«Ενα από τα συμπεράσματα των εμπειριών στα συγκεκριμένα θέματα ήταν ότι οι “επιθυμίες“ των επενδυτών ήταν ισχυρότερες από την πολιτική άποψη των υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης και επιβάλλονταν από τους δανειστές ως μνημονιακές υποχρεώσεις, σε κάθε φάση. Ακόμα και προφανείς ανάγκες και προτάσεις πολλές φορές ζητήθηκε από τους θεσμούς να ακυρωθούν, με ατεκμηρίωτη επιχειρηματολογία και πληροφορίες που λάμβαναν είτε απευθείας από τους επενδυτές, είτε από το ΤΑΙΠΕΔ και τους συμβούλους του».
Δεν το έγραψε κάποιος της ΛΑΕ ή του Μπαρουφάκη. Το έγραψε ο Σπίρτζης στα «Νέα» αναφερόμενος στη φιέστα Μητσοτάκη στο Ελληνικό. Τι μας λέει με απλά λόγια; Οτι η τρόικα βρισκόταν σε απευθείας επικοινωνία με τους Λάτσηδες, οι οποίοι έλεγαν τι θέλουν και η τρόικα το απαιτούσε από την κυβέρνηση των συριζαίων, η οποία αναγκαστικά συμμορφωνόταν.
Τι έλεγαν, όμως, οι συριζαίοι όταν βρίσκονταν στην κυβέρνηση; Οτι το Ελληνικό είναι ένα μεγαλόπνοο έργο, ότι αυτοί άλλαξαν πολλά στην προηγούμενη σύμβαση, ώστε να ωφεληθεί το δημόσιο και ο ελληνικός λαός κτλ. κτλ. Ποτέ δεν είπαν ότι τους αναγκάζει η τρόικα. Εδώ έβαλαν τον Μπαλτά να αγορεύσει στη Βουλή συνδέοντας την ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού με τον… ελικοειδή δρόμο προς το σοσιαλισμό. Για να μη μιλήσουμε για τον Φλαμπουράρη, που το είχε πάρει πάνω του. Στο προσκήνιο έλεγε το ένα ψέμα πάνω στο άλλο, εμφανίζοντας την κόλαση σαν παράδεισο, και στο παρασκήνιο έβαζε τους συμβούλους του να ασκούν ωμούς εκβιασμούς σε υπηρεσιακούς παράγοντες που προσπαθούσαν να υπερασπιστούν τη νομιμότητα (όπως έγινε με το δασάρχη Πειραιά).
Ο Σπίρτζης ομολογεί -εμμέσως πλην σαφώς- ότι είναι πολιτικοί απατεώνες. Αλλα έλεγαν στον κόσμο και άλλα έκαναν. Προσπαθεί να εξαιρέσει τον εαυτό του, όμως και η δική του υπογραφή μπήκε φαρδιά-πλατιά όπου χρειάστηκε. Προσοχή βάραγε μπροστά στον Φλαμπουράρη. Τώρα, κατόπιν εορτής, παριστάνει τον αριστερό, με το βλέμμα στις επόμενες εκλογές.
