Προκήρυξη των φοιτητών της «Κόντρας»

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΥΡΟΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΤΩΡΑ

Συνάδελφοι,
 

Ηρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε το περασμένο καλοκαίρι, τότε που με το κίνημα των καταλήψεων αναγκάζαμε την κυβέρνηση να επιχειρήσει τον ελιγμό και να μη προωθήσει για ψήφιση στη Βουλή το νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ.
 

Το πανεκπαιδευτικό μέτωπο ενάντια στη σαρωτική επίθεση του κεφαλαίου στη δημόσια εκπαίδευση συγκροτείται.
 

Μετά από πολλά χρόνια, ένας κλάδος εργαζομένων και μάλιστα κλάδος εκπαιδευτικών ξεσηκώνεται μαζικά και δυναμικά ενάντια στη μακροχρόνια πολιτική λιτότητας και απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης που εφαρμόζουν συστηματικά όλες οι κυβερνήσεις. Οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί διεκδικούν τόσο πραγματική αύξηση των αποδοχών τους όσο και ουσιαστική αύξηση των δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση. Αντιδρούν στην ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ και στη συστηματική υποχρηματοδότηση των σχολείων.
 

Σηκώνουν με αυταπάρνηση μια απεργία διάρκειας που κλείνει την πέμπτη εβδομάδα και ετοιμάζεται να μπει στην έκτη, με ένα μηνιάτικο να αφαιρείται ήδη από τις πενιχρές αποδοχές τους. Διδάσκουν ήθος, αξιοπρέπεια, αγωνιστικότητα, συλλογικό πνεύμα.
 

Απέναντί τους οι απεργοί εκπαιδευτικοί έχουν μια κυβέρνηση γαντζωμένη με αδιαλλαξία στην πολιτική της, που προσπαθεί να στείλει ένα τρομοκρατικό μήνυμα σε όλη την κοινωνία. Ενα μήνυμα που λέει ότι όποιος αντιστέκεται θα σπάσει τα μούτρα του. Ενα μήνυμα υποταγής και μη αντίστασης.
 

♦ Συκοφαντεί τους απεργούς και προσπαθεί να ενεργοποιήσει τον φασιστικής έμπνευσης «κοινωνικό αυτοματισμό». Να στρέψει δηλαδή τα άλλα εργαζόμενα στρώματα ενάντια στις δήθεν υπερβολικές απαιτήσεις των δασκάλων.
 

♦ Ελεεινολογεί και απαξιώνει τα αιτήματα για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, απαιτώντας οι πάντες να δεχτούν την πολιτική σκληρής λιτότητας που εφαρμόζει, γιατί τάχα μόνο αυτή είναι υπεύθυνη και όλοι οι άλλοι ανεύθυνοι.
 

♦ Κατηγορεί κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της εκπαίδευσης ως συντηρητικό, αναχρονιστικό και οπισθοδρομικό, ιδιαίτερα όταν υπερασπίζεται τη δημόσια δωρεάν παιδεία και απαιτεί τη χρηματοδότησή της, κόντρα στους νόμους της αγοράς. Για τα ίδια που κατηγορούσε εμάς κατηγορεί τώρα τους απεργούς δασκάλους.
 

♦ Επιστρατεύει τον τσαμπουκά, το υβρεολόγιο και τη βία των ΜΑΤ.
 

♦ Θέλει να λυγίσει τους απεργούς με την απειλή της πείνας, υπό το βάρος των χαμένων μεροκάματων, που κάθε μέρα γίνεται πιο δυσβάσταχτο για απεργούς μισθοσυντήρητους.
 

Ο κυβερνητικός τσαμπουκάς δεν αφορά πλέον μόνο τους απεργούς εκπαιδευτικούς. Μας αφορά όλους. Αφορά ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία. Η κυβέρνηση τρέμει στην ιδέα ότι η ικανοποίηση των αιτημάτων των δασκάλων θα φέρει ένα ντόμινο κινητοποιήσεων σε πολλούς κλάδους εργαζομένων, που χρόνια τώρα ασφυκτιούν υπό το βάρος της σκληρής λιτότητας που τροφοδοτεί σταθερά την με ιλιγγιώδεις ρυθμούς αυξανόμενη κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτός ο τρόμος πρέπει να φροντίσουμε να γίνει πραγματικότητα.
 

Ηδη τη σκυτάλη του αγώνα παίρνουν οι μαθητές στα Λύκεια όλης της χώρας. Ενα κύμα καταλήψεων αγκαλιάζει τη χώρα από άκρη σε άκρη και αποτελεί μια πραγματική ανάσα για τους αγωνιζόμενους δασκάλους και μια νέα μεγάλη απειλή για το κυβερνητικό επιτελείο. Για πρώτη φορά διεξάγονται εκλογές εν μέσω καταλήψεων, εν μέσω απεργιών. Ο ταξικός φραγμός της βάσης του 10, το σχολείο-εξεταστικό κάτεργο, η ανεργία, το αβέβαιο μέλλον, όλα αυτά «υ-ποκινούν» τους μαθητές να σηκώσουν τη σημαία των καταλήψεων και να διαταράξουν για μια ακόμη φορά τα λιμνάζοντα ύδατα της εκπαιδευτικής κοινότητας.
 

Από αυτό το σκηνικό του αγώνα λείπουμε εμείς. Λείπει η μαζικότητα και ο παλμός των κινητοποιήσεων του Ιούνη, που αναγόρευσαν σε μείζον πολιτικό γεγονός την αντίσταση στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που κορυφωνόταν τότε με αιχμή την κατάθεση του νόμου-πλαισίου. Κατορθώσαμε τότε με αγώνα δύο μηνών να αναγκάσουμε την κυβέρνηση να αποσύρει από την ημερήσια διάταξη την κατάθεση του νόμου και να στρέψει αλλού τα πυρά της.
 

Τώρα ήρθε η ώρα του δεύτερου γύρου. Και έχουμε πολλούς λόγους να ξεκινήσουμε άμεσα αυτό το δεύτερο γύρο. Λόγους γενικότερα κοινωνικούς και λόγους ειδικά φοιτητικούς.
 

♦ Πρέπει να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους απεργούς δασκάλους. Οχι μόνο γιατί αύριο οι περισσότεροι θα είμαστε εργαζόμενοι και πολλοί από μας εκπαιδευτικοί, αλλά και γιατί κεντρικά αιτήματα της απεργίας είναι και δικά μας αιτήματα, με πρώτο και βασικότερο την αύξηση των δαπανών για την Παιδεία.
 

♦ Πρέπει να αναγκάσουμε την κυβέρνηση να αποσύρει τελεσίδικα το νόμο-πλαίσιο, για να μην κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε το ότι, αν η κυβέρνηση τσακίσει την απεργία των δασκάλων, θα αισθάνεται δυνατή για να επιχειρήσει ένα νέο δικό μας αιφνιδιασμό.
 

♦ Πρέπει, τέλος, να ματαιώσουμε την προωθούμενη αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που σε λίγες μέρες θα ξεκινήσει στη Βουλή, με συνεργασία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να σπάσουμε το μαύρο μέτωπο που έχει διαμορφωθεί και πρέπει να το κάνουμε πολύ γρήγορα και με μεγάλη αποφασιστικότητα. Αν αποφασιστεί σήμερα η αναθεώρηση του άρθρου 16 με πλειοψηφία 180 βουλευτών, θα αρκεί μια απλή πλειοψηφία 151 βουλευτών στην επόμενη Βουλή, για να δώσει όποιο περιεχόμενο θέλει στο συγκεκριμένο άρθρο του Συντάγματος. Ετσι, θ’ ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την απαξίωση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και την κυριαρχία των καπιταλιστών στο χώρο. Και τότε, η αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση όχι απλώς θα δρομολογηθεί, αλλά θα προχωρά με ρυθμό καλπασμού.
 

Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα το δεύτερο γύρο. Ευνοϊκότερη συγκυρία, με τόσα κομμάτια της εκπαιδευτικής κοινότητας στο δρόμο του αγώνα, δύσκολα θα ξαναβρούμε. Οπως και τον Ιούνη έτσι και τώρα να σπάσουμε τον τσαμπουκά και την αδιαλλαξία της κυβέρνησης. Να βάλουμε ταφόπλακα στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Να δώσουμε ένα γερό μάθημα στους κυβερνώντες και τ’ αφεντικά τους. Να δημιουργήσουμε μια γερή παρακαταθήκη για το μέλλον, όταν θ’ ανοίξει ξανά η όρεξή τους για τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις.