Συνέντευξη στο red εδωσε ο εκπρόσωπος της Χαμάς Ουαλίντ Κιλάνι. Οπως σημειώνει η ιστοσελίδα, η συνέντευξη αποτελεί μέρος μιας εν εξελίξει σειράς συζητήσεων με εκπροσώπους διάφορων παλαιστινιακών οργανώσεων αντίστασης, όπως η Χαμάς, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) και η Ισλαμική Τζιχάντ. Πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβρη του 2025, λίγο μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ. Οι συνεντεύξεις θα δημοσιευτούν διαδοχικά τις επόμενες ημέρες.
Ας ξεκινήσουμε με την εκεχειρία. Υπήρξαν απευθείας διαπραγματεύσεις με τη Χαμάς ή επιβλήθηκε από κάποιον εξωτερικό παράγοντα; Ή μήπως η Χαμάς έθεσε τους δικούς της όρους, διαπραγματεύτηκε και πέτυχε την εκεχειρία στη Γάζα;
Η απόφαση για την εκεχειρία ελήφθη όταν παρουσιάστηκε η πρόταση στο Κίνημα. Η πρόταση αυτή αποτελούνταν από είκοσι σημεία. Το Κίνημα πήρε το χρόνο του και ποτέ δεν αποσύρθηκε από προηγούμενες διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων. Ο σιωνιστής εχθρός, ωστόσο, απέφευγε και καθυστερούσε διαρκώς τις διαπραγματεύσεις και μάλιστα επιχείρησε να δολοφονήσει την αντιπροσωπεία των διαπραγματευτών. Η Χαμάς ήταν υπεύθυνη για τις δικές της ενέργειες.
Ο σκοπός ολόκληρης της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων ήταν να τερματιστεί ο πόλεμος και η γενοκτονία κατά του παλαιστινιακού λαού μας. Επομένως, οι προσδοκίες της διαπραγματευτικής αντιπροσωπείας αντικατόπτριζαν εκείνες του παλαιστινιακού λαού: να σταματήσει αυτή η γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας.
Η Αντίσταση υπάρχει εξαιτίας της κατοχής. Αν η κατοχή τελειώσει, δεν θα υπάρχει ανάγκη για όπλα ή για αντίσταση — θα λειτουργούσαμε ως ένα πολιτικό κόμμα, όπως οποιοδήποτε άλλο στον κόσμο.
Αν εξετάσουμε τα ζητήματα που τέθηκαν προς διαπραγμάτευση — για παράδειγμα, τον τερματισμό της γενοκτονίας και των δολοφονιών αμάχων ή την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας — αυτά είναι θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Κι όμως, ο εχθρός, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, μας ανάγκασε να διαπραγματευτούμε ακόμα και για αυτά τα βασικά δικαιώματα.
Με το να καθιστούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα θέμα διαπραγμάτευσης, δημιουργούν η Δύση και το Ισραήλ ένα προηγούμενο;
Δυστυχώς, ο σιωνιστής εχθρός άρχισε πέρσι να πολιτικοποιεί την επισιτιστική αλυσίδα της Λωρίδας της Γάζας. Άρχισαν να διαπραγματεύονται με την Αντίσταση για την προμήθεια τροφίμων στον παλαιστινιακό λαό της Γάζας. Ο λεγόμενος πολιτισμένος κόσμος — η Δύση, αλλά και ο αραβικός και ο ισλαμικός κόσμος — παρέμεινε σιωπηλός μπροστά σε αυτό το έγκλημα.
Ούτε στον Πρώτο, ούτε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε σε οποιονδήποτε άλλο πόλεμο, έχουμε δει ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα ή έναν πληθυσμό να αναγκάζεται να πολεμάει ενάντια στην πείνα. Σε αυτό το σημείο είχαμε φτάσει: ο σιωνιστής εχθρός ήθελε να απελευθερώσει τους δικούς του κρατούμενους, ενώ η Αντίσταση έθεσε αρκετούς όρους — εκεχειρία, αποχώρηση του σιωνιστή εχθρού, είσοδος ανθρωπιστικής βοήθειας, επιστροφή των εκτοπισμένων και ανοικοδόμηση. Είδαμε ήδη μια παραβίαση στη Ράφα τη δεύτερη μέρα της εκεχειρίας.
Θα διατηρηθεί η εκεχειρία μακροπρόθεσμα — και είναι το Ισραήλ ένας αξιόπιστος διαπραγματευτής;
Αν η εκεχειρία και αυτή η συμφωνία θα διαρκέσουν εξαρτάται από το ρόλο των αράβωμ μεσολαβωητών. Παίζουν σημαντικό ρόλο μαζί με την Τουρκική Δημοκρατία, τους διεθνείς εγγυητές και την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Σύμφωνα με δηλώσεις, η κυβέρνηση των ΗΠΑ φαίνεται σοβαρή — παρόλο που δεν βασιζόμαστε σε αυτήν — αλλά είναι αποφασισμένη να διασφαλίσει ότι η συμφωνία θα τηρηθεί και η εκεχειρία θα παραμείνει μόνιμη.
Η επιχείρηση της 7ης Οκτώβρη ήταν στρατηγική επιχείρηση. Ναι, ήταν στρατιωτική δράση, αλλά είχε και πολιτικούς στόχους.
Ο Τραμπ δήλωσε ότι ο πόλεμος τελείωσε, επαναλαμβάνοντάς το τρεις φορές, αλλά ο Νετανιάχου προσπαθεί να αποφύγει αυτή τη συμφωνία για διάφορους λόγους, τους οποίους θα συζητήσουμε σε αυτή τη συνέντευξη.
Υπήρξαν διαβουλεύσεις με τα άλλα μέρη — την Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και άλλες οργανώσεις — σχετικά με τη συμφωνία;
Φυσικά. Όταν παρουσιάστηκε η πρόταση του κινήματος, συμβουλευτήκαμε τις παλαιστινιακές οργανώσεις αντίστασης, τους μεσολαβητές και τους συμμάχους της Αντίστασης. Η απόφαση έγινε σχεδόν ομόφωνα αποδεκτή από τους Παλαιστίνιους.
Μια εκεχειρία σημαίνει πραγματικά ειρήνη;
Οσο το Ισραήλ συνεχίζει να κατέχει εδάφη — είτε στον Λίβανο, είτε στη Λωρίδα της Γάζας, είτε στη Δυτική Όχθη, είτε αλλού — παραμένει εχθρός, και δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε συμφωνία ειρήνης. Πρόκειται για συμφωνία εκεχειρίας. Αυτός ο εχθρός είναι κατακτητής και δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη με έναν κατακτητή.
Μια ομάδα Παλαιστίνιων προσπάθησε για τριάντα χρόνια με τις Συμφωνίες του Οσλο, αλλά δεν έφεραν ούτε ασφάλεια, ούτε σταθερότητα, ούτε ειρήνη στον λαό μας. Γι’ αυτό λέμε ότι αυτός ο εχθρός καταλαβαίνει μόνο τη γλώσσα της δύναμης. Προσπάθησε να ασκήσει πίεση στην Αντίσταση με κάθε τρόπο, αλλά απέτυχε να πετύχει οποιονδήποτε από τους στόχους του.
Μπορεί να επιτευχθεί εκεχειρία ή λήξη του πολέμου χωρίς να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για τη γενοκτονία — και οι υποστηρικτές τους — ενώπιον διεθνούς δικαστηρίου; Θα έπρεπε να αποτελεί μέρος των διαπραγματεύσεων;
Πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν αρχίσει να καταθέτουν μηνύσεις εναντίον των δραστών εγκλημάτων στη Λωρίδα της Γάζας. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Νετανιάχου καταζητείται από το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης — είναι φυγόδικος — μαζί με ακροδεξιούς όπως οι Μπεν Γκβιρ και Σμότριτς.
Καταγγελίες υποβάλλονται εναντίον όλων τους. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης έχουν ήδη αναφέρει ότι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινούνται νομικά εναντίον συγκεκριμένων στρατιωτών και ελπίζουμε ότι όλοι όσοι διέπραξαν εγκλήματα κατά του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα θα οδηγηθούν τελικά στη δικαιοσύνη.
Πολλές διεθνείς και αραβικές προτάσεις ζητούν η Γάζα να μην κυβερνιέται από ένοπλες ή «ριζοσπαστικές» ομάδες. Ποια είναι η θέση της Χαμάς;
Η θέση της Χαμάς είναι σαφής. Οσον αφορά τη διοίκηση της Λωρίδας της Γάζας, υποστηρίζουμε μια τεχνοκρατική κυβέρνηση — μια διοίκηση ή επιτροπή που να είναι ανεξάρτητη, επιδέξια και καθαρά παλαιστινιακή, ικανή να διαχειρίζεται τη Γάζα.
Δεν έχουμε ως στόχο να κυβερνήσουμε τη Γάζα ως Χαμάς. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τη θέση όλων των παλαιστινιακών παρατάξεων. Ωστόσο, το ζήτημα των όπλων και της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι εσωτερικό θέμα. Τα όπλα συνδέονται με την κατοχή: όσο συνεχίζεται η κατοχή, θα συνεχίζεται και η αντίσταση.
Τα όπλα συνδέονται επίσης με την έννοια ενός παλαιστινιακού κράτους. Αν υπήρχε ένα παλαιστινιακό κράτος με στρατό, πόρους και την ικανότητα να προστατεύει τον λαό του, αυτό θα ήταν αρκετό. Η Αντίσταση υπάρχει λόγω της κατοχής. Αν η κατοχή τελείωνε, δεν θα υπήρχε ανάγκη για όπλα ή Αντίσταση — θα λειτουργούσαμε ως πολιτικό κόμμα όπως οποιοδήποτε άλλο στον κόσμο.
Αρα τα όπλα είναι αποτέλεσμα, όχι αιτία;
Ναι.
Αν υπήρχε μια διεθνής μεταβατική διοίκηση για τη Γάζα, πώς θα τη βλέπατε; Θα έπρεπε να είναι παλαιστινιακή ή αραβική;
Αυτή η ανεξάρτητη διοίκηση, επιτροπή ή κυβέρνηση πρέπει να κατανοηθεί και να γίνει αποδεκτή από όλες τις παλαιστινιακές παρατάξεις, τις ομάδες αντίστασης, καθώς και από το κίνημα Φατάχ και την Παλαιστινιακή Αρχή. Πρέπει να έχει την υποστήριξη όλων των παρατάξεων — πρέπει να υπάρχει συναίνεση.
Εχουμε ήδη συμφωνήσει σ’ αυτό και το έχουμε συζητήσει με όλες τις παρατάξεις — στο Κάιρο και στο Πεκίνο. Ξανά πριν από δύο μέρες. Οι συνομιλίες γι’ αυτό το θέμα συνεχίζονται στο Κάιρο. Συνεπώς, δεν έχουμε αντίρρηση γι’ αυτούς που θα διοικούν τη Γάζα, αρκεί να είναι καθαρά Παλαιστίνιοι, ανεξάρτητοι και υποστηριζόμενοι από όλες τις παρατάξεις.
Η ασφάλεια στη Γάζα και η διαχείρισή της πρέπει να ανατεθεί σε μια τεχνοκρατική κυβέρνηση. Η φύση απεχθάνεται το κενό — πρέπει να υπάρχει κάποιος για να διατηρεί την ασφάλεια, να διανέμει βοήθεια και να εξασφαλίζει την προστασία της. Ετσι, στο πρώτο στάδιο, ο ρόλος των πολιτικών παρατάξεων θα πρέπει να είναι περιορισμένος.
Πιστεύετε ότι οι περιφερειακές αλλαγές — από την πτώση του Ασαντ στη Συρία μέχρι τον πόλεμο στον Λίβανο και την επιθετικότητα κατά του Ιράν — έχουν επηρεάσει το κίνημα αντίστασης και την παλαιστινιακή υπόθεση;
Σήμερα, η παλαιστινιακή υπόθεση βρίσκεται σε ένα νέο στάδιο. Προηγουμένως, λέγαμε ότι το τρένο της ομαλοποίησης είχε αρχίσει να κινείται στον αραβικό κόσμο, με πολλούς άραβες και μουσουλμάνους ηγέτες να συμμετέχουν. Φαινόταν ότι η παλαιστινιακή υπόθεση είχε ξεχαστεί και ότι η ομαλοποίηση και οι Συμφωνίες του Αβραάμ θα κυριαρχούσαν στην περιοχή μας.
