«Εθνική επιτυχία» χαρακτήρισε η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με ανακοίνωση του πρωθυπουργικού γραφείου, την απόφαση που πήρε το Eurogroup την περασμένη Δευτέρα. Πρόκειται για μια ακόμα πλήρη διαστροφή της αλήθειας, σπορ στο οποίο ειδικεύονται οι Τσιπραίοι. Αυτό που αποφασίστηκε στο κογκλάβιο της ιμπεριαλιστικής Ευρωζώνης, υπό την καθοδήγηση της Γερμανίας, είναι να σφυρηλατηθούν από τώρα οι αλυσίδες που θα δέσουν το λαό της αποικίας «Ελλάς» στο ζυγό της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας και της κινεζοποίησης για πολλά χρόνια ακόμα.
Για να δικαιολογήσει τον όρο «εθνική επιτυχία» η προπαγάνδα των Τσιπραίων από τη μια έδωσε εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα στα λεγόμενα βραχυχρόνια μέτρα για το χρέος και από την άλλη έκρυψε την ουσία των εντολών που δόθηκαν στην τρόικα και στο EuroWorkingGroup σε σχέση με τα επόμενα βήματα για το κλείσιμο της περιβόητης δεύτερης αξιολόγησης.
Πριν αναφερθούμε όσο πιο αναλυτικά γίνεται και στα δύο αυτά σκέλη, παρακαλούμε να διαβάσετε ολόκληρη τη δήλωση του Eurogroup. Για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε.
Νέα μέτρα για το 2018
Παρά τους ισχυρισμούς του Τσακαλώτου ότι το 2018 έχει σχεδόν κλείσει, η απόφαση του Eurogroup αναφέρει ρητά ότι η συμφωνία με την τρόικα (staff-level agreement) «πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την επίτευξη του συμφωνημένου δημοσιονομικού στόχου του 2018 (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ), καθώς και μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα κόστους, περιλαμβανομένων περαιτέρω ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, το άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και την άρση των εμποδίων για επενδύσεις».
Αρα, πάνω στο τραπέζι παραμένουν και δημοσιονομικά μέτρα (ώστε να πιαστεί το «πρωτογενές πλεόνασμα» ύψους 3,5% του ΑΕΠ, σύμφωνα με το υπολογιστικό μοντέλο του ΔΝΤ) και, βεβαίως, το πακέτο των εργασιακών. Μπορεί να γίνει κάποιο παζάρι στα τελευταία; Ναι, μπορεί να γίνει. Μπορεί ν' αφήσουν μερικά πράγματα σ' αυτή τη φάση. Το έχουν κάνει και άλλες φορές, για να δίνουν τη δυνατότητα στις μνημονιακές κυβερνήσεις να λένε «σώσαμε» το ένα ή το άλλο. Σ' αυτά που θα μείνουν εκτός συμφωνίας θα επανέλθουν σε επόμενη φάση.
Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν πρόκειται να επανέλθει το καθεστώς των συλλογικών συμβάσεων εκεί που ήταν πριν τα Μνημόνια. Το τρίτο Μνημόνιο αναφέρει ρητά ότι απαγορεύεται επιστροφή στο παρελθόν.
Με τελεσιγραφικό τρόπο το Eurogroup αποφάσισε ότι πριν από το τέλος Γενάρη πρέπει να έχει διοριστεί το ΔΣ του νέου Ταμείου Ξεπουλήματος και αυτό να λειτουργεί πλήρως. Σύμφωνα με την προπαγάνδα των Τσιπροκαμμένων, αυτό δεν είναι Ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, αλλά Ταμείο αξιοποίησης και ανάπτυξης της δημόσιας υπηρεσίας. Αλήθεια, τέτοια… κωλοκαούρα έχει πιάσει τους ιμπεριαλιστές δανειστές για την… αξιοποίηση της ελληνικής κρατικής περιουσίας, ώστε να δίνουν τελεσίγραφο για το διορισμό του ΔΣ του Ταμείου; Εχοντας τον απόλυτο έλεγχο στη λειτουργία αυτού του Ταμείου, θέλουν να διορίσουν ένα πιστό σ' αυτούς ΔΣ (δεν έχει σημασία η εθνικότητα των μελών), ώστε να σχεδιάσουν τα ξεπουλήματα χωρίς κανένας να μπορέσει να τους σταματήσει.
«Εις το διηνεκές»
Δε συμφωνήσαμε να διατηρηθούν τα «πρωτογενή πλεονάσματα» στο 3,5% του ΑΕΠ μετά το 2018, δήλωσε την Τρίτη ο θρασύτατος Τζανακόπουλος. Τι αναφέρει η απόφαση του Eurogroup; «Το Eurogroup επανέλαβε ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ που θα επιτευχθεί έως το 2018 θα πρέπει να διατηρηθεί μεσοπρόθεσμα». Τι μένει να ρυθμιστεί; Πόσα χρόνια θα είναι αυτό το «μεσοπρόθεσμα». Οπως οι ίδιοι λένε, ο Σόιμπλε είπε στο Eurogroup πως μεσοπρόθεσμα σημαίνει δέκα χρόνια. Το ίδιο είχε δηλώσει προ καιρού και ο Ντεϊσελμπλουμ. Και η ίδια η λέξη «μεσοπρόθεσμα» σε τέτοια διάρκεια παραπέμπει.
Ο Σόιμπλε δε θα έχει καμιά αντίρρηση να συμφωνήσει ότι το «μεσοπρόθεσμα» σημαίνει πέντε χρόνια. Είναι σύνηθες στη γερμανική πολιτική να βάζει τον πήχη πολύ ψηλά, για να λέει μετά ότι έκανε υποχώρηση. Ομως, το ζήτημα δε βρίσκεται στη διάρκεια, αλλά στη φιλοσοφία, στην κατεύθυνση που δίνεται. Οπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, το «πρωτογενές πλεόνασμα» είναι ένα αυθαίρετο λογιστικό μέγεθος, που το καθορίζουν οι δανειστές για να ρυθμίζουν τις τοκοχρεολυτικές δόσεις της υπερδανεισμένης αποικίας. Κάθε χρόνο λήγουν κάποια ομόλογα, που συνήθως ανανεώνονται με νέο δανεισμό, ενώ πληρώνονται και κάποιοι τόκοι. Οι ιμπεριαλιστές δανειστές κόβουν και ένα «κοστούμι» που το βάφτισαν «πρωτογενές πλεόνασμα», τα λεφτά του οποίου πηγαίνουν κατευθείαν στο χρέος. Το χρέος, βέβαια, παραμένει σταθερά στα ίδια επίπεδα.
Αν η υπερχρεωμένη αποικία (πάντα για την Ελλάδα μιλάμε) αντιμετωπίζει δυσκολίες και δεν μπορεί να δανειστεί με «λογικά» επιτόκια, μπορεί για κάποιες χρονιές να μειώσουν το «πρωτογενές πλεόνασμα». Θα το μειώσουν για να μπορέσει να τους πληρώσει τις τοκοχρεολυτικές δόσεις, όχι για να μπορέσει η αποικία να αυξήσει μισθούς-συντάξεις, να μειώσει φόρους, να κάνει κοινωνική πολιτική ή να αυξήσει το πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων. Αυτό είναι κομβικό ζήτημα. Αν το κατανοήσουμε, τότε θα καταλάβουμε την ουσία.
Με το τρίτο Μνημόνιο μείωσαν το ύψος των «πρωτογενών πλεονασμάτων» που προέβλεπε το δεύτερο Μνημόνιο. Το έκαναν γιατί δεν μπορούσε να ανταποκριθεί το ελληνικό κράτος, αφού η οικονομία βρισκόταν ακόμα σε ύφεση. Οι απατεώνες συριζαίοι πανηγύριζαν. «Μειώσαμε τα πρωτογενή πλεονάσματα που είχε συμφωνήσει η κυβέρνηση Σαμαρά και κερδίσαμε δημοσιονομικό χώρο 20 δισ.» έλεγε ο Τσίπρας από τα προεκλογικά μπαλκόνια των δεύτερων εκλογών του 2015. Και τι έγινε αυτός ο «δημοσιονομικός χώρος» που υποτίθεται ότι κέρδισαν; Είδε καμιά ανακούφιση ο ελληνικός λαός; Οχι μόνο δεν είδε ανακούφιση, αλλά δέχεται το ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο: νέοι φόροι, χαράτσια, μείωση συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου, μείωση των κοινωνικών δαπανών κτλ. κτλ. Και μην ξεχνάμε ότι πολλά από τα νέα μέτρα δεν τα είδαμε ακόμα. Θα τα «αισθανθούμε» από την 1η του Γενάρη. Και βέβαια, περιττεύει να θυμίσουμε πως ούτε ένα από τα μέτρα των προηγούμενων Μνημονίων δεν καταργήθηκε ή έγινε πιο ελαφρύ. Στα μέτρα των δύο προηγούμενων Μνημονίων προστίθενται αυτά του τρίτου.
Επομένως, η μείωση των στόχων του δεύτερου Μνημόνιου για το «πρωτογενές πλεόνασμα» των ετών 2015-2017 έγινε για λόγους «βιωσιμότητας του χρέους», υπό τον όρο ότι η σκληρή δημοσιονομική λιτότητα και η κινεζοποίηση θα συνεχιστούν και θα βαθύνουν. Αυτό κάνουν και τώρα: καθορίζουν ότι το «πρωτογενές πλεόνασμα» (που το αρπάζουν ολόκληρο οι δανειστές) θα παραμείνει στο 3,5% του ΑΕΠ και «μεσοπρόθεσμα» μετά το 2018. Αρα, εξασφαλίζουν ότι η σκληρή λιτότητα και η κινεζοποίηση θα συνεχιστούν και μετά το 2018. Αν χρειαστεί να μειώσουν το στόχο, θα το κάνουν τότε, ώστε να έχουν τον απόλυτο έλεγχο της αποικίας. Δε θα το κάνουν από τώρα.
Ομως, οι ιμπεριαλιστές δανειστές δεν αρκέστηκαν μόνο στην επαναβεβαίωση της ρήτρας του τρίτου Μνημόνιου για «πρωτογενή πλεονάσματα» 3,5% «το 2018 και μεσοπρόθεσμα». Η απόφαση του Eurogroup αναφέρει: «Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τους δημοσιονομικούς στόχους σε μια βιώσιμη βάση μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να συμφωνήσουν με τους θεσμούς σε έναν μηχανισμό και διαρθρωτικά μέτρα που θα διασφαλίσουν αυτόν τον στόχο».
Τι θα είναι αυτός ο «μηχανισμός» που θα ισχύει μετά το 2018, δηλαδή μετά το τέλος του τρίτου Μνημόνιου; Θα είναι απλώς επέκταση του γνωστού «κόφτη», που θα αναφέρει και τους τομείς από τους οποίους θα εξασφαλίζονται πρόσθετα έσοδα ή μείωση δαπανών, ή θα είναι κάτι ακόμα σκληρότερο; Αυτό θα το ξέρουμε όταν κλείσει η τρίτη αξιολόγηση. Το βέβαιο είναι πως η αποικιοκρατικού τύπου επιτροπεία των ιμπεριαλιστών δανειστών θα συνεχιστεί και μετά τη λήξη του τρίτου Μνημόνιου. Θα συνεχιστεί επ' αόριστον, για να είμαστε συγκεκριμένοι.
Ρύθμιση δοσολογίας
Στα λεγόμενα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα χρειαστεί να επανέλθουμε, γιατί παραπάει το παραμύθι των Τσιπραίων. Ο Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM, μιλώντας μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup, υπήρξε σαφέστατος: Δεν πρόκειται για μέτρα μείωσης του χρέους, αλλά για μέτρα ενίσχυσης της βιωσιμότητάς του (βιωσιμότητα σημαίνει να μπορεί το χρεωμένο κράτος να εξοφλεί τις ετήσιες τοκοχρεολυτικές δόσεις του). Δε θα υπάρξει καμιά επιβάρυνση στον ESM ή στα κράτη μέλη. Ολο το κόστος από την εφαρμογή των διάφορων σχημάτων που παρουσίασα θα αναληφθεί από την Ελλάδα. Απαντώντας σε ερώτηση για το πόσο θα είναι το ελληνικό χρέος το 2060, είπε ότι όλοι οι υπολογισμοί στηρίζονται σε σενάρια, υπάρχει υψηλή αβεβαιότητα και κανένας δεν μπορεί να πει ποιο είναι το σωστό και ποιο το λαθεμένο σενάριο.
Σε ανακοίνωσή του ο ESM θέτει 16 ερωτήματα και δίνει ισάριθμες απαντήσεις σχετικά με τα μέτρα που αποφασίστηκαν. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το Eurogroup έχει αποκλείσει οποιοδήποτε ονομαστικό κούρεμα. Επιπλέον, έχει συμφωνήσει ότι τα μέτρα θα: α) διευκολύνουν την πρόσβαση στις αγορές για την Ελλάδα, ώστε να αντικαταστήσει το χρηματοδοτούμενο από το δημόσιο χρέος με χρέος του ιδιωτικού τομέα β) θα εξομαλύνουν το προφίλ αποπληρωμής γ) θα παράσχουν κίνητρα για την διαδικασία προσαρμογής της χώρας, ακόμα και μετά τη λήξη του προγράμματος του ESM».
Εκείνο που έκαναν είναι να ρυθμίσουν λίγο τη δοσολογία για την περίοδο 2030-40, επιμηκύνοντας κάποιες λήξεις ομολόγων. Γι' αυτό και οι ίδιοι θεωρούν τα μέτρα ανεπαρκή. Τα υπόλοιπα θα αποφασιστούν και θα συνοδεύονται από νέο Μνημόνιο ή νέους μνημονιακού τύπου όρους.
