Την περασμένη Δευτέρα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα ονόματα των επιχειρηματικών σχημάτων που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την «αξιοποίηση» των τριών πρώτων ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Περιχαρής η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά θριαμβολόγησε με τα κακομοιριασμένα ελληνικά της: «Η πληθώρα προσφορών που έχουν κατατεθεί από μεγάλα και σοβαρά επιχειρηματικά σχήματα αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας την επιτυχία του μοντέλου που ακολουθήσαμε.
Χρειάζεται μήπως να θυμίσουμε, ότι οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις κόστισαν στον ελληνικό λαό περισσότερα από 10 δισ. ευρώ και τίναξαν στον αέρα τα δημόσια οικονομικά, με αποτέλεσμα να επιβληθεί μια ακόμα πιο σκληρή δημοσινομική λιτότητα; Να το βουλώσει θα έπρεπε η υφυπουργός με το αποτυχημένο λίφτινγκ, όμως δυστυχώς έχουμε φτάσει στο σημείο η εκποίηση κρατικής περιουσίας να θεωρείται κατόρθωμα.
Οι τρεις εγκαταστάσεις που θα βγουν πρώτες στο σφυρί είναι το Διεθνές Ραδιοτηλεοπτικό Κέντρο (IBC) στο Μαρούσι, που πρόκειται να μετατραπεί σε χώρους γραφείων και ραδιοτηλεοπτικών στούντιο, οι εγκαταστάσεις κανόε-καγιάκ στο Ελληνικό, που θα γίνουν πάρκο υδροπαιχνιδιών (νερουτσουλήθρες και τα παρόμοια) και το γήπεδο μπάντμιντον στο Γουδί, που θα γίνει αίθουσα μουσικών, πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων.
Οι υποψήφιοι για το μεγάλο φαγοπότι είναι κάμποσοι. Για το Ραδιοτηλεοπτικό Κέντρο έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον ο Αντέννα, ο Κωτσόβολος, η J&P-Αβαξ, η Lamda του Λάτση, κοινοπραξία των Ελληνική Τεχνοδομική, ΤΕΒ και Ακτωρ και άλλοι. Για τις εγκαταστάσεις κανόε-καγιάκ η γνωστή Village Roadshow, ο Κόκκαλης (μέσω κοινοπραξίας των Ιntradevelopment, Intrakat και Θρύλος ΑΕ), κοινοπραξία των Επιχειρήσεις Ηχου και Εικόνος, Ελληνικά Ψυχαγωγικά Πάρκα και Δ.. Κοντογιάννης και κοινοπραξία των ΓΕΚ, J&P-Αβαξ, Βιοτέρ, Aqua Land Κορφού Γουότερπαρκ. Τέλος, για το μπάντμιντον ενδιαφέρον έχουν εκδηλώσει ο Σταθοκωστόπουλος, η Παγοδρομικό Κέντρο Αθηνών ΑΕ, η Omicron Group και κοινοπραξία των Μ. Αδάμ, Γ. και Π. Γιώργα και Δ. Κοντογιάννη.
Ολος ο καλός ο κόσμος είναι παρών, σαν να λέμε. Ανάμεσά τους και όλες οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες. Οι ίδιες που κατασκεύασαν τα έργα. Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς. Αφού είχαν ενδιαφέρον και για την μεταολυμπιακή χρήση των έργων, γιατί δεν πρότειναν από την αρχή στην τότε κυβέρνηση να τα κατασκευάσουν με τη μέθοδο της «αυτοχρηματοδότησης»; Οχι δεν θα τους έλεγε. Το αντίθετο, θα τους έλεγε ναι ευχαρίστως, για να κατεβάσει κάπως το κόστος. Και αυτοί θα είχαν το όφελος ότι θα είχαν δέσει τη δουλειά από τα πριν και θα εξασφάλιζαν τη χρήση των εγκαταστάσεων για μετά τους ολυμπιακούς αγώνες, χωρίς να χρειαστεί να μπαίνουν σε διαδικασίες σύγκρουσης με ανταγωνιστές, γραφειοκρατικών παρελκύσεων κ.λπ.
Λογικό το ερώτημα, αλλά μάλλον αφελές. Προδίδει άνθρωπο που δεν γνωρίζει τί έγινε την προολυμπιακή περίοδο. Τότε, λοιπόν, έγινε το πρώτο μεγάλο φαγοπότι από τους μεγαλοεργολάβους που ανέλαβαν να κατασκευάσουν τα διάφορα ολυμπιακά έργα. Θα έπρεπε να είναι μαλάκες, αν αναλάμβαναν τα έργα με «αυτοχρηματοδότηση». Γιατί στη συμφωνία που θα έκλειναν θα ήταν αναγκασμένοι να λογαριάσουν τα έργα στην πραγματική τους αξία ή κοντά σ’ αυτή. Αντίθετα, η κατασκευή με τη συμμετοχή τους μόνο ως εργολάβων τους έδινε τη δυνατότητα να τα κονομήσουν χοντρά, ειδικά εκείνη την περίοδο που υπήρχε η πίεση να τελειώσουν τα έργα και ο Ρογκ κάθε τρεις και λίγο έβγαζε «κόκκινη κάρτα» στην τότε κυβέρνηση. Ηξεραν, επίσης, πολύ καλά, ότι μετά τους ολυμπιακούς αγώνες η κυβέρνηση θα βρισκόταν με μια σειρά έργα στα χέρια της που δεν θα ήξερε τί να τα κάνει. Βλέπετε, για να είναι η προολυμπιακή κονόμα όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, φρόντισαν να κατασκευάσουν όλο βαριές κατασκευές, όλο σίδερο και μπετόν, και όχι ελαφριές κατασκευές που και πιο φτηνές είναι και να ξηλωθούν χωρίς μεγάλο κόστος μετά τους αγώνες μπορούν. Γέμισαν την Αττική μπετόν, όντας σίγουροι ότι θα κονομήσουν και μετά τους αγώνες.
Τώρα, λειτουργεί ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης. Η κυβέρνηση έχει στα χέρια της έργα που δεν μπορεί να τα συντηρήσει, εγκαταστάσεις που θέλει να τις ξεφορτωθεί. Η πιάτσα άφησε να περάσει κάμποσος καιρός, νοίκιασε κάποιες εγκαταστάσεις part time (για ορισμένες εκδηλώσεις), έκανε τις παρασκηνιακές επαφές και τώρα είναι έτοιμη να πάρει «μπιρ παρά» εκείνα τα έργα που παρουσιάζουν καταρχάς το μεγαλύτερο επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Θα το δούμε πολύ καλύτερα αυτό, όταν ανοιχτούν οι προσφορές και μάθουμε τα ποσά, αλλά και τους όρους με τους οποίους θα συνοδευτούν τα έργα.
Υστερα, θα ακολουθήσουν οι δημοπρατήσεις των υπόλοιπων εγκαταστάσεων, που η τιμή θα πέσει ακόμα πιο χαμηλά, γιατί η πιάτσα κάνει την αδιάφορη. Οσο για την ελληνική νεολαία, που υποτίθεται ότι θα αποκτούσε γήπεδα και γυμναστήρια για να χαρεί τον αθλητισμό και το παιχνίδι, θα μείνει με τη στάμπα του εθελοντή-μαλάκα στο κούτελο. Για να αθληθεί θα εξακολουθήσει να πηγαίνει στα ιδιωτικά γυμναστήρια της συμφοράς και για να παίξει μπάλα θα πληρώνει στα ιδιωτικά γήπεδα 5Χ5. Εδώ δεν υπάρχουν γήπεδα ούτε για τα παιδικά των ερασιτεχνικών ομάδων.
