Φιέστες οργανώνει το υπουργείο Παιδείας, η Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και λοιπές υπηρεσίες για να αποδείξουν το ενδιαφέρον του αστικού κράτους «για τους μετανάστες και την ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία». Από τη μια πλευρά τα άγρια πογκρόμ σε βάρος των μεταναστών, τα βασανιστήρια έτσι και πέσουν στα χέρια των μπάτσων, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι επιθέσεις των νεοναζιστών ενάντια στους μετανάστες με την κάλυψη των ΜΑΤ και της κυβέρνησης και από την άλλη τα προγράμματα «ενσωμάτωσης», που περιλαμβάνουν την «εκπαίδευση των μεταναστών στην ελληνική γλώσσα, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό» (πρόσφατο παράδειγμα το πρόγραμμα «Οδυσσέας»).
Βέβαια, και αυτά τα προγράμματα δεν έχουν ανοιχτό ορίζοντα και δεν γίνονται αποδεκτά αν δεν συμπλέουν με την προώθηση των ιδεολογημάτων από την πλευρά της ελληνικής αστικής τάξης και του ελληνικού καπιταλισμού, που είναι συμβατά με τις πεποιθήσεις της και την κυρίαρχη ιδεολογία, τα οποία οφείλουν να ενσωματώσουν οι μετανάστες. Γι’ αυτό και κυνηγήθηκε άγρια η προσπάθεια των εκπαιδευτικών του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών και η διευθύντριά του Στέλλα Πρωτονοταρίου, που σύρθηκε μέχρι και τα δικαστήρια, επειδή υπέπεσε στο «κατ’ εξακολούθηση έγκλημα» να διαθέτει τις αίθουσες του σχολείου για μαθήματα ελληνικών σε γονείς αλλοδαπών μαθητών και εκμάθησης της μητρικής γλώσσας στους αλλοδαπούς μαθητές.
