Την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των σχολικών μονάδων και εμμέσως την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, που είναι μοχλός για τη μισθολογική και βαθμολογική καθήλωσή του και για τη νομιμοποίηση των απολύσεων και στην εκπαίδευση, βάζει μπροστά το υπουργείο Παιδείας, με ΥΑ (αρ. πρωτ. 30972/Γ1/5-3-2013), που υπέγραψε ο υφυπουργός Παιδείας Παπαθεοδώρου και με ερωτηματολόγιο που στάλθηκε για συμπλήρωση στα «Νέα Σχολεία» της Διαμαντοπούλου.
Το υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να παγιδεύσει τους εκπαιδευτικούς, ξεκινώντας από μια καλυμμένη μορφή αξιολόγησης, την αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα, για να μην «προκαλέσει άγχος στους εκπαιδευτικούς» (και ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, ανασύροντας μνήμες από το παρελθόν του επιθεωρητισμού, σημειώνουμε εμείς), όπως είχε πει εύστοχα η Διαμαντοπούλου. Το γεγονός ότι η αυτοαξιολόγηση είναι ο προθάλαμος της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού, επιβεβαίωσε και ο υφυπουργός Παιδείας Παπαθεοδώρου, απαντώντας στη Βουλή σε επίκαιρη ερώτηση βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ: «Αυτό, όμως, που μας ενδιαφέρει είναι και η γενίκευση -και αυτό έρχεται συμπληρωματικά με απόφαση που υπέγραψα πριν από δύο ημέρες- της αυτοαξιολόγησης σε όλες τις εκπαιδευτικές μονάδες. Αρα, ξεκινάμε από την αυτοαξιολόγηση του σχολείου, του εκπαιδευτικού έργου, της εκπαιδευτικής μονάδας…. Διότι από τη στιγμή που θα υπάρξει αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, αυτή θα αποτελέσει το έδαφος για την αξιολόγηση, η οποία θα γίνει βάσει του Προεδρικού Διατάγματος, μια αξιολόγηση η οποία δεν μπορεί να απέχει πάρα πολύ από την αυτοαξιολόγηση».
Ετσι, με την έναρξη του σχολικού έτους 2013-2014, η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας, με τη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης, θα εφαρμοστεί σε όλες τις σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η πρώτη περίοδος της εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης θα έχει διάρκεια δύο ετών.
Δεν περνάει ημέρα, που το υπουργείο Παιδείας να μη στήνει και από μια νέα «δομή» για να ελέγξει την πιστή εφαρμογή της αξιολόγησης. Δεν αρκεί, λοιπόν, η ιεραρχική αξιολογική πυραμίδα, τώρα δημιουργείται και η ΑΔΙΠΠΔΕ (Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση), αλλά και το Παρατηρητήριο της ΑΕΕ (Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Εργου) και το Δίκτυο Πληροφόρησης της ΑΕΕ.
Το τρίμηνο δε που διανύουμε (Μάρτης-Ιούνης), θα ξεκινήσουν τα «σεμινάρια επιμόρφωσης» των διευθυντών των σχολικών μονάδων και των προϊσταμένων των νηπιαγωγείων, ώστε αυτοί στη συνέχεια να πάρουν τη σκυτάλη και να μετατραπούν σε γενι- κούς δερβέναγες στα σχολεία, φορείς και τοποτηρητές της αξιολόγησης. Παράλληλα με την ΥΑ, στάλθηκε στα σχολεία και Παράρτημα, στο οποίο καταγράφονται οι τομείς που αξιολογούνται, καθώς και τα κριτήρια της αξιολόγησης.
Διαγράφοντας την οικονομική ασφυξία που έχει προκληθεί στην εκπαίδευση από τη χρόνια κρατική υποχρηματοδότηση, που στον καιρό των Μνημονίων έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις, τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ακόμα και τώρα που κοντεύουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς, την εξαφάνιση κάθε υποστηρικτικής της εκπαιδευτικής διαδικασίας δομής, την «κινεζοποίηση» και του δάσκαλου, που του σακατεύει κάθε επιθυμία για μέγιστη προσπάθεια στην πραγματοποίηση του έργου του, αλλά και τις ταξικές αντιθέσεις της κοινωνίας, που γεννούν και αναπαράγουν τις κοινωνικές ανισότητες, που βαραίνουν πάνω στις πλάτες των μαθητών και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξή τους στη διάρκεια της μαθησιακής διαδικασίας, το υπουργείο Παιδείας φορτώνει τις ευθύνες αποκλειστικά στους εκπαιδευτικούς του σχολείου και στον τρόπο διοίκησής του από τους διευθυντές. Και διαμορφώνει διευθυντές-μάνατζερ, που θα αναζητούν οικονομικούς πόρους από «τρίτους», που θα «αξιοποιούν» στο έπακρο το υπάρχον λειψό εκπαιδευτικό προσωπικό, ώστε να καλύπτονται οι «τρύπες» της διοίκησης, που θα φροντίζουν για την εμπέδωση της «κουλτούρας αξιολόγησης» στο σχολείο και την απαρέγκλιτη εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής και φοβισμένους και υποταγμένους εκπαιδευτικούς, που αγόγγυστα θα αποδέχονται την καταστρατήγηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων και θα τρέχουν πίσω από τα «καινοτόμα προγράμματα» (τα εγκεκριμένα βεβαίως-βεβαίως και όχι αυτά που αναλαμβάνονται πρωτοβουλιακά και μπορούν να ενοχλήσουν τους ελληναράδες και τα πρωτοπαλίκαρα του νεοναζιστικού μορφώματος. Δες, π.χ. την περίπτωση του εκπαιδευτικού της Φιλαδέλφειας).
Αξιολογούνται:
– Τα Μέσα και οι Πόροι (δείκτες: υλικοτεχνική υποδομή, οικονομικοί πόροι, στελέχωση του σχολείου).
– Η Ηγεσία, Διοίκηση και Οργάνωση του σχολείου (δείκτες: οργάνωση-συντονισμός σχολικής ζωής, αξιοποίηση μέσων και πόρων, αξιοποίηση, υποστήριξη ανθρώπινου δυναμικού).
– Η Διδασκαλία και Μάθηση (δείκτες: ανάπτυξη διδακτικών πρακτικών, ανάπτυξη και εφαρμογή παιδαγωγικών πρακτικών και πρακτικών αξιολόγησης των μαθητών (σ.σ. έχουμε δηλαδή ένταση των ταξικών φραγμών).
– Το Κλίμα και οι Σχέσεις στο σχολείο (δείκτες: σχέσεις εκπαιδευτικών-μαθητών, σχέσεις μεταξύ των μαθητών, με γονείς, συνεργασίες με εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς φορείς).
– Τα Προγράμματα, οι Παρεμβάσεις και οι Δράσεις βελτίωσης (δείκτες: εκπαιδευτικά προγράμματα και καινοτομίες, αντισταθμιστικές παρεμβάσεις, κ.λπ.).
– Τα Εκπαιδευτικά Αποτελέσματα (δείκτες: φοίτηση-διαρροή μαθητών, επιτεύγματα και πρόοδος μαθητών, ατομική και κοινωνική ανάπτυξή τους).
– Τα Αποτελέσματα του σχολείου (δείκτες: επίτευξη στόχων).
Μιλώντας στη Βουλή ο Παπαθεοδώρου επιβεβαίωσε επίσης τη μια και μοναδική αλήθεια, που τόσο επιμελώς προσπαθεί να κρύψει το υπουργείο Παιδείας: Η αξιολόγηση θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, αφού θα συνδέεται με το μισθολόγιο-βαθμολόγιο των εκπαιδευτικών, ενώ θα υπάρξουν και απολύσεις εκπαιδευτικών. Ιδού τι είπε ο υφυπουργός Παιδείας: «Η αξιολόγηση πρέπει να είναι συνδεδεμένη με το βαθμολόγιο. Διότι -διαφορετικά- γιατί αξιολογούμε; για να πούμε ότι όλοι είναι καλοί ή όλοι είναι κακοί; δεν θα πρέπει να υπάρξει μια αποτίμηση αυτού, ο οποίος έχει περισσότερα προσόντα, έχει περισσότερο προσφέρει στην εκπαίδευση από τον άλλο που έχει λιγότερα;… Στις δυο παρατηρήσεις που κάνατε (σ.σ. Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, που επιτρέπει τις απολύσεις των εκπαιδευτικών -άρθρο 95 του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα για όσους συγκεντρώνουν δυο αρνητικές κρίσεις- και στη μισθολογική και βαθμολογική στασιμότητα που προβλέπεται από την πρώτη αρνητική κρίση στο σχέδιο του ΠΔ) θα απαντήσω αμέσως. Από τη μια πλευρά προβλέπονται απολύσεις. Απολύσεις προβλέπονται γενικότερα για το δημόσιο. Η αξιολόγηση ακόμα και σε περίπτωση αρνητικής αξιολόγησης. Βεβαίως και συνεπάγεται μια στασιμότητα σε σχέση με την εξέλιξη κάποιου. Ομως συνεπάγεται και κάτι παραπάνω. Συνεπάγεται ένα κίνητρο, το οποίο είναι η βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου…».
Κοντολογίς, η άγρια τρομοκρατία της αξιολόγησης επιβάλλεται για να δώσει στον εκπαιδευτικό δυο «δυνατότητες»: να μείνει στάσιμος ή να απολυθεί ή να φορτσάρει, βάζοντας πλάτη στο πέρασμα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, που ιδιωτικοποιεί το δημόσιο, δωρεάν σχολείο, υποβιβάζει τη μόρφωση σε κατάρτιση και σε απλή κατάκτηση των δεξιοτήτων που απαιτεί η αγορά και μεγεθύνει τους ταξικούς φραγμούς για τα παιδιά των φτωχών και καταφρονεμένων.
Γιούλα Γκεσούλη
