Τα διαπιστευτήριά του έδωσε στους αρμόδιους εκπροσώπους των αφεντικών της ΕΕ, επιτρόπους για θέματα Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, ο υπουργός Παιδείας Ε. Στυλιανίδης. Τους έδωσε πλήρη αναφορά για το πώς προχωράει η «μεταρρύθμιση» στην Ελλάδα και τους ανακοίνωσε ότι «τα περισσότερα σημεία της Μπολόνια τα έχουμε εναρμονίσει στην εσωτερική μας νομοθεσία, στο θεσμικό μας πλαίσιο». Ο Στυλιανίδης ανέφερε ότι «η μεταρρύθμιση έχει αρχίσει να εφαρμόζεται σε πολλά σημεία του νόμου πλαισίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη αντίστοιχη πρωτοβουλία και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια».
Προφανώς, ο υπουργός Παιδείας εννοεί τους νόμους για το ΔΟΑΤΑΠ, την αξιολόγηση των Ιδρυμάτων, το Σύστημα Μεταφοράς Πιστωτικών Μονάδων και το Συμπλήρωμα Διπλώματος και βεβαίως το νόμο πλαίσιο, που αποτυπώνει με σαφήνεια τη λειτουργία του Πανεπιστήμιου με ανταποδοτικά, επιχειρηματικά κριτήρια σε ένα καθεστώς ανελευθερίας και αυταρχισμού. Το πλαίσιο εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας στις κατευθύνσεις της Μπολόνια συμπληρώνεται με τα νομοσχέδια για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά, που βρίσκονται καθ’ οδόν προς τη Βουλή είτε τελούν υπό διαμόρφωση.
Οσον αφορά στις σχετικές αναφορές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Ε. Στυλιανίδης εννοεί την προσπάθεια του υπουργείου και των εντελοδόχων του, στελεχών της εκπαίδευσης, να εφαρμοστεί επιτέλους στην πράξη η αξιολόγηση-πειθάρχηση-κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών, σχολικών μονάδων, τη σχεδιαζόμενη αλλαγή στο εξεταστικό με ένταση των ταξικών φραγμών (η εμμονή και του Στυλιανίδη στη βάση του 10 δείχνει την κατεύθυνση και ότι αυτό το μέτρο δεν ήταν τυχαία επιλογή της Μ. Γιαννάκου), την εντατικοποίηση των σπουδών με την ανάλογη διαμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων, την αναδιάταξη της ύλης και τον αυστηρό προσανατολισμό στην καλλιέργεια δεξιοτήτων και την ανακούφιση του κράτους από το «βάρος» των δαπανών της εκπαίδευσης, με αντίστοιχη μεταφορά του στις πλάτες των ίδιων των «πελατών», μαθητών και γονιών.
Ο υπουργός Παιδείας έδωσε ραπόρτο στους Ευρωπαίους και για την πρόθεση της κυβέρνησης να ενσωματώσει την κοινοτική οδηγία 36/05, με την οποία αναγνωρίζονται τα «πτυχία» των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών ως ισότιμα των ΑΕΙ και ΤΕΙ. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, τους εξήγησε ότι ήδη «βρισκόμαστε σε μια διαδικασία αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος». Βεβαίως, τη βεβαιότητά του ότι μπορεί τελικά να ευοδωθεί η προσπάθεια αναθεώρησης του άρθρου 16, ο υπουργός την αντλεί από το γεγονός ότι ξανάνοιξε η πόρτα του ΠΑΣΟΚ, μετά την επανεκλογή Γιωργάκη με «ισχυρή πλειοψηφία», γνωστού θιασώτη των ιδιωτικών πανεπιστημίων και τις επανειλημμένες δημόσιες τοποθετήσεις των στελεχών του (Πάγκαλος, Διαμαντοπούλου κ.λπ.) ότι η αναγκαιότητα ρύθμισης του καθεστώτος και της αγοράς των ΚΕΣ αποδεικνύει ότι ήταν λάθος η τελική επιλογή του ΠΑΣΟΚ να μην ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Ο Στυλιανίδης δεν παρέλειψε να αναφέρει και τη νομοθετική πρωτοβουλία που πρόκειται να πάρει άμεσα η κυβέρνηση, να υπάρξει δηλαδή παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας στην αγορά των ΚΕΣ, θεσπίζοντας «κανόνες πιστοποίησης και αξιολόγησής τους», ώστε να λειτουργήσει αυτή ως προπέτασμα καπνού για την αποδοχή των ψευτοκολεγίων και την ντε-φάκτο νομιμοποίηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Ο Στυλιανίδης έδωσε και παράδειγμα για το πώς οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν κατανοήσει και εφαρμόζουν στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του ελληνικού καπιταλισμού, το πνεύμα της Μπολόνια, που συνίσταται στο γεγονός ότι η εκπαίδευση και η γνώση δε θεωρείται δημόσιο αγαθό και αναφαίρετο πανανθρώπινο δικαίωμα, αλλά εμπόρευμα που πουλιέται και αγοράζεται. Αναφέρθηκε στη δημιουργία ενός δικτύου σχολείων στα Βαλκάνια (από το ελληνικό αστικό κράτος ή από ομίλους ή εταιρίες «μη κρατικές-μη κερδοσκοπικές»), που θα ψαρεύουν πελάτες από τα μεσοαστικά και αστικά στρώματα αυτών των χωρών (στις οποίες σημειωτέον δραστηριοποιείται και το ελληνικό κεφάλαιο), για ιδρύματα- μοντέλα επιχειρηματικού πανεπιστήμιου, όπως είναι π.χ. το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Ελληνοαλβανικό Κολέγιο (Αρσάκειο) της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρίας, το μεγαλύτερο σχολικό συγκρότημα των Βαλκανίων, που χτίστηκε κυρίως με κονδύλια από τα προγράμματα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και στο οποίο φοιτούν 429 γόνοι της αστικής τάξης της Αλβανίας, μεταξύ των οποίων και ο γιος του Φάτος Νάνο.
Γιούλα Γκεσούλη
