To δεύτερο χαστούκι που εισέπραξε ο αλαζόνας αυτοκρατορίσκος, μετά την απόρριψη από το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης της αγωγής της κυβέρνησης κατά της απεργίας-αποχής που κήρυξε η Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΟΔΠΤΕ) από κάθε διαδικασία που σχετίζεται με τις διαγραφές φοιτητών (σύνταξη καταλόγων φοιτητών υπό διαγραφή, που επέχουν μάλιστα θέση διαπιστωτικής πράξης), τον έτσουξε ακόμα πιο πολύ. Γιατί απορρίφθηκε και η έφεση που έκανε το Ελληνικό Δημόσιο κατά της απεργίας-αποχής και έτσι άνοιξε ο δρόμος για ακόμα πιο αποφασιστική, μαζική και δυναμική συμμετοχή των διοικητικών υπαλλήλων στην απεργία αποχή, που αποτελεί ουσιαστική στήριξη και πράξη αλληλεγγύης στους φοιτητές.
Στις 12, λοιπόν, του Δεκέμβρη 2025, το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης συνεδρίασε δημόσια και στις 17 του Δεκέμβρη έβγαλε μια σημαντική απόφαση (απόφαση 1741/2025), μπλοκάρονας τις επιδιώξεις της κυβέρνησης να προχωρήσει ανενόχλητα στις διαγραφές φοιτητών.
Το εφετείο έκρινε ορθή την απόφαση του πρωτόδικου δικαστήριου και υιοθέτησε το σκεπτικό του.
Σύμφωνα με την απόφαση
-
Αποδείχτηκε ότι η απεργιακή κινητοποίηση έχει άμεση συνάφεια με τις εργασιακές συνθήκες των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ και με την υπηρεσιακή τους κατάσταση, καθώς η μη σύνταξη και υποβολή των καταλόγων των υπό διαγραφή φοιτητών υπέχει ειδική πειθαρχική ευθύνη, αλλά και αποτελεί λόγο περιστολής ή και διακοπής της χρηματοδότησης του ιδρύματος σε περίπτωση που οι διοικητικοί υπάλληλοι δεν ανταποκριθούν στην καταληκτική ημερομηνία που ορίζει ο νόμος (31 Δεκέμβρη 2025).
-
Τα αιτήματα δεν είναι προσχηματικά, αλλά ανάγονται αμιγώς στη διαφύλαξη των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
-
Η απεργία-αποχή των διοικητικών υπαλλήλων από τις διαδικασίες που σχετίζονται με τις διαγραφές φοιτητών δεν συνιστά πολιτική απεργία, όπως ισχυριζόταν το Ελληνικό Δημόσιο. Τα αιτήματα της απεργίας δεν καθιστούν την απεργία «πολιτική», γιατί από μόνα τους δεν οδηγούν στη συνολική αλλαγή της πολιτικής της κυβέρνησης ή πολύ περισσότερο στην ανατροπή της, δεν στρέφονται κατά των φορέων των συνταγμένων πολιτειακών λειτουργιών, αλλά μόνο κατά του κράτους ως εργοδότη.
-
Η απεργία δεν είναι καταχρηστική γιατί το Ελληνικό Δημόσιο δεν απέδειξε δυσανάλογη ζημία του ιδίου ή του κοινωνικού συνόλου ή της εθνικής οικονομίας. Αντίθετα το Δημόσιο δεν υπέστη καμιά ζημία λόγω του περιορισμένου χρόνου διάρκειας της απεργίας-αποχής (έως 31 Δεκέμβρη 2025) και γιατί οι υπό διαγραφή φοιτητές έχουν απωλέσει ήδη τυχόν παροχές που ελάμβαναν (επιδόματα, συγγράμματα).
Οπως προείπαμε το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης υιοθέτησε το σκεπτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου.
Το υπενθυμίζουμε:
Το δικαστήριο δέχτηκε ότι η ΟΔΠΤΕ τήρησε όλες τις διαδικασίες που αφορούν την κήρυξη μιας απεργίας, σύμφωνα με όσα ορίζει η νομοθεσία: 1. Στο συνέδριο που έγινε στις 5-7 Νοέμβρη 2025 πάρθηκε η απόφαση για απεργία-αποχή και εξουσιοδοτήθηκε το Κεντρικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας να προσδιορίσει το χρονικό διάστημα έναρξης και λήξης (έναρξη 3/12 και λήξη 31/12/2025). 2. Η ΟΔΠΤΕ κατέθεσε στις 25/11/2025 αίτηση διεξαγωγής δημόσιου διαλόγου στον ΟΜΕΔ, στον οποίο δεν προσήλθε το Ελληνικό Δημόσιο (αποδεικνύοντας, όπως σημειώνει η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας, την αδιαφορία, αλλά και τη βιασύνη του να επιβάλει με κάθε μέσο το νόμο του μίσους προς την φοιτητική νεολαία). 3. Η απεργία-αποχή είναι στοχευμένη και περιορίζεται μόνο στις διαδικασίες διαγραφής (σύνταξη καταλόγου φοιτητών υπό διαγραφή, επειδή έχουν περάσει τον προβλεπόμενο ανώτατο χρόνο φοίτησης), ενώ κατά τα λοιπά οι γραμματείες των ΑΕΙ συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά, άρα δεν υφίσταται ανάγκη ορισμού προσωπικού ασφαλείας.
Δέχτηκε επίσης όλους τους τυπικούς-διαδικαστικούς λόγους που επικαλείται η ΟΔΠΤΕ στην γνωστοποίησή της στο Δημόσιο: Εκ των πραγμάτων αδυναμία τήρησης του χρονοδιαγράμματος έως τις 31/12/2025 (η τελευταία ημερομηνία σύνταξης και υποβολής των καταλόγων διαγραφής), απουσία επίσημης ενημέρωσης στις ιστοσελίδες των Τμημάτων των ΑΕΙ, μη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος παράτασης, μη ολοκλήρωση της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων παράτασης διάρκειας φοίτησης, ύπαρξη πλειάδας ερωτημάτων, ασαφειών, κ.λπ.
Το Δικαστήριο δέχτηκε, όμως, και τα ουσιαστικά επιχειρήματα που επικαλείται η διωκόμενη ΟΔΠΤΕ, επιχειρήματα που αποτελούν κυριολεκτικά φτύσιμο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, την τρομοκρατική πολιτική της και την ψευδή, προκλητική προπαγάνδα της ενάντια στους λεγόμενους «αιώνιους φοιτητές». Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:
- Η μετακύληση της ευθύνης στους Προϊστάμενους Γραμματείας, και μάλιστα υπό την απειλή διάπραξης πειθαρχικού παραπτώματος, ενώ το ίδιο το πλαίσιο είναι πρακτικά ανεφάρμοστο στον παρόντα χρόνο, προσβάλλει ανεπανόρθωτα τα δικαιώματά τους.
- Είναι προφανείς οι πολύ σοβαρέςεπαχθείς συνέπειες που θα προκαλέσουν οι πράξεις αυτές στους προς διαγραφή φοιτητές.
- Δεν είναι δουλειά των Προϊστάμενων Γραμματείας, ούτε σχετίζεται με την τήρηση των εργασιακών τους καθηκόντων, να συντάσσουν καταλόγους που επέχουν θέση διαπιστωτικής πράξης διαγραφής φοιτητών. Η δουλειά τους είναι να στηρίζουν την προσπάθεια που κάνουν οι φοιτητές για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
- Υπάρχουν αντικειμενικά δεδομένακαι σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι διοικητικοί υπάλληλοι ως εργαζόμενοι και ως γονείς μαθητών και φοιτητών: Μεταξύ άλλων είναι ο αγώνας για να εισαχθούν οι νέοι στη σχολή της επιλογής τους και στη συνέχεια για να αποφοιτήσουν από αυτήν. Το διογκωμένο κόστος ζωής που οδηγεί πολλούς φοιτητές να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους. Είναι οι συνθήκες που διαμορφώνονται με την εργασία πολλών φοιτητών παράλληλα με την φοίτησή τους που οδηγούν σε αδυναμία ολοκλήρωσης των σπουδών στον προβλεπόμενο χρόνο φοίτησης. Δεν είναι δυνατόν στους φοιτητές που εισήλθαν στα ΑΕΙ έως και το 2017 και οι οποίοι βίωσαν τις συνέπειες της κρίσης στη ζωή τους, να μην τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα της παράτασης +2 έτη, όπως στους υπόλοιπους φοιτητές, κ.λπ.
- Οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ έχουν βιώσει την διαθεσιμότητα του 2013 (σ.σ. υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ο Μητσοτάκης) όταν οι επιχειρούμενες απολύσεις στηρίχτηκαν στην ποσόστωση διοικητικών υπαλλήλων ανά φοιτητές. Γνωρίζουν καλά ότι η αιφνίδια συρρίκνωση του φοιτητικού πληθυσμού θα αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση της περαιτέρω υποχρηματοδότησης, θα οδηγήσει σε συγχωνεύσεις και καταργήσεις Τμημάτων, Σχολών και Ιδρυμάτων με τις απολύσεις να ακολουθούν.
Η απόρριψη της έφεσης της κυβέρνησης δίνει πλέον νέο αέρα στα πανιά της απεργίας-αποχής και θα παίξει ρόλο στην όλο και πιο αποφασιστική, δυναμική και μαζική στάση των εργαζόμενων στο πανεπιστήμιο. Και βεβαίως δυσκολεύει ακόμα πιο πολύ τους σχεδιασμούς του Μητσοτάκη και του ΥΠΑΙΘΑ, που έχουν βαλθεί να πετάξουν έξω από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα περίπου 300.000 φοιτητές (285.000 κατά τον σφαγέα Μητσοτάκη), που έχουν ματώσει και συνεχίζουν να ματώνουν αυτοί και οι οικογένειές τους τόσο για να εισαχθούν στην πολυπόθητη τριτοβάθμια εκπαίδευση όσο και να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
Οπως σημειώνουν η ΟΔΠΤΕ και ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού ΕΚΠΑ δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο αναμονής ή υποχώρησης.
