Οσο φουσκώνει το ποτάμι της φοιτητικής αντίστασης ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και το νόμο πλαίσιο, το αντίπαλο στρατόπεδο προσπαθεί να οργανωθεί καλύτερα και να «ανεβάσει» τη δραστηριότητά του στο επίπεδο που απαιτεί η αντιπαράθεση.
Οι μαζικές γενικές συνελεύσεις στα φοιτητικά αμφιθέατρα, που ψηφίζουν σταθερά καταλήψεις διαρκείας, αγνοώντας τις πιέσεις μιας νέας «χαμένης εξεταστικής», οι πολύμορφες δράσεις όπως το κλείσιμο δρόμων, οι συμβολικές καταλήψεις κτιρίων κ.λπ., τα ογκώδη φοιτητικά συλλαλητήρια, η προσπάθεια του φοιτητικού κινήματος να ταρακουνήσει τη συνείδηση της εργαζόμενης κοινωνίας και να την κάνει συμπαραστάτη του, η πίεση που ασκείται απ’ τη μεριά του -με διαδηλώσεις έξω από την πόρτα της- στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ να στηρίξει έμπρακτα τον αγώνα του, έχουν θορυβήσει πολύ την κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας.
Η Γιαννάκου -μετά και το πατατράκ που έπαθε στην απεργία των δασκάλων- έχει τεθεί υπό επιτήρηση και οι σχεδιασμοί στους χειρισμούς γίνονται πια από το ίδιο το Μαξίμου, όπως επιτάσσει άλλωστε και η ίδια η κρισιμότητα των αλλαγών που προωθούνται στο Σύνταγμα και τα Πανεπιστήμια.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να αξιοποιήσει στο έπακρο όλους τους μηχανισμούς που διαθέτει. Ετσι, εκτός απ’ τους μπάτσους και δικαστές (σχετική πρωτοβουλία ανελήφθη από αυτούς την προηγούμενη εβδομάδα) κινητοποιεί και μέρος του πανεπιστημιακού κατεστημένου. Την Πέμπτη 1 Φλεβάρη, η λεγόμενη «Συντονιστική Επιτροπή των Πανεπιστημιακών Κινήσεων Πρωτοβουλίας για τη Μεταρρύθμιση και την Αναβάθμιση του Πανεπιστημίου», που αποτελείται από τις τρεις κινήσεις πανεπιστημιακών που διακίνησαν και αντίστοιχα κείμενα συλλογής υπογραφών τασσόμενες είτε αναφανδόν είτε καλυμμένα υπέρ των αντιδραστικών αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση στα ΑΕΙ, θα συναντηθεί με την υπουργό Παιδείας και στη συνέχεια θα δώσει συνέντευξη τύπου.
Προφανώς, η κίνηση αυτή δεν διαθέτει τόσο πρακτική ουσία όσο προσπαθεί να δημιουργήσει αντιπερισπασμό στα τεκταινόμενα στους πανεπιστημιακούς χώρους και να παρουσιάσει ότι δήθεν υπάρχει δυναμική και από την πλευρά στήριξης της «μεταρρύθμισης».
Αλλαγή υπήρξε επίσης και στο σχεδιασμό της επικείμενης Συνόδου των Πρυτάνεων, η οποία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Βόλο, το Σάββατο 3 του Φλεβάρη.
Η διοίκηση του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας -γνωστή για την υποστήριξή της στην κυβερνητική «μεταρρύθμιση»- προφανώς με υπόδειξη της πολιτικής ηγεσίας, επικαλέσθηκε «δυσκολίες» στην οργάνωση της Συνόδου και έτσι αυτή θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, στο Καστρί, όπου αναμένουν να διαχειρισθούν προς όφελός τους την κατάσταση καλύτερα, λόγω της απομάκρυνσης του χώρου από το κέντρο και των ισχυρών και πιο «έμπειρων» δυνάμεων καταστολής που διαθέτουν.
Είναι χαρακτηριστικό το πόσο φοβούνται το φοιτητικό κίνημα που περιόρισαν ακόμα κι αυτή τη χρονική διάρκεια της Συνόδου, που από τακτική τριήμερη, ορίσθηκε να γίνει έκτακτη μονοήμερη, ενώ και η Γιαννάκου αποφεύγει μέχρι σήμερα (Τετάρτη βράδυ) να οριστικοποιήσει τη συμμετοχή της (ως είθισται μέχρι τώρα) σ’ αυτή.
Στο προσκήνιο βγήκαν ακόμα και οι πρυτάνεις των περιφερειακών ΑΕΙ (Δημοκρίτειου, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Πολυτεχνείου Κρήτης), που ακολουθούν κατά πόδας τις επιλογές της κυβέρνησης για να δηλώσουν τη διαφωνία τους ακόμη και σ’ αυτή την πεμπτοφαλαγγίτικη πρόταση των Πρυτάνεων των τεσσάρων μεγαλύτερων Πανεπιστημίων για αναβολή της κατάθεσης του νόμου πλαισίου για ένα εξάμηνο, ζητώντας την άμεση κατάθεσή του.
Παράλληλα, εμετικά δημοσιεύματα βλέπουν το φως σε φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, όπου αυτοί που ψηφίζουν καταλήψεις στους φοιτητικούς συλλόγους (π.χ. της Νομικής) παρουσιάζονται ως περιοδεύων θίασος αναρχικών και «περίεργων» 40άρηδων και ως Γιαγκούλες.
Παραγγέλλονται επίσης γκάλοπ από τους αρχιερείς του δεξιού συντηρητικού Τύπου-στυλοβάτες του συστήματος, που όμως, παρά τη λυσσασμένη προπαγάνδα, δεν αποδίδουν το ποθούμενο αποτέλεσμα στην επεξεργασία της «κοινής γνώμης» ειδικά όσον αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο και την προστασία των ατομικών ελευθεριών.
Στο περιθώριο τούτων των κινήσεων, που ο αντίπαλος οργανώνει μέρα με τη μέρα, έχοντας τα μάτια στραμμένα στο ογκούμενο φοιτητικό κίνημα, ο ανεκδιήγητος Βερέμης είπε πάλι την παπάρα του, προκαλώντας γέλιο και αγανάκτηση μαζί. Ζήτησε δημοψήφισμα για τις βασικές αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση στα ΑΕΙ (και αδειάστηκε από τον Ρουσόπουλο) και δήλωσε ότι «όλοι αυτοί που γεμίζουν τους δρόμους δεν είναι φοιτητές που σπουδάζουν, δεν είναι καν φοιτητές αλλά είναι κομματικά στοιχεία και από άλλες καταστάσεις», ενώ και την ΠΟΣΔΕΠ έβγαλε ανίκανη, αποτελούμενη από ανθρώπους άνω των εξήντα.
Γιούλα Γκεσούλη
