Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι προωθούνται προς δημοσίευση στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως οι Υπουργικές Αποφάσεις, που αφορούν στην οργάνωση και λειτουργία των τμημάτων νηπιαγωγείων, που θα λειτουργήσουν από τη νέα σχολική χρονιά μέσα στους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, καθώς και στο ωρολόγιο πρόγραμμα των νηπιαγωγείων και των ολοήμερων νηπιαγωγείων.
Ετσι αρχίζει η πρώτη φάση της άλωσης του δημόσιου νηπιαγωγείου, το εναρκτήριο λάκτισμα της οποίας δόθηκε με την ακύρωση στην ουσία του νόμου 3518/2006, που ψήφισε η ίδια η κυβέρνηση μετά τη μεγαλειώδη απεργία των δασκάλων, για ένα έτος υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση δεν πήρε κανένα μέτρο για την υλοποίηση του νόμου και στη συνέχεια στο νόμο για τα ευρωπαϊκά προγράμματα προσέθεσε άρθρο, με το οποίο δίνει τη δυνατότητα στους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς να λειτουργήσουν νηπιαγωγεία.
Αναπόφευκτα, λοιπόν, το δημόσιο νηπιαγωγείο οδηγείται στα χέρια των ιδιωτών και των δήμων, μιας και υπάρχει έτοιμο και το νομοθετικό πλαίσιο της «αποκέντρωσης» (νόμοι 2218/94 και 2240/94). Η σημασία αυτού του γεγονότος είναι τεράστια, αφού για πρώτη φορά παραχωρείται το δικαίωμα λειτουργίας εκπαιδευτικών μονάδων στους δήμους, και αφορά όλη την εκπαίδευση. Ενα όνειρο κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, να αποδεσμευτεί σιγά-σιγά το κράτος από την υποχρέωση να παρέχει δημόσια δωρεάν παιδεία σε όλα τα παιδιά παίρνει πια σάρκα και οστά. Οσο για τη «δέσμευση» του ΥΠΕΠΘ ότι το μέτρο αυτό θα ισχύσει μόνο για φέτος (2007-08) και για όσα παιδιά είχαν φιλοξενηθεί στους παιδικούς σταθμούς το προηγούμενο έτος, δεν υπάρχει καμιά βάση. Το «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» είναι βεβαιωμένη ιστορία. Και έπειτα το υπουργείο δίνει το δικαίωμα σε αυτά τα νηπιαγωγεία των δήμων να εγγράφονται δυο ηλικίες νηπίων (4-5 και 5-6). Ποιος μας λέει ότι του χρόνου δεν θα επαναληφθεί το έργο με τα παιδιά που φέτος είναι ηλικίας 4-5 ετών και την επόμενη χρονιά 2008-09 θα είναι νήπια;
Στο δελτίο τύπου το υπουργείο Παιδείας κοκορεύεται, ψευδόμενο ασύστολα, ότι πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα «για την εγγραφή και απρόσκοπτη φοίτηση όλων των νηπίων στα δημόσια νηπιαγωγεία». Ομως είναι γεγονός ότι ως τώρα κανένα μέτρο δεν πάρθηκε, ώστε να δημιουργηθεί η απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή, τουλάχιστον στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου υπάρχει έτσι κι αλλιώς τεράστιο πρόβλημα με τη σχολική στέγη και πολλά από τα νηπιαγωγεία στεγάζονται σε άθλια κτίρια και μαγαζιά και το οποίο είναι σίγουρο ότι θα μεγαλώσει από τη στιγμή που το ένα έτος νηπιαγωγείο γίνεται υποχρεωτικό και ενώ μας χωρίζει μόλις ενάμιση μήνας από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Επειτα είναι γνωστό ότι εκείνα που θα πληρώσουν τη νύφη είναι τα προνήπια, που θα πεταχτούν έξω από το δημόσιο νηπιαγωγείο και θα εξαναγκαστούν να στραφούν στους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς.
Το υπουργείο Παιδείας κάνει στο κείμενό του έκκληση στους παιδικούς σταθμούς να ενημερώσουν εγγράφως τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σχετικά με το αν θα λειτουργήσουν νηπιαγωγεία, οπωσδήποτε μέσα στον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Η υπενθύμιση αυτή του ΥΠΕΠΘ για κάτι που θεωρείται αυτονόητο γίνεται, κατά την άποψή μας, γιατί έχουν γραφτεί πολλά παιδιά (στις εγγραφές του Ιουνίου) στα δημόσια νηπιαγωγεία, γεγονός απογοητευτικό για το υπουργείο, που δεν προτίθεται να λύσει το πρόβλημα και να δώσει δεκάρα τσακιστή δημιουργώντας νέα νηπιαγωγεία. Θέλει το υπουργείο να οδηγήσει τους γονείς να στραφούν στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία και να συγκρατήσει τα υπόλοιπα παιδιά στους δήμους, γι’ αυτό και χολοσκάει και επείγεται να μάθει τι θα γίνει με τη λειτουργία των νηπιαγωγείων στους παιδικούς σταθμούς.
Ξέρετε πως το ΥΠΕΠΘ προτίθεται να «λύσει» το πρόβλημα; Μετατρέποντας 255 νηπιαγωγεία σε ολοήμερα και ιδρύοντας επιπλέον 2 ολοήμερα νηπιαγωγεία ειδικής αγωγής! Η ρύθμιση αυτή όμως εκείνο που κάνει είναι να προσαρμόζει απλά το ωράριο των δημόσιων νηπιαγωγείων στους παιδικούς σταθμούς και δεν αντιμετωπίζει την προσέλευση του μεγαλύτερου αριθμού παιδιών, ούτε απαντά στο τι θα γίνει με τα προνήπια, αφού ο αριθμός των 25 παιδιών ανά τμήμα θα καλυφθεί από τα νήπια.
Ευκαιρίας δοθείσης, το υπουργείο Παιδείας αύξησε το ωράριο των ολοήμερων νηπιαγωγείων κατά μία ώρα καθιερώνοντας «πρωινή ζώνη», η οποία θα είναι «προαιρετική», θα αφορά τα νήπια των εργαζόμενων γονιών και για τη λειτουργία της θα απαιτείται η συμμετοχή τουλάχιστον 5 νηπίων πρώτης ηλικίας (όχι προνήπια).
Χρησιμοποιώντας και πάλι το ολοήμερο νηπιαγωγείο ως δούρειο ίππο, το υπουργείο σκοπεύει απ’ ό,τι φαίνεται, να οδηγήσει το νηπιαγωγείο όλο και πιο κοντά στον τρόπο λειτουργίας του δημοτικού σχολείου, σε μια δηλαδή σφιχτή διδασκαλία ασφυκτικών αναλυτικών προγραμμάτων, αφαιρώντας και την παραμικρή «ελευθεριακή» χαραμάδα στη δομή, τη λειτουργία και τα αναλυτικά του προγράμματα.
Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, ως όχημα θα χρησιμοποιηθούν 700 ολοήμερα νηπιαγωγεία, που δήλωσαν ήδη συμμετοχή στο «πρόγραμμα καινοτόμων παρεμβάσεων», που θα έχει ως σκοπό «την ομαλή μετάβαση των νηπίων από την προσχολική στη σχολική εκπαίδευση». Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι το δημοτικό από φέτος έγινε πιο «βαρύ» και η γνώση κατέβηκε στην ουσία μια τάξη παρακάτω, δημιουργώντας μεγάλες δυσκολίες σε μαθητές, δασκάλους και γονείς (το πρόγραμμα πια απευθύνεται μόνο σε μια ελίτ, οι άλλοι από αυτή την τρυφερή ηλικία στον Καιάδα!), ενώ βεβαιωμένη είναι και η πρόθεση του ΕΣΥΠ (Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας) να μειωθούν οι τάξεις στο δημοτικό κατά μια και το νηπιαγωγείο να αποτελέσει στην ουσία την Πρώτη τάξη.
Το «πρόγραμμα καινοτόμων παρεμβάσεων» θα περιλαμβάνει α) επισκέψεις των νηπίων σε δημοτικά σχολεία για την εξοικείωσή τους με το χώρο και τη λειτουργία τους. Η υποκρισία του ΥΠΕΠΘ στο σημείο αυτό προκαλεί οργή, αφού όλη ως τώρα η στεγαστική πολιτική για τα νηπιαγωγεία τα οδηγούσε μακριά από τα δημοτικά σχολεία σε αυτόνομα κτίρια δυο αιθουσών ή σε άθλια μαγαζιά β)ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των γονιών σε σχέση με την εκπαιδευτική διαδικασία μετάβασης των νηπίων από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό. Προφανώς, για να αναλάβουν αυτοί μεγαλύτερο μέρος ευθύνης στο διάβασμα στο σπίτι (και για τα νήπια;) και βεβαίως-βεβαίως και το πρόσθετο οικονομικό βάρος από την υλοποίηση των «καινοτόμων προγραμμάτων» γ) οργάνωση εκθέσεων, θεατρικών δρώμενων και άλλων εκδηλώσεων από κοινού με μαθητές της Α΄ δημοτικού δ) δράσεις για την έγκαιρη διάγνωση των μαθησιακών ή άλλων δυσκολιών που πιθανόν να αντιμετωπίζουν τα νήπια και μέτρα αντιμετώπισής τους. Το τελευταίο είναι γνωστό ότι απαιτεί πρόσθετο κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό, όμως η πολιτική που ακολουθείται με τη λεγόμενη ειδική αγωγή είναι της κατεύθυνσης του όλο και μικρότερου κόστους. Με τι κόλλυβα, λοιπόν, θα γίνουν όλα αυτά; Και μέσα στις μαθησιακές δυσκολίες θα περιλαμβάνεται π.χ. και η δυσλεξία, η διάγνωση της οποίας γίνεται, ως γνωστόν, στο δημοτικό, μετά τη συστηματική ανάγνωση και γραφή; Μήπως αυτό δεν οδηγεί προς το συμπέρασμα που βγάλαμε παραπάνω, ότι το νηπιαγωγείο θα μοιάσει όλο και πιο πολύ με το δημοτικό, με δυσάρεστες επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών και στο τελικό αποτέλεσμα του γνωστικού τους επιπέδου (η Παιδεία δεν εκβιάζεται, απαιτεί και τον κατάλληλο χρόνο και διάρκεια και ωριμότητα από την πλευρά του μαθητή).
Γιούλα Γκεσούλη
