Περιέχει η φετινή έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική οικονομία τίποτα που να μην έχει ειπωθεί στις αντίστοιχες εκθέσεις των προηγούμενων χρόνων; Οσο και να ψάξετε δεν πρόκειται να βρείτε τίποτα το καινούργιο. Η μόνη διαφορά είναι ότι φέτος ήρθε ο ίδιος ο Ανχελ Γκουρία, γενικός γραμματέας του διεθνούς ιμπεριαλιστικού οργανισμού, για να παρουσιάσει την έκθεση σε ειδική τελετή, την οποία είχε φροντίσει να διαφημίσει το γραφείο Τύπου του υπουργείου Οικονομικών.
Για να ακριβολογούμε, ο Γκουρία δεν ήρθε. Τον έφερε ο Αλογοσκούφης. Τον έφερε για να πει αυτά που είπε και μετά ο ίδιος να κρατήσει αποστάσεις; Οχι βέβαια. Τον έφερε για να λειτουργήσει σαν «λαγός» της κυβέρνησης και της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας. Για να πει αυτά που κανένας πολιτικός δεν μπορεί να πει σε προεκλογική περίοδο. Για να δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου και πανικού και να κάνει πολιτικό παιχνίδι η κυβέρνηση, είτε με τον Αλογοσκούφη (στο κυριλέ) είτε με τον Γιακουμάτο (στο χυδαίο λαϊκίστικο), με δηλώσεις του τύπου «ο ΟΟΣΑ τα λέει, μας πιέζει, αλλά εμείς δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τα δεχτούμε».
Επί της ουσίας, δεν είναι μόνο ο Αλογοσκούφης που δεν άρθρωσε την παραμικρή διαφωνία στα όσα προκλητικά είπε ο Γκουρία, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, που με δηλώσεις του ίδιου του Γιωργάκη, μετά τη συνάντησή του με τον Γκουρία (συμβολική κίνηση εκ μέρους και των δύο) το μόνο που βρήκε να πει είναι ότι «η έκθεση του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει τις αδυναμίες της χώρας», ότι «η κυβέρνηση της ΝΔ απέτυχε» και ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ διαθέτει την «πολιτική τόλμη» (για να προωθήσει προφανώς αυτά που εισηγείται ο ΟΟΣΑ).
Δεν είπε, λοιπόν, τίποτα καινούργιο ο ΟΟΣΑ στη φετινή του έκθεση. Απλώς, οι προτάσεις του έπεσαν στην προεκλογική κονίστρα, για να διαλύσουν αυταπάτες και να παγώσουν αιτήματα. Συμπυκνώνουμε τα βασικά σημεία:
♦ Για να αντιμετωπιστεί η υψηλή ανεργία στους νέους «πρέπει να υπάρχει μια αγορά που να προσφέρει χαμηλότερους μισθούς από τους κατώτατους» (που σήμερα είναι 29,39 ευρώ το μεροκάματο και 657,89 ευρώ ο μισθός!). Πώς να διαφωνήσει μ’ αυτό το ΠΑΣΟΚ, όταν τα ίδια έλεγε ο Γιωργάκης προεκλογικά από το Λαύριο; Πώς να διαφωνήσει η ΝΔ, όταν ο Αλογοσκούφης έχει πει ευθέως το ίδιο στο παρελθόν και τώρα περιορίστηκε να δηλώσει με νόημα, ότι αυτό «θα μπορούσε να εξεταστεί από τους κοινωνικούς εταίρους»;
♦ Πέρα από τα ειδικά μεροκάματα για τους νέους (κάτω και από τα βασικά), κατά τον ΟΟΣΑ πρέπει να πέσουν και οι άλλοι μισθοί και ειδικά τα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων, γιατί «όταν οι κατώτατοι μισθοί είναι κοντά στο μέσο μισθό, δεν γίνονται προσλήψεις».
♦ Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας πρέπει να «αποκεντρωθούν» σε επίπεδο επιχείρησης ή επαγγέλματος.
♦ Πρέπει να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών και να καθιερωθεί μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας και να γίνουν πιο φτηνές οι απολύσεις. Το τελευταίο είναι παλιό αίτημα του ΣΕΒ.
♦ Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και καθιέρωση κινήτρων για την παραμονή στην εργασία και μετά τη συμπλήρωση της ηλικίας συνταξιοδότησης. Ο Α. Γκουρία αποφάνθηκε ότι σήμερα «προσφέρονται πολλά κίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση και πρέπει να μη προσφέρονται. Ως παράδειγμα κινήτρων ανέφερε τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα!
♦ Οι συντάξεις να υπολογίζονται με βάση το σύνολο του εργασιακού βίου, εξέλιξη που θα οδηγήσει σε γενική μείωση των συντάξεων και σε μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος σε καθαρά κεφαλαιοποιητικό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΟΟΣΑ ζητά η μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού να γίνει εδώ και τώρα. Προφανώς, ο Αλογοσκούφης θα εξήγησε στον «φίλο του» τον Γκουρία, όπως είχε εξηγήσει και στον «φίλο του» τον Αλμούνια, ότι συμφωνεί μαζί τους, αλλά η ανατροπή θα γίνει μετά τις εκλογές, γιατί αλλιώς η ΝΔ δεν κερδίζει.
♦ Ο ΟΟΣΑ όχι μόνο τάσσεται υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά ζητά να επιβληθούν δίδακτρα και στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οταν επισημάνθηκε στον Γκουρία ότι έτσι οι φτωχοί θα αποκλείονται, απάντησε με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου ότι μπορούν να παίρνουν δάνεια που θα τα ξεπληρώνουν μετά τη λήξη των σπουδών τους!
♦ Προτείνει, ακόμα, αύξηση των φόρων κατανάλωσης (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης), σύμφωνα με το γερμανικό παράδειγμα.
♦ Για τις ΔΕΚΟ ο ΟΟΣΑ ζητά απεξάρτηση της ΔΕΗ από το κράτος, ιδιωτικοποίηση των ΕΛΤΑ, απελευθέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών κ.ά. Επίσης, ζητά «άρση του κρατικού παρεμβατισμού» στον καθορισμό των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και καθορισμό τους αποκλειστικά με επιχειρηματικά κριτήρια.
Ολα αυτά είναι χιλιοειπωμένα. Τα έχει ξαναπεί ο ΟΟΣΑ, τα έχει πει η Κομισιόν, τα επαναλαμβάνει συνεχώς ο Γκαργκάνας. Τα έχει υιοθετήσει ως κατευθύνσεις και το πολιτικό σύστημα, επιλέγοντας το ρυθμό υλοποίησής τους ανάλογα και με τις ανάγκες σταθερότητας του συστήματος. Η κατεύθυνση έχει σημασία, που δείχνει σταθερά προς έναν εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.
