Πριν από ένα χρόνο, πίστευα ότι θα υπήρχε εναλλακτική λύση στη Χαμάς στη Γάζα, όπως η Παλαιστινιακή Αρχή ή κάποια άλλη οντότητα. Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι κανείς δεν μπορεί να εισέλθει εκεί. Μας λένε «εξαλείψτε τη Χαμάς και μετά θα μπούμε», αλλά για να το πετύχουμε πρέπει να συνεχίσουμε να πολεμάμε τη Χαμάς για αρκετά χρόνια, κάτι που είναι εξαιρετικά περίπλοκο (σ.σ. sic!). Επιπλέον, οι κάτοικοι της Γάζας στηρίζουν πλήρως τη Χαμάς. Δεν υπάρχει εξέγερση εναντίον της, ούτε ανταρσία. Επομένως, βρισκόμαστε σε ένα μεγάλο δίλημμα.
Γιόσι Γιεοσούα
Η πριμαντόνα της σιωνιστικής δημοσιογραφίας, ο θεωρούμενος ως κορυφαίος εξπέρ στα ζητήματα του νότου της οντότητας (κατοικεί σε Μπερσεβά και Ασκελόν), εκφράζει με… κομψό τρόπο τα αισθήματα της ήττας που βιώνει ο σιωνιστικός όχλος.
Αντίθετα, η αντιπολιτευόμενη Haaretz τα λέει χοντρά στο editorial της:
Η ισραηλινή κοινωνία δυσκολεύεται να παραδεχτεί ότι βρίσκεται σε βαθιά ηθική κρίση. Ο Νετανιάχου και η κυβέρνησή του απέτυχαν μετά τις 7 Οκτώβρη και πρέπει να παραιτηθούν. Οτιδήποτε λιγότερο από την απόλυτη και ολοκληρωτική καταστροφή και οτιδήποτε δεν κατέληγε στη διαγραφή της Γάζας, θεωρούταν ως προετοιμασμένη ήττα. Οι στρατιώτες μπήκαν στη Γάζα με αυτήν τη νοοτροπία και όποιος τόλμησε να πει την αλήθεια, όπως ο Αϊζενκότ, δέχτηκε ύβρεις και επιθέσεις. Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ υπέστη μια πραγματική και ηθική ήττα, επειδή αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πεποίθηση ότι η στρατιωτική ισχύς μπορεί να επιλύσει τη σύγκρουση.
Είχαν πολλή δουλειά χτες οι τελευταίοι σιωναζιστές στρατιώτες που έπρεπε να εγκαταλείψουν το διαβόητο Διάδρομο Νετζαρίμ. Ολη τη νύχτα έκαιγαν, βρίζοντας και κλαψουρίζοντας, έπιπλα και άλλο υλικό που είχαν μεταφέρει στις βάσεις που έχτισαν στο Νετζαρίμ.
Περιμένοντας αυτή τη στιγμή, ο παλαιστίνιος δημοσιογράφος Γιασίν Καντίχ έγραψε στο Telegram:
Μια νύχτα νίκης. Αύριο το πρωί, ακριβώς στις έξι, είναι η προγραμματισμένη ώρα της πλήρους απόσυρσης από τον άξονα Νετζαρίμ. Ντροπή σε όσους ήθελαν να κάνουν αυτόν τον άξονα πεπρωμένο για το λαό μας, ξεχνώντας ή αγνοώντας ότι υπάρχει Αντίσταση που, με τη βοήθεια του θεού, μπορεί να τον εξαφανίσει. Ο κατοχικός στρατός δεν σχεδίαζε μόνο να χρησιμοποιήσει αυτόν τον άξονα για να χωρίσει τη βόρεια Γάζα από τη νότια, αλλά και να τον καταστήσει το σύνορο των νότιων εποικισμών του “Γκράζα”. Με την πλήρη απόσυρση της Κατοχής από τον άξονα, οι στόχοι του πολέμου καταρρέουν και επιτυγχάνονται τρία θεμελιώδη αιτήματα:
1. Τερματισμός του πολέμου και της αιματοχυσίας
2. Επιστροφή των εκτοπισμένων στον Βορρά
3. Απόσυρση από το Νετζαρίμ
Ολοι είναι προσωπικά ευγνώμονες σε κάθε παιδί, γυναίκα, ηλικιωμένο και μαχητή ή μη μαχητή στη Βόρεια Γάζα. Και αν αυτός ο πόλεμος είναι το έπος του αιώνα ή το θαύμα του αιώνα, τότε το μισό ή τα δύο τρίτα του είναι η μάχη της Βόρειας Γάζας και η αποτυχία του Σχεδίου των Στρατηγών.
Tα χαράματα, οι σιωναζιστές τα μάζεψαν και έφυγαν. Και οι Παλαιστίνιοι, χωρίς να περιμένουν τις 13:00, που σύμφωνα με τη συμφωνία θα επιτρεπόταν η κυκλοφορία από βορρά προς νότο και από νότο προς βορρά, πλημμύρισαν με τ’ αυτοκίνητα ή πεζοί όλο το μήκος του Νετζαρίμ και πήγαιναν και προς τις δυο κατευθύνσεις. Εννοείται πως κανένας δεν περνούσε από το σημείο ελέγχου όπου βρίσκονταν αιγύπτιοι και καταριανοί μπάτσοι.
Η καταστροφή είναι τεράστια. Ιδιαίτερα στην περιοχή των πανεπιστημίων. Δεν άφησαν όρθιο ούτε ένα πανεπιστημιακό κτίριο. Τα γκρέμισαν με βόμβες και ανατινάξεις, χωρίς να υπάρχει κανένας στρατιωτικός λόγος. Ο μόνος λόγος είναι το αιώνιο μίσος τους ενάντια στο υψηλό μορφωματικό επίπεδο του παλαιστινιακού λαού, στην ίδιαίτερ\η σημασία που δίνει στη μόρφωση των παιδιών του. Και βέβαια, η απελευθερωτική-αντιστασιακή ζύμωση που γίνεται στα παλαιστινιακά πανεπιστήμια είναι καρφί στο μάτι τους.
Οι Παλαιστίνιοι θλίοβονται βλέποντας αυτές τις εικόνες, αλλά αμέσως χαμογελούν αισιόδοξα. Γιατί ξέρουν ότι θα τα ξαναχτίσουν. Το βίντεο με τις εικόνες καταστροφής γύρω από το Νετζαρίμ, που τράβηξε σήμερα το πρωί ένας Παλαιαστίνιος, χρησιμοποιώντας drone, το συνοδεύει ένα τραγούδι. Οι στίχοι του λένε: Θα σε ξαναχτίσουμε, Γάζα, οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν. Όλοι μαζί, χέρι-χέρι. Eχουμε αναμνήσεις εδώ που δεν θα σβηστούν.
Kι ένα παρόμοιο βιντεάκι, συνοδευόμενο από ένα υπέροχο τραγούδι (νομίζουμε πως είναι η Φεϊρούζ).
Σε μια συμβολική κίνηση, οι δημοσιογράφοι του Αλ-Τζαζίρα από το βορρά και από το νότο της Λωρίδας, συναντήθηκαν και αγκαλιάστηκαν πάνω στο απαγορευμένο σύνορο, εκεί που η Λεωφόρος Σαλάχ Αλ-Ντιν κόπηκε από τον Διάδρομο Νετζαρίμ, το διάδρομο του θανάτου.
Διάδρομος του θανάτου γιατί όποιος Παλαιστίνιος δοκίμαζε να περάσει από εκεί εκτελούνταν εν ψυχρώ. Κάποιοι στα παλαιστινιακά σόσιαλ μίντια θύμισαν μερικές τέτοιες εικόνες σιωναζιστικής θηριωδίας. Οι αρχές της Γάζας ανακοίνωσαν ότι σήμερα βρήκαν σκελετούς και υπολείμματα νεκρών στο Νετζαρίμ.
Oι Παλαιστίνιοι δεν ξεχνούν τίποτα. Περνούν από σήμερα τον Νετζαρίμ προς όποια κατεύθυνση θέλουν και επαναβεβαιώνουν τη σταθερότητά τους και την εμπιστοσύνη τους στην Αντίστασή τους. O φίλος μας στο επόμενο βίντεο θυμάται: Οι Ισραηλινοί είπαν ότι ήρθαν και δε θα ξαναφύγουν. Είπαν ότι θα χτίσουν κιμπούτς εδώ. Σήμερα είμαστε εδώ οι κάτοικοι της Γάζας και περνάμε όπως θέλουμε.
Στη σιωνιστική οντότητα πέφτει κλάμα. Δύσκολο πρωινό με τη διάδοση εικόνων από την αποχώρηση στον άξονα Νετζαρίμ. Μας θυμίζει τους στρατιώτες που σκοτώθηκαν για να τον καταλάβουνωτικό πλεονέκτημα και δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, σχολίασε ο βουλευτής Μιχάλ Μιριάμ Βολντιγκέρ.
Στα πάνελ των καναλιών άρχισαν να θυμούνται δηλώσεις του Νετανιάχου. Στις 19 Νοέμβρη του 2024 φόρεσε αλεξίσφαιρο γιλέκο και πήγε στο Νετζαρίμ, παρέα με τον υπουργό Πολέμου Κατζ, τον αρχηγό του στρατού Χαλεβί και τον αρχηγό της Σιν Μπετ, Ρόνεν Μπαρ, και παρουσίασε σχέδια και φωτομακέτες του «project Νετζαρίμ». Θα έφτιαχναν τάφρους εξοπλισμένες με κάμερες και συστήματα ανίχνευσης κτλ. Η Γά§α θα κοβόταν οριστικά στα δύο, έλεγε.
Στις αρχές του 2024 είχε πει πως δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να επιστρέψουν οι εκτοπισμένοι στο βορρά της Γάζας και πως αυτό θα εξασφαλιστεί με την παραμονή του άξονα Νετζαρίμ υπό στρατιωτικό έλεγχο. Μέχρι τον Αύγουστο του 2024, οι νεκροί σιωναζιστές στρατιώτες στο Νετζαρίμ, που δέχονταν καθημερινά επιθέσεις των αντιστασιακών οργανώσεων από το βορρά και από το νότο, είχαν φτάσει επισήμως τους 30.
Ο σιωνιστής στρατιωτικός αναλυτής Νόαμ Αμίρ συνόψισε με τον καλύτερο τρόπο τη σημερινή πραγματικότητα: Η αποχώρηση του στρατού από τον άξονα Νετζαρίμ σημαίνει την οριστική απώλεια των στρατιωτικών επιτευγμάτων του πολέμου.
Ο παλαιστίνιος σχολιαστής Σαΐντ Ζιάντ, συνόψισε ως εξής την πραγματικότητα:
«Το Νετζαρίμ είναι το Τελ Αβίβ». Το Νετζαρίμ έπαψε να υπάρχει για τρίτη φορά… Και το Τελ Αβίβ θα πάψει να υπάρχει, Ισραήλ. Το ταξίδι του Ισραήλ: Από το «Είμαστε εδώ για να μείνουμε» και το «Το Νετζαρίμ είναι κόκκινη γραμμή», στο «Οι δυνάμεις μας αποχώρησαν πλήρως από το Νετζαρίμ». Είσαι ηττημένο, Ισραήλ… Παρόλη την αλαζονεία των ηττημένων.
Η Χαμάς εξέδωσε το εξής Δελτίο Τύπου:
Μετάφραση στα Ελληνικά:
Η αποχώρηση του σιωνιστικού κατοχικού στρατού από τον άξονα Νετζαρίμ είναι μια νίκη της θέλησης του λαού μας, είναι η επισφράγιση της αντοχής και των ηρωικών επιτευγμάτων της γενναίας μας Αντίστασης και μια επιβεβαίωση της αποτυχίας των στόχων της τρομοκρατικής επίθεσης.
Ο παλαιστινιακός λαός μας στη Λωρίδα της Γάζας, με την ανθεκτικότητα και τη σταθερότητά του στη γη του, με τις θυσίες και τις ηρωικές του πράξεις μέσω της Αντίστασης – με επικεφαλής τις Ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ – έχει καταρρίψει τις ψευδαισθήσεις της Κατοχής και της φασιστικής ηγεσίας της για στρατιωτικό έλεγχο του τομέα και διαίρεσή του, καθώς και τις απόπειρες επιβολής τετελεσμένων μέσω γενοκτονίας, λιμοκτονίας και συστηματικής καταστροφής.
Η ολοκλήρωση αυτής της αποχώρησης σήμερα, η επανένωση του κεντρικού με το βόρειο τμήμα της Λωρίδας, η συνεχιζόμενη επιστροφή των εκτοπισμένων στις εστίες τους στο βόρειο τμήμα της Γάζας και η πρόοδος στις ανταλλαγές αιχμαλώτων και την απελευθέρωση των κρατουμένων μας από τις φυλακές της Κατοχής, επιβεβαιώνουν την αποφασιστικότητά μας να διατηρήσουμε τα δικαιώματα του λαού μας στην ελευθερία και στη γη του. Δηλώνουν επίσης την προσήλωσή μας στην αποτροπή των σχεδίων εκδίωξής του και στη συνέχιση του αγώνα μέχρι την επίτευξη των εθνικών του προσδοκιών για αυτοδιάθεση και την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ.
