνταγματική συμπεριφορά»!
Οταν ο Φορτσάκης διαβλέπει «πολιτειακή ανωμαλία» από τους αρχιρεφορμιστές σοσιαλδημοκράτες -στην ουσία- ΣΥΡΙΖαίους, φανταστείτε τι θα πει και θα πράξει (αν αφεθεί ελεύθερος από το κίνημα να κάνει ό,τι κάνει) όταν αντιμετωπίσει ένα μαζικό, δυναμικό, αποφασιστικό, ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα!
Ο Φορτσάκης, όμως, και ο κάθε Φορτσάκης συμπεριφέρεται έτσι γιατί σήμερα οι συσχετισμοί είναι με το μέρος του (αδύναμο φοιτητικό κίνημα, καθισμένη και βαθιά απογοητευμένη εργαζόμενη κοινωνία) και έχει την ανεπιφύλακτη στήριξη όλων των σκυλιών του συστήματος (από την κυβέρνηση ως τους πληρωμένους κονδυλοφόρους των ΜΜΕ), οπαδών του δόγματος «της μηδενικής ανοχής». Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η άμεση παρέμβαση υπέρ αυτού και υπέρ της πιστής εφαρμογής του νόμου (κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου) από τη φράου Αννα Διαμαντοπούλου ως και τον «ανεξάρτητο» παραγιό των αφεντικών των ΜΜΕ Σταύρο Θεοδωράκη (το «Ποτάμι» σε ανακοίνωσή του δε βρήκε να πει ούτε μια λέξη για το φασιστικής έμπνευσης λοκ άουτ του Φορτσάκη και την παρουσία των δυνάμεων καταστολής στον πανεπιστημιακό χώρο, παρά τα έβαλε με τους «παλαιοκομματικούς μηχανισμούς» «’’αριστερούς’’» και «’’δεξι-ούς’’», που δεν αφήνουν «τις πρυτανικές αρχές να βρουν σε συνεργασία με το διδακτικό προσωπικό, τους φοιτητές αλλά και τους υπαλλήλους των ιδρυμάτων, τους τρόπους φύλαξης και προστασίας της κοινής τους περιουσίας»).
Στο ίδιο κλίμα με τον Φορτσάκη, το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, με ανακοίνωσή του, μας έδωσε να καταλάβουμε τα νέα ήθη που επικρατούν πλέον σε αρκετές σχολές (επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας για να μπει κανείς στους πανεπιστημιακούς χώρους, «φουσκωτοί» ιδιωτικών εταιριών με αλεξίσφαιρα γιλέκα στις πόρτες, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, εισβολή των δυνάμεων καταστολής όταν γίνονται φοιτητικές κινητοποιήσεις, απεργίες εργαζόμενων, κ.λπ.).
Τη Δευτέρα 20/10, ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστήμιου Αθηνών εξέδωσε νέα ανακοίνωση, ενώ αρνήθηκε να συναντηθεί με τον Φορτσάκη την Τρίτη (παρά το γεγονός ότι είχε κλειστεί σχετικό ραντεβού), μετά τις επαίσχυντες δηλώσεις του. Στην ανακοίνωση αυτή αναφέρονται τα εξής:
«Σήμερα, 20/10, η Πρυτανεία του ΕΚΠΑ ήταν ελεύθερη. Ανοιξε για να υποδεχθεί τους εργαζόμενους και τους φοιτητές του Ιδρύματος. Στο πλαίσιο των ηθών που η Διοίκηση του ΕΚΠΑ προσπαθεί να επιβάλει, το γεγονός τροφοδότησε παράδοξους τίτλους στα ΜΜΕ: ‘’Οι διοικητικοί υπάλληλοι και οι φοιτητές του ΕΚΠΑ μπήκαν στην Πρυτανεία’’. Αυτή ήταν η είδηση… η είσοδος των εργαζομένων και των φοιτητών στο χώρο εργασίας και σπουδών τους.
Τη στιγμή που:
– Το ΕΚΠΑ λειτουργεί με μείον 400 εργαζόμενους λόγω διαθεσιμότητας, με τους 270 απ’ αυτούς να οδεύουν προς απόλυση και άλλους 120 που ΘΑ επιστρέψουν μέσω κινητικότητας να παραμένουν στον αέρα
– Οι εναπομείναντες εργαζόμενοι δουλεύουν ο καθένας για δύο, επιφορτιζόμενοι παράλληλα με το έργο της καθαριότητας (λόγω απόλυσης των εργαζομένων στο συγκεκριμένο τομέα), αναλαμβάνοντας να επιλύσουν πάσης φύσεως τεχνικά προβλήματα (μια και η διαθεσιμότητα έχει διαλύσει και τις τεχνικές υπηρεσίες του Ιδρύματος)
– Οι υπηρεσίες δεν έχουν στοιχειώδη υλικά για να λειτουργήσουν, αναλώσιμα και γραφική ύλη, παρ’ όλα αυτά οι εργαζόμενοί τους πρέπει να βγάζουν μερικές χιλιάδες βεβαιώσεις, πτυχία, κ.α. κάθε μέρα
Το ΕΚΠΑ παραμένει όμως ανοιχτό, και οι φοιτητές, γονείς, ενδιαφερόμενοι για σπουδές, απόφοιτοι, ασθενείς, κ.α. εξακολουθούν να έχουν ανάγκες που δεν καταργούνται με υπουργική απόφαση και ΕΜΕΙΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ Σ’ ΑΥΤΕΣ, γιατί ΕΜΕΙΣ ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με εκείνους, γιατί ΕΜΕΙΣ βιώνουμε μαζί τους τις ανησυχίες τους,
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ;
Εμείς ξέρουμε πολύ καλά ότι, επί τρεισήμισι μήνες απεργίας, όταν οι απεργοί ήταν στις πύλες του Ιδρύματος, ΚΑΝΕΝΑ ΘΕΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ δεν προέκυψε. Τι ακριβώς επικαλείται λοιπόν η Διοίκηση του ΕΚΠΑ;
Ποια ανάγκη υπαγόρευσε τη δαπάνη 3.400.000 ευρώ για εταιρίες σεκιούριτι για διάστημα δύο ετών (βλ. https://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/organa/sygklhtos/2013-2014/Apofaseis30042014.pdf), ενώ ακόμα οι απολυόμενοι φύλακες του Ιδρύματος δούλευαν κανονικά;
Ποια ακριβώς ανάγκη υπαγορεύει τη μεγάλη αύξηση του ποσού αυτού προσεχώς, αύξηση που θα απαιτηθεί προκειμένου να εφαρμοστεί το ‘’χρήσιμο για το μέλλον πρότυπο’’ της Πρυτανείας σε όλη την έκταση του ΕΚΠΑ (Πανεπιστημιούπολη, Ιατρική, Νομική και λοιπά κτήρια του κέντρου, ΤΕΦΑΑ, κ.α.);
Σε ένα υποχρηματοδοτούμενο ΑΕΙ 3.400.000 ευρώ δε χρειάζονταν πουθενά αλλού; Ούτε για προσωπικό, ούτε για έρευνα, ούτε για υποδομή, ούτε για λειτουργικά έξοδα;
Συνεχίζουμε τον αγώνα για τα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα, στο πλευρό των φοιτητών του ΕΚΠΑ, ενάντια στα πλάνα εκείνων που οδηγούν την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στα χέρια εργολάβων και λοιπών αφεντικών του ιδιωτικού τομέα, για να τη μετατρέψουν σε χώρο ορθάνοιχτο στο κεφάλαιο και κλειστό για όλους εμάς».
Το φασιστικό λοκ άουτ από τη Διοίκηση στο ΕΚΠΑ πυροδότησε (μέχρι αυτή τη στιγμή) αντιδράσεις και από άλλους συλλόγους εργαζόμενων στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που με ανακοινώσεις-καταγγελίες στιγμάτισαν την «ακραία, αυταρχική» ενέργεια της Διοίκησης και εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στους εργαζόμενους και τους αγωνιζόμενους φοιτητές του Πανεπιστήμιου Αθηνών (Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Παντείου, ΔΣ Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού ΤΕΙ Αθήνας). Ανακοίνωση συμπαράστασης εξέδωσε ακόμη και το SNTRS-CGT (εθνικό συνδικάτο των εργαζόμενων στη δημόσια έρευνα της Γαλλίας της CGT, της πατενταρισμένης σοσιαλδημοκρατικής δηλαδή συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας).
Εκείνο που θα πονέσει, όμως, την κυβέρνηση, το υπουργείο Παιδείας και την κάθε βασιλικότερη του βασιλέως πανεπιστημιακή διοίκηση, θα είναι ένας πραγματικός ξεσηκωμός των φοιτητών, που θα σπάσει τη «σιωπή των αμνών», για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου από τα χθόνια σχέδια της ιδιωτικοποίησής του, της λειτουργίας του ως καπιταλιστικού κάτεργου ΑΕ.
