Στην ανάλυσή μας για το φορολογικό νομοσχέδιο, πριν ακόμη τη συζήτηση στην αρμόδια διαρκή επιτροπή της βουλής, αναφερθήκαμε σε μερικές από τις ρυθμίσεις που διαιωνίζουν τις προκλητικές φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου. Σ’ αυτό το σημείωμα θα αναφερθούμε ενδεικτικά σε μερικές από τις πολλές ρυθμίσεις που διαιωνίζουν τη φορολογική ασυλία στο μεγάλο κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο.
Στο άρθρο 12, με το βαρύγδουπο τίτλο «Κατάργηση φορολογικών απαλλαγών νομικών προσώπων…», όπως έχει ψηφιστεί στην αρμόδια επιτροπή της βουλής, βρίθουν οι εξαιρέσεις. Δηλαδή, διαιωνίζεται η φορολογική ασυλία. Εξακολουθούν, λοιπόν, να ισχύουν οι παρακάτω φοροαπαλλαγές:
α) Οι απαλλαγές που προβλέπονται στο άρθρο 103 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ), που σε έκταση καλύπτουν τρεις σελίδες Α4. β) Οι απαλλαγές που προβλέπονται για τη Διεθνή Τράπεζα Ανασυγκροτήσεως και Αναπτύξεως και τους αλλοδαπούς οργανισμούς και από διεθνή σύμβαση η οποία έχει κυρωθεί με νόμο. Με τον αποικιοκρατικό νόμο 2687/1953, φοροαπαλλάσσονται οι επενδύσεις του ξένου κεφαλαίου. Αυτές δε οι προκλητικές ρυθμίσεις έχουν κατοχυρωθεί και συνταγματικά και παραμένουν σε όλες τις αναθεωρήσεις του συντάγματος. γ) Οι απαλλαγές που προβλέπονται από τους περιβόητους αναπτυξιακούς νόμους προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Μέχρι το 1998, οι καπιταλιστές που εντάσσονταν στα σκανδαλώδη κίνητρα των νόμων αυτών ήταν υποχρεωμένοι να κρατούν σε λειτουργία τις επιχειρήσεις τους για 10 χρόνια, προκειμένου υποτίθεται να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας. Μετά το 1998 τα χρόνια υποχρεωτικής λειτουργίας έγιναν πέντε από δέκα. δ) Οι απαλλαγές που προβλέπονται από διμερείς συμφωνίες για την αποφυγή διπλής φορολογίας, οι οποίες έχουν κυρωθεί με νόμο.
Στο τελευταίο θα σταθούμε περισσότερο, μιας και όλες χωρίς εξαίρεση οι offshore εταιρίες έχουν τις έδρες τους σε χώρες που είναι φορολογικοί παράδεισοι. Οι χώρες αυτές έχουν υπογράψει διεθνείς συμβάσεις με την Ελλάδα για την περιβόητη διπλή φορολόγηση και οι συμβάσεις αυτές έχουν κυρωθεί με νόμο που ψηφίστηκε στην ελληνική βουλή. Ετσι, από τη στιγμή που διατηρούνται οι φοροαπαλαγές των χωρών-φορολογικών παραδείσων, η αύξηση του συντελεστή φορολογίας των offshore εταιριών που έχουν ακίνητα στην Ελάδα από 3% σε 15% δεν έχει καμία πρακτική αξία. Και είναι μεγάλη απάτη αυτά που ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ότι με τη ρύθμιση αυτή θ’ αναγκάσουν τους ιδιοκτήτες των ακινήτων να τα περάσουν στο όνομά τους και να καταβάλλουν τους αναλογούντες φόρους. Τέλος, θυμίζουμε αυτό που γράψαμε στην προηγούμενη ανάλυσή μας. Παράλληλα με την αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των offshore εταιριών από 3% σε 15% δίνονται με το ίδιο άρθρο (το 57) στους καπιταλιστές διέξοδοι φοροαπαλλαγής.
ε) Οι απαλλαγές που ορίζονται από τις διατάξεις των παρακάτω νόμων: αα) Με τα άρθρα 7, 19 και 33 του νόμου 3283/2004 για τα αμοιβαία κεφάλαια. Με το άρθρο 33 το αμοιβαίο κεφάλαιο καταβάλλει φόρο ίσο με 3 τοις χιλίοις επί του ενεργητικού του! ββ) Με το άρθρο 39 του νόμου3371/2005 για τις εταιρίες επενδύσεων χαρτοφυλακίου. γγ) Με τα άρθρα 20 και 31 του νόμου 2778/1999 για τα αμοιβαία κεφάλαια ακινήτων και τις εταιρίες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία. Οι εταιρίες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία, για παράδειγμα, υποχρεώνονται να καταβάλουν φόρο 3 τοις χιλίοις επί των επενδύσεών τους. δδ) Με άρθρα των νόμων 2992/2002 (για τα αμοιβαία κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών) και 2367/1995 (για τις εταιρίες κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών).
Με το άρθρο 16 οι μεγαλομέτοχοι εταιριών που κρατάνε για ένα χρόνο τις μετοχές εταιριών που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο απαλλάσσονται από την καταβολή φόρου για τα κέρδη που αποκόμισαν από την πώληση των μετοχών. Ακόμη, αυτοί φοροαπαλλάσσονται και στις περιπτώσεις που έχουν στην κατοχή τους μετοχές ξένων εταιριών. Αυτές οι φοροαπαλλαγές ισχύουν και για νομικά πρόσωπα που έχουν στην κατοχή τους μετοχές και τις πωλούν μετά από ένα χρόνο. Τέλος, αυτές οι φοροαπαλλαγές ισχύουν για μετοχές που είναι εισηγμένες σε ξένα χρηματιστήρια.
Στην προηγούμενη ανάλυσή μας για το φορολογικό νομοσχέδιο αναφερθήκαμε στην παρ. 1 του άρθρου 18 του φορολογικού νομοσχεδίου, με την οποία δινόταν η δυνατότητα «επαναπατρισμού» κεφαλαίων εξωτερικού με την υποχρέωση να φορολογη- θούν με 5%. Προσθέτουμε ότι με την παρ.5 του ίδιου άρθρου δίνεται η δυνατότητα σ’ αυτούς να πληρώσουν μόνο 2,5% και όχι 5%, εάν τα εισαγόμενα κεφάλαια «επενδυθούν» είτε σε τίτλους του ελληνικού δημοσίου για δύο χρόνια είτε σε αμοιβαία κεφάλαια για δύο χρόνια είτε για αγορά ακινήτου κ.λπ.
Με το άρθρο 71 («Φορολογικά κίνητρα ευρεσιτεχνίας») δίνεται στους καπιταλιστές, πέραν των άλλων απαλλαγών, και η φοροαπαλλαγή για την περίπτωση που χρησιμοποιούν ευρεσιτεχνία για την παραγωγή προϊόντων, ακόμη και εάν παράγονται από τρίτους. Η απαλλαγή αυτή είναι για τρία χρόνια!
Με το άρθρο 73 μειώνεται ο φόρος εισοδήματος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες για τα δύο επόμενα χρόνια, εάν –ενώ μειώθηκε ο κύκλος εργασιών τους– δεν μειώθηκε ο αριθμός των εργαζόμενων. Το πρώτο που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι πως η μείωση του κύκλου εργασιών δεν συνοδεύεται με μείωση των κερδών της καπιταλιστικής επιχείρησης. Δεύτερο, άλλο να υπάρχει ρητή διάταξη ότι απαγορεύονται οι απολύσεις και άλλο ότι παραμένει ίδιος ο αριθμός των εργαζόμενων της επιχείρησης. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί για παράδειγμα μπορεί να απολυθούν εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης και να προσληφθούν μερικής απασχόλησης. Τρίτο, δεν απαγορεύει την εκ περιτροπής εργασία. Διευκρινίζουμε ότι αναφέρουμε αυτές τις περιπτώσεις για να αναδειχτεί η προκλητικότητα της ρύθμισης αυτής και σε κάθε περίπτωση είμαστε αντίθετοι τόσο σ’ αυτή όσο και σε κάθε ρύθμιση υπέρ του κεφαλαίου.
Το συμπέρασμα είναι πως και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο είναι βαθιά ταξικό και δίνει τη δυνατότητα στο μεγάλο κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, να βγάλει πρόσθετα υ-περκέρδη. Τα βάρη πέφτουν αποκλειστικά στις πλάτες των εργαζόμενων και σ’ ένα βαθμό των μεσαίων στρωμάτων (αν έχουν να πληρώσουν).
