Θα ξαναδούμε το ίδιο έργο με το 1994-95 όταν υπουργός Παιδείας ήταν ο Γιωργάκης Παπανδρέου με τα Νηπιαγωγεία; Ετσι φαίνεται, από τις δηλώσεις του Ειδικού Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ Ράμμα. Τότε το ΠΑΣΟΚ επιχειρούσε μέσω της «αποκέντρωσης» να περάσει την ίδρυση και λειτουργία του Δημόσιου Σχολείου στους Δήμους και να απαλλαγεί έτσι το αστικό κράτος, με εύσχημο τρόπο, από την υποχρέωσή του να χρηματοδοτεί τη Δημόσια Εκπαίδευση. Η μεθόδευση αυτή της ουσιαστικής ιδιωτικοποίησης του Δημόσιου Σχολείου, που σηματοδοτούσε βαριές απώλειες στη μόρφωση των παιδιών και στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, πήρε και νομοθετική μορφή (νόμοι 2218 και 2240, γνωστοί ως νόμοι της αποκέντρωσης). Ειδικά το Νηπιαγωγείο, ως ο πιο αδύναμος κρίκος της εκπαίδευσης, αποτέλεσε και τον πρώτο στόχο της «αποκέντρωσης».
Το μεγάλο, μαζικότατο κίνημα που αναπτύχθηκε τότε ειδικά στην Πρωτοβάθμια, με ατμομηχανή τους Νηπιαγωγούς ακύρωσε τα σχέδια της τότε κυβέρνησης και οι νόμοι αυτοί-όσον αφορά στα σχολεία- έμειναν στα χαρτιά. Τώρα το ζήτημα επανέρχεται. Με αφορμή αυτή τη φορά τη «δέσμευση» που ανέλαβε η κυβέρνηση, μετά τη μεγαλειώδη απεργία των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας, για ένα χρόνο υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση.
Σύμφωνα, λοιπόν, με δηλώσεις του Ράμμα, η κυβέρνηση εξετάζει την ίδρυση τμημάτων Νηπιαγωγείου στους παιδικούς σταθμούς των ιδιωτικών σχολείων και των Δήμων και τη στελέχωσή τους με Νηπιαγωγούς που θα προσλαμβάνουν τα ιδιωτικά σχολεία και οι Δήμοι. Είναι γνωστό ότι ο νόμος απαγορεύει στα ιδιωτικά σχολεία να λειτουργούν πέραν του ενός διθέσιου Νηπιαγωγείου. Ετσι οι μεγαλοσχολάρχες δήλωναν τη βαθμίδα αυτή που λειτουργούσαν στις επιχειρήσεις τους ως Παιδικό Σταθμό για να καλύψουν τον αυξημένο αριθμό της πελατείας τους (με όλες φυσικά τις επιπτώσεις στο μισθό και τις εργασιακές σχέσεις των απασχολούμενων Νηπιαγωγών). Επίσης, είναι γνωστό ότι οι Δήμοι διαχειρίζονταν τους παιδικούς σταθμούς (και τους παλιούς κρατικούς), επιβάλλοντας «τροφεία» στην πελατεία τους.
Η καθιέρωση έστω και ενός έτους υποχρεωτικής εκπαίδευσης, θα αποψίλωνε, λοιπόν, τα ιδιωτικά σχολεία και τους Δήμους από σημαντικό αριθμό παιδιών, που αναγκαστικά θα προσέφευγε στα Δημόσια Νηπιαγωγεία. Ομως η κυβέρνηση δε θέλει να διαθέσει δεκάρα τσακιστή γι’ αυτό. Δεν έχει κάνει ως τώρα κανένα στοιχειώδη προγραμματισμό για να υλοποιήσει αυτό που έταξε σε Νηπιαγωγούς και Δασκάλους. Κι ούτε θέλει να πλήξει τα συμφέροντα των σχολαρχών και των Δημοτικών Αρχόντων που αποκτούν έσοδα με τα ανταποδοτικά τέλη και φυσικά δε θέλει να αμφισβητήσει τη διαδικασία της «αποκέντρωσης» που βολεύει συνολικά το σύστημα. Γι’ αυτό και τώρα που ήγγικεν η ώρα των νέων εγγραφών για την επόμενη σχολική χρονιά, διαλέγει την εύκολη λύση που περιγράψαμε παραπάνω. Και μια και έχει έτοιμο και το νομοθετικό πλαίσιο τόσο το καλύτερο…
Βεβαίως, στο πλευρό της έχει πάλι τον Γιωργάκη που σχίζει τα ιμάτιά του για την «αποκέντρωση» και που πολύ πρόσφατα μάλιστα (στα 15 σημεία του ΠΑΣΟΚ για την Παιδεία) δήλωνε πως «το ΠΑΣΟΚ εγγυάται την προσχολική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά άνω των 3 ετών στηρίζοντας την ανάπτυξη των δημόσιων Νηπιαγωγείων ή ακόμα και συμπληρώνοντας ένα σημαντικό μέρος του κόστους που πληρώνει η ελληνική οικογένεια σήμερα σε ιδιωτικά Νηπιαγωγεία».
Μαύρα, λοιπόν, τα μαντάτα για το Δημόσιο Νηπιαγωγείο, που ουσιαστικά ιδιωτικοποιείται. Μαύρα και για τους γονείς που θα πληρώσουν το «μάρμαρο».
Ως τώρα, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΔΟΕ αρκέστηκε σε μια τυπική καταγγελία της κυβέρνησης και του ΥΠΕΠΘ. Συνεπώς, το βάρος πέφτει στους εκπαιδευτικούς που σύσσωμοι πρέπει να ξεσηκωθούν. Αν ευοδωθούν οι κινήσεις της κυβέρνησης για τα Νηπιαγωγεία, τότε το κουβάρι θ’ αρχίσει να ξετυλίγεται για όλο το Δημόσιο Σχολείο.
