Πόσο είναι τελικά το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2004; 6,1% του ΑΕΠ το «μέτρησε» η Eurostat τον περασμένο Μάρτη, μετά την ολοκλήρωση της περιβόητης απογραφής του Αλογοσκούφη. Η ίδια υπηρεσία, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, ανεβάζει το έλλειμμα στο 6,6% του ΑΕΠ (η νέα εκτίμηση υποβιβάζει το δημόσιο χρέος στο 109,3% του ΑΕΠ, έναντι 110,5% που το υπολόγιζε η προηγούμενη).
Ο Αλογοσκούφης δεν έκανε καμιά δήλωση για τη νέα εκτίμηση, προφανώς μέχρι να δει τι ακριβώς τρέχει και ν’ αρχίσει τα σχετικά παζάρια με τις υπηρεσίες της Κομισιόν. Εβαλε «κύκλους» του υπουργείου να δηλώσουν, ότι «οι υποσημειώσεις (σ.σ. της Eurostat) αφορούν το παρελθόν. Εμείς συνεχίζουμε την προσπάθειά μας προσηλωμένοι στο στόχο για δημοσιονομική εξυγίανση».
Ας σημειωθεί, ότι η Eurostat θεωρεί ότι και η νέα εκτίμηση δεν είναι οριστική, καθώς υπάρχουν ακόμα τμήματα του κρατικού προϋπολογισμού που θέλουν παραπέρα διερεύνηση! Δηλαδή, μπορεί το έλλειμμα να γίνει σε νέα εκτίμηση ακόμα μεγαλύτερο. Αυτό σημαίνει, ότι ο στόχος που έχει θέσει η κυβέρνηση Καραμανλή, ύστερα από τη «διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος», που συμφώνησε με τις Βρυξέλλες, για μείωση του ελλείμματος το 2005 στο 3,7% με 3,8%, δεν μπορεί να επιτευχθεί, εκτός και αν εξοικονομηθούν περίπου 900 εκατ. ευρώ (0,5% του ΑΕΠ). Απαιτούνται δηλαδή ισόποσα νέα έσοδα ή ισόποση μείωση δαπανών ή συνδυασμός αύξησης εσόδων και μείωσης δαπανών, σε έναν προϋπολογισμό που σε όλες τις πλευρές του βρίσκεται στα όρια.
Τί θα κάνει η κυβέρνηση; Θα βάλει νέα φορολογία, όταν ο Καραμανλής απέκλεισε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο για το 2005; Θα εντείνει τις διαδικασίες ξεπουλήματος δημόσιων υπηρεσιών, μολονότι για φέτος έχει υπερβεί το στόχο; ‘Η θα πάει σε ένα νέο παζάρι με τις Βρυξέλλες; Το παζάρι έτσι κι αλλιώς είναι ανοιχτό, αφού οι υπηρεσίες της Κομισιόν ακόμα δεν έχουν δώσει την έγκριση για την τιτλοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο ύψους 1,7 δισ. ευρώ, με την οποία η κυβέρνηση φιλοδοξεί να καλύψει μέρος των εσόδων των προϋπολογισμών του 2005 και του 2006. Ετσι και η Κομισιόν δεν δώσει την έγκριση, η κυβέρνηση θα πρέπει να καταφύγει σε επαχθέστατη έκτακτη φορολογία και πετσόκομμα και των τελευταίων υπολειμμάτων κοινωνικών δαπανών.
Η Κομισιόν, βέβαια, το πιο πιθανό είναι στο τέλος να δώσει την έγκριση για την τιτλοποίηση, όπως έχει κάνει και για άλλες χώρες της ευρωζώνης. Δεν θα τη δώσει αμαχητί, όμως. Θα απαιτήσει «ανταλλάγματα». Θα απαιτήσει, δηλαδή, να σφίξει ακόμα περισσότερο η λιτότητα στους κρατικούς προϋπολογισμούς, όχι μόνο του 2006 αλλά και του 2007. Κι όταν σφίγγει η λιτότητα δεν σφίγγει το ίδιο για όλους. Δεν σφίγγει για τον τεράστιο κατασταλτικό μηχανισμό του αστικού κράτους, που γιγαντώνεται ολοένα και περισσότερο (υπολογίστε μόνο πόσες νέες κατηγορίες μπάτσων έχουν δημιουργηθεί και πόσους παραπανίσιους μπάτσους προσλαμβάνουν σε κάθε κατηγορία). Δεν σφίγγει για τις υπέρογκες πολεμικές δαπάνες, από τις οποίες κερδίζουν τα μονοπώλια όπλων σε Ευρώπη και Αμερική. Δεν σφίγγει για τις κάθε είδους επιδοτήσεις προς τους καπιταλιστές (δωρεάν ζεστό χρήμα, φοροαπαλλαγές, μείωση φορολογίας κερδών, προγράμματα επιδότησης προσλήψεων κ.λπ.), που θεωρούνται… παραγωγικές δαπάνες. Σφίγγει μόνο για τους μισθούς και τις συντάξεις και για τις κοινωνικές δαπάνες (παιδεία, υγεία, πρόνοια, ασφάλιση, συγκοινωνίες κ.λπ.). Σφίγγει στον τομέα της έμμεσης και άμεσης φορολόγησης των λαϊκών εισοδημάτων. Η δημοσιονομική προσαρμογή δεν είναι ουδέτερη αλλά έχει πολύ έντονο ταξικό χρώμα.
