Σύγχρονους δούλους αναζητούν οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ακόμα και ανάμεσα στους απόφοιτους πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Οι μισθοί, οι συνθήκες εργασίας, κυρίως την περίοδο της οικονομικής κρίσης, προσομοιάζουν και σε αυτόν τον «προνομιούχο» τομέα με συνθήκες γαλέρας. Πολλοί νέοι, κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου, απογοητευμένοι από την αναδουλειά, τη χρόνια ανεργία, τις συνθήκες εργασίας «παίρνουν των ομματιών τους», αναζητώντας δουλειά στο εξωτερικό, όπου και εκεί βεβαίως ο καπιταλισμός δε χαρίζεται στους εργαζόμενους, πλην, όμως, η κατάσταση είναι κάπως καλύτερη από την Ελλάδα της «κινεζοποίησης».
Σ’ αυτό το πλαίσιο και τα ελληνικά πανεπιστήμια, που έχουν αποδεχθεί το status πανεπιστήμιο-επιχείρηση (η νομοθεσία, ειδικά μετά το νόμο Διαμαντοπούλου, τους δίνει το «ελεύθερο») αναλαμβάνουν ρόλο manager, παριστάνοντας το διαμεσολαβητή ανάμεσα στους φοιτητές «τους» και τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Το περιβάλλον (ανεργία, απόγνωση, απουσία μαχητικού διεκδικητικού κινήματος από την εργαζόμενη κοινωνία) είναι τέτοιο, που ευνοεί την πώληση ελπίδων.
Τέτοιο ρόλο έχει αναλάβει και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μιμούμενο σχετικές πρακτικές πανεπιστημίων του εξωτερικού, που από χρόνια έχουν μπει στο πετσί του ρόλου πανεπιστήμιο-επιχείρηση.
Για το σκοπό αυτό ίδρυσε το Γραφείο Διασύνδεσης (λειτουργεί από το 1997), το οποίο, εκτός των άλλων, «παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες σχετικά με τη σύνταξη βιογραφικού σημειώματος και συνοδευτικών επιστολών, τη συνέντευξη επιλογής προσωπικού, το σχεδιασμό σταδιοδρομίας και τεχνικές αναζήτησης εργασίας».
Διοργανώνονται, λοιπόν, από το ΑΠΘ οι λεγόμενες «Ημέρες καριέρας», στη διάρκεια των οποίων καπιταλιστικές επιχειρήσεις παίρνουν συνεντεύξεις από απόφοιτους του πανεπιστημίου, που έχουν δηλώσει συμμετοχή, με στόχο να επιλέξουν κάποιους από αυτούς . Το δικαίωμα στη σταθερή και αξιοπρεπή εργασία για τον καθένα μετατρέπεται σε «προσόν» κάποιων ελάχιστων, που θα κριθούν άξιοι από τα στελέχη των καπιταλιστών, να συνεισφέρουν στην κερδοφορία των επιχειρήσεων. Το τραγικό είναι ότι ένα μορφωτικό ίδρυμα αναλαμβάνει το ρόλο διαμεσολαβητή σε αυτό το δουλεμπόριο πτυχιούχων. Γιατί, εδώ που τα λέμε, δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι οι «τυχεροί» που θα επιλεγούν θα βρεθούν στον «παράδεισο» στους εργασιακούς αυτούς χώρους.
Στις φετινές «Ημέρες καριέρας» (21-23 Μαΐου) παίρνουν μέρος 70 καπιταλιστικές επιχειρήσεις, από την KLEEMANN (εταιρία κατασκευής ανελκυστήρων, που τελευταία δραστηριοποιείται με τοπική μονάδα παραγωγής και στην Κίνα), τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, την Παπαστράτος, τον όμιλο Adecco με έδρα την Ελβετία, που δραστηριοποιείται στον τομέα «της παροχής λύσεων ανθρώπινου δυναμικού» (παρέχει δηλαδή συμβουλευτική σε επιχειρήσεις και εργαζόμενους «να εργάζονται πιο αποτελεσματικά και αποδοτικά»), τη Lidl, την εταιρία ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, τη Nestlé, τη Vodafone, την Α.Ε. ΤΣΙΜΕΝΤΩΝ ΤΙΤΑΝ, μέχρι το ερευνητικό κέντρο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ.
Γιούλα Γκεσούλη
