Δικαιωμένη αισθάνεται η Γιαννάκου με το κλίμα που έχει δημιουργηθεί στις κορυφές του συστήματος (το ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει να παίξειτο ρόλο του κυματοθραύστη των αντιδράσεων ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16) και δοκιμάζει να ανοίξει όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με το εκπαιδευτικό σύστημα. Ετσι, ενώ μέχρι τώρα ήταν σφίγγα, επειδή προφανώς της είχε επιβληθεί αφωνία από το μέγαρο Μαξίμου, «ξαφνικά» άρχισε να μιλά και για το νόμο-πλαίσιο, αλλά και για το εξεταστικό.
Για το εξεταστικό μίλησε σε γεύμα που παραχώρησε στους δημοσιογράφους που καλύπτουν το ρεπορτάζ του υπουργείου. Ουσιαστικά περιέγραψε ένα ακόμα πιο άγριο εξεταστικό σύστημα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που θα συντείνει στην ακόμα μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των φοιτητών, στη μείωση των θέσεων στα δημόσια πανεπιστήμια (ιδιαίτερα στις σχολές μεγάλης ζήτησης) και στο σπρώξιμο των πολλών στα άθλια ιδιωτικά κολέγια, που θα πουλούν πλέον με το νόμο πτυχία με πανεπιστημιακή βούλα. Περιέγραψε, δηλαδή, ένα εξεταστικό σύστημα ταιριαστό με τις γενικότερες αλλαγές που προωθούνται και που έχουν σαν στόχο να πετάξουν την πλειοψηφία των παιδιών έξω από τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Ο θόρυβος που ξέσπασε τρόμαξε το Μαξίμου, που έσπευσε να μαζέψει τη Γιαννάκου, αναγκάζοντάς την να κάνει δήλωση, σύμφωνα με την οποία τα όσα είπε για το εξεταστικό αποτελούν προτάσεις των συγκλήτων αρκετών ΑΕΙ και πάντως δεν πρόκειται να θεσπιστούν στη διάρκεια αυτής της κυβέρνησης. Την ίδια ακριβώς δήλωση έκανε και ο Ρουσόπουλος, για να δείξει πως ο «πάγος» προήλθε από το Μαξίμου.
Είναι γνωστό, βέβαια, ότι μερίδα του καθηγητικού κατεστημένου, που αποδέχεται την αξιολόγηση και την κατηγοριοποίηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ, πιέζει εδώ και καιρό για την καθιέρωση ενός εξεταστικού συστήματος που θα τους δίνει τη δυνατότητα να επιλέγουν αυτοί και τον αριθμό και τα πρόσωπα που θα μπαίνουν στις σχολές τους. Ποτέ, όμως, μέχρι τώρα η κυβέρνηση δεν είχε ταχθεί ανοιχτά υπέρ αυτής της πρότασης. Φαίνεται πως τα όσα είπε η Γιαννάκου αποτελούν ένα «δώρο» προς το καθηγητικό κατεστημένο, για να πάρει σαν αντάλλαγμα τη συναίνεσή τους στις προωθούμενες αλλαγές (άρθρο 16 και νόμος-πλαίσιο). Είναι σαν να τους λέει ότι θα τους εξασφαλίσει τη δυνατότητα να δημιουργήσουν μερικές σχολές-ελίτ και επομένως δεν έχουν να φοβούνται τίποτα από τις προωθούμενες αλλαγές.
Μπορεί τελικά να κρίθηκε ότι δε συμφέρει την κυβέρνηση να ρίξει στην πιάτσα και το εξεταστικό (ενδεχομένως να φοβήθηκαν και τη ρήξη με το ΠΑΣΟΚ), όμως έριξαν ξανά το νόμο-πλαίσιο. Ενώ μέχρι και τα τέλη Δεκέμβρη (συνάντηση Γιαννάκου με Καραμανλή) η υπουργός Παιδείας απέφευγε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση σχετικά με το χρονοδιάγραμμα προώθησης στη Βουλή του νόμου-πλαισίου, από τις πρώτες μέρες του Γενάρη η πλάκα άλλαξε και δηλώνεται πλέον επίσημα, ότι ο νόμος-πλαίσιο θα ψηφιστεί από αυτή τη Βουλή.
Πρώτος άνοιξε το χορό ο Παναγιωτόπουλος, γενικός εισηγητής της ΝΔ για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που δήλωσε στο «Βήμα της Κυριακής» ότι «η συζήτηση για το άρθρο 16 προσφέρει μια κατάλληλη συγκυρία για την κυβέρνηση για να προωθήσει ταυτόχρονα ένα σχέδιο νόμου-πλαισίου για άμεσες αλλαγές στα ΑΕΙ». Στους σκεπτικιστές του κόμματός του απάντησε με τακτικιστική λογική: «Οσοι σκέπτονται τις αντιδράσεις καλό είναι να συνεκτιμήσουν ότι δεν θα είναι περισσότερες και μεγαλύτερες από αυτές που θα προκύψουν για την αναθεώρηση του άρθρου 16». Πρότεινε, δηλαδή, την τακτική «μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια». Πήρε θάρρος και η Γιαννάκου και μετά από καιρό σταμάτησε να παριστάνει τη σφίγγα. Πρώτα σε εκπομπή της ΝΕΤ, απαντώντας σε ερώτηση αν ο νόμος πλαίσιο θα κατατεθεί μέχρι τον Ιούνη, είπε: «Εχω την αίσθηση πως ναι. Και σίγουρα πάντως επ’ αυτής της θητείας». Διαφοροποιήθηκε, πάντως, από τον Παναγιωτόπουλο, αποκλείοντας κάθε συζήτηση του νόμου-πλαισίου μαζί με το άρθρο 16.
Ο Καραμανλής από τη μεριά του δεν πήρε συγκεκριμένη θέση και εξακολουθεί να επαναλαμβάνει τις αερολογίες περί διαλόγου και συναίνεσης. Από την άλλη, τον βολεύει να μένει ανοιχτό το ζήτημα του νόμου-πλαισίου για να το χρησιμοποιήσει, αν χρειαστεί, ως πρόσχημα για πρόωρες εκλογές. Τίποτα, όμως, δε μπορεί να αποκλείσει προώθηση του νόμου-πλαισίου με συνοπτικές διαδικασίες στη Βουλή, μόλις τελειώσει η υπόθεση με την αναθεώρηση. Γι’ αυτό και είναι κρίσιμος ο αγώνας που δίνεται σήμερα. Αν η κυβέρνηση σπάσει τα μούτρα της στο άρθρο 16, δύσκολα θα διανοηθεί να προωθήσει το νόμο-πλαίσιο.
