Πονηροί σχολάρχες μεγάλων ιδιωτικών σχολείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (σ.σ. αντιλαμβανόμαστε το όργιο που γίνεται στα μικρά) ερμηνεύουν κατά το δοκούν τις διατάξεις για το νόμιμο ανώτατο ωράριο εργασίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, το οποίο παραβιάζουν συστηματικά και επιβάλουν παράνομες υπερωρίες χωρίς καμιά αμοιβή, κυρίως σε εκπαιδευτικούς που τους μπαίνουν στο μάτι.
Ενώ το εργασιακό ωράριο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών βάσει του νόμου (ν. 682/1977, άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 του ν. 4713/2020) είναι το ισχύον εκάστοτε για τους εκπαιδευτικούς των δημόσιων σχολείων και η παραμονή τους στο σχολείο, με την προϋπόθεση ότι τους έχουν ανατεθεί από τον σύλλογο διδασκόντων και άλλες δραστηριότητες (π.χ. συμμετοχή σε συνεδριάσεις, προετοιμασία εορτών, κ.λπ.) ανέρχεται κατά μέγιστο όριο σε έξι (6) ώρες ημερησίως ή τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα, αυτοί τους υποχρεώνουν να εργάζονται τη μία ημέρα 8 ώρες, με την «υπόσχεση» ότι μια άλλη ημέρα της εβδομάδας θα εργαστούν δύο ώρες λιγότερο, ώστε να έχουμε μέσο όρο το …6ωρο (!).
Αναφέρουμε την ακριβή διάταξη νόμου (ν. 682/1977 άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 του ν. 4713/2020):
Οριον ωρών διδασκαλίας – Υπερωρίαι
Αρθρον 27
1. Το όριον των καθ’ εβδομάδα ωρών διδασκαλίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών πλήρους απασχολήσεως, είναι το ισχύον εκάστοτε δια τους δημοσίους εκπαιδευτικούς των δημοσίων σχολείων. Πέραν των ωρών διδασκαλίας, ο ιδιωτικός εκπαιδευτικός υποχρεούται εις την παροχήν και άλλων υπηρεσιών, συνδεομένων προς το εν γένει εκπαιδευτικόν έργον, ως συμμετοχή εις διαφόρους συνεδριάσεις των συλλόγων των διδασκόντων, συμμετοχή εις εορτάς και άλλας εκδηλώσεις, ενημέρωσις γονέων κλπ. παραμένων εις το σχολείον κατά τας ώρας και ημέρας λειτουργίας αυτού, και πάντως ουχί πέραν των 30 ωρών εν τω συνόλω εβδομαδιαίως, δια τους κατά πλήρες διδακτικόν ωράριον απασχολουμένους εκπαιδευτικούς της Μέσης Εκπαιδεύσεως και κατ’ αναλογίαν δια τους απασχολουμένους με ηλαττωμένον διδακτικόν ωράριον.
Υποψιαζόμαστε ότι αυτή η εκβιαστική πρακτική των σχολαρχών παραπέμπει παρανόμως στο αντεργατικό έκτρωμα Χατζηδάκη (ν. 4808/2021), για τη διαβόητη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, βάσει του οποίου υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν, σε περίοδο 32 εβδομάδων (δηλαδή τουλάχιστον οχτώ μήνες το χρόνο) 236 επιπλέον ώρες, χωρίς να τις πληρώνουν ως υπερωρία ή υπερεργασία. Αναφέρουμε τη λέξη «παρανόμως» γιατί για να ισχύσει η διάταξη του νόμου Χατζηδάκη (άρθρο 55 «Καθιέρωση χρονικών ορίων εργασίας») θα έπρεπε να αναφέρονται σε αυτόν ρητώς οι καταργούμενες διατάξεις προηγούμενων νόμων (εν προκειμένω το άρθρο 27 του ν. 682/1977, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 του ν. 4713/2020) κάτι που όμως δεν υφίσταται.
Οι εργοδότες έχουν ξεσαλώσει γιατί έχουν τις «πλάτες» κρατικών «εποπτών» των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, που κάνουν συστηματικά τα «στραβά μάτια». Αλλωστε, τη γραμμή την έχουν πάρει από τα αφεντικά τους στο υπουργείο Παιδείας (πρώην Κεραμέως και νυν Πιερρακάκη) που έχουν αγκαλιάσει σφιχτά το κεφάλαιο, δίνοντάς του, με τη νομοθεσία (ν. 4713/2020) που θέσπισαν, το ελεύθερο να στραγγαλίζει τα εργασιακά δικαιώματα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.
Με ανακοίνωσή της η ΟΙΕΛΕ με τίτλο «Προς ‘’πονηρούς’’ εργοδότες και κρατικούς …επόπτες – Απόφαση Αρείου Πάγου: ‘’Παράνομη υπερωρία η εργασία άνω των 6 ωρών ημερησίως’’!» υπενθυμίζει τη σχετική νομοθεσία καθώς και την υπ. Αριθμ. ΑΠ 252/2008 απόφαση του Άρειου Πάγου.
Παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Τι αναφέρει λοιπόν η νομοθεσία; Το εργασιακό́ ωράριο των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ρυθμίζεται με την παρ. 8 του άρθρου 13 του ν. 1566/1985 (167 Α ́), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Η διάταξη αναφέρει το εξής:
‘’Το εργασιακό ωράριο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ανέρχεται κατά μέγιστο όριο σε έξι (6) ώρες ημερησίως ή τριάντα (30) ώρες την εβδομάδα.’’
Ποια ‘’πονηριά’’ μεταχειρίζονται κάποια ιδιωτικά σχολεία; Μεταφράζουν τη διάταξη ‘’μαθηματικά’’, δηλ. ή ισχύει το ένα ή ισχύει το άλλο. Με τον τρόπο αυτό αναγκάζουν κάποιους εκπαιδευτικούς να εργάζονται τη μία ημέρα 8 ώρες (!) με την υπόσχεση ότι μια άλλη ημέρα της εβδομάδας δύο ώρες λιγότερο, ώστε να έχουμε μέσο όρο το …6ωρο! Συχνά, βέβαια, δεν τηρείται τίποτα από αυτά και οι εκπαιδευτικοί εργάζονται ‘’επίσημα’’ 8 ώρες τη μία και 4 την άλλη συν κάποιες ‘’αδήλωτες’’ ώρες που τις προσφέρουν οι συνάδελφοι ‘’εθελοντικά’’, με την απειλή της απόλυσης. Δυστυχώς, με την ανοχή ορισμένων Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, το ωράριο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών έχει γίνει λάστιχο…
Τι ισχύει, λοιπόν, με το ‘’ή 6 ώρες ημερησίως ή 30 ώρες την εβδομάδα’’; Την ερμηνεία δίνει η υπ. Αριθμ. ΑΠ 252/2008 απόφαση του Άρειου Πάγου που αναφέρει ότι:
‘’Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι, οι εκπαιδευτικοί των πιο πάνω σχολείων είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν την εβδομάδα 24 ώρες διδακτικής εργασίας, στις οποίες περιλαμβάνονται και τα διαλείμματα, ή 6 ώρες εργασίας διδακτικής και εξωδιδακτικής την ημέρα ή 30 ώρες διδακτικής και εξωδιδακτικής εργασίας την εβδομάδα. Η υπέρβαση των ωρών αυτών απασχόλησης (δηλαδή των 24 ωρών διδακτικής απασχόλησης την εβδομάδα, των 6 ωρών διδακτικής και εξωδιδακτικής απασχόλησης την ήμερα κ α ι των 30 ωρών διδακτικής και εξωδιδακτικής απασχόλησης την εβδομάδα) χωρίς την τήρηση των νομίμων διατυπώσεων αποτελεί παράνομη υπερωρία. Στην εξωδιδακτική απασχόληση περιλαμβάνονται εκδρομές, περίπατοι και εφημερίες των εκπαιδευτικών.’’
Σε αυτό το πνεύμα εντάσσεται και η υπ’ αριθμ. 97/2014 απόφαση Εφετείου Λαρίσης:
‘’Από τις πιο πάνω διατάξεις, σαφώς συνάγεται ότι οι απασχολούμενοι σε ιδιωτικά δημοτικά σχολεία δάσκαλοι απασχολούνται με το διδακτικό τους έργο και το συνδεόμενο με αυτό γενικότερο εκπαιδευτικό έργο που στις διατάξεις αυτές περιγράφεται, κατ’ ανώτατο όριο επί έξι (6) ώρες την ημέρα και τριάντα (30) την εβδομάδα’’».
