Μια εικόνα χίλιες λέξεις: ένας από τους απελευθερωθέντες χτες παλαιστίνιους κρατούμενους, προτού ακόμα πατήσει το χώμα της Γάζας, ζητάει ένα καλάσνικοφ κι αρχίζει να πυροβολεί πανηγυρικά από το παράθυρο του λεωφορείου. Με πανηγυρικούς πυροβολισμούς τον χαιρετούν και μαχητές που βρίσκονται ανάμεσα στο πλήθος.
Το ίδιο κάνει ένας ακόμα απελευθερωμένος κρατούμενος (και άλλοι).
Στη Γάζα, η υποδοχή των κρατούμενων που λευτερώθηκαν με τη συμφωνία Κατακλυσμός των Ελεύθερων ήταν και αυτή τη φορά αποθεωτική, από λαό και μαχητές της Αντίστασης.
Tα ζαγαδόρ της μεγάλης χαράς ακούστηκαν ακριβώς πάνω στο συνοριακό πέρασμα Κερέμ Αμπού Σάλεμ (Κερέμ Σαλόμ στα εβραϊκά). Οι ηρωίδες της Παλαιστίνης, μανάδες, σύζυγοι, αδελφές, αρραβωνιαστικές φόρεσαν τα καλά τους για τη λαμπρή γιορτή.
Τεράστιο πλήθος και φρενήρης ενθουσιασμός και στη Δυτική Οχθη.
Πόσο χρονών είσαι; Δεκαέξι χρόνια στη φυλακή. Ποιον είδες πρώτη φορά όταν βγήκες; Είδα το λαό της Γάζας για πρώτη φορά και ένιωσα ότι όλοι γύρω μου ήταν η οικογένειά μου. Το ηθικό μου αναπτερώθηκε. Ολος ο πόνος που υπομείναμε ήταν ασήμαντος μπροστά στο αίμα που χύθηκε στη Γάζα. Νιώσαμε χαρά βλέποντας τις οικογένειές μας και η δύναμή τους μας ανύψωσε πνευματικά. Γιατί η Γάζα είναι καλά, η Γάζα ζει, η Γάζα είναι δυνατή, δε θα πεθάνει και δε θα σπάσει.
Μεγάλη υποδοχή για τον απελευθερωμένο Αγιούμπ Αμπού Κερίμ στον Καταυλισμό Αλ-Μαγάζι. Η μέγιστη τιμή να σε συνοδεύουν στο σπίτι οι μαχητές, αυτοί που ταπείνωσαν το σιωναζιστικό στρατό.
Ενας απελευθερωμένος κρατούμενος αγκαλιάζει το παιδί και τη σύζυγό του.
Απελευθερωμένος κρατουμενος αποδίδει στρατιωτικό χαιρετισμό στους μαχητές της Ταξιαρχίας Αλ-Κουντς και φιλά τα κεφάλια τους σε ένδειξη εκτίμησης για τις θυσίες τους.
O Ζάιντ Γιούνις από τη Νάμπλους αποτίει φόρο τιμής στους αδούλωτους της Γάζας: Η ελευθερία μας ήρθε ως αποτέλεσμα του βαρύ τιμήματος που πλήρωσε ο παλαιστινιακός λαός μας στο βωμό της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Κυρίως τα παιδιά της Γάζας, καθώς τα κρανία τους συνθλίβονταν μπροστά στα μάτια ολόκληρου του κόσμου. Στα παιδιά της Γάζας στέλνουμε τους χαιρετισμούς μας, τις καρδιές μας και το μυαλό μας. Στον μεγάλο λαό της Γάζας, στα παιδιά της Γάζας που συνθλίβονταν κάτω από τα τανκ. Και τους λέμε: «Για την κόκκινη ελευθερία, υπάρχει μια πόρτα… Χτυπημένη από κάθε χέρι που είναι ποτισμένο με αίμα» (λόγια του μάρτυρα ηγέτη Γιάχια Σινουάρ).
Ξεχωριστή στιγμή ήταν η απελευθέρωση του Γιουσέφ αλ-Μπαχμπούχ. Ηταν ο κρατούμενος που μέσα στη φυλακή είχε επιτεθεί και είχε τσακίσει στο ξύλο ένα σιωνιστή δεσμοφύλακα, για να εκδικηθεί για το βασανισμό παλαιστίνιων γυναικών κρατούμενων. Η ενέργειά του είχε καταγραφεί από κάμερα της φυλακής.
Ο Γιούσεφ επέστρεψε στη Γάζα, ξέροντας ότι δε θα βρει την κορούλα του, που μαρτύρησε από τους βομβαρδισμούς. Την είχε δει μόνο μια φορά στη φυλακή. Λέει:
Μας χτύπησαν και μας βασάνισαν, αλλά σας ορκίζομαι, δεν υποχωρήσαμε. Το σημαντικό είναι ότι η Αντίσταση νίκησε. Τα τραύματα θα επουλωθούν, τα σπίτια θα ξαναχτιστούν και θα επιστρέψουμε πιο δυνατοί. Οταν με βασάνιζαν, μια υπόσχεση έδωσα: ότι η πρώτη μέρα της απελευθέρωσής μου θα είναι στον δρόμο του θεού, στο πεδίο της αντίστασης. Ορκίζομαι στο θεό ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να πάρω το όπλο μου και να πάω να προετοιμαστώ για να αντισταθώ στον εχθρό.
Φιλάει το χώμα της πατρίδας: Γεννηθήκαμε ξανά από τους τάφους των ζωντανών, ελπίζουμε να έρθει η σειρά όλων των αιχμαλώτων.
«Ντρεπόμαστε που η ελευθερία μας αποκτήθηκε με βαρύ τίμημα»… Λόγια του απελευθερωμένου κρατούμενου Σάντι Αλ-Μπαργούθι, ο οποίος έκανε εκτενή αναφορά στη νίκη της Παλαιστινιακής Αντίστασης.
Η στιγμή της συνάντησης του Σάντι Αλ-Μπαργούθι με τον πατέρα του, Φάχρι Αλ-Μπαργούθι, πρώην πολιτικό κρατούμενο, επί 40 χρόνια. Η οικογένεια του Φάχρι Αλ-Μπαργούθι βρίσκεται πλήρης εκτός φυλακής για πρώτη φορά μετά από 45 χρόνια! Επί 45 χρόνια κάποιο μέλος της ήταν στη φυλακή. Πατέρας και γιος είχαν συναντηθεί μόνο μια φορά, στη φυλακή!
Στην Ιερουσαλήμ, στη συνοικία Κφαρ Άκιμπ οι σιωναζιστικές δυνάμεις εισέβαλαν στο σπίτι του απελευθερωμένου κρατούμενου Ρουσντί Αμπού Ραμούζ και έδιωξαν τους συγγενείς και φίλους που πήγαν να τον συγχαρούν μετά την απελευθέρωσή του.
Η στιγμή της συνάντησης του απελευθερωμένου κρατουμένου Μοχάμεντ Αλί Ατούν από το Σουρ Μπάχερ, νότια της κατεχόμενης Ιερουσαλήμ, με την οικογένειά του.
Ηταν φυλακισμένος για 22 χρόνια. «Μπροστά στον Ερυθρό Σταυρό, μας χτύπησαν», καταγγέλλει, περιγράφοντας τις τελευταίες στιγμές του στις φυλακές της Κατοχής και τις επιθέσεις εναντίον των κρατούμενων.
Για κάποιους κρατούμενους τη χαρά της απελευθέρωσης ακολούθησε ο θρήνος, καθώς πληροφορήθηκαν το θάνατο μελών της οικογένειάς τους.
Ο σεβάσμιος σεΐχης Τζαμάλ Αλ-Τουάιλ χτυπήθηκε από τους σιωναζιστές δεσμοφύλακες την ώρα της απελευθέρωσης, επειδή αρνήθηκε να διαβάσει μια απειλητική φράση που είχαν γράψει για να… φοβερίσουν τους κρατούμενους και γενικά τους Παλαιστίνιους. Δεν υπήρχε περίπτωση να τη διαβάσω, λέει με την ηρεμία του ανθρώπου που ξέρει τι θέλει.
Φρικτά βασανιστήρια στους ομήρους που άρπαξαν από τη Γάζα
Ενα ξεχωριστό κεφάλαιο είναι τα φρικτά βασανιαστήρια που υπέστησαν οι όμηροι που ο σιωναζιστικός στρατός έπαιρνε από διάφορες περιοχές της Γάζας. Κανένας -πλην των σιωναζιστών- δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό τους και τα ονόματα όλων. Δεν τους έβαλαν σε φυλακές, αλλά τους κρατούσαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, μέσα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Ενας από τους ομήρους που απελευθερώθηκαν χτες κατήγγειλε: Μας βασάνισαν. Εμεινα δεμένος και με κλειστά μάτια για 5 μήνες. Μας μετέφεραν από μέρος σε μέρος. Η Κατοχή μας έδειξε ένα βίντεο με τις καταστροφές στη Γάζα για να μας προκαλέσει, αλλά δεν μας νοιάζει.
Αρκετοί όμηροι μεταφέρθηκαν κατευθείαν στο Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο της Χαν Γιούνις με σοβαρά τραύματα από βασανιστήρια, κακουχίες και πλήρη ιατρική αμέλεια. Δείτε ολόκληρα τα βίντεο που ακολουθούν. Η σιωναζιστική θηριωδία αποτυπωμένη στα σώματα των παλαιστίνιων ομήρων.
Ο όμηρος Ιμπραΐμ Αλ-Σαουίς, από τη Μπέιτ Χανούν, μιλάει για τις μεθόδους βασανιστηρίων που χρησιμοποιεί ο σιωναζιστικός στρατός. Διευκρίνισε ότι καθ’ όλη αυτή την περίοδο ήταν με δεμένα τα μάτια, αναγκασμένος να γονατίζει σε στάση που έμοιαζε με προσευχή, ενώ δεχόταν κλωτσιές από τους στρατιώτες της Κατοχής και δαγκώματα από τα σκυλιά τους. Ανέφερε ότι αργότερα μεταφέρθηκε στη φυλακή του Νεγκέβ, όπου εφαρμόζονταν όλα τα είδη βασανιστηρίων χωρίς καμία εξαίρεση.
