Πανηγύριζαν τα πράσινα στελέχη μετά την κατά πλειοψηφία απαλλακτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που απεφάνθη ότι η υπόθεση της ΔΕΚΑ έχει υποκύψει σε παραγραφή, διότι την επίμαχη περίοδο στην οποία αναφέρονται τα αδικήματα ίσχυε ο προηγούμενος νόμος. Πανηγύριζαν μολονότι μια ζωή θα τους συνοδεύει το στίγμα του λαμόγιου, αφού η υπόθεση δεν δικάστηκε στην ουσία. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να καθαρίσουν τ’ όνομά τους, αλλά να τη βγάλουν καθαρή στο δικαστήριο.
Το ίδιο ενδιέφερε και το ΠΑΣΟΚ. Μη τυχόν και υπάρξει καμιά καταδίκη πράσινου στελέχους την προεκλογική περίοδο.
Και τι να πεις για την κυβέρνηση και τις Φιλιππινέζες της στον Αρειο Πάγο, που ανακίνησαν αυτή την υπόθεση και πάλι, ενώ ήξεραν πολύ καλά πως νομικά η μόνη ορθή προσέγγιση είναι αυτή της παραγραφής (δεν μπορεί να δικάζεται κάποιος με μεταγενέστερο πιο αυστηρό νόμο). Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να σύρουν κάποιους Πασόκους στο εδώλιο για να κάνουν πολιτικό ντόρο. Δεν τα κατάφεραν, όμως, να δημιουργήσουν πλειοψηφία στο δικαστήριο, αλλά δεν μπορούν και οι Πασόκοι να τους τη βγουν, αφού γλίτωσαν λόγω παραγραφής και όχι λόγω αθωότητας.
